Steven Wilson - Grace for Drowning (2011)

Maar de rest van zijn platen (basscommunion e.d.) daar stemt geen hond op.
Zelf was ik ook niet zo'n fan van Wilson hoor, na de eerste keer luisteren wou ik dit 3 sterren geven..

Lap 4,5* met een absolute fout van 0,5*. Dat kan dus nog een 4 of een 5 worden, hiervoor ken ik Raider II nog niet genoeg. De rest is epic, met een eervolle vermelding voor de minder voor de hand liggende tracks 'Belle de Jour', 'Deform', 'No Part of Me'.

I feeel worn out...

Zeker geen makkelijke plaat dit, en het zal wel flink wat luisterbeurten vergen om hier een oordeel over te geven. Positief ben ik wel

Het nummer Raider Acceleration is trouwens compleet geschift

Nu een behoorlijk aantal keren gehoord en kom maar tot een conclusie : een van de mooiste cd's van het jaar! Persoonlijke favoriet "No part of me".

Vandaag dan toch maar eens gaan beluisteren. Om eerlijk te zijn, de lange speelduur schrikte me aanvankelijk een beetje af. maar goed, er zijn wel langere platen, en dat vond ik op den duur geen argument meer om het uit te stellen. Ben ik even blij dat ik 'm toch heb beluisterd! Na één luisterbeurt is het een erg riskante uitspraak misschien, maar toch; dit zou zomaar eens een hedendaagse cultklassieker kunnen worden. Enorm veel stemmen zal dit album nooit binnenrijven, vermoed ik, en ik denk ook dat het gemiddelde nog wel zal dalen, maar dat hier magistrale muziek opstaat, daar ben ik van overtuigd. Erg veelzijdig ook, dat viel me op. Bon, later meer over 'Grace for Drowning', heeft zonder twijfel nog veel meer luisterbeurten nodig.

Porcupine Tree is een geweldige band. Steven Wilson solo heeft mij echter nooit helemaal weten te raken...

Ik ga deze een eerlijke kans geven. Ik ben benieuwd... het gemiddelde is iig belachelijk hoog!

hup 4.5* omdat het kan.
heb na een luisterbeurt al besloten dat ik hem moest hebben, en nu ik hem wat vaker geluisterd heb word die alleen maar beter.
om er toch maar een cijfer op te geven doen we dit maar.
en ik kom er net achter dat die redelijk lang duurt, was me nooit opgevallen eigenlijk

Het valt me op dat in principe elke track ook afzonderlijk heel goed luisterbaar is. Daarbij zijn het eigenlijk twee aparte albums. Maar omdat de kwaliteit en flow zo goed is, draai ik ze nog liever achter elkaar.

Making of raider II
Steven Wilson - Grace for Drowning - Coming Autumn 2011 - gracefordrowning.com

Had het zelf niet beter kunnen schrijven..

Ook ik ga het met wat meerdere pogingen een kans geven. Ben benieuwd of Steven me dit keer wel weet te raken (solo that is)

Belle de Jour, gebaseerd op de film?

Yep, Steven Wilson werkt al enige tijd samen met de Deen Lasse Hoile voor o.a. de visuele projecties tijdens liveshows en videoclips.

Uit een interview:
We share a very common love of European cinema and of Art house cinema, which helps. We’re always saying, “Hey, you know that scene from that French movie from 1963?,” and so we kind of have similar reference points that make it easy to establish what direction to go in. On this project, for me, he’s been absolutely invaluable; he’s been my main collaborator on Grace for Drowning.

Ik neem aan dat ze Belle de Jour dus een mooie film vinden en er een nummer naar vernoemd is.

Bijzonder dat er een 1,5* is gegeven, dat is toch wel een cijfer wat belachelijk ver onder het gemiddelde ligt.

Bepaald dat gemiddelde dan hoe goed je dit moet vinden?

Dat zou ik dan eerder belachelijk noemen.

Nee daar heb je inderdaad gelijk in Kronos, waarschijnlijk komt het door dat ik helemaal weg ben van deze plaat, en ik me geen 1,5* kan voorstellen op GfD. Excuses

Haha, ik snap het.

Vandaag dit album gekocht. Wie weet, hopelijk, kan ik binnenkort het gemiddelde weer wat naar boven halen.

Bij mij ligt het album al 2 weken non-stop in de speler, wat een plaat!
Raider II blijft ook maar verassen, er moet veel gebeuren om dit album niet op nummer 1 te laten eindigen in het lijstje van 2011.

Die bonustracks zijn trouwens ook weer om te smullen, zeg! Vooral Home in Negative, Fluid Tap en The Map.

Ik lees op wiki:


Hoe zien die visuals eruit? Is dat de moeite?

De muziek is in ieder geval prachtig. Wilson slaagt erin veelgelaagde complexe muziek te maken die toch onmiddellijk aanspreekt. Onder andere door de fantastische productie.

Dat is heel binnenkort.

Het hoeft niet altijd traag te gaan.

Zit deze man ooit wel eens rustig thuis met moeder de vrouw onderuitgezakt met een zak chips naar de televisie te kijken..??

Nee dus: artikeltje

Deluxe Edition also contains:[14]:
120 page hardback book.
Blu-Ray with 5.1 surround sound mix, high resolution stereo and additional demos.
Blu-Ray also contains films for five tracks (directed by Lasse Hoile), Photo galleries, hand written notes and lyrics.

Ja, en waar zijn die films voor 5 nummers op mijn BR disc???

Folks - for people saying there are no videos on the blu-ray, please note that it doesn't automatically show the videos on a straightforward playback of the album. But if you go to the track listing first and select individual tracks in that way, you will be given a number of options depending on which song; play video, listen to demo version, photo gallery, see lyrics..etc... Sorry for the confusion.

Bron: Steven Wilson Facebook

Allemachtig! Wat een album is dit zeg! En wat een stijlen hanteert hij toch!

Ik vind het ook heel erg goed.

Ik ga opbiechten dat ik nog nooit gehoord heb/had van Steven Wilson. Maar als veel mensen dit een erg goede cd vinden ben ik uiteraard toch nieuwsgierig. Ik heb het album nog te weinig gehoord voor een juiste afweging in sterren.

Meestal zijn mijn favoriete sterren geboren in de jaren '40 . Maar ik zou niet weten waarom leeftijdgenoten als deze Steven Wilson (1967) en bijvoorbeeld Neal Casal (1969, hoewel, ze zijn iets jonger dan ik) geen goede muziek zouden kunnen maken. Je moet het even uitvinden, dat is de clou.

Hoe dan ook, ik zal me eens verder in hem verdiepen, iemand die een album als dit maakt heeft meestal al wel een redelijke staat van dienst...

Track 7, daar dacht ik al een bekende gitarist te horen (Steve Hackett). De cirkel is rond.....

Dat kun je wel stellen, ja!
Als je 3x in de top 250 staat, heb je best een mooie staat van dienst.

Ik ben geen fan van Porcupine Tree, houd niet van prog-rock, maar wat is dit een briljant album! Waar ik in het begin nog wat twijfelde omdat de zware gitaren me iets tegenstonden, kan ik nu niet anders dan m'n beoordeling verhogen naar 4.5 sterren.

Elk nummer is in mijn ogen briljant, en daarbij heb ik nog zelden een CD gehoord die zo als een geheel voelt. Vanaf het eerste nummer grijpt de sfeer van deze plaat je bij de strot, en laat je niet meer los tot het eind, wat erg knap is voor een cd met een looptijd van anderhalf uur.
Ik blijf het nog steeds wel enigszins jammer vinden van de harde en soms plotselinge scheurgitaren, maar begrijp ook dat dit een kwestie van smaak is.

'No Part Of Me' is misschien wel het nummer van het jaar voor mij, echt een prachtig nummer. Raider II moet ik nog een paar keer luisteren, daar moet het kwartje misschien nog vallen. Als deze nou ook nog eens briljant blijkt te zijn ga ik misschien wel naar 5 sterren.

Toch zijn er meer overeenkomsten dan verschillen tussen het 'solo' werk van Wilson en zijn werk met Porcupine Tree. Een CD als The Incident klinkt als de logische voorganger als Grace For Drowning. Steve Wilson is natuurlijk het brein van Porcupine tree. Het verschil vind ik dat zijn solo platen iets intiemer lijken, hoewel hij soms ook plots over the top gaat.