Pink Floyd - Animals (1977)

en wij trappen daar gewoon in haha

Ken er zat, door gewoon mooie muziek te maken en niet met onzinopmerkingen. The Sex Pistols was een grote marketing act, met de daarbij behorende maniertjes om aandacht te vergaren.
Het enige positieve wat die punk heeft opgeleverd is de new wave en mensen als John Cooper Clarke, een punkpoet, die ik vele malen interessanter vind dan Johnny Rotten en zijn maatjes.

Die boef van een Stalin haalt deze quote aan en noemt mij zonder de user-tag te gebruiken. Had ie dat gedaan, had ik vast gereageerd. Zoals het nu is, weet ik het niet; dergelijke semantische haarspeldbochten lijken me thans ingegeven door wishful thinking om het memorabele quotes topic te halen, maar daar trappen wij niet in

De punkplaat van PF, gekke jongen - geen toetje morgen
Wil verder nog wel melden dat Battersea ooit prachtig bezongen is door Hoover en thans een nuttige bestemming heeft gekregen.

Ach die lydon is inmiddels ook een niet meer serieus te nemen overjarige puber geworden.

Was laatst nog op national geografic met zeevissen.

Wat een watje, en heeft maar 1 plaat van betekenis op zijn conto.

Veel geblaat weinig wol figuur.

Je hebt altijd weer mensen die zich thuisvoelen bij het rebelse, met muziek heeft het weinig van doen!

Deze staat nog altijd als een huis, net als voorgaande platen en wat hierna kwam.

Dat kunnen sommige punkzaadjes ook niet verkroppen.

Dat vind ik al heel wat.

Het enige dat Pink Floyd heeft opgeleverd is meer PF en een veeltal PF-naspeelbentjes. Waar hebben ze muzikale bakens verzet, behalve in megalomanie?

Ooit van Public Image Ltd. gehoord?

Wat een negatieve houding tegen punk trouwens. Dat was toch echt wel een frisse wind in de muziek aan het einde van de jaren '70. Invloedrijk is het ook aangezien er ontzettend veel bandjes zijn die met de punkbasis starten.

Invloedrijk zeker, maar er bestaat ook zoiets als slechte invloed. Punk is vaak een excuus voor slechte muzikanten.

Oh, is het weer deze discussie . Tsja, prog en punk; het blijven genre's die elkaar met enige regelmaat in de haren vliegen. Ik heb zelf wat meer met het eerste, maar ik zie ook de charme van punk.

Ik snap ook wel waarom bikkel2 dit de punk-plaat van PF noemt. Hier is weinig bombasme te bekennen. Geen lange spacy uitweidingen, maar bijtend sarcasme en venijn.



Ik denk dat er heel wat, meer atmosferische,metalbands(Ik noem een "The Gathering" als voorbeeld), PF als een invloed citeren. Ook rockbands als Elbow, een singer songwriters als Spinvis etc. Je moet houden van bombastische muziek, maar dan kom je PF-achtige partijen toch wel met enige regelmaat tegen. Het zal zeker niet de meest vernieuwende band ooit geweest zijn, maar de hoon tegen PF is wat overdreven. Als er een progband ook buiten prog zijn invloed heeft laten gelden is het PF wel.

Bovendien de waarde van een band wordt toch ook niet enkel gegeven door haar invloedrijkheid. PF heeft mijn inzien op zijn minst 5 klassiekers(Piper, Meddle,DSOTM,WYWH,The wall) afgeleverd. Dat kunnen maar weinig bands hun na zeggen.

Edit: een beetje op wikipedia zoeken en je vind dat bands als The orb, Smashing pumpkins nine inch nails en kraftwerk, pink floyd als invloed citeren. Toch bands die je niet onder progrock kan scharen.

In electronica en spacerock hoor je ook vaak Pink Floyd terug. Echt heel vernieuwend vind ik Floyd niet, maar hun invloed is niet te ontkennen.

Ik ben het er mee eens. Veel artiesten/bands steken de Floyd invloeden niet onder stoelen of banken.
Steven Wilson mag in dat kader best genoemd worden trouwens. Ik hoor het overigens ook op een plaat als Marbles van Marillion. Als referentiekader in de atmosferische stukken is Floyd absoluut herkenbaar.
En nogmaals tekstueel zijn ze op een bepaald moment heel sterk geworden ( met dank aan Roger Waters.) Het heeft iets tijdloos in de meeste gevallen.

Heb er weleens van gehoord, maar ken het niet, en wil het ook niet leren kennen!

Vind trouwens dat de punkliefhebbers een stuk negatievere houding t.o.v pink floyd hebben, dan de pink floyd liefhebbers richting de punk hebben.

Vind beide genres op zijn tijd geweldig, maar als ik echt goede punk wil horen dan maar liever fun house of raw power van iggy & the stooges, en als het wat luchtiger moet zijn ramones. Dat is kwalitatief gezien goede muziek, en die 2 bands bevallen mij een stuk beter dan het geschreew van rotten en het domme gebeuk van sid vicious op zijn gitaar, dat vind ik gewoon geen muziek, maar meer een houding wat toen bij die tijd hoorde. Ik weet dat het toen trouwens ook echt nodig was, en invloed hebben ze zeker gehad, maar muzikaal goed, nou nee. Dan maar liever the stooges of ramones.

Ik voel een topic Punk versus Prog aankomen..........................

Invloed - ja da's strafbaar, na twee biertjes rijden. Biosphere, a.k.a. Geir Jensen, heeft zijn laatste album N-Plants, gemaakt onder invloed van de gebeurtenissen in Fukushima (Nuclear Plant). Verder is het een argument dat typisch wordt gebruikt door pseudo-intelluelen, luiwamessen en rockies; invloed is niet eenduidig te substantieren - daarom wordt het ook veelal botweg geclaimd

Een redenering opbouwen met invloed als maatstaf is het zelfde als een dropveter willen gebruiken als waterpas. Het is nogal onvast en dus onbetrouwaar.

Ik wilde gewoon de verafgoding van Pink Floyd tot een menselijk perspectief terugbrengen. En verder kan ik me nauwelijks voorstellen dat je als musicerende puber Roger Waters of David Gilmour als rolmodel voor ogen had - bij Lydon (peentjesharige schreeuwlelijk) ligt dat toch wel anders; Lydo had appeal voorde underdog. Van alle vrienden en kennissen ken ik helemaal niemand die een van de PF-heren als voorbeeld had.

Overigens heb ik een zestal PF-albums in huis en ik draai ze af en toe, dus helemaal godeloos ben ik niet, Qua muziek/spelen is mijn rolmodel jarenlang Chris Squire geweest, met Jack Bruce als goede tweede. Vervolgens was ik lang afgunstig op Stanley Clarke

Muziek is geen wedstrijd vind ik.

Ik zet op waar ik op dat moment voor in de stemming ben.

En dat kan zowel deze als never mind de bollocks zijn.

Het zou juist een voorecht moeten zijn om overal zonder vooroordelen van te kunnen genieten.

En tuurlijk heeft de ene band meer invloed dan de ander gehad.

Ik luister gewoon wat ik op dat moment leuk vind, en de rest blijft voor een andere keer in de kast staan.

Muziek is ontspanning voor mij, meer niet!

Kun je ook liefhebber van punk en prog zijn?

Hooguit als je nog geen eigen smaak hebt ontwikkeld...

Niemand heeft echt een eigen smaak ontwikkelt.

Dat veranderd ongeveer iedere 5 jaar.

Maar de basis van de meeste muziek is en blijft de blues.

Wil je dus teruggaan naar wat de meeste invloed gehad heeft, moeje dus zo beetje terug gaan naar de jaren 20 of 30, de tijd van de katoenvelden zeg maar.

^O_

Veel herkenbaarheid weer in bovenstaande discussie. Toevallig struikelde ik gisteren over een interview met Temples in de Volkskrant van een paar weken geleden (hebben net een album uit waar de retro vanaf druipt en dat ook hier op MuMe redelijk in de belangstelling staat en waar ik toevallig gisteren naar geluisterd heb, vandaar ook dat ik even bleef hangen). Ja, allicht was Pink Floyd een voorbeeld voor de zanger (hoewel meer de psychedelische dan die van Animals), maar het grootste voorbeeld was toch wel Days of Future Passed van The Moody Blues. Inderdaad een heel wat blitsere band.

lees even terug wat Bikkel2 en ik daarmee bedoel.

@ pmac YouTube - Abba - When All Is Said And Done

jaja grappig.

favoriete liedje van Johnny Rotten

en van Mjuman denk ik.

Denk nog 'ns, maar dan met al het intern geheugen

was ook maar een grapje

Ben al sinds de jaren 90 groot liefhebber van PF en de eerste cd die ik van het geld wat ik op mijn 11e verjaardag kreeg kocht, was The Wall.

Daarnaast drummer in bandje wat voornamelijk covers van Nirvana en Bad Religion probeerde te spelen.

Ik ben dus het levende voorbeeld dat een liefde voor prog en punk best samen kan gaan

Animals , door velen onderschat. Ikzelf vindt het 1 van de sterkste albums die Floyd heeft gemaakt. Inderdaad messcherp qua tekst en muziek. Heerlijk om op de draaitafel te leggen en te genieten van die meesterlijke klanken. Ik wordt er zowaar een beetje weemoedig van. Meesterwerk..

Een ieder heeft zo zijn favo's in de Pink Floyd geschiedenis. Dit is ook voor mij al heel lang een dikke vijf sterren plaat.
In kwaliteit schurken Dark Side en Wish You Were Here er best dicht tegen aan, maar de donkere sinistere sfeer heeft voor mij altijd een streepje voor gehad.
Natuurlijk een echt Roger Waters bedenksel. De man zat duidelijk niet in zijn lekkerste periode, maar daar ontstaan vaak wel de beste door.