Bob Dylan - Tempest (2012)

DWDD heeft een enorme diepgang. Je moet alleen goed opletten, want het gaat nogal snel.

Inderdaad, ik heb het album ook gekocht. Maar 16 jaar is ook best oud

Vergeet ook niet de groep die "denkt" dat ie kan zingen....

Ik ben zo'n oudere (49) en ik vind het maar een hoop geknor.

Ik ben gemiddeld qua leeftijd en ook gemiddeld qua enthousiasme. Erg degelijke plaat die er goed in gaat, zijn stem is in geen enkel opzicht een struikelpunt, aangezien veel nummers redelijk tot goed in elkaar zitten en alleen maar baat hebben bij zijn stem (her en der gaat er wel een nummer ietwat lang door)...

Qua intensiteit haalt het het toch niet meer bij een hoop dingen die hij al eerder gedaan heeft, het had her en der wel wat meer power kunnen gebruiken. Dat leeftijd hiervoor geen excuus hoeft te zijn is vorig jaar indrukwekkend bewezen door Tom Waits. Als Dylan die power nog eens terugvindt en nummers zo goed in elkaar blijven zitten als hier staat weinig een hoge score in de weg

Deze zou wellicht nog eens een 4 kunnen worden, maar zie ik niet hoger dan dat gaan.

Bob Dylan is een legende, maar als dit album gemaakt zou zijn door Gerard Boomkikker, zou het 1 stem hebben (waarschijnlijk 2* of 2,5*).

Ik vind het geen bijzonder sterk album. Langdradig en saai. De levenservaring druipt er vanaf, maar wel van iemand die sinds zijn 25e al financieel onafhankelijk was.

Bedankt Lennonlover !

Ben groot liefhebber en -zeg ik in alle bescheidenheid- een Bob-kenner, maar ik snap na een draaibeurt de grote euforie over deze plaat niet. Krijgt overal 5 sterren! Ik vind het een degelijke plaat die prima past tussen zijn laatste albums. Muzikaal echter niet erg inventief, de teksten intrigeren wel meer dan die op de vorige platen.
Maar dit kan toch echt niet concurreren met meesterwerken als The Freewheelin', Highway 61, Blonde on Blonde en Blood on the Tracks. Misschien zijn veel recensenten vooral enthousiast omdat zo'n legendarische muzikant op 71-jarige leeftijd nog een plaat kan maken die er enigszins toe doet. Maar Bobs beste tijden liggen toch echt achter hem.

Het is dan ook reuze verstandig om, m.n. bij dergelijke hypes, recencies even te laten voor wat ze zijn, en gewoon de plaat een aantal keer te draaien.

Dan is mijn conclusie: Puike plaat, met soms mooie teksten,soms schrale. Ietwat saaie muzikale omlijsting, maar wel met schwung gebracht.

Recencies worden imo ook vaak te snel gepubliceerd. Plaat heeft vaak tijd nodig om even te bezinken, kom dan met een oordeel. Heb het idee dat sommige reviewers de plaat maar twee of drie keer geluisterd hebben, onvoldoende om eventuele eentonigheid goed mee te wegen.

Wat heeft die financiële onafhankelijkheid met de kwaliteit van de muziek maken? Kun je dan alleen maar goeie muziek maken als je in de goot ligt? Meestal kan ik me wel vinden in je opmerkingen, maar dit vind ik een opmerking die kant noch wal raakt.

Ik heb deze nog maar weer eens opgezet. Ik kan me wel vinden in termen als langdradig en saai. En om dit album te vergelijken met Blood on the tracks en Desire gaat me zowiezo al veel te ver. Dit is een heel andere Dylan.

Ik verlaag een halve ster

Misschien een ongelukkig gekozen voorbeeld, maar ik probeerde duidelijk te maken dat ik vind dat hij soms iets te "folk" wil overkomen, wat soms leidt tot geforceerde teksten. Ik vind dit album een goed voorbeeld. Ik wil niet zeggen dat het album slecht is, maar het doet me een bak minder dan veel van zijn eerdere albums.

Deze cd doet mij natuurlijk ook minder dan bijvoorbeeld Blonde on blonde, hij zong toen beter en maakte persoonlijkere muziek. Maar dat wil voor mij nog niet zeggen dat dit album niet met veel vakmanschap gemaakt is.

Dylan was nooit een goede zanger, technisch gezien, maar hij wist wel altijd de juiste snaar en het juiste gevoel te raken. En die kwaliteit heeft hij nu nog. Vroeger nasaal door zijn neus zingend nu roggelend achter uit zijn strot, maar de oprechtheid is er niet minder om. Zijn muziek is met de jaren steeds persoonlijker geworden.
De jonge Dylan was wel persoonlijk maar meer beschouwender, meer een toeschouwer en observator, de oude Dylan schrijf meer en meer over wat hem persoonlijk bezig houd, heel rechtstreeks, over verlies, eenzaamheid en het naderende einde.

wat is het verschil tussen de gewone cd en de deluxe versie van dit meesterwerk aub ??

Pay in Blood is een lekker nummer.

Ik heb de deluxe editie, en daar zit alleen een boekje bij met foto's.

Vijftig jaar na zijn debuutplaat opnieuw een album van de meester.
Een prachtige plaat in de moderne Dylan stijl. Sinds Time Out Of Mind heeft hij deze ietwat donkere sound gecombineerd met een geweldig mooie schorre stem. Fingers crossed dat hij deze stijl nog lekker een aantal albums doortrekt want dit is echt genieten! Opvallend is de lengte van alle nummers. In Long And Wasted Years had wat meer afwisseling in de melodie moeten zitten, nu duurt het net even te lang. Dit kan natuurlijk ook expres zijn zodat je aandacht juist naar de text gaat. 
Mooiste: het intro van 40 sec. + Tin Angel.
Stoerste: Pay In Blood, wat een stem!

Inderdaad een meesterlijke plaat! Bij iedere luisterbeurt ontdek je weer iets nieuws en ik ben ervan overtuigd dat ik nog maar een topje van de ijsberg heb ontdekt. Deze nummers kunnen alleen maar door Dylan gezongen worden. Iedere andere zanger zou hier slechts een slap aftreksel van maken. Alleen Dylan weet met zijn totaal aan gort gezongen stem de desolate, bittere en onheilspellende sfeer van dit album op de juiste wijze over het voetlicht te krijgen. Laten we bidden dat er geen covers van deze plaat worden uitgebracht!

Opvallend op deze plaat is de vele verwijzingen naar andere songs. Je komt ze overal tegen en zoals gezegd ik heb nog lang niet alles ontdekt.

Hier vast enkele voorbeelden:
I hear a sweet voice calling - Bill Monroe (+ Bob Dylan)
It’s now or never- Elvis Presley
The klling floor - Howlin' Wolf
You'll work down to me someday - The Mississippi Sheiks
Dixie - Mickey Newbury (+ Dylan)
Twist and shout - The Isley Brothers (+ The Beatles)
Sooner or later – Bob Dylan (One Of Us Must Know)
Still a fool - Muddy Waters (+Dylan)
In scarlet town where I was born - Barbara Allen (traditional + Dylan, Baez, etc.)
Sweet William - Barbara Allen (traditional)
Scarlet Town - Gillian Welch
I'm a man - Bo Diddley
I'm a ding dong daddy - Louis Armstrong
Tin angel – Joni Mitchell
Gypsy Davy - Woody Guthrie (+Dylan)
The pale moon rose in its glory – The Carter Family
When that great ship went down - Woody Guthrie
Roll on John - The Greenbriar Boys (+Dylan)
Movin’ on – Hank Snow (+Dylan)
Doctor – Doctor Robert (Beatles)
A Day in the life - The Beatles
Slow Down - The Beatles
Come together - The Beatles
Shine your light – Bob Dylan (Precious Angel)

Roll On John houdt mij al dagen in de ban. Ik moet zeggen dat ik nooit veel met Lennon heb opgehad. Pas een jaar of twee geleden kocht ik mijn eerste Beatles album. Ik kan me wel nog goed herinneren dat ik het nieuws hoorde dat hij was vermoord. Ik was een jaar of zestien en ook bij mij kwam zijn plotselinge dood als een dreun aan. Pas nu, nu ik dit nummer Roll On John hoor, besef ik hoe verschrikkelijk deze gebeurtenis is geweest. Iedere keer wanneer ik erna luister krijg ik een brok in m’n keel en na iedere luisterbeurt zet ik een plaat op van de Beatles.

Verder kan ik nog moeilijk een oordeel geven over deze plaat. Op dit moment zit hij ergens tussen “Love And Theft” en Modern Times in. Maar deze plaat gaat vast nog verder groeien….

Dylan is The King!

Wel zonde om te zien... er werd natuurlijk overal in de media geroepen: meesterwerk 5 sterren! en dat op basis daarvan mensen een lagere beoordeling geven om niet mee te doen met de hype... zonde hoor wees eerlijk het is minimaal 4 sterren waard... mensen die een 2,5 geven moeten zich laten nakijken!

Dat waag ik te betwijfelen. Ik denk, om het aktueel te houden, dat bijvoorbeeld Malcolm Holcombe of Sean Rowe met dit materiaal aardig uit de voeten zouden kunnen.

Mijn kat vloog gelijk in de gordijnen na het opzetten Pay in Blood en is er sindsdien niet meer uitgekomen.

Inderdaad, Dylan blaft weer en hij blaft weer groots!

Er zijn mensen die niet zo zeer naar de tekst luisteren, maar meer de muziek prefereren. Dan blijft er niet zo veel over van Bob Dylan, lijkt me. Dan is 2,5 ster gerechtvaardigd, ondanks de naam 'Bob Dylan'.
Desondanks, qua muziek en melodie (en combinatie van teksten) is dit album naar mijn mening één van de betere.

Kom niet verder dan 2 sterren blijft toch hangen bij B2B & H61R, deze is voor mij niet zo "geniaal" als ik sommige moet geloven of ik hoor het niet dat kan natuurlijk ook.

Ja laten we het eens zijn met de grote recensenten der aarde. Zei hebben de wijsheid in pacht. Laten we blind volgen en geen eigen mening meer vormen. Lang leven de schapen!

Een vraag : hoe weet jij hoe hij zijn mening heeft bepaald? Ik ben zeer benieuwd!

P.S. Dan behoor ik ook zeker tot de schapen !?

mooi stukkie Floater!
"another day in the life on the way to eternity"



Geen appels met peren vergelijken. De moderne Dylan is totaal iets anders. Sowieso niet teveel vergelijken. Ieder album staat op zichzelf.

Dat is totaal niet het punt dat ik maak. Je opmerking slaat derhalve als kut op Dirk.

Op zo'n oerdomme reaktie ga ik niet serieus reageren.