The Who - Tommy (1969)

Ik snap je kritiek op de vertaling. Vind Pillemien en de 'See me, feel me' vertaling inderdaad behoren tot de zwaktes van het geheel (Heal me werd vertaald met 'kus mij' geloof ik). Maar in de context van een bijna 2 uur durend muziek gebeuren viel de ergernis daarover gelukkig weg. Wat dat betreft waren de instrumentale stukken het best. 't is in ieder geval niet zo dat ik er over nadenk om de CD van Di-Rect aan te schaffen.

als je dat wel doet, neem dan meteen afstand van je avatar want die is dan uiteraard weinig serieus meer te nemen

Voor 4 euro in een kringloopwinkel op LP gevonden, alleen is de eerste plaat kant 1 en kant 4, en de tweede plaat kant 2 en 3...

Dat is óf een hele eerste persing met gebreken, óf een in elkaar geflanste goedkope herpersing van jaren later waarbij het e.e.a. mis is gegaan .

Hoe dan ook, het album ervaren op de goede manier lukt zo natuurlijk niet.

Aha

Mijn allereerste berichtje op mume

Dan maar beginnen met deze klassieker!!!!! Rockopera op zijn best. Geweldig album en zeker niet te lang durend. Alles ligt mooi in lijn en volgorde.

Voor elke muziekliefhebber een must-have

Ach, ik heb hem al op cd, en de muziek is goed (alleen wat veel gedoe met lps wisselen). Plus ik heb ook nog een live versie op DVD, dus ik heb Tommy wel ervaren...

Wat een geweldig MEESTERWERK is dit! Ik kan deze plaat zo vaak opzetten en hij verveeld me nooit! De powerchords van Townshend, Het drum(lees heel heel roffels)werk van Moon, heerlijke baswerk van Entwistle en het krachtige steemgeluid van Daltrey is hier in optima forma!

Overigens The Who is volgens mij zo'n beetje enige band die op (bijna) alle legendarische festivals heeft opgetreden! (Monterey '67, Woodstock '69, Isle of Wight '70, Live Aid '85 & Live 8 '05)
Ik zal er best een paar vergeten zijn maar is toch een aardig lijstje en het zegt volgens mij ook wel iets over The Who.

Een live-band bij uitstek inderdaad!

Zeker! Want ook bij dat optreden op Live 8 sprongen de vonken nog af

Deze heb ik vanmiddag samen met de debuutplaat van De Doors gekocht bij Plato in Groningen. Dit schijnt de tegenhanger van The Wall van Pink Floyd te zijn. En aangezien ik Who's Next ook een geweldig album vind, heb ik deze maar gekocht nu. Het bekendste nummer Pinball Wizard vind ik iig super. Ben benieuwd naar de rest van dit album nu.

Dit album wil mij na 2 luisterbeurten nog niet gelijk bij de kladden pakken. Ik weet dat dit 1 van de eerste rock opera's is, en daarom een klassieker. Maar wat vaker gaan afspelen helpt dan wel. Itt tot Who's Next valt deze mij toch wat tegen. Maar dat is het mooie juist, want albums die hun geheimen niet direct prijsgeven, maar pas na vele luisterbeurten, dat vind ik later dan vaak de beste albums. Who's Next vond ik gelijk na 1 luisterbeurt al erg goed. Deze nog niet, maar het klinkt ook zeker niet verkeerd. Kan best zijn dat ik deze na talloze luisterbeurten beter vind dan Who's Next. Me wat in de texten gaan verdiepen kan bij dit soort albums ook nog wel eens helpen.

Wel, het is ook een fameuse boterham. Duurt meer dan 70 minuten en dat wilt al wat zeggen. In het begin vond ik er niet veel aan maar na redelijk wat luisterbeurten er toch voor gevallen.

Geloof me, na een stuk of 6 tot 10 luisterbeurten dringt dit beter tot je door.
Ik had hier eerst heel erg moeite mee en dat had ik niet met het 'easy' listening Who's Next. Maar na vele luisterbeurt vond ik deze toch wat beter dan Who's Next. En verdiepen in de texten is slim. Misschien ook maar de film kijken. Is ook wel een aanrader. Krijg je meteen beeld van wat het allemaal voorstelt en waar het over gaat. In ieder geval heel goede rock opera al vind ikQuadrophenia beter.

Serieus? Er zijn zat lange dubbelaars die weinig of niks hebben te zeggen (de laatste van GNR bijvoorbeeld). Nee, speelduur maakt op mij geen indruk. Een lange speelduur werkt op mij eerder negatief, ik houd meer van kort en krachtig.

en wat als het lang en krachtig is?

GNR??

Ik denk dat hij Guns N' Roses bedoelt

Prachtige plaat dit hoor! Het intro van Pinball Wizard is wel een van de meest herkenbare stukjes van The Who en daarna meerstemmig "sure plays a mean pinball" is hartstikke krachtig.

4.5*

Een weekje top 2000 op het kantoor en van al die bumpertjes op radio 2 weer helemaal verslingerd geraakt aan Tommy.

Aanvankelijk kostte mij het wat moeite om in Tommy te geraken. Maar een aantal luisterbeurten loont zeer de moeite. Elke keer als ik hem opzet raak ik direct in de ondefinieerbare sfeer die dit album uitademt. Het valt perfect samen met de winterse omstandigheden rond de feestdagen.

Dat is inderdaad zo, dat vind ik ook. Dit is echt een album voor het najaar of de winter. Ik moet wel zeggen dat de meeste nummers erg lang duren voor het een beetje blijft hangen. Pinball Wizard is eigenlijk het enigste overbekende nummer wat ik kende, maar als ik de rest van dit album beluister dan blijft alles niet lang hangen. Kwestie van mij nog maar even wat beter en meer in dit album te verdiepen, want voor mijn gevoel is deze dat zeker waard.

Wat ik ook erg bewonderenswaardig vindt, is dat op deze oorspronkelijke release de verleiding om allerlei orkestrale geluiden toe te voegen weerstaan is. De musical achtige benadering van de songs lenen zich daar uitstekend voor. Op latere film en musical scores werd dat wel anders. Maar deze oorspronkelijke Tommy klinkt slechts met de traditionele rockbezetting, wat additionele toetsen en een incidentele blazer heerlijk warm, eerlijk en ook nog eens bombastisch.

Dat werd gedaan voor platenwisselaars, zodat er in een keer doorgespeeld kon worden. Werd wel vaker gedaan.

Ik heb dit album (in de deluxe uitvoering) op mijn MP3 speler gehad, maar het wist me nooit zo te boeien. Heb ook de Live in Amsterdam bootleg versie (30th anniversary edition), maar daar heb ik eerlijk gezegd ook nooit vaak naar geluisterd.

Aan de andere kant duurde het ook even voordat Workingman's Dead van Grateful Dead me greep en dat is nu één van mijn favoriete albums (en bands trouwens).

Ik heb ook de DVD van Tommy/Quadrophenia Live zien liggen, maar ben daar toch wat huiverig voor. Heb ook eens een DVD van de John Enthwistle band gezien en daar werd ik niet vrolijk van. Ik heb er altijd mijn bedenkingen bij, een stel oude zakken die met behulp van special guests hun gloriedagen proberen te herleven middels integrale uitvoeringen van hun vroegere meesterwerken.

Binnenkort eens kijken of ik die live CD ergens kan opgraven.

Inmiddels een paar keer achter elkaar beluisterd. Moet nu (net als bij Workingman's Dead destijds) mijn mening herzien. Dit is echter wel een album dat je (net als The Wall) in zijn geheel moet beluisteren.

Dit is een hele stap ten opzichte van harde rockers als My Generation, in de positieve zin. Moet wel zeggen dat het verhaal behoorlijk obscuur is verwerkt in de nummers (niet voor niks werd eea herschreven voor de film). Als je het verhaal kent komt het allemaal wat makkelijker binnen, zeg maar.

Er zitten over het hele album diverse subtiele, edoch geniale stukjes muziek verwerkt, zoals bij Eyesight to the blind, waar ik nu naar zit te luisteren. Wat het album bindt zijn terugkerende thema's als See Me, Feel Me, etc, zonder dat het al te erg in herhaling valt. Het lange underture, hoe muzikaal interessant ook, valt gezien de lengte eigenlijk een beetje uit de toon. Zeker een album dat ik nog een paar keer vaker ga draaien

Heb deze gisteren in het kader van een stuk dat ik voor mun studie moet schrijven weer eens helemaal beuisterd. Conclusie is dat dit niks voor mij is, net zoals The Wall. Te veel nummers waardoor het chaotisch en langdradig word. Hoor The Who liever rocken en hun instrumenten naar de vernieling meppen dan dit.. 3*

Even het original soundtrack album van de film Tommy in het zonnetje zetten.
Tommy (1975)

Had daar als bericht het onderstaande neergezet:

Ik krijg ineens de behoefte om mijn mening te geven over de muziek van Tommy.
Volgens mij is het een kwestie van welk album je het eerst hoorde, de originele versie van the Who of deze OST.

Ikzelf zag ooit op TV de film Tommy waarin dus de muziek van dit album verwerkt was.
Vond het zo goed dat ik dus op zoek ging naar de muziek uit de film en kwam dus bij dit album uit.

Fantastische muziek, afwisselend en een sprankelende produktie en bevlogen interpretaties WAT WIL EEN MENS NOG MEER ?

Nou ik wou wel eens het origineel horen van the Who en die vond ik ronduit tegenvallen.
Ja, fantastische nummers op zich maar vergeleken met deze soundtrack ietwat flets en minder afwisselend doordat je maar 1 band hoort en niet de diversiteit van de verschillende artiesten.

Geweldig ook dat opera zang-achtige van Ann Margret die tevens ook 1 van de hoofdrollen speelt (de moeder van Tommy).

Veertig jaar na dato staat deze rockopera nog steeds als een huis. Dit baandoorbrekend stukje rockmuziek is van ongekende hoogte. Memorabel is het drumwerk van Keith Moon in Amazing Journey.

Tóch iets beter dan Who's Next. Deze rockopera heb ik altijd al gewaardeerd maar toen ik 'm laatst in de auto opzette vond ik 'm mooier dan ooit. Wat een fijne sound kunnen ze met z'n vieren creeëren. Veel stukken worden door de plaat heen herhaald, maar dat maakt het juist tot een samenhangend geheel. Ook - als je het verhaal kent - is het leuk om te volgen. Heerlijke plaat voor zowel achtergrond als aandachtig luisteren, het kan altijd. The Who is een stuk diverser dan men denkt; lekkere R&R singles, pure rock albums (Who's Next), wat half experimenterend (Who Sell Out) maar ook zeker pretentieuze werken zoals Tommy (Quadrophenia moet ik nog luisteren, ben erg benieuwd). In m'n top 10 ermee!

@Lonesome Crow:

De doelstelling van the Who was om dit album ook live te kunnen spelen, vandaar de minimale instrumentatie, (gitaar, bas, drums en hier en daar franse hoorn). De producer drong nog aan om voor bepaalde stukken een orkest te gebruiken, maar de heren weigerden dit. In mijn ogen een goede beslissing, want als je Live at Leeds Deluxe Edition CD2 (Tommy Live dus) vergelijkt met Is There Anybody Out There? (The Wall Live 1980-1981) dan steekt die laatste er schril bij af, terwijl beide studio albums ongeveer even sterk zijn. Dit album laat her en der wat ruimte voor interpretatie bij live concerten.

Dit album gekocht zonder er iets van te luisteren. Nou, Overture begon en ik was meteen geboeid. Ook een erg goed geheel, en het verveelt nergens. Dit is zeker wel het beste conceptalbum wat ik ooit gehoord heb, veel beter dan The Wall.

Veel beter dan The Wall ?? Dat kan je niet menen!

Lijkt me niet zo onlogisch. Het totaalpakket is hier veel geslaagder dan op The Wall.