menu

Yes - 90125 (1983)

mijn stem
3,52 (343)
343 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: ATCO

  1. Owner of a Lonely Heart (4:29)
  2. Hold On (5:17)
  3. It Can Happen (5:28)
  4. Changes (6:19)
  5. Cinema (2:06)
  6. Leave It (4:12)
  7. Our Song (4:18)
  8. City of Love (4:51)
  9. Hearts (7:35)
  10. Leave It [Single Remix] * (3:56)
  11. Make It Easy * (6:12)
  12. It Can Happen [Cinema Version] * (6:05)
  13. It's Over * (5:41)
  14. Owner of a Lonely Heart [Extended Remix] * (7:05)
  15. Leave It ["A Capella" Version] * (3:18)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 44:35 (1:16:52)
zoeken in:
avatar van matthijs
Huurde de cd ergens rond 1988. Hoopte op meer van "Owner" maar dat viel erg tegen. Geloof ik nog wel een 2e luisterbeurt gegund, tja, in die tijd was de omvang van mijn collectie nog 100 x zo klein. Nu ben ik meedogenloos: als luisterbeurt 1 me niets doet, zelfs me niet nieuwsgierig maakt of ik het goed zou kunnen GAAN vinden, dan besteed ik mijn kostbare tijd niet aan een 2e kans maar liever aan een andere plaat die ik nog niet ken. Wat een luxe he!

avatar van musician
4,5
Het is haast ongekend

Maarre....... zo heel erg lopen Owner of a lonely Heart en de rest toch niet uit elkaar? Het is een vrij compact album, ik vind het op zich een vrij knappe prestatie dat het juist zo'n mooie eenheid is geworden.

avatar van matthijs
musician schreef:
zo heel erg lopen Owner of a lonely Heart en de rest toch niet uit elkaar?

Nou... vond Owner meer dansbaar en aggressiever (door de distortion) dan de rest

avatar van musician
4,5
Als je met agressiever meer herrie bedoeld, geloof ik niet dat het veel uitmaakt. Disortion kan nog.

Maar dansbaar....... Yes heeft vele varianten symfo en prog te bieden, maar dansbaar heb ik ze nog nooit gehoord, eerlijk gezegd
Vind je dat een aan te bevelen sound bij Yes, eigenlijk? Dat het dansbaar moet zijn?

avatar van bikkel2
3,5
Ik hoor het ook niet echt, maar het is wel door Trevor Horn geproduceerd. Die was toendertijd best wel hip bezig met allerlei effectjes en bliepjes.
Goed geproduceerde plaat. Maar muzikaal veel straighter. Ik vond het toen beter dan nu. Ik ken 90125 van binnen en van buiten. De verrassing is er wel een beetje vanaf.

avatar van vielip
4,5
bikkel2 schreef:
Ik ken 90125 van binnen en van buiten. De verrassing is er wel een beetje vanaf.


Dat is inherent aan elkaar toch?

avatar van berken
4,0
bikkel2 schreef:
Ik vond het toen beter dan nu. Ik ken 90125 van binnen en van buiten. De verrassing is er wel een beetje vanaf.

Dat heb ik met meer platen en volgens mij met name die van de jaren '80. Muziek uit de jaren '60 of '70 draai ik regelmatig en zodra ik iets hoor uit dit decennium heb ik meestal iets van "oh ja". Terwijl ik er de kast van vol heb staan en toentertijd ook plat heb gedraaid.

Veel waarderingen(sterren) zijn dan ook gerelateerd aan hoe ik ze toen heb ervaren...

avatar van matthijs
Goeie vragen...

musician schreef:
Als je met agressiever meer herrie bedoeld, geloof ik niet dat het veel uitmaakt. Distortion kan nog.

Maar dansbaar....... Yes heeft vele varianten symfo en prog te bieden, maar dansbaar heb ik ze nog nooit gehoord, eerlijk gezegd
Vind je dat een aan te bevelen sound bij Yes, eigenlijk? Dat het dansbaar moet zijn?


In 1984 was distortion op de gitaar in de hitparade nog wel een beetje ruig/alternatief (tegenwoordig hoor je t ook bij sky), het kwam op mij daardoor juist wel extra lekker binnen. Ik luisterde alleen top 40 dus t was al snel ruig.
En, ja, vond/vind het best dansbaar, weet nog dat Ben Liebrand er zelfs een dancemix van maakte. Muziek hoeft voor mij zeker niet dansbaar te zijn, maar ik vond Owner een erg lekker nummer, mede daardoor. Maakt dit het wat duidelijker wat ik bedoel?

WPE
Dit i s Yes in een prima vorm, een fris nieuw geluid, althans dat is mijn mening. Natuurlijk gezien in die tijd. Ze sloegen duidelijk een nieuwe weg in, en de songs op het album vind ik nog steeds zeker de moeite waard om naar te luisteren.
Je kunt overigens dit album niet vergelijken met Going for the One, dat is appels met peren vergelijken.

4,0
Dit Yesalbum heeft echt een grote Trevor Rabin saus gekregen en vind ik mede daarom aantrekkleijk en verfrissend klinken. Jammer dat deze topper het na twee albums voor gezien hield bij YES

avatar van musician
4,5
Nou Nico, volgens mij heeft hij toch wel een album of 5, 6 meegedaan. 90125, 9012live, Big generator, Union, Talk en dan de live Union cd.

Er is wel wat van hem te vinden.

4,0
oké je hebt gelijk........(Talk en Big generator vond ik trouwenms wel veel minder dan 90125)

avatar van vigil
3,5
Drie volwaardige albums. Talk vind ik dan weer de sterkste van de 3, dan deze en Big Gen de minste.

avatar van bikkel2
3,5
Rabin bracht iets fris, dat is een feit. Goed geproduceerd ook door Trevor Horn met hulp van duizendpoot Rabin.
Blijft bijzonder om te horen hoe hij zo dratistisch de sound veranderde.
Duidelijk ook te horen dat Jon Anderson pas in een later stadium binnenwandelde.

Een nieuwe start die voortvarend begon.
Maar de opvolger Big Generator is welliswaar qua stijl een logisch vervolg, maar de songs verzuipen door een te hoogdravende produktie.
Voor Talk geldt hetzelfde. Songmatig hun beste album met Rabin, maar de produktie is teveel van het goede.
Iets meer down to earth had wenselijk geweest.

avatar van adri1982
3,0
Dit album begint goed met de klassieker 'Owner of a lonely heart' en wordt nog goed voortgezet door 'Hold on'. Daarna wordt het wat saai. Sommige nummers houden dezelfde melodie en klinken geforceerd. 'Leave it' is overigens wel mooi.

avatar van Edwynn
Het is een verademing als Owner Of A Lonely Heart eens de dagelijkse radiosleur van de Rihannaatjes en de George Esraatjes met hun oorwurmpjes komt doorbreken. In albumcontext word ik er iets minder vrolijk van. Ook de rest van 90125 staat me iets tegen. Niet omdat het vol staat met goed uitgevoerde radiorock maar omdat de iele zweefstem van Jon Anderson totaal niet geschikt is voor dit werk. Ergo, ik kan er wel naar luisteren maar niet al te lang.

4,0
bikkel2 schreef:
Rabin bracht iets fris, dat is een feit. Goed geproduceerd ook door Trevor Horn met hulp van duizendpoot Rabin.
Blijft bijzonder om te horen hoe hij zo dratistisch de sound veranderde.
Duidelijk ook te horen dat Jon Anderson pas in een later stadium binnenwandelde.

Een nieuwe start die voortvarend begon.
Maar de opvolger Big Generator is welliswaar qua stijl een logisch vervolg, maar de songs verzuipen door een te hoogdravende produktie.
Voor Talk geldt hetzelfde. Songmatig hun beste album met Rabin, maar de produktie is teveel van het goede.
Iets meer down to earth had wenselijk geweest.



Ik kan het hier 200% mee eens zijn, want zo is het

avatar van marathonman
4,0
Grijs gedraaid, Changes, It can happen, Hearts waren voor mij supernummers, zeer gedegen album, gek genoeg pas later verdiept in ouder werk van deze kunstenaars behalve Going for the One, dat was mijn Yes album for ever..

avatar van bikkel2
3,5
Voor mij ook de eerste Yes ervaring. Geen idee toen dat dit al een band was met een behoorlijk progverleden.
Lekkere plaat deze. Juiste tijd, juiste plaats.
Strakke produktie en toen een moderne rockplaat.
90125 bracht redding. Als had ik wel eens willen zien of Yes nog bestaansrecht had gehad.
Ze hebben betere albums gemaakt. Maar het was toendertijd een heel aardige heropstanding.

Nu is Yes niets anders meer dan een band die voortploetert in het live circuit. Zangers bij de band haalt die een Jon Anderson gehalte moeten hebben en alles in een paar tempo's lager spelen. Tijd om te stoppen.

avatar van De buurman
4,0
Als City Of Love er niet had opgestaan had deze dicht tegen de maximale score aangezeten. Alle andere nummers vind ik eigenlijk top.

Was geloof ik mijn eerste Yes plaat. Ik kwam er bij, doordat ik in één of ander hardrockblad las, dat het de favoriete plaat was van Jason Newstedt van Metallica. Niet dat ik nou zo'n Jason fan was, maar het intrigeerde me dusdanig dat ik de elpee kocht, in een tweedehands-platen zaak. Grijs gedraaid.

Geweldige mix van toegankelijkheid en bombast, frisheid en complexiteit. De sound staat nog steeds als een huis, dik 30 jaar later.

4,0
De buurman schreef:
Als City Of Love er niet had opgestaan had deze dicht tegen de maximale score aangezeten. Alle andere nummers vind ik eigenlijk top.

Was geloof ik mijn eerste Yes plaat. Ik kwam er bij, doordat ik in één of ander hardrockblad las, dat het de favoriete plaat was van Jason Newstedt van Metallica. Niet dat ik nou zo'n Jason fan was, maar het intrigeerde me dusdanig dat ik de elpee kocht, in een tweedehands-platen zaak. Grijs gedraaid.

Geweldige mix van toegankelijkheid en bombast, frisheid en complexiteit. De sound staat nog steeds als een huis, dik 30 jaar later.



Dan mis je werkelijk heel veel top(!)albums die ook een andere kijk op YES zullen geven!!

avatar van vielip
4,5
Vind ik niet. Is puur persoonlijke smaak, zoals altijd. Vergeleken bij de, in mijn ogen, oer saaie jaren 70 albums is dit een genot! Fantastisch album dat geen moment verveeld. Top productie ook! Maar eigenlijk totaal niet te vergelijken met de jaren 70 Yes. Heel andere insteek, benadering en ook bezetting.

4,0
Sorry niet mee eens. 90125 is geen representatief album voor YES
Steve Howe bepaalde met Wakeman toch wel degelijk een zeer groot gedeelte van het (YES) geluid.
( o.m. roundabout, I'v seen good people en noem ze maar op.
Die twee waren op vakantie tijdens 90125. Trevor Rabin valt echt niet te vergelijken met Steve Howe net zomin dat geldt voor Geoff Downes en Rick Wakeman.
Maar goed jij zult het wel anders zien.......

avatar van bikkel2
3,5
Yes was niet saai in de 70's....nee, daar
kun je de band onmogelijk van betichten.
Avontuur en creativiteit genoeg
Maar ik denk dat ik vielip zijn bezwaar wel snap.
Bepaalde albums zijn gewoon niet door te komen, maar dat is iets anders dan saaiheid.
Het is het gepiel en muzikaal en vooral qua boodschap te hoogdravend.
Op Tales Of A Topographic Ocean betrapte ik mijzelf er op dat ik moest lachen om de tekstuele boodschap en welliswaar knappe musiceren, maar te geforceerd en te gezocht.
Wat dat aangaat is 90125 een lekker spetterend rockalbum, waar de pretentie een stuk minder aanwezig is.
En dat kan prima met een hardrockgitarist als Trevor Rabin in de gelederen.
Drummer Allan White is ook helemaal in zijn element, want hij is imo altijd een spierballen- powerdrummer geweest.
Technisch gezien kan hij het ingewikkelde vroege werk aan, maar mist de souplesse van zijn voorganger Bruford, die het geheel een jazzyfeel gaf en vooral beter bij Howe pastte.
Tony Kaye hoeft niet al te diep te graven en Squire en Anderson passen goed in het rockplaatje.
Weinig mis met deze Yes heropstandig eigenlijk.
Een ingewikkelde plaat rond deze periode had het nekschot geweest voor de groep, dus ook commercieel een prima zet.

Het is ook zeker niet mijn favoYes plaat, maar ik snap de move en dat pakt helemaal niet verkeerd uit.

avatar van Alicia
4,5
Nee, Yes was allesbehalve saai, maar ik luister ook niet altijd even graag naar sommige lange stukken van Yes uit de jaren 70. Je moet er dan voor in de stemming zijn. De ene keer vind ik deze nummers indrukwekkend en de andere keer hoor ik liever een album als deze of bijvoorbeeld The Yes album uit '71. De Yes muziek in dit decennium, de jaren 70 dus, kent vele momenten van ultieme schoonheid en is heel inventief, maar het is inderdaad soms pretentieus en dat vind ik heus niet verkeerd op z'n tijd; het klinkt met regelmaat nogal vrij bombastisch. Dan is dit album, een voor Yes begrippen, een gezellige allemansvriend. Het is een heerlijk album met zowel rock als symfonische elementen!

Voor zover je kunt dansen op een album van Yes... kun je het beste met deze schijf beginnen!

avatar van De buurman
4,0
Neal Peart schreef:
(quote)



Dan mis je werkelijk heel veel top(!)albums die ook een andere kijk op YES zullen geven!!


Nee hoor, heb bijna al het jaren '70 werk in bezit. Vaak fantastisch, soms verschrikkelijk. Ik denk dat ik Relayer hun mooiste plaat vind. Maar onvergelijkbaar met deze.

avatar van vielip
4,5
bikkel2 schreef:
Yes was niet saai in de 70's....nee, daar
kun je de band onmogelijk van betichten.
Avontuur en creativiteit genoeg


Saai is inderdaad niet het juiste woord. Maar je begreep me precies bikkel

avatar van bikkel2
3,5
vielip schreef:
(quote)


Saai is inderdaad niet het juiste woord. Maar je begreep me precies bikkel



4,0
Ik vind juist Tales of een wereldplaat.....zo zie je maar hoe smaken verschillen, Niks niet saai.
Ook het 3 dubbele livealbum vind ik nog steeds een topper!!

avatar van bikkel2
3,5
Volgens mij was "Tales" het 2e album wat ik hoorde van Yes.
90125 was de 1e en vond het toendertijd, mede door de single Owner Of A Lonely Heart, een geweldig album.
Rond die periode was ik vaak in de plaatselijke bieb te vinden en die verhuurden ook lp's.
Ik ging voor de hoes van Tales, want die vond ik wel stoer.
Maar het album zelf....pffff....nee, dat was gauw klaar, terwijl nadien The Yes Album, Fragile en Close To The Edge er in gingen als koek.
Die drie albums steken er wat mij betreft nog altijd boven uit.
Nadien het bewuste tripalbum nog wel eens in de herkansing gegooid, maar te ambitieus en te ver doorgevoerd.......te wollig.

Yes stelde ook wel eens teleur natuurlijk.
De talloze bezettingen zal daar zeker een rol in hebben gespeeld.
Maar de Yes met Rabin is zeker niet verkeerd.
Deze heeft een prettige rockvibe en het is geen straf om die kant van de band te horen.
Maar ik vond 'm toen beter.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:43 uur

geplaatst: vandaag om 22:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.