Steven Wilson - The Raven That Refused to Sing (and Other Stories) (2013)

Ja maar dat combineert toch niet met een goeie Lagavulin?

En ja dat is mijn draaitafeltje

Ik spaar sinds kort ook vinyl, en merk inderdaad dat op sommige uitgaves het ' gaatje' nogal rafelig kan zijn, alsmede dan het etiket op de plaat. Heb ook wat LP's van independent labels, en die zijn perfect.

Ik hoop wel dat ze je een hele nieuwe set sturen, en niet andere LP's in je hoezen stoppen. Krijg je lekker verkl**tte hoezen terug...

Hebben platen van kscope wel vaker.. ik ga er altijd een rondje met een mesje doorheen, dan past hij wel op mijn draaitafel.. wel slecht inderdaad.

Met deze cd bewijst Steven wat mij betreft dat hij het nog steeds kan.......... een gedegen kwalitief hoogstaande cd afleveren. Stabiel in kwaliteit over de hele linie zonder daarbij voorspelbaar te worden. Nummers met af en toe verrassende wendingen. De CD is daadoor voor mij moeilijk in een hokje te plaatsen en dus juist daardoor interessant. Top meneer Wilson: voor nu 4 sterren ****.Wie weet wat dat kan worden na nog wat luisterbeurten.

Geweldig album met 6 enorm sterke nummers. Geen seconde verveeld. Een waar meesterwerk als je het mij vraagt.

Lichte verbetering ten opzichte van Wilson's vorige plaat in mijn optiek, want duidelijk van minder lange duur. Ik weet het, progressive rock moet complex en uitgerekt klinken, maar niet langdradig. Daardoor loop je het niet geringe risico om de draad kwijt te raken, en wordt het opeens niet meer dan interessantdoenerij en gepiel. Ook de gladde productie van Wilson steekt me wel 'ns tegen. Ik zal het zo zeggen: 'The Raven That Refused to Sing' is op technisch vlak erg goed, maar komt ook nu weer wat kil en emotieloos over op mij. Het zal wellicht nooit mijn kopje thee worden, al kan ik enkele dingen van Porcupine Tree wel waarderen, en ook het werk als producer van Opeth (waar je op deze plaat soms een echo van hoort) vind ik over het algemeen goed.

3,5 sterren

Emotieloos? Ieder zijn eigen mening natuurlijk, maar bij mij maakt dit album juist heel veel emoties los. Vooral het titelnummer dan, maar ook Drive Home en The Watchmaker kunnen mij echt raken.

Nog een spatje beter dan Grace for drowning. Waar ik nog wel eens moeite heb met de Pink Floyd-achtige lang uitgesponnen instrumentale stukken met gitaarsolo's die mij persoonlijk niet zo boeien op sommige PT-albums, lijkt deze plaat meer z'n inspiratie aan King Crimson (getuige ook de aparte vermelding van hun mellotron) en de (gelukkig) vroege Genesis te ontlenen, en dat is allebei niet verkeerd. Warm, afwisselend en rijk. Als de plaat nog meer bezinkt stijgt de waardering misschien nog wel tot de volle vijf sterren.

Misschien/wellicht bij de meeste mensen hier al bekend, maar op deze en de vijf volgende pagina's van musicradar.com praat Wilson over de nummers van dit album. Zeer interessant.
 

De solo in Drive Home was dus de eerste poging, en in één keer, en geïmproviseerd. Val dood, Guthrie.

Niet compleet emotieloos, het is gewoon niet mijn soort intensiteit.

Hoe voor de hand liggend ook, dat zijn ook precies de bands waarvan ik het vermoeden heb dat Wilson er op zijn minst door is geispireerd. Overigens wil ik ook Zappa in zijn Roxy periode daar aan toevoegen en Yes t.t.v. Tales From Topographic Ocean.

Inspiratiebronnen ten spijt, WIlson heeft toch een heel eigen plaat weten voort te brengen waarin hij al zijn inspiratiebronnen mengt tot een soort nieuwerwetse progrock. Eentje die direct op de short list kan voor beste plaat van 2013.

4,5 *

wat een wereld album zeg... moet raar lopen als dit niet mijn nr 1 wordt dit jaar...

Ik vind het ok. Maar het is zo zonde dat hierdoor geen Porcupine Tree platen meer komen. dit kan by far niet tippen aan Porcupine Tree. Jammer...

Ach, anders had je nu een paar ongeinspireerde PT albums zoals The Incident gehad. Dan liever dit.

Het is natuurlijk nog veel te vroeg in het jaar, en ik hoor per jaar ook maar zo weinig nieuwe albums dat mijn mening in dezen niet zo veel voorstelt, maar toch moet ik steeds vaker denken aan wat marcello eerder zei:

Voorlopig wordt-ie mijn nummer twee van het jaar, net voorafgegaan door Big Big Train. Ik heb nog niet genoeg top tien materiaal, maar als je weet dat ook Transatlantic (en Flying Colors) in de studio zitten, Karnivool hun derde plaat heeft afgewerkt en deze zomer tourt, Haken in het najaar ook hun derde monster op ons loslaat, The Flower Kings ook waarschijnlijk in 2013 nog met nieuw materiaal afkomen, Editors en The Winery Dogs (Mike Portnoy's nieuw project) begin juli ook, Queens of the Stone Age (in mindere mate naar benieuwd) begin juni, het project van Jonas Renkse (Katatonia) en Bruce Soord (Pineapple Thief) onder de naam Wisdom of Crowds ons gaan doen watertanden, Sigur Ros ons zelfs op 17 juni kan doen dromen en ten slotte Phideaux nog een juweeltje in petto heeft, dan kan het samenstellen van die top tien nog een heikele opdracht worden. En bij deze meteen ook de langste zin uit mijn leven neergeschreven.

Maar The Raven blijft hoogstwaarschijnlijk op twee staan!

Aan je top-10 te zien geloof ik dat het voor mij heel interessant kan zijn om eens te gaan graven in dat lijstje namen van bands uit die lange zin, Mindscapes, dus bij deze dank daarvoor. (En dan zou ikzelf de zin nog langer hebben kunnen maken als Dream Theater z'n gemiddelde van één album per twee jaar blijft volhouden...)

Geweldig album! Kan er niks anders van maken.
Enigste minpunt die ik zou kunnen geven is dat het soms wat te retro prog klinkt.

Maar de composities en instrumentatie zijn zo mooi dat ik dat kan over het hoofd kan zien.

Ik had in een interview gehoord dat Wilson in de zomer misschien een soort tussendoor release gaat uitbrengen, waarop de The Raven video, extra tracks en Drive Home video (Wilson zie dat hij hiermee bezig is) te horen/ zien zijn.

Ben benieuwd naar deze 'extra tracks'.

Als laatste opmerking, de gitaarsolo in Drive Home is een van de mooiste die ik ooit heb gehoord, onvoorstelbaar mooi!

Dat heb ik bij de gitaarsolo van The Watchmaker...
YouTube - Steven Wilson - The Watchmaker (Live)

Kan niet wachten om Guthrie Govan live te aanschouwen 12 juli..

[/off topicmodus] Cheesus! 65 euro voor een concertje in een boerderij in Zoetermeer. Pfff, alsof je een emmer leeg gooit. En dan ben je er nog niet. Met bijkomende kosten voor reserveringen, reis en drank.... [/off topicmodus]

De gewone kaarten kosten 35 euro (excl. servicekosten) dat valt nog wel mee vind ik. Die 65 euro zal wel van een site komen die profiteert van het feit dat het is uitverkocht.

Heb er inderdaad 2 weken geleden op de website van de Boerderij €35,00 voor betaald.

Ben dus simpelweg telaat. De boel is idd uitverkocht. En hoewel ik Wilson en z'n consorten best een vermakelijk stel vind, is 65 euro mij te gortig.

Attentie attentie...dit is een politiebericht

Willen de volgende personen zich verwijderen uit de muziek van heer Steven Wilson:

1x man (irritant) met fluit
1x man (lelijk) met verschrikkelijk jaren 70 orgel
1x man (of vrouw) met bas en barby haar


Wilt u zich melden bij balie: Insurgentes.
Hier zult u onderworpen aan een heropvoeding

Ach kom, laat Steven en co. maar doen waar ze goed in zijn. Niets mis mee!

Kan ik misbruik melden over dit alles ?

(En laten we Thin Air! dan vooral maar niet vertellen dat die "man (of vrouw) met bas en barby haar" vroeger in Kajagoogoo speelde!)

Nou was ik toch behoorlijk Steven Wilson-moe. Grace for Drowning begon me bij elke luisterbeurt wat meer tegen te staan en het concert in Paradiso viel me toen ook niet echt mee. Omdat ik de man verder muzikaal best hoog heb zitten heb ik toen maar eens een tijdje vrijwel niets van Wilson en al zijn bandjes geluisterd (alleen nog wat vroege PT). Ging best goed, totdat iedereen heel enthousiast over dit album ging doen en ik dus na verloop van tijd nieuwsgierig werd.

Heb dit album nu een paar weken in huis, meerdere keren naar geluisterd en het valt me allemaal niet tegen. Integendeel zelfs. Het album zal nog een tijdje moeten bezinken maar vooralsnog lijkt dit toch met voorsprong zijn beste soloplaat. Blij dat ik eraan begonnen ben.

Overdaad schaadt. Ik vind Steven Wilson werkelijk een genie. Wat die man allemaal heeft gepresteerd de afgelopen jaren Kan me echter in het commentaar van mijn voorganger vinden. Las de release van Blackfield IV (band staat hoog in mijn top 10) en mis het enthousiasme van voorheen. Elke dag kaviaar gaat ook vervelen. Even pas op plaats met al het SW werk en mijn enthousiasme komt wel weer terug. Zeker weten.

(hush hush )

Er mag dan ook wel bij vermeld worden dat hij bij Iona de Chapman stick bespeelde en dat voortreffelijk deed.