Lou Reed - Metal Machine Music (1975)

METAL MACHINE MUSIC – Een observatie

De zogenaamde slechtste rockplaat aller tijden, door een van mijn favoriete artiesten, trok mijn aandacht. Ik besloot het album te kopen in de hoop er iets positiefs over te kunnen zeggen. Dat is gelukt – met verve!
Wat we krijgen is – en niets meer, kunnen we niet ontkennen – 64 minuten oorverdovende (mits het opendraaien van de volumeknop, that is!) feedback. Over liedjes en teksten hoef ik niet verder uit te weiden, dat bespaart me ook werk.
Maar wat maakt MMM dan zo speciaal? Ten eerste is dit een avant-gardewerk van formaat. We kunnen stellen dat het toen en nog steeds uniek is in de muziekwereld. MMM borduurt verder op het geluid van de Velvet Underground... en ook weer niet. Want zoals David Fricke vertelt in de liner notes, is MMM alle rockgenres, in gesmolten vorm en op hete temperatuur, in een schaal waaruit af en toe iets anders opborrelt.
Omdat ongeveer 99 procent van de luisteraars het album verachten, en een kleine groep het ophemelt, kan MMM onmogelijk kitsch zijn. Wanneer je op een gezellig theekransje uitpakt met je muzieksmaak, en daarbij het niet zo salonfähige MMM laat vallen, zul je waarschijnlijk scheef bekeken worden. En geef toe, wie zou niet eens graag van de norm afwijken?
Ik heb geen idee of deze plaat een diepere betekenis heeft of dat Lou Reed er een achterhoudt, maar het zet me wel aan het denken. Zou het kunnen dat MMM als nihilistische plaat bedoeld is, die alle standaardwaarden en –normen verwerpt, en tracht te ontdekken wat muziek is zonder opgelegde regels van riffs, akkoorden, etc.?
Ter conclusie: Metal Machine Music is de ontkenning van de muziek. Het eist de absolute vrijheid op. Een anarchistische plaat, die nog steeds zijn invloed uitoefent.
Topklasse? Ja. Toegankelijk? Helemaal niet. Te begrijpen? Moeilijk. Kunst? Mogelijks.

Wat is hier dan zo uniek aan?

Dat zelfs een artiest als Lou Reed per ongeluk zijn gitaar tegen een versterker neer zet, en er twee uur later achter komt dat hij alles opgenomen heeft.
Het unieke is dat hij die opnames voor de grap als album heeft uit gebracht, en er mensen zijn die dit geweldig vinden.

Verder prima; is blijkbaar een markt voor.
De geruchten zijn dat hij volgend jaar een album op de markt brengt; gebaseerd op de verbouwing van zijn badkamer.

Muziek is zo goed zoals je het zelf beleefd. Het vragen naar wat er zo 'uniek' aan is vind ik dan ook getuigen van een soort kortzichtigheid.

Toen Duchamps een pisbak ophing in een museum was dat ook belachelijk. Toen Warhol een paar Brillo dozen opstapelde was dat 'not done'. Nu wordt dat wél gewaardeerd, wat mij betreft is MMM eenzelfde soort verhaal. Ik zie MMM niet zozeer als muziek, meer als kunst. Kunst moet gevoelens opwekken, of het mooi is of niet doet niet terzake.

Volgens mij snap je niet helemaal wat lambf hier mee bedoelt.
Het unieke karakter aan dit album is alleen dat iemand die zich normaal op redelijk toegankelijke paden begeeft (rock muziek) een keer uitwijkt naar avant-garde muziek.
Dat terwijl er al vele andere artiesten in die zelfde periode (en er ook ver voor) vergelijkbare dingen deden. Om als voorbeeld bijv. zijn maatje John Cale).
De gemiddelde Lou Reed fan weet dat misschien niet, maar idd uniek is dit stuk werk niet. Het pas heel erg goed zelfs binnen de tijdsgeest van de avant-garde uit die tijd.

@Stijn
Ik denk ook dat je dit album als een statement moet zien. En toch heeft dat in mijn beleving weinig met 'waardering'; te maken. Ik vind Warhol nog steeds niet veel meer dan decoratie. Net zoals dit album niet veel meer dan 'herrie' is. 'Behang' op z'n best. Beathoven heeft daar 5 sterren voor over. Ik ben bang dat we dat ook als 'statement' moeten zien. Niet als echte waardering.

Dat lijkt me een persoonlijke visie. Op die manier zou je alle noise-muziek wel onder die noemer kunnen plaatsen en dat zou fout zijn.
Een statement is het zeker maar dat wil niet zeggen dat het niet verder kan gaan dan dat... Het is volgens mij wel voor veel artiesten een soort van basisalbum geweest waar op verder is gewerkt (zowel qua geluid als qua idee).

Wat anders?

Een algemene conclusie

Ik gebruik toch vrij vaak woorden als 'vind', 'in mijn beleving' e.d. Toch woorden die passen bij een persoonlijke visie.

Misschien zoek ik er weer te veel achter...
Ik weet alleen dat ik dit album vreemd genoeg, naast vele andere gangbare muziekstukjes, kan appreciëren.

Dat zou inderdaad fout zijn, want er bestaat ook genoeg noise-muziek die wél - hoe abstract soms ook - over een kop en een staart beschikt.

Is hier ook nog een beter/slechter klinkende uitgave van, axel33?

Ik denk dat Axel ze allemaal slecht vindt klinken . . .

Zou 't?

Wel lef dat je zo'n gedrocht ook daadwerkelijk uit durft te brengen. Zo klinkt mijn transistorradiootje ook als hij op de korte golf staat.

Is muziek dan geen kunst?

Ha ha! Dit kan nog interessant worden!

Ik hoopte eigenlijk dat er niemand dieper op in zou gaan, maar oke. Muziek is natuurlijk wel kunst ja, maar ik wou MMM meer neerzetten als kunst in z'n algemeen. Het is lastig om goed uit te leggen, maar het komt op het volgende neer: bij muziek luister je of je iets mooi vindt of niet, bij kunst in z'n algemeen is 'mooi' niet belangrijk meer.

Ik vind het vermakelijk om die reacties hier te lezen, Lou Reed zal wel in zijn vuistje lachen. Wat hem bezielde om dit gedrocht uit te brengen zal tenslotte hij alleen weten.
Natuurlijk is muziek kunst zoals alle geestelijke uitingen van de mens en "MMM" is om die reden wel kunst (muziek is wat anders) maar dan kunst dat mij 0,0 kan boeien en enkel irriteren (een slechter album is mij nauwelijks denkbaar).

@ LucM, Kan je nog wel een paar tips geven hoor.. als je wil

Echter ben ik het niet eens met je stelling. Ik weet zeker dat lou reed net zo serieus was toen hij dit maakte als bijv: Transfomer. Vergeet niet dat Lou Reed onderdeel was van de VU, de band die sister ray opnam in 1967. De band die ook de rock/pop wereld vanaf van zijn grond deed schudden. Lees dit artikel maar eens. Zoals je zult zien bestaat deze stroming al langer dan the beatles.

edit: "Lou Reed's double LP album, Metal Machine Music (1975) is an early, well-known example of commercial studio noise music[39] that the music critic Lester Bangs has called the "greatest album ever made in the history of the human eardrum". [40] It has also been cited as one of the "worst albums of all time".[41] Reed was well aware of the drone music of La Monte Young."

Ik heb dit artikel al eens gelezen.
"Sister Ray" van VU kan mij wel boeien (het is ook niet echt noise) in tegenstelling tot dit werkje hier dat mij alleen maar zenuwachtig maakt net als bv. die housedreunen op "Thunderdome". Ik heb een brede muzikale smaak maar pure herrie of noise om de noise, daar moet ik niets van hebben. Ik hoor hier geen songs, geen melodieën, geen bezieling of sfeer, geen inventiviteit ... alleen maar hels lawaai.

Dat kan, maar diskwalificeer het niet als geen muziek. Ondanks je (na eigen zeggen) een brede muziek smaak hebt en je hier niet voldoende muzikale vreugde uit haalt. Wil het niet zeggen dat dit geen muziek is.
Deze muziek stroming probeert zich te ontwikkelen vanaf begin 1900. dat is ver voor de rockmuziek het daglicht zag.
Echter, persoonlijk vind ik dit ook geen hoogstaande kust. Maar kan er wel af en toe zeker van genieten als ik dit opzet.

Als ik na een rotdag dit op zet en ik word er zonder uitzondering weer vrolijk van vind ik dat dit zeker niet weggezet moet worden als rommel. Er gaat een knopje om als ik dit beluister. Dat betekend toch iets... (ik voel 'm al aankomen )

"Ja dan moet jij wel echt ferme rotdagen meemaken dat jij dit nog kunt doorstaan man!"

Ik zou het hiermee eens zijn, ware het niet dat ik me hier op een muziekwebsite bevind en niet een stuk als kunstcriticus schrijf. In het laatste geval was deze plaat absoluut interessant geweest, maar nu, als je het beschouwt als muziek, is het uiteraard niets waard.

Met andere woorden kunst kan geen muziek zijn?.. en muziek kan dan geen kunst zijn.... Vreemde redenatie. Ik lees het als volgt... simpel gezegt: dit is wel knap gemaakt maar niet mooi om naar te luisteren... dus hierom is het geen muziek.

Stel iemand houd er van om schilderijen te bezichtigen, maar houd alleen van Dick Bruna-achtige aspecten. En schilderijen van Picasso vind hij maar onnodige abstracte onzin. Zou het niet zo kunnen zijn dat er ook iemand is die bij de schilderijen van Picasso het hoogste visuele genot ervaart en Dick Bruna als bagger afschildert. Kan de eerste of 2e stellen dat beide werken geen schilderwerken zijn. Ik vermijd het woord kunst even.. omdat kunst een waarde oordeel is.

MMM is door bepaalde critici uitgeroepen tot beste album ooit. Terwijl sommige er niks mee kunnen. Zegt meer over iemands referentiekader dan over MMM.

Het is wel handig als je even doorleest en dan mijn antwoord op de quote van bananA bekijkt. Elke keer dezelfde vraag schiet natuurlijk niet op.