AC/DC - Back in Black (1980)

Ongelooflijk dat dit album ná Thriller het best verkochte album ooit is en meer dan terecht. Van a tot z een klassieker van jewelste en mijn fave AC/DC album. Moet eigenlijk dik in mijn top 10 staan maar geen ruimte kunnen of willen maken daar een top 10 wel erg karig is. Een top 20 zou me beter uitkomen.

Eerste album met Brian en direct hun beste met hem.

De sfeer is iets minder feestelijk en dus donkerder en is een heerlijk eerbetoon aan de overleden Bon Scott.

Hells Bells: Kippenvel nummer. Verveeld nooit.

Shoot to Thrill: Heerlijke riff, komt live goed uit de verf.

What Do You Do For Money Honey: Typisch AC/DC nummer met een heerlijke knipoog-tekst.

Givin' the Dog a Bone: Minder bekend bij het publiek, maar is zeker één van de sterkste nummers op deze plaat.

Let Me Put My Love into You: Ongeveer hetzelfde gevoel als bij het vorige nummer, hoewel deze nog iets sterker is.

Back in Black: Heerlijk titelnummer.

You Shook Me All Night Long: mijn favoriete nummer. Blijft een hele dag in mijn hoofd spoken als ik het hoor...

Have A Drink on Me: Samen met Shake a Leg blijft deze wat minder hangen.

Rock and Roll Ain't Noise Pollution: Heerlijk statement en perfecte afsluiter.

Over het album algemeen: samen met Let there Be Rock hun beste werk.

In december 2007 gekozen tot beste AC/DC-aanschaf in MOJO How To Buy AC/DC

Hoewel AC/DC eind jaren 70 en begin jaren 80 veel prachtige platen heeft gemaakt, is er eigenlijk maar één die echt de titel klassieker verdient. Dat is naar mijn mening het album Back In Black uit 1980. Andere albums uit deze periode waren Powerage (1978), Highway to hell (1979) en For those About to Rock uit 1981. Als in februari 1980 de zanger Bon Scott overlijd besluit de band door te gaan met de Geordie zanger Brian Johnsson. Later dat jaar wordt Back in Black uitgebracht.

Het album is een regelrechte klassieker met nummers als Hell Bells, Shoot to Thrill en Back in Black. Alle nummers staan als een huis en liggen lekker in het gehoor. Het rauwe gitaarwerk en zang op dit album is geweldig. Uiteindelijk is dit album na Thriller van Michael Jackson (ahum….) het best verkochte album ooit waarvan de stand nu op 50 miljoen exemplaren staat.

Man man, ben altijd al een gigantische AC/DC fan geweest, maar heb het, in verband met vele andere soorten muziek en bands etc. die ik ook echt ongelooflijk goed vind, de laatste tijd (afgelopen jaar zowat) echt ongelooflijk weinig tot niet geluisterd.
heb het vandaag weer eens goed opgezet, zowat alle albums achter elkaar, en godverdomme wat is AC/DC/ toch fucking briljant.
maar een favo album heb ik eigenlijk nooit precies geweten, toen was Razor's Edge de beste, toen was Highway weer de beste, toen Back In Black, toen Powerage, ga zo maar door, maar Back In Black is toch altijd wel 'de 2e' geweest, dus denk ik dat mijn definitieve besluit toch gewoon op Back In Black valt.
Stukje sublimiteit, verdient 2e beste verkochte album wereldwijd aller tijden (tuurlijk zijn er (een aantal) andere platen die beter zijn, maar ik kan echt niet klagen), helemaal geweldig, altijd lekker uit me bol gaan!
als ze ooit weer eens in de buurt zijn ben ik 1 van de eerste die een ticket bemachtigd!

Dit is een pracht plaat inderdaad, ik heb hem destijds helemaal grijs gedraaid, maar heb op het moment niet zoveel behoefte meer om deze te horen. Mijn voorkeur gaat nu uit naar The Razor's Edge, echt ook een pracht plaat en de beste met Brian na deze.

Hmm, razors edge heeft een aantal knallers erop staan, maar ook een paar nummers die ik echt minder vind. Dat is wat mij betreft het verschil met Back in Black, daar staan alleen maar goede nummers op. Maar goed, dat is natuurlijk mijn persoonlijke smaak

Klopt deze is ook beter, heb hem niet voor niets in mijn top 10 staan, maar wanneer je iets compleet grijs gedraaid hebt, word het ook een keer tijd voor iets anders.

Heerlijk album, alleen de opener al! Geweldige riff en het zet gelijk de toon voor de rest van de plaat. Ik vond het wel een goede plaat om het nieuwe jaar mee te beginnen.

Absoluut het beste album van Ac/dc samen met
Let there be Rock.

Er staat geen enkel zwak nummer op.

Ik had in eerste instantie nogal moeite met deze plaat zo vlak na de dood van Bon.

Was heel sceptisch (zonde hem gehoord te hebben) Maar na het begin met die bellen was ik direct om. Is de beste met Brian. Dit niveau hebben ze hierna nooit meer gehaald.

Ik denk wel hun beste album , staan echt wel vette nummers op.
En ik vind Brian echt een waardige opvolger van Bon.
Sterker ik vind Brian beter bij AC/DC horen dan Bon en Brian is ook helemaal geaccepteerd door het publiek ., ze kunnen hem allemaal niet meer missen , iets wat niet altijd het geval is bij een opvolger van een overleden zanger van een grote band

Het perfecte rock album zo'n beetje denk ik wel.

Echt alle nummers zijn super zonder uitzondering.

Uitschieters voor mij zijn toch de opener en Shoot To Trill, de titeltrack en You Shook Me All Night Long.

De rest is ook gewoon super en maar een beetje minder dan de 4 die ik net noemde.

AC/DC heeft geen verzamelaars, maar eigenlijk is dit met 10 super nummers al een goede verzamelaar, eentje met 10 nummers in dezelfde sfeer vooral.

Wat AC/DC kenmerkt is dat ze altijd trouw blijven aan hun roots, de muziek is niet wezenlijk veranderd. Je weet wat je krijgt als er een nieuw album uitkomt. En daar hebben ze heel veel succes mee.

Ik kan over deze plaat niet meer zeggen dan al gezegd is

Lekkere productie, fijne solo's, goed drumwerk en een uitstekend debuut voor Brian Johnson..

Niet voor niets één van de essentiele rockplaten aller tijden.

Na de dood van Bon Scott komt AC/DC terug met deze prima ongecompliceerde (hard)rockplaat. De plaat is doorspekt met typische AC/DC riffs en een stuwende ritmesectie. De songs zijn van een goede kwaliteit. Toch vind ik Brian Johnson een mindere zanger dan Bon Scott. De stem van Johnson past goed bij de muziek van AC/DC, maar de stem gaat me na verloop van tijd toch irriteren. Hij knijpt echt met zijn stem en dat komt geforceerd op me over. Desondanks zijn er een aantal nummers, waarbij ik dit gevoel minder heb. Ik refereer hierbij op het drieluik "Let Me Put My Love Into You", "Back in Black" en "You Shook Me All Night Long". Deze tracks zijn wat mij betreft dan ook de hoogtepunten van dit album. De solo in "Back in Black" is weergaloos. Angus klinkt sowieso ontketend van begin tot eind. Kortom: klassieke no-nonsense rockplaat, niets meer en niets minder. En dat is een kwaliteit!

Absoluut de maximale score voor een album waar een gigantische druk lag op zowel de band als de zanger. Geen enkele zwakke of mindere track maar als ik dan een paar knallers moet benoemen: You Shook Me All Night Long, Back In Black en Shoot To Thrill zijn mijn favorieten.

Op deze plaat gaat brain mij zeker (nog) niet vervelen. Met stip de beste niet bon ac/dc plaat. Alle platen van ac/dc die hierna kwamen begonnen mij juist weer wel te vervelen en vooral te irriteren. Bijna geen humor en zeker geen sublieme teksten meer. Toch een kenmerk voor mij om de oude ac/dc ver boven de brain ac/dc te zetten. Hoewel ik de vorige ook al een stuk minder vond.

Tjee bollie en ronald shook me alnight long jullie favoriet? Wat een pokke meezinger. Met die andere twee die bollie noemt ben ik het mee eens meer dan dat zelfs.

Iggy kom op man:

Cause the walls start shaking
The earth was quaking
My mind was aching
And we were making it and you -

Shook me all night long

Fantastisch toch!?

Alleen die drumsound is al om van te watertanden.

Geweldig album,vindt dit de beste tot nu toe van het brian tijdperk.
Wat een power,allemaal top nummers lekkere blues/rock sound.
Ben zelf liefhebber van hun jaren '70 werk.
Maar dit album komt daar heel dicht bij.
Heb ze live gezien in de jaren '90 wat en show en energie.
draai dit album laaste tijd weer veel.
Play it loud en lekker los ha.

Geweldige plaat, elk nummer is goed. AC/DC zal nooit mijn favoriete band worden maar dit is toch wel een topalbum hoor.

Altijd een beetje AC/DC weggezet als oubollige hardrock, maar dit is wel even een heerlijk album. Hoe lomp en hoe oubollig ook, de nummers zijn heerlijk aanstekelijk stuk voor stuk. Back in Black heeft me toch even een geweldige riff en de opener is ook fantastisch. Ik denk dat mijn hardrock-hart en ziel toch echt niet om AC/DC heen kan en ik ga dan ook echt meer van ze checken.

Ik vind de muziek van AC/DC heden ten dagen nog steeds goed voelen. Zelfs op het laatste album , staan tijdloze riffs. Mij betreft is deze muziek tijdloos. Jammer vind ik toch dat met dit album de absolute subtiele humor uit de lyrics is verdwenen. Ik luister pas een aantal jaar naar deze muziek, maar ik vind de bravoure en humor van Bon Scott aantrekkelijker dan de teksten van Brian. Met name het gemene ondertoontje in de stem van Scott vind ik geweldig. Neemt niet weg dat we allemaal blij mogen zijn dat AC/DC een doorstart heeft gemaakt, met waarschijnlijk de beste opvolger die Scott ooit had kunnen hebben. Met dit eerste album als bewijs.

Ja maar iggy heeft een pokkehekel aan alles wat ook maar iets riekt naar commercie. En You shook me all night long is dat dus daar ga je

Niet helemaal waar vielip. Het is vooral dat meezing gehalte wat mij over het algemeen zo irriteerd.

Dat zijn toch in bijna alle gevallen de meest commerciële nummers? Makkelijk meezingen = veel verkopen = commercie. Iets in die geest

Maar waarom maar 3,5 pingel voor deze klasse plaat Vielip?

Omdat ik geen mega AC/DC fan ben eerlijk gezegd. En al helemáál niet van de Johnson tijd. De albums met Scott vind ik allemaal stuk voor stuk goed tot erg goed. Deze Back in black kan ik met moeite van begin tot eind uitzitten. Ligt toch voornamelijk aan de stem van Johnson heb ik na veel wikken en wegen moeten concluderen. Iets anders kan ik niet bedenken. Aan de nummers ligt het niet in ieder geval...

Ok duidelijk.

Nu ben ik ook geen fan van van de Brain periode. En dat ligt wat mij betreft niet eens aan zijn stem. Back in Black is ook de enige AC/DC plaat die kan wedijveren met de Bonn periode. De rest en dat zijn er heel wat kun je best op een grote stapel gooien wat mij betreft. Een leuke compilatie heb ik er van gemaakt om ze nog enigzins te draaien. Om maar helemaal te zwijgen over Brain zijn tekst schrijvers capiciteiten. Hij is al jaren geleden koud gesteld qua teksten schrijven door de Young brothers. Daar zal ongetwijfeld ook geld mee te maken hebben. Terwijl de broers Bonn natuurlijk ook voor geen meter kunnen benaderen. Is ook vrijwel onmogelijk. Scott was wat qua teksten schrijven betreft een van de betere. Ik vraag me trouwens af hoeveel % van zijn teksten uiteindelijk op Back and Black terecht zijn gekomen?