Genesis - Genesis (1983)

Kaztor, ik ben het helemaal met je eens. Genesis ging met zijn tijd mee, en als je dit album eens plaatst in de jaren 80, dan is dit echt wel een sterk album

Als je dat afzet naast de op de oude Genesis geënte neoprog lichting (Marillion, Pendragon, Dream Theater enz.) die in de jaren 80 met suc6 op de oude voet voortborduurt zijn ze gewoon commerciëler geworden. Toen Genesis zijn suc6formule eenmaal had ontdekt werd daar niet meer van afgeweken. Maar het blijft dan nog altijd de betere jaren 80 muziek uiteraard.

Illegal Alien is alleen verteerbaar met de clip, voor het overige is dit een aardig album, met als beste nummers Home by the Sea en Second Home by the Sea. Niet te vaak luisteren, dit album, daardoor bevat het te weinig verrassingen.

Het drumgeluid doet inderdaad te kunstmatig aan, maar dat is voor een deel ook de tijdgeest.

Als je, als later lid van MuMe, een mening wilt geven over, in dit geval, de Genesis cd, moet je je eerst worstelen door alle vorige 123 berichten (wat is er al geschreven) om er voor te zorgen dat je niet anderen herhaalt. Dat is een hele zit, 123 berichten, zeker in het geval van Genesis. Maar het is gebeurd.
De cd vergelijken met de Gabriel periode lijkt mij onterecht, appels en peren. Wel kun je de band afrekenen op hun eigen ontwikkeling, tussen A trick of the tail (1e cd met Collins) en, acht jaar later, de Genesis cd. Je moet meewegen de veranderingen in tijd, de band ruimte geven om te experimenteren. Maar hoe je het ook wikt of weegt, een vraag staat vast: hoe zijn de composities, hoe worden ze uitgevoerd. Eerst het positieve nieuws: aan de commerciële kant van de zaak is het met Genesis buitengewoon voortvarend gegaan, in die periode. Compositorisch daarentegen.....................Het is allemaal luidruchtiger geworden (scheller eigenlijk), veel dynamiek met de eerder al genoemde drumcomputer. Politiek correcte teksten in plaats van sprookjesachtige taferelen. Neen, geen verbetering in songs, er is toch eerder sprake van een sterke teruggang. Dan kun je het nog weer vergelijken met andere, latere cd's uit het oeuvre. Duke is nog een raar soort van overgangsplaat, waar ik later nog wel enig respect voor kon opbrengen. Bij Abacab begon het stampwerk, met veel blazers ondersteund, hoewel er een aantal nummers zijn waar ik mij nog in kon vinden (dodo, me and sarah jane, like it or not en man on the corner), Genesis is geen verbetering. Ook hier kan ik mij wel vinden in een handvol nummers (just a job to do en met It's gonna get better zowaar een aanvaardbare ballad) maar het is grotendeels armoede, geen verbeteringen in composities en herrie, snelheid, luidruchtig zingen en een drumcomputer verhullen dit allemaal niet. Daarmee is een soort dieptepunt voor Genesis bereikt, inmiddels weten we dat de latere opvolgers beter waren (Invisible touch en We can't dance) En de laatste studio cd, een Genesis zonder Phil Collins ging uiteindelijk mij ook te ver, hoewel ongetwijfeld met kwaliteiten. Maar na het uitkomen waren de kritieken over die cd al niet mals en dan ga je je geld aan andere muziek besteden. Misschien nog een keer lenen in de bibliotheek?

duidelijk! lenen, ofnog liever, kopen die hap! Calling is beter dan invisible, can't dance en abacab bij elkaar!

home and second home by the sea zijn best ok , de rest is troep !
en de naam genesis zeker onwaardig !

Op zeker!

Calling All Stations is zo'n beetje het meest ondergewaardeerde album allertijden!

Ook dan deze zou ik zelfs willen beweren. Je moet je gewoon over het vooroordeel dat Genesis zonder Collins ook nix zou zijn, overzetten. Dat is alles

aha ook weer thuis geraakt

Calling All Stations for president

Over Congo gesproken, Obama dan maar.

Ik stond eigenlijk op het punt Genesis Live over Europe te kopen.

Zeker doen. Prachtplaat !!!

Inderdaad heel mooie plaat!!

Met daarop gelukkig ook het weergaloze (second) Home by the Sea. Alleen jammer dat op Genesis Live over Europe ook Mamma is te horen. Hoewel Mamma een grote Genesis hit is heeft dat nummer mij nooit erg kunnen bekoren.

Belofte maakt schuld.....................Hoewel ik wel weer heel wat andere cd's heb gekocht, heeft Ssttt mij nu wel over de streep gehaald, dus dit weekend....................mijn eerste Genesis cd in een jaar of 17 (na We can't dance). Ik wordt er al helemaal zenuwachtig van.

Ook dit album van Genesis is een prima plaat, met wat wisselende geluiden. Vanwege het geweldige Mama kan deze eigenlijk al niet meer stuk (een van m'n favoriete nr's aller tijden), ook that's all en het geweldige Home by the sea / Second home by the sea zijn mooie platen. Maar dan ineens heel wat anders: als eerste het verschrikkelijke Illegal alien, en het niet veel betere Taking it all to hard. Het vervolg is gelukkig weer beter: Just a job to do is een lekker nummer, evenals het mooie Silver rainbow en de waardige afsluiter It's gonna get better.

Als een album van zijn tijd -1983- waarin diverse oudere bands een nieuw publiek/geluid trachtten te vinden (en geef ze, zeker in die tijd bezien, eens ongelijk) vind ik dit album niet eens zo verkeerd. Kajagoogoo was erger!

Nu heb ik een Phil Collins allergie maar zeker de eerste helft van deze plaat vind ik niettemin behoorlijk te pruimen, en dan heb ik het over tracks 1-4. Daarna wordt het een beetje heel erg Collins' feestje, waarbij Illegal Alien een deceptie is na de beide Homes By The Sea.

Dit album piekt, vind ik, te vroeg met het weergaloze, duistere, kille Mama gevolgd door het lekker poppy (in de goede zin van het woord) That's All en het toch nog vrij "progge" Home By The Sea.

4 sterren voor de eerste helft; 2 voor de tweede helft, kom ik op ... nou ja, een kleine 3 sterren.
Maar ik ga maar weer snel terug naar Foxtrot, Nursery Cryme en Selling England By The Pound. En net wat solo-Steve Hackett besteld

Ik vind de laatste twee nummers juist dichter bij het typische groepsgeluid liggen dan het meeste in de eerste helft.

Ja, dat vind ik nu ook. Je zou bijna denken dat het leftovers van een oud album zijn en eigenlijk vallen ze een beetje buiten de sfeer van deze plaat. Gelukkig zorgen ze destemeer voor een waardige afsluiting.

Ik vind de laatste 4 nummers van de cd ook veel aardiger met eigenlijk geen zwakke nummers.

Just a job to do is natuurlijk opmaat voor latere nummers als Land of confusion en Jesus he knows me.

Maar liever dat dan That's all en Illegal alien.

Het is duidelijk te horen dat Genesis hier mikt op het hitparadepubliek, de composties zijn toegankelijker dan hun jaren '70-werk maar dit globaal is dit album goed te pruimen.
De eerste 5 nummers zijn sterk en dan vooral Mama en het grappige Illegal Alien, de overige 4 vind ik wat minder maar kunnen ermee door.

Mama is een goed nummer, en thats all en home by the sea zijn bovengemiddeld, de andere nummers zijn ronduit zwak en bovendien behoorlijk gedateerd gaan klinken.

Jammer dat home by the sea and second home by the sea hier op staan.
Had liever gehad dat die op i cant' dance stonden en dan jesus en i can't sing eraf.
De enige 2 nummers die ik niet heb in studio vorm maar wel zou willen hebben omdat ze hier op staan en verzamelaars van Genesis niet wil of hoef.
Maar omdat de rest zulk bagger is die dvda/sacd box ook niet heb gekocht.,

Die box is de enige box die ik niet heb en de dvd box ook niet.

Ik heb me er doorheen moeten worstelen. Een aantal weken geleden had ik deze plaat van een vriend gekregen, en het was inderdaad waar ik al bang voor was..

Een gedateerde, lege klank. Alle natuurlijkheid wordt zo gedestilleerd uit het geluid. Collins' zang trek ik ook erg slecht, ondanks fijne uithalen in 'Mama'. In datzelfde nummer zit ik trouwens ook met gefronste wenkbrauwen te luisteren als Collins er geforceerde lachjes uitgooit.

Zielloze popmuziek, veel meer hoor ik er niet in.

Deze verdwijnt snel de kast in, om er niet meer uit te komen.

Wat mij betreft zit er anders nog behoorlijk wat ziel in de Homes by the Sea, ook al moet Collins zichzelf soms net wat te verstaanbaar maken in deel een en is de drumcomputer soms net te veel aanwezig in deel twee... iets wat ongetwijfeld allemaal hier al is gezegd.

@Stijn: ik had niet verwacht dat je deze week nog zelfs het complete album zou beluisteren, na mijn opmerking bij Wind & Wuthering

Het moest er toch eens van komen, en het album werd al een tijdje meerdere malen genoemd. Je wilt toch enigszins mee kunnen praten en begrijpen waar het over gaat in een Genesis discussie.

Het gebruik van een drumcomputer is inderdaad nergens voor nodig. Collins kan zelf prima drummen, maar blijkbaar moest de trend gevolgd worden.

Het begin van het album vind ik nog enigzins hoopvol . Mama is in ieder geval nog een song met de juiste spanning . Ik vind Collins hier passievol en gemeend overkomen .
That's All heeft een pakkend verloop , evenals het niet onaardige Home By The Sea ( second home by the sea vind ik tamelijk overbodig )

Daarna zakt het behoorlijk in en hoor je duidelijk hoe ongeinspireerd het verdere verloop is .
Slap , klinisch en heel saai .
Dit zal vooral bij een Collinspubliek aangeslagen hebben , kan mij namelijk niet voorstellen dat de doorgewinterde Genesisfan hier warm van geworden is .

Hm. Zo is er dan voor elck wat wils want ik vind juist Mama, That's all en Illegal aliien behoorlijk miskleunen. Toevalligerwijs alle drie op single verschenen.

ik opteer dan liever voor de vierde singel, Home by the sea en het instrumentale vervolg met Second home by the sea. Just a job to do en Silver rainbow misstaan niet op een solo-album van Collins uit die periode maar zijn nog acceptabel.

In het genre ballad stijgt Taking it all to hard iets boven het gemiddelde uit.

Was Genesis hier nu doelbewust bezig mee te gaan met z'n tijd, waren ze alleen maar uit op succes/winstbejag, was de symfonische rock aan zijn einde gekomen of zaten ze nu echt in een creatieve dip?

Inzake symfonische rock: in 1983 verscheen ook het album Script from a Jesters tear van Marillion, zo kon het dus ook nog. Ik weet overigens wel welke van de twee albums ik liever heb.

Elk wat wils? er is maar 1 nummer wat er toe doet en is home by the sea en deel 2 rest is ronduit bagger