David Bowie - The Next Day (2013)

Tsja, misschien moet iemand hier toch wat selectiever omgaan met zijn toetsenbord-diarrhee dan dat hij anderen beschuldigt van selectief citeren

Mijn voorstel:

1. The Stars Are Out Tonight
2. Love is Lost
3. Dirty Boys
4. You Feel So Lonely You Could Die
5. Where Are We Now?
6. Heat

Zou een mooie EP zijn, had ik vier sterren gegeven hoor.

Geldt dit niet voor alle albums (muv de albums van EL&P en Yes omdat daar maar 3 nummers op staan ) dat als je een "ep "van de beste 6 tracks maakt , dat het gemiddelde iets beter wordt?

Jammerlijk ontbreken dan nog 4 a 5 topnummers.

Vast wel en het leuke is dat iedereen weer een andere selectie maakt.
Om hier een 5 sterren album van te maken heb ik de single The Stars / Where Are We Now? gekocht. Het beste op één schijfje.

Vier nieuwe nummers. Luister

Kan er niets aan doen maar vind dat Bowie weer 4 geweldige nummers op plaat heeft gezet. Beste sinds Heroes incl. The Next Day. The Next Day Extra EP wordt met God Bless the Girl en de 2 remixen van Love Is Lost en I'd Rather Be High een top EP!

Sound good!

Atomica is een leuk nummer maar oei, wat is The Informer een goed nummer zeg en wat is meneer B hier goed bij stem . Gaan we naar Rocket Man. Ik durf het haast niet te zeggen maar vind het niveautje Ziggy.
En ja, ook Born In A UFO is een top nummer. Ik blijf me verbazen over het hoge niveau van Bowie
dit jaar.
Ook God Bless the Girl is zo'n song. Het lijkt geschreven voor Young Americans.
Bowie smijt dit jaar een nummer of 23 om onze oren waarvan er minstens 15 horen tot de beste Bowie songs sinds Heroes.
Respect en nog eens respect voor deze man.

Zijn ze nog ergens in hun geheel te beluisteren nu? (die youtube linkjes zijn inmiddels dood)

ligt vanaf vandaag gewoon in de winkels

Dat is fijn, maar ik stream hem nu even vanaf spotify.

Klinkt goed zeg! Hoe oud was Bowie ook alweer?

Ik dacht 21, maar kan me vergissen.

The Informer. Beste Bowie nummer in Jaaaaaren

Persoonlijk een van mijn top 3 albums van 2013!!

Je zou op twee heel verschillende manieren tegen deze plaat aan kunnen kijken.
        1. Na een "valse start" heb je in de eerste tien jaar van je carrière zo'n onwaarschijnlijk gevarieerd en rijk oeuvre hebt opgebouwd dat je de reputatie hebt de belangrijkste vernieuwer van de popmuziek van dat decennium te zijn geweest. Drieëntwintig jaar later hou je er schijnbaar definitief mee op. Als je dan tien jaar later, met (a) de reputatie die je nog altijd hebt, (b) het hernieuwde respect dat een re-evalutie van je oude werk heeft afgedwongen en (c) de hoge verwachtingen die tien jaar radiostilte hebben gewekt, zeer onverwacht met een nieuw album aan het front terugkeert, zou het dan niet logisch zijn dat dat een overrompelende plaat met totaal afwijkende geluiden en nieuwe muzikale invalshoeken is, en niet "gewoon" een degelijke plaat met een serie popsongs die qua sfeer sterk doen denken aan eerdere platen als The lodger en Scary monsters? Oftewel: waarom verkoos Bowie het om zijn comeback te vieren met zo'n redelijk gewone plaat?
        2. Aan de andere kant behoeft goede muziek geen rechtvaardiging van welke aard dan ook. Veertien tracks van gemiddeld behoorlijk hoog niveau, met een plaatopener die er voor mij positief uitspringt en een desoriënterende afsluiter zoals alleen Bowie die kan maken, met zo tussendoor ook wel een enkel saai nummer (met name het überdrukke If you can see me), maar samen over het geheel genomen toch een sterk en kwalitatief vrij consistent album. Blij dat hij weer terug is (en trouwens ook dat hij nog altijd prima bij stem is!).
        Eigenlijk wissel ik per draaibeurt van perspectief. Wat nu te doen? Nou ja, laat ik er gewoon maar blij mee zijn dat dit album überhaupt zoveel draaibeurten verdraagt – dat is in ieder geval altijd een goed teken.
 

Al dertig jaar Bowiefan en ik vind deze bij de betere helft. Geen absolute topper, daarvoor zakt het na 'Valentine's Day, ook geen topper,' even iets te hard in met If you can see me en I'd rather be high.

Love is Lost is hier mijn absolute favoriet, is gewoon een erg sterk nummer. Ook Dirty Boys, Boss of me, How does the grass grow?, You can set the world on fire en zeker Heat zijn nummers die me er weer aan herinneren waarom ik fan van deze artiest ben.

Vergelijken met het verleden is nutteloos, deze plaat is gemaakt door een 66-jarige rockartiest die niet zonodig nog een ei moet leggen, hier en nu. En toch geeft hij zeer veel bands en artiesten het nakijken met deze plaat.

Hopelijk niet zijn laatste, want op dit niveau (of hoger natuurlijk) mag hij er nog eentje bijdoen. Maar daar vrees ik voor.

Eerst en vooral: heerlijk om in 2013 toch nog een goede nieuwe Bowie te mogen horen.

Heb deze gisteren eindelijk fysiek aangeschaft bij Free Record Shop. Het hoesje vermeldt 3 bonustracks, maar deze blijken niet op de CD te staan. Heeft iemand hetzelfde meegemaakt (en is dit dus een productiefout) of heeft de verkoopster zich van schijfje vergist. Anders moet ik het schijfje nog gauw gaan ruilen voor de keten definitief de deuren sluit.

op mijn hoesje staan ook 3 bonustracks vermeldt maar die staan wel gewoon op het schijfe zelf.

Interessant album! Rond de release had ik meteen 4 à 5 favorieten aangeklikt op Spotify en in de loop van het jaar zijn die allemaal bijna allemaal weer weggeklikt. Nu luister ik het album voor het eerst in tijden weer eens volledig en dat werkt wel! Terwijl het ook weer niet als typisch album-album klinkt.

Terug gaan want je cd is de versie zonder bonustracks en je hebt die met bonustracks uitgezocht om te kopen. Overigens kan je ook het andere hoesje vragen want geloof me: na Heat ga je de pleuris krijgen aan die bonustracks.

Ik heb de afgeloen dagen alles gedraaid van Bowie. Tja dan kom je met the Next Day er maar bekaaid vanaf. Komt over als een tussendoortje. Haalt niet bij zijn eerdere meesterwerken.
Jammer David had er wat meer tijd aan gespendeerd en je had hoogstwarschijnlijk nummers van betere kwaliteit afgeleverd. de 3.0 is uitsluitend omdat je David Bowie bent, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Had er veel meer van verwacht.

^ nog meer tijd?

[quote]lennon schreef:
^ nog meer tijd?[/quote

Jazeker als je de nummers nu hoort had hij er wat mij betreft nog wat meer aandacht aan moeten besteden.

Afgezien van het feit dat ik vind dat het echt wel een heel lekker album is, denk ik niet dat Bowie zichzelf nog ergens mee hoeft te bewijzen? Hij maakt een album omdat ie er zin in heeft, niet omdat het moet.

Het is gewoon een degelijk album, zeker voor iemand van zijn leeftijd en zijn staat van dienst.

Mee eens. Vermakelijke plaat, niet over de hele linie, maar grotendeels weet Bowie te overtuigen.
En dat is knap, want de man is er een behoorlijk tijdje tussen uit geweest. De vraag is dan.... kan hij het nog ?
Zonder te vernieuwen is hij in staat gebleken toch weer iets tijdloos neer te zetten.
Van zijn betere albums klinken echo's door, en ik vermoed zo maar dat hij nog wel wat heeft liggen voor een volgende stap.

Bowie heeft twee jaar aan The Next day gewerkt, volgens mij moet dat lang genoeg zijn.
Meer zit er waarschijnlijk niet in. Maar het is al veel meer dan wat ik had gehoopt.
Dat hij na tien jaar afwezigheid weer even terug is geweest, mag al een wonder heten. Een heel lang uitgesteld toetje op een hele bijzondere loopbaan.
Nog meer nieuwe songs zijn er te vinden op The next day extra.

Of we vanaf nu ooit nog iets van Bowie horen? Met hem kan het alle kanten op. Of hij kondigd een grote tour aan of het is nu voorgoed voorbij. Met Bowie weet je het nooit.

Na het album inmiddels vele malen te hebben gedraaid sluit ik me hier geheel en al bij aan. En het in de laatste zin uitgesproken vermoeden heb ik op de een of andere manier eveneens.