Kate Bush - Aerial (2005)

Ik begrijp het ook niet, mensen aan de knoppen hadden er hun handen vol aan? Dit is kul van de bovenste plank!
Ik vind eerlijk gezegd dat haar stem enkel aan warmte heeft gewonnen. Ze laat de extreme hoogten misschien voor wat ze zijn, maar laten we eerlijk zijn, ze komt nog hoog genoeg, me dunkt!

Ik had Kate net herontdekt toen dit album uitkwam, dus ik kon meteen aanschuiven. En alle mensen, wat een gerecht schotelt Kate ons weer voor. Twee hoofdgerechten ieder even rijk van smaak met elk hun eigen hoogtepunten.

Hoogtepunten gerecht 1: Pi, Mrs. Bartolozzi, A Coral Room.
Hoogtepunten gerecht 2: Prologue, Sunset, Aerial.

De lekkerste smaak zat voor mij toch wel aan Sunset die eerder al op prachtige wijze verorberd en besproken is door eerdere reviewers. Die prachtige opbouw naar die plotselinge outburst, geen woorden voor, zo mooi! Mooie tweede plaats gaat naar Pi, nog nooit is wiskunde zo gevoelig geweest!

Kate Bush is iemand die me helemaal kan meevoeren in haar wereld, een wereld zo rijk, een wereld zoals deze zou moeten zijn. Pupil Tori Amos kan dit ook, haar mentor laat hier echter weer even zien hoe het moet!
De enige hoop die ik koester is dat we niet weer 12 jaar moeten wachten op nieuw materiaal van deze Queen of the Mountain.

****1/2

Deze plaat is zo'n echt voorbeeld van: het wordt alleen maar béter en béter bij elke luisterbeurt. En nu het weer een aantal weekjes geleden was - als ik de iPod niet meereken - dat ik het nog beluisterd had, is ie precies nog beter geworden

Het voorbije jaar heeft dit album toch echt wel elke maand een of meerder luisterbeurten gekregen... soms in zijn geheel, soms enkel A Sea of Honey soms enkel A Sky of Honey....
En telkens werd ik er weer o zo extatisch en blij van

Eigenlijk "de CD van het jaar", enkele dan dat ie al uit 2005 stamt...

Eigenlijk - want ja ik weet wel, ik heb er al over geschreven - zou ik nu heel graag een heel erg lang epistel schrijven met niets anders dan complimenten en absolute lofbetuiging en dankbaarheid... Want lieve mensen wat is dit toch een ongeloofelijk prachtalbum.. Lap: ik ben al bezig ...
Maar...
Ik ga het nie doen (sommige denken nu misschien "oef".. haha..

Ik ZOU er héél veel woorden aan kunnen besteden, om dit album de lucht in te schrijven.. ja.
Maar.. eigenlijk kan ik me beperkten tot een bescheidener: luister en overtuig u zelf !!!
En ook: ik kan eenvoudigweg niet genoeg woorden vinden om dit meesterwerk te bejubelen... niet genoeg, en niet de juiste woorden, want het zou het album sowieso te kort doen, welk zou het beste woord, wat zou de beste woordenstroom kunnen zijn om iedereen ervan te overtuigen: "this is it"!!! Kopen!!! Luisteren!!! maar vooral...... GENIETEN !! Jaaa!

Net een jaar geleden, nu ja ongeveer, schreef ik:



En niets is dus minder waar, en ook: ik wil hem nog steeds, als het kan op korte termijn, in die top 10 krijgen!



Defintief natuurlijk

Hallelujah !

Wat een superlatieven allemaal. Zeker mooi, maar anders mooi dan The Dreaming of Hounds Of Love, wat mij betreft. Experimenteel, gelaagd, mysterieus...het heeft alles. Maar toch...Die overrompelende schoonheid van die twee platen heeft het voor mij niet. Moet ik misschien ook niet verwachten,
Als ik dit werk los van eerder werk beluister waardeer ik Aerial zeker. Al bekruipt mij het gevoel dat al het goeds ook wel op 1 CD had gepast.

Aerial is voor mij misschien wel de mooiste plaat die Kate Bush gemaakt heeft.
Ik ga niet de superlatieven herhalen. Wel dat het hoorbaar is dat een artiest rijpt naarmate hij of zij ouder wordt.
Geen hysterische trekken die vooral jongere dames nogal eens parten spelen. Niet dat zij daar nou echt last van had, anders dan bijv. Tori Amos. Maar wel is hoorbaar dat met de jaren de diepgang gegroeid is.
Voor mij is Sunset een van de hoogtepunten, met een bijrol voor Gary Brooker. De opener en single King of the mountain is wat mij betreft het zwakste nummer en past eigenlijk niet op het album. Pi is voor mij eigenlijk de opener waarmee dan gelijk de toon gezet wordt van een van de mooiste platen van de afgelopen 10 jaar.

Heh, da's nou fijn om te lezen.
Mensen die net als ik deze cd heel fijn vinden om te horen.
Echt geweldig na al die jaren wachten, zo'n plaat.
Anders dan voorgaande albums.
Heerlijke muziek, nog steeds dezelfde mooie stem wellicht nog iets fijner dan 'toen' en gewoon de rust die dit album met zich meebrengt. Van mij krijgt deze zeker 4* sterren

Ik heb deze plaat na het verschijnen in 2005 genegeerd, waarom weet ik niet, maar ik had niet het idee dat Kate het niveau van The Kick Inside & Hounds Of Love nog zou kunnen benaderen.
Dat was een vooroordeel want ik had de plaat geen kans gegeven.
Wat kan een mens zich vergissen!!!!
N.a.v de positieve reakties van mijn mede MuMe genoten deze plaat beluisterd & het is een fraaie sfeervolle plaat geworden, die met elke luisterbeurt beter wordt.
Het nadeel is dat ik dit juweeltje 3 jaar links heb laten liggen , het voordeel dat ik de plaat afgelopen zaterdag voor maar 8 EURO op de kop kon tikken.
Ik sluit niet uit dat dit album nog hogere ogen gaat gooien dan de 4 sterren die ik er vooralsnog aan heb gegeven
CD 2 vind ik werkelijk briljant en toch wel een tikje beter dan de eerste schijf.
Hoogetpunten Prologue & het titelnummer.
Hulde!!!

CD 2 is naast The Dreaming en Hounds Of Love waarschijnlijk m'n favoriete werk van Bush. Het thema en concept was iets waar ik alleen van durfde te dromen, en dan doet ze het gewoon na die lange afwezigheid! Tip: neem hem mee op je i-pod voor een lange wandeling in het bos of een mooie autorit. Er zijn maar weinig albums wie ik heb, die dezelfde rustgevende en sfeervolle kracht hebben.

gewoon fantastisch, cd 2 is wel een stuk beter dan cd 1, vooral het einde ( nocturne en aerial zijn van het beste dat ik ooit gehoord heb, wonderlijk zelfs ) , en ja, dit is de beste kate bush, gevolgd door hounds of love , wie gaat dit ooit nog gedacht van kate , fantastische dame die bijna op het niveau van joni mitchell komt .

De eerste vind ik ook buitengewoon goed. Beide van de dubbelaar zijn sfeervol in mijn beleving. Ik draag niet een specifieke voorkeur voor de tweede. Luister eens naar 'Pi'...hoe ver wil je weg zweven? Of 'mr. Bartolozzi', een volgens mij wat milde uitvoering van een typische KB-stijlsong En 'How to be invincible', ook zo'n heerlijke wegdromer. Ik heb her en der vernomen dat Kate een pittige tijd achter de rug heeft. Misschien dat we daarom zo lang (dertien jaar) op deze wachten moesten. Maar ze heeft er geen half werk van gemaakt, ik vind beide cd's werkelijk prachtig. 4,5

Telkens als ik nu duiven hoor, hoor ik ze "A Sky Of Honey......A Sea Of Honey" zeggen...... en dat vind ik leuk. En hoe ze met die merel meezingt: Ge-wel-dig! Super plaat!

Heheh, met dat duivengekoer heb ik precies hetzelfde, af en toe zou je zweren woorden te horen...

Zomaar weer eens uit de kast "geplukt". Echt een geweldige cd , inclusief pratend kind, fluitende vogels en verder ijzersterke muziek. Vooral cd2 die heerlijk in elkaar overloopt w.b. nummers!!

Mooi album, maar die vogels hadden voor mij niet gehoeven. Irriteert zelfs een beetje, zeker die merel. En dat liedje over haar zoon, Bertie, vind ik wel heel erg klef. Verder prachtige nummers, maar hoger dan 4 sterren zal ik niet geven.

Ach, ik zit er een beetje tussenin een 4 of 4.5.Bij mij is het wel zo dat je bepaalde cd's(oudere) weer wat meer gaat draaien. En ja hoe ouder je wordt, je wordt wat milder en de herinnering eraan mooier. Vandaar dat ik nogal eens naar boven afrond. Maar bent het met je eens prachtige nummers.

Wat is dit toch prachtig...
Als je Kate goed vind is dit natuurlijk verplichte kost, maar ook voor liefhebbers van mooie muziek kan ik deze plaat aanraden.

Ik moet het nodig weer eens beluisteren; Kate Bush is toch mijn favoriete vrouwelijke popartieste (in meerdere opzichten).

Als de 4 elementen; vuur, water, aarde en metaal zouden verschijnen in een vrouwelijke vorm, grote kans dat haar naam Kate zou zijn.

Als de vier seizoenen; zomer, herfst, winter en lente een album zouden maken, grote kans dat het dan A sky of honey zou heten.

Mevr. Bush doet het nog maar weer eventjes. Mooi album met dromerige, sferische nummers die als een aquarel naadloos in elkaar over kunnen lopen. M.n op A sky of honey, dat toch mijn lichte voorkeur geniet en ook voor de 4* zorgt.

A sea of honey, heeft ook zekers wat moois te bieden maar staat m.i wat losser van elkaar. Liefdes betuiging aan haar zoontje, is te waarderen voor wat het is. Als mijn lieve vrouw weer eens aangeeft dat er zoveel was is, laat ik haar maar 'ns Mrs. Bartolozzi horen...Slooshy Sloshy Slooshy Sloshy.
Het prachtige pi..een man en zijn nummers.

Favorieten zijn toch het slepende Nocturn met de prachtige aaneensluiting Aerial. Grote delen van het album Aerial doet mij denken aan een wandeltocht met vrienden in Noorwegen. Waar we aangekomen bij een fjord hoger op de berg klommen en gingen genieten van het uitzicht op een rotsplateau. Al zittend onder de indruk van de omgeving en stilte dachten we na een kwartier weer verder te lopen, terwijl er ongeveer 2 uur voorbij waren gegaan. Tijd leek ons voorbij zijn te geslopen...dit album neemt je mee houd je vast en maakt tijd relatief. Einstein zou Kate vast mooi gevonden hebben.

Cd 1: A sea of Honey; Cd 2: A sky of Honey. Afgelopen zomer was ik in het zonovergoten Griekenland. Ik heb daar volop honing genuttigd . Honing op brood, honing door m'n glaasje melk. Heerlijk! De twee cd's op Aerial: A sea of Honey en A sky of Honey smaken precies zo: HEERLIJK!

Ik ben gewoon verliefd op dit album. In ieder geval roept het dezelfde onderbuikgevoelens op.

Drie jaar na de release van "Aerial (2005)" ligt dit wonderschone album van Kate Bush thans voor € 5,99, ja!!!! U leest het goed, te koop bij de M.M.
Tot een ieder die "Aerial (2005)" nog niet in zijn of haar bezit heeft zou ik willen zeggen: doe er Uw voordeel mee en haal deze briljante cd alsnog een huis. Ik heb het al vaker gezegd maar ik kan het niet vaak genoeg herhalen: "Aerial (2005)" is zo'n fantastisch goed album. Mischien wel het beste album dat de laatste drie jaren is verschenen.

De laatste regel vind ik een beetje overdreven, Hans, maar voor de rest ben ik het helemaal met je eens.

Mischien overdrijf ik inderdaad enigszins. Hoewel, na drie jaar verveeld "Aerial (2005)" mij nog geen moment en je mag mij er 's nachts voor wakker maken om "Aerial (2005)" te beluisteren. Er zijn niet zoveel albums die mijn nachtrust mogen verstoren . Ik ga er zo langzamerhand aan denken om "Aerial (2005)" in mijn persoonlijke album top 10 te plaatsen.

@Hans.
Vandaag uitgeslapen?

Ik vind Kate Bush erg goed, maar heb helaas ook minder met dit album.

Is thans ook gebeurd . "Aerial (2005)" staat vanaf zondag 26 oktober 2008 op een vierde plaats in mijn persoonlijke album top 10.

Kate Bush heeft nooit een slechte plaat gemaakt maar deze is soms wel erg dromerig. Die vogelgeluiden beginnen te vervelen.
Ze blijft net als velen mijn favoriete zangeres en ik skip gewoon de "mindere" nummers.

Staan die op "Aerial (2005)" dan Ik ben "mindere" nummers in ieder geval niet tegengekomen .

Velen? heb jij zoveel favoriete zangeressen dan, maar wie dan allemaal wel niet?

Ik ben zo'n geluksvogel die Aerial vorige week voor € 5,99 heeft meegenomen bij de MediaMarkt.
Zo zie je maar weer, mijn stelling komt altijd uit: even geduld en je kunt vrijwel iedere nieuwe cd voor een vriendenprijs kopen.
Ik heb Aerial dit weekend nog maar één keer kunnen beluisteren. Ik geloof echter wel dat ik voor weinig geld een schitterend album in huis heb gehaald. Als ik Aerial wat vaker heb kunnen beluisteren kom ik met een oordeel + waardering.

Zo kun je het ook lezen, velen=jij en veel andere mm-ers.

Mrs. Bartolozzi vind ik zelf juist door dat wasmachinegedoe minder goed en de preludes hoeven voor mij ook niet zo. Die vogeltjes mogen wel weer naar het zuiden vertrekken. Ik vind Kate Bush beter op The Dreaming en Hounds of love.

Aereal is een meesterwerk, maar dat hoeft je niet goed te vinden. Niet iedereen houdt van Beethoven. Anderen weer van Mozart. Da's nou net het leuke van muziek. Verscheidenheid en ie eigen muziekbeleving