Kate Bush - Aerial (2005)

Dit album is op 'hounds of love' na haar beste album.

Idd ook een erg goeie en misschien ook wel mijn favoriet. Hangt een beetje van mijn stemming af wanneer ik 'm afspeel.

De eerste sneeuw van dit najaar ligt buiten op het gras en 'A Coral Room' klinkt nu door mijn boxen. Onbeschrijflijk magisch!

A Coral Room....zo mooi en puur...

Ja, Sstttt, zo hoort het; beetje wachten en dan je slag slaan; Ik koop ook haast niets meer onmiddellijk, tenzij waar ik te grote fan van ben, maar je weet gewoon dat je genaaid wordt en veels te veel betaalt. dan heb je hier voor weinig geld een prachtig album binnengehaald, ik kan hier haast geen mindere nummers op vinden, zo verdomd mooi is dit sfeervol album. Winters mooi, maar ook in de zomer genietbaar.
A Coral Room, Mrs. Bartolozzi en An Architect's Dream zijn hier mijn favorieten, als ze maar om de zoveel jaar een nieuw album uitbrengt, wil ik best nog een jaartje wachten, want dit is een héél hoog niveau.

Ik herbeluister dit meesterwerk, want dat is het toch voor mij, op deze zonnige (weliswaar een waterzonnetje) zondagmiddag in maart.
De productie vind ik ook prima en passend voor Bush; Redelijk ingetogen, niet te bombastisch, wat in het verleden wel eens het geval was.
Ik waardeer de plaat op naar de volle ***** sterren, want ik geniet van het begin tot aan de laatste noot, dit is een prachtplaat van een eigenwijze en karaktervolle dame, uiteraard van een zéér goed bouwjaar, haha!

Dit is inderdaad een meesterwerk, waar je met mate naar moet luisteren. Van een bijna onaardse schoonheid!!!

Amen !

In tegenstelling tot haar prachtige cd "Hounds of Love", die overal angstig, verdrietig en tegelijkertijd mooi aanvoelde, is deze cd juist erg rustig. Hierop staan liedjes die elkaar opvullen, aanvullen en haast invullen totdat er één brok aan liedjes ontstaan is, die soms niet meer van zichzelf los te maken is. Het drukste wat je hier aantreft is rustiger dan de ballads van "The Kick Inside". Geen hooggepitchte, vervormde stemgeluiden, maar eerder het stemgeluid van een vrouw die volwassen geworden is maar zich nooit onttrokken heeft aan haar fantasierijke en dagdromende manieren van denken.

"A Coral Room" is het meest persoonlijke liedje dat Kate ooit geschreven heeft en "Prelude" is ook prachtig. "Sunset" bouwt mooi op en geeft een zomers gevoel. Het gelach van het slotnummer en tevens titelnummer "Aerial" is voor een niet Kate Bush luisteraar erg vreemd maar ook haar trouwe luisteraars zullen raar opgekeken hebben. En daar doet ze het toch weer! Dat verrassende element in haar muziek.

Het is interessant om te zien dat Kate terug is gegaan naar het piano georiënteerde geluid van haar eerste twee platen, maar helaas mis ik de angstige, gewaagde experimentele instrumenten die haar derde, vierde, vijfde(!) en zesde plaat wel allemaal hadden.

Gelukkig lijkt dit niets meer op poging zeven "The Red Shoes" want dat is toch wel haar (enige) grote aanfluiting waarbij alles erg chaotisch, en ook niet meer mooi overkwam. Dat chaotische aspect is trouwens voor het eerst sinds haar debuut volledig verdreven. Er is orde op deze - oké klinkende - plaat. Het is gewoon jammer dat het nergens meer spannend wordt.

Dit album draai ik veel, maar het eist een concentratie alsof je naar een Prokofiev Symfonie zit te luisteren. Of je dit over een jaar, 5 jaar of 100 jaar luistert, het blijft een uniek muzikaal universum dat tijdloos is.
Nu maar hopen dat ze ooit nog een nieuw meesterwerkje aflevert, ergens de komende 20 jaar.

Niets mis met Prokofiev, heb het e.e.a van deze beste man thuis liggen, maar de vergelijking met Bush ontgaat mij in deze toch een beetje. De muziek van Prokofiev is vooral Russisch, maar zeer toegankelijk i.v.m een Shostakovich of een Stravinsky bijv.
Dit Aerial is zeker een mooi stukje muziek dat de aandacht vraagt en ook wel kan vasthouden.

De Waarheid... Niets dan de waarheid.... zo helpe mij God....

Dit album onlangs weer gedraaid en het is een meer dan geslaagde come-back van Kate Bush met de ingrediënten die wij van haar mogen verwachten : dromerig, sfeervol en mysterieus en natuurlijk ook die typische lenige stem. Een groeialbum dat je blijft draaien en niet snel verveelt. Moeten wij nu tot 2017 wachten op een nieuw album van haar?

Ik hoop dat ze nog dit jaar met iets nieuws komt... en laat het weer een topper zijn!

T is inmiddels alweer een beetje tijd voor een nieuwe maar met KB weet je dat maar nooit...kan en zal inderdaad nog jaren duren voordat er weer iets uit zal komen.

Ten tijde van de release (ook alweer vijf jaar geleden!) was ik niet enorm enthousiast. Toch draai ik er de laatste maanden steeds vaker een track van...eerst maar 'ns 4****!

Dat ik hier nog geen mening had gegeven.

Bij deze geweldige cd, die zich helemaal afspeelt in hogere sferen. Kate Bush kan zelden worden betrapt op broddelwerk en ook Aerial is weer van ongekende schoonheid. Het duurt misschien wel af en toe een paar jaartjes voor ze met iets nieuws komt, maar dan heb je ook wat.

Prachtige melodie-lijnen, magische klanken, prima bijpassende stem, hoogstaande composities en grandioze uitvoering. Wat rustiger werk maar ook steviger als het van toepassing is.

Daar ga ik geen favorieten uit kiezen, het is eigenlijk één lang betoverend luisterverhaal van een in afzondering levende zangeres die er al 32 jaar in slaagt om op haar eigen wijze in deze jachtige muzikale wereld haar eigen spel te blijven spelen en daarmee tot grote hoogte weet te stijgen. Van aparte klasse.

Zit nu voor het eerst dit album te luisteren en moet zeggen dat het me erg, erg goed bevalt. Vind het eerlijk gezegd beter dan de oude studio-albums die ik van haar ken. De ingetogen sound spreekt me erg aan.

Met een halve * verhoogd naar 4,5; elk half jaar komt er een half puntje bij! Dat krijg je met groeibriljantjes!

....en sindsdien CD2 gedraaid;.vooral "Sunset" en "Nocturn" zijn juweeltjes, maar nog beter: een prachtige sfeer, houtduiven, merels..
+0,5*=5!

De reden dat ik 'm geen 5* geef heeft te maken met het feit dat ik wanneer ik in een Kate-stemming ben ik altijd geneigd ben om Hounds of Love op te starten. Maar ja, eigenlijk is deze weelde dat ook gewoon waard. Volgende keer toch maar weer even Aerial aanzetten, eens kijken wat er gebeurt

Prologue is heerlijk! Die bas.... lekker op de I-pod, en fietsen!!

En dan toch maar 3***?

Ja, want voor 1 heel erg lekker nummer ga ik geen 5 geven. Rest van het album vind ik ook erg mooi, het ene stuk wat mooier dan het andere.. maar als 2cd is het net iets te veel voor me. En.. ik vind 3 sterren zo'n slechte score nog niet...

"The Hounds of Love" van Kate Bush is al jarenlang mijn favoriete CD van geheel mijn collectie, die bestaat uit meer dan 7000 (!) CD's. Ik had een week na release de LP (jaja, zo oud ben ik al) in huis en die heb ik werkelijk grijs gedraaid. Lang, heel lang heb ik moeten wachten op dit werk van Kate en het was het wachten de moeite waard! Wat een prachtige, ingetogen CD is dit geworden met een prachtig zingende Kate, die een stem heeft die me nog altijd kan ontroeren. Ik hoop niet dat ik weer twaalf jaar moet wachten op de volgende CD, maar met mevrouw Bush weet je het maar nooit. Laten we er allemaal voor bidden. Amen! 5 *

Sorry om roet in het eten te gooien, maar hebben jullie niet het idee dat het allemaal wel erg afgevlakt is? De nummers kabbelen rustig voort, zo rustig, dat ik deze cd graag luister voor het slapen gaan. Maar dat is tegelijkertijd ook iets wat ik erg jammer vind. Ik hou juist van het pittiger werk van mevrouw Bush. Is het haar leeftijd? Is het haar perfectionisme, waardoor ze de nummers heeft stukgerepeteerd? Erg jammer.

Nee totaal niet. Juist veel diepgang. Dat het een album van voor het slapen gaan is, allicht. Maar de diepgang is geen gevolg van 'ruiger/pittiger werk' maar ingenieuze teksten ("Mrs. Bartolozzi" - nog immer mijn favoriet) in combinatie met de melodie. Ze vervlechten zich zo met elkaar, zodat...

Ik vind het prachtig dat Kate na zoveel jaren niks gedaan te hebben er opeens weer was met dit album: hulde! Alleen op het moment dat ze haar huis gaat schoonmaken, tsja, kweetniet. Dat is niet het beeld dat ik graag van Kate zie. Maar goed gewoon even doorzappen

Mrs. Bartolozzi bedoel je? Het hoogtepunt van de plaat - Wat een tekst! Wat een verbeelding! Joost Zwagerman schreef er een geweldig stuk over in het het NRC.

'k heb nog even geluisterd en ja, ik heb er niks mee; een nummer over stofzuigen en schoonmaken, wat Joost ook mag zeggen