The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)

Wat mij betreft is het niet experimenteel genoeg.. het is nogal rechtlijnig toegepast hier. (misschien ook wel omdat het een van de eerste nummers met dat soort invloeden is in de rock)

Ja, ook ik ben er schuldig aan. Ik beken

"Within You, Without You" is een nummer dat lang niet iedereen in de smaak valt (het heeft ook vrij weinig stemmen), het is ook het minst conventionele nummer op dit album.

Precies, en daarom snap ik de volgende opmerking van jou ook niet zo goed:
"Het slaat toch nergens op om popmuziek met jazz en klassieke muziek te vergelijken, dat is appelen met peren vergelijken."

Ik betwijfel dit ten zeerste. Ik denk dat de overlap groter is dan je denkt, zeker tussen pop en klassiek en ik waardeer Bach en de The Beatles om ongeveer dezelfde redenen als die jij hier net hebt genoemd.
Natuurlijk klinkt popmuziek anders dan klassiek, maar zijn de verschillen nu echt zo groot? De grootste successen van Bach en Mozart zitten 'm toch ook voornamelijk in 'mooie melodien'? Ok, Bach en Mozart waren betere musici en waarschijnlijk beter in staat om hun muziekale vondsten te omlijsten met complexe arrangementen. Met alle respect voor George Martin, maar die was denk ik toch een maatje kleiner.
Punt is dat het (in mijn ogen) toch in eerste instantie gaat om die 'muziekale vondsten'. En het vinden daarvan kun je volgens mij niet leren. Dat is een aangeboren talent. Bach had het, Mozart had het, en Lennon/McCartney hadden het ook.

[edit]
(Een talent dat in de jazz-scene nogal eens ontbreekt naar mijn smaak.
Improviseren op een thema is niets mis mee (doen ze in pop- en klassieke muziek ook), maar dan moet het wel een leuk thema zijn. Bij jazz hoor ik er zelden een. Maar misschien zijn mooie melodien wel een beetje taboe in jazz-muziek....)

Beethoven, Bach en Mozart worden algemeen gewaardeerd vanwege hun prachtige melodieën en ook door mij. Ook the Beatles hadden het talent om onvergetelijke melodieën te schrijven.
Maar ik bedoel hiermee dat popmuziek niet inferieur is t.o.v. klassiek (wat pretfrit insinueert en wat mij in mijn jeugd altijd is voorgehouden).
De inbreng van George Martin wordt ook overgewaardeerd, hij was een geluidstechnicus die de muziek van the Beatles op plaat zette.
Creativiteit en gevoel voor melodie kun je inderdaad niet aanleren, je hebt het of je hebt het niet.

Snap ik, maar je leek dat te zeggen op basis van de mening dat ze gewoon niet met elkaar te vergelijken zijn. Ik beweer dat ze wel met elkaar te vergelijken zijn, en dat (sommige) popmuziek dan nog steeds ferm overeind blijft.

Nou......hij was toch wel iets meer dan dat hoor. Het strijkkwartet in Eleanor Rigby is van zijn hand.

Net zoals de betere klassieke muziek overeind blijft, zo is dat ook met de popmuziek.
Wat "Eleanor Rigby" betreft, the Beatles hebben daarvoor liefst acht violisten in de studio gehaald.

Eight miles high en de net zo gave b-kant Why waren toch beduidend eerder uitgebracht dan Revolver.

Er zijn ook veranderingen in de muziek waar the Beatles niet verantwoordelijk voor waren. Wellicht zijn er vele onbekende bandjes uit die tijd die van invloed waren op the Beatles. Het zo klakkeloos alles toeschrijven aan the Beatles is 1 van die dingen in de popmuziek die mij altijd wat steekt.

Op "Rubber Soul" (1965) kwam reeds een nummer met sitar voor nl. "Norwegian Wood". The Yardbirds hadden in die tijd ook een nummer met sitar uitgebracht.
Ik geloof trouwens niet dat in "Eight miles high" (natuurlijk een klassieker) een sitar voorkomt, maar het wel één van de eerste psychedelische singles.
The Beatles werden zelf vanaf 1965 het meest beïnvloed door Bob Dylan, the Beach Boys (met wie ze in concurrentiestrijd waren) en in mindere mate door Frank Zappa.
Voordien was Bob Dylan zelf eerder beïnvloed door the Beatles door op elektrische gitaar over te stappen.

Ik zie die tijd (1965-1968) altijd als een grote maalstroom van invloeden. Iedereen speelt leentjebuur bij iedereen. Alles wat hip is wordt onderzocht.

The Beatles waren inderdaad meesters in het implementeren van die invloeden, maar ik heb altijd het idee dat officieuze titel "godfathers van de moderne popmuziek" wat overtrokken is.

Het gebruik van de sitar in Norwegian Wood is toch in de verste verte niet te vergelijken met het door de jazz beinvloede gitaarspel in Eight Miles High.

"Norwegian Wood" en "Eight Miles High" zijn niet met elkaar te vergelijken, ze klinken totaal anders. Ze worden gemakkelijkshalve onder de noemer psychedelica gecatalogeerd.
Inderdaad evolueerde de popmuziek in die periode 1965-1968 snel en beïnvloedde de bands elkaar voortdurend. The Beatles waren wel de band die deze periode het meest domineerden, hoewel Bob Dylan ook uiterst belangrijk is voor de popmuziek in die zin dat hij de folk en de maatschappijkritiek in de popmuziek verwerkte. Het belang van the Doors, Jimi Hendrix, the Kinks, the Who en Velvet Underground mag eveneens niet onderschat worden. Voor mij bestaan er geen godfathers in de popmuziek, er zijn teveel artiesten die ik graag hoor.
Zelf vind ik de tweede helft van de jaren '60 de boeiendste periode in de popmuziek.

Yep, ik ook, doe maar van 1966 tot en met pakweg 1976 voor mij, want met die punk had ik niet echt veel...

Heb je het zo opgepikt ?

Heb je het mis.

Popmuziek is niet inferieur aan klassieke muziek. Beiden hebben een ander functie. de een dient om mee te fluiten en een groot publiek te bereiken Het andere wordt gemaakt voor de eeuwigheid en dient ...de kunst, god, liefde of whatever. Het bedenken van een goede poptune is meer geluk en inspiratie. het maken van een klassiek werk meer een ambacht...schitteren in beide disciplines is slechts weinigen gegeven

De vraag is in hoevere sgt Peppers album nog popmuziek is. als je dit album als pop ziet,staan er inderdaad vernieuwende dingen op. voor de muziek in zijn algemeenheid bevat het weinig tot geen vernieuwing.

De Beatles hebben muziekaal niet veel meer gedaan dan invloeden van "oubollige" genres als jazz, klassiek, chanson, wereld etc in een popkader gezet....Zij hebben daar een gigantisch publiek mee bereikt...Ze hadden hun tijd mee...Jongeren kwamen in opstand en zochten eigen muziek...The Beatles konden gebruik maken van nieuwe studio technieken...consumenten hadden de mogelijkheid om voor het eerst die technieken in h'-fi te luisteren..opkomst van de l.p...meer vrije tijd en grotere financiele armslag etcetc

kortom...waren ze nu echt geniaal? NEE!!

Waren ze de eerste die die verschilende genre invloeden in een popkader zette...NEE!! ze waren wel de eerste die dit op grotere/bredere schaal toepaste en tevens een groot publiek wisten te bereiken...en dat grote publiek en zijn/haar media schreeuwt daarom al jaren dat The Beatles en SgtPepper de belangerijkste pop/rock band/album zijn.

4 jongens met verschillende karakters, en inbreng van verschilende muzikale invloeden en 4 knappe kopies op de juiste plek en op de juiste plaats.....verder een hoop geschreeuw en media aandacht.

Ik weiger simpelweg om (pop)muziek slechts vanuit een eng jaren 60/70 pop/rock kadertje te bekijken...ben ik daarom snob? Het zal wel Kijk ik neer op pop? NEE!...(herhaal) NEE! Heb ik wellicht een nuchtere kijk op het fenomeen The Beatles ? Hmmm.....zou kunnen.

@ pretfrit
Ik vind the Beatles klasse net als Bob Dylan, Rolling Stones, the Doors, the Kinks, David Bowie en nog vele anderen.
Natuurlijk is "Sgt. Peppers" popmuziek, wat anders? En met jazz en chanson hebben the Beatles niets te maken.
Als je the Beatles niet geniaal vindt in de popmuziek, wie dan wel?

Koos Alberts??

Waarom geef je beide kanten een functie. Popmuziek kan toch evengoed thema's als god, liefde of de eeuwigheid bespelen? Pop kan zeker kunst zijn. Zo vind ik bijvoorbeeld Berlin van Lou Reed één van de grootste kunstwerken allertijden.

Meer nog. Waarom zou pop alleen maar dienen om te fluiten. In de klassieke muziek zitten toch evengoed enkele bekende deuntjes die zelfs een kind van 5 jaar kent.

Even voorbeeld, de intro van http://www.youtube.com/watch?v=Qb_jQBgzU-I&feature=related. En mozart is niet de minste onder de klassieke componisten. Geluk, inspiratie en ambacht zijn enkele zaken die voor popmuziek én klassieke muziek belangrijk zijn.

Als kind was ik gek op dat deuntje van Mozart evenals sommige popdeuntjes.
Ik kan net zo goed genieten van klassieke muziek als van popmuziek, zowel van eenvoudige als experimentele muziek, zowel van zachte als van keiharde muziek, zowel van zeer droevige als van zeer vrolijke muziek, ik deel muziek niet in hokjes.
Als het maar goede muziek is!

Ik kijk er ook zo tegenaan. Mensen doen vaak denigrerend over muziekstijlen die "de hunne" niet zijn.
En vele mensen zijn nogal eenzijdig wat muziekbeleving betreft; Ik tracht in zoveel mogelijk muziekstijlen goede dingen te vinden.

Een echte muziekliefhebber komt ook nogal gauw bij The Beatles terecht, maar ik kan best van klassiek (op z'n tijd, ik moet er wel voor in de stemming zijn!) genieten als van zo véél muziekjes;

Ik heb een collega op het werk die enkel van schlagers en smartlappen houdt, nou, ik ben ervan overtuigd dat ook in dàt genre zowel ongelooflijk goed gemaakte en bedachte liedjes bestaan dan om in het even welk andere genre, toch?

EN JA, IK VIND DE BEATLES GENIAAL!

Is dit bericht een reactie op mijn verhaal

-leuk dat jij dylan stones etc klasse vindt...

-definieer jij dan eens wat pop is

-koos alberts

hoe weet jij dat

ja, maar wat is eigenlijk pop?

ja pop kan zeker kunstig gemaakt zijn. waneer is iets kunst?

tsja...ik kan er ook niets aan doen dat jij er vanuit gaat dat ik zo'n uitspraak letterlijk zou menen...

maar goed...natuurlijk wordt pop niet alleen op het meefluitgehalte beoordeelt.

gaan we nu een discussie over het fluitgehalte van The Beatles voeren ?

natuurlijk kun je sommige klassieke muziekstukjes meefluiten.

wat wil jij me nu eigenlijk duidelijk maken

geeft niks hoor

Ik vind het gewoon jammer dat je pop en klassieke muziek een functie geeft. Je komt hier overtuigd verkondigen dat alleen klassieke muziek kunst kan zijn en dat pop iets 'minder' is.
Zo komt het toch over bij mij.

Ik vind Vincent Van Gogh, Andy Warhol, Marc Chagall, Herman Brood, Kamagurka en dergelijke OOK echte kunstenaars, natuurlijk is pop en alle randverschijnselen zoals popart echte kunst.

Klassieke muziek natuurlijk ook. Pop met klassiek vergelijken houdt eigenlijk geen steek.

laat heel het mume publiek dan maar eens zien waar ik verkondig

"dat alleen klassieke muziek kunst kan zijn"

(en ja zo komt het alleen over bij jou.....maar daar kan ik toch niets aan doen)

....zucht.....zucht.....zucht....

jongens ik geef het op....

dit gaat nergens meer over, gaat nergens heen en heeft het niveau van ....(vul maar iets in)

Oh sorry wijze heer pretfrit, dat wij simpele muziekmeters uw niet kunnen begrijpen

nuttig...

Vooral historisch van belang! Niet alle nummers zijn echter tijdloos te noemen. Zeker halverwege staan een aantal draken. Met name de finale, vanaf track 10, blijft evenwel briljant.