The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)

A day in the life de de beste nog mooier dan het hele album Yellow Submarine wie is daar mee eens.

Is er uberhaupt iemand het ooit eens geweest met jou.

Dat is taal Music4ever! En dat voor een fan!


@BobCremes
Als je de cijfers nu zo uitdeeld dat er een bepaalde lijn in is te ontdekken zijn je posts een stuk geloofwaardiger.

Kijk: Er kan nooit genoeg gepost worden over The Beatles, daar sta ik als fan wel achter natuurlijk.
Maar wat Mr. Bob allemaal uitkraamd is zó onzinnig en totaal overbodig. Als je iets post zet dan wat nuttigs neer. (niet dat dit een nuttig bericht is hoor )

Misschien dat de posts niet eens zo onzinnig zijn maar de bijpassende cijfers.... Yelloy Submarine: "Slecht album, All Together Now maakt het goed" En dat wordt.....5*

Getting Better een mooi nummer.

Alhoewel ik geen Beatle fan ben, vind ik dit een uiterst interessant album, zeker gezien de omstandigheden en de tijd dat het uitkwam.

Ten eerste is de tweede man van links op de bovenste rij Aliester Crowley, 's werelds bekendste satanist die in 1947 overleed en dit album is uitgebracht in 1967. De titelsong begint met de tekst "It was twenty years ago today..." . John Lennon zei ooit in een interview dat het idee van de Beatles het idee van Aliester Crowley was: "do what thou wilt".

Lucy in the Sky with Diamonds = L.S.D. , het zal wellicht geen grote verrassing zijn dat de Beatles voorstanders waren van drugs en dat ook regelmatig in de pers uitten. Bijv. "LSD opened my eyes. It is better than Jesus", aldus Paul McCartney.

Volgens "insiders" is de echte Paul McCartney gestorven op 9 november (11-9) en sindsdien vervangen door Billy Shears, die plastische chirurgie heeft ondergaan om hem te kunnen vervangen. Er zijn verschillende aanwijzingen hiervoor te vinden op de voorkant van de hoes van de LP (al zijn ze vaak erg ver gezocht): Dit was het eerste album dat "The Beatles" hun naam veranderden in gewoon "Beatles" dus geen "the" meer, insinuerend dat het er eentje minder was. Als je de bloemenkrans rechts van de naam Beatles meerekent, krijg je Beatleso, oftwel Be-At-Leso, wat naar het schijnt de overblijfselen van de echte Paul begraven zijn, al is het nergens bekend waar "Leso" dan moet zijn, geografisch gezien.
Iemand uit de menigte achter de band, Issy Bon, houdt zijn hand boven het hoofd van Paul. In veel Oosterse gemeenschappen is dat een symbool van de dood, bij latere albums gebeurt dit ook, maar altijd alleen bij Paul.
De God Kali wordt op de hoes afgebeeld, welke staat voor hergeboorte en regeneratie, verwijzend naar het nieuwe lid van de band. Zo zijn er nog vele van dit soort verwijzingen op dit album en latere.

En dan nog de mooiste aanwijzing die je zelf ook kan uitproberen: De drum in het midden van het plaatje is ontworpen door Joe Ephgrave(Epitaph-Grave?), als je een spiegel horizontaal tegen het midden van "Lonely Hearts" houdt, de boodschap "I ONE IX HE (diamond) DIE" verschijnt, hetgeen 11 (I ONE) 9 (IX) HE DIE betekent, 11 november stierf hij, dus de dag dat Paul vermoedelijk een auto ongeluk zou hebben gehad. De is een diamant vorm die richting Paul wijst, degene die dood zou zijn.

Ook zijn er op internet nog vele foto vergelijkingen van Paul McCartney voor 1966 en erna.

Grappigste wat ik gehoord heb is dat Ringo Starr geboren zou zijn als Siamese tweeling met Yasser Arafat in 1929 of zo en later zou Arafat gestorven zijn lang voor zijn media dood en Ringo Starr zijn plaats in nam als Fatah leider. Behalve dat het een "beetje vreemd" klinkt, moet je maar eens foto's van de twee gaan vergelijken, en dan kun je op z'n minst tot de conclusie komen dat ze wel wat van elkaar weg hebben.

Ik ben niet persé aanhanger van deze theorieën, maar ik weet wel dat er gekke dingen gebeuren buiten de schermen om, al is het moeilijk om zeker te weten als je er niet zelf bij was. Maar het blijft interessant om te lezen.

Haunted schreef :



Haha, ik wist niet dat die 'Paul is dead-hoax' nog altijd "leeft".

Je vind wel eens wat websites waar de zogenaamde oplettenden details tentoon spreiden over de hoezen, de teksten en hoe ze gelieerd zouden zijn aan het overlijden van de 'echte' Paul Mccartney.
Zo ook bij platen als : Rubber Soul, Revolver, Yesterday and Today.... maar wat men er vergeet bij te vermelden is dan wel dat die platen gereleased werden voor 9 november 1966. Iemand die in deze onzin gelooft, en zich tegelijkertijd Beatles-fan noemt, kan je dus moeilijk serieus nemen. (niet op jou bedoeld hoor, Haunted)

Ik denk dat The Beatles er ook erg veel lol in hadden om zulke geheime boodschappen erin te stoppen. Ik zou me echt helemaal te buiten gaan aan van die rare aanwijzigingen.

Het is op zich wel een leuke bezigheid ja

Maar als je lang genoeg zoekt, vind je overal wel conspiracies, niet?

ondanks dat ik een grote liefhebber ben van de Beatles, ben ik het hier eigenlijk wel mee eens. er staan een paar hele mooie liedjes op, maar de Beatles hebben zo al 3 platen gemaakt die beter zijn dan Pepper.

je kan deze plaat een beetje vergelijken met Nevermind van Nirvana: eigenlijk is er niet zo veel aan, maar het sloeg destijds nogal in. . . .

Ik vind dit soort theorieën ook geweldig, of ze nu waar zijn of niet. Ik was wel bekend met de 'hoax', maar veel van de aanwijzingen die Haunted noemt, kende ik nog niet. Bedankt daarvoor.

Ga meteen zo'n conspiracy-website opzoeken.

Toen ik 13 jaar was heb ik een spreekbeurt gegeven over de "Paul is Dead" hoax

Leuk toch!? Beter dan over poezen, zoals ik!
Of een meisje uit mij klas over schoenen..

Ach ja, het was wel leuk. De mensen in mijn klas hadden toen amper iets van the Beatles gehoord, maar het leverde altans wel goede punten op .

als ik al die reacties zie blijkt deze plaat dus eigenlijk ondergewaardeerd en alleen maar goed om ze 'productie'
en a day in the life.als je naar de intro alleen al kijkt hoor je eerst lekker rock &roll met vage blaasinstrumenten opeens WALHFMF die vaak gecovered is en dan nog op nummer een komt ook.LSD is toch wel ergens mystic en niet alleen maar melig.FAH moet je vaker luisteren dan word ie beter vond ik dan.SILH is prachtige ballad waar ze mooi in elkaar overgaan.Daarna een circustrip nummer.Opeens krijg je een Oosters liedje over geld.when im sixtyfour lijkt heel nuchter maar verandert ook opeens in een meer mystieke sfeer.lovely rita is echt prachtig vooral omdat het spacy klinkt met alleen piano gitaren en drums. het is gewoon een prachtige veelzijdige album die uitzonderlijk creatviteit meldde.Een kunstwerk die je hoort te waarderen als beatle fan of niet

Kun je spaties zetten na je punten. Zo is het niet echt lekker te lezen...

Dat zet me soms wel eens aan het denken, ja.

als je de message maar begrijpt

Ik moet eerlijk bekennen dat ik Sgt. Pepper wel terloops heb gehoord, maar er nooit serieus heb naar geluisterd tot ik hem aantal weken terug in mijn handen kreeg. Ik ben niet opgegroeid met de beatles, en het sprak me ook eerlijk gezegd nooit zo aan. Na het luisteren van deze album valt me op dat de sound erg geproduceerd klinkt voor een cd uit die tijd (ik denk dan meteen, dit kunnen ze live nooit waar maken). De popsongs zijn leuk, en de diversiteit spreekt me zeker wel aan. Sommige nummers zijn ook jammerlijke foute 60's songs, en dat lijkt een beetje te danken aan Lennon, want waar hij zingt gaat het al snel naar het psychodelische drugssfeertje waar de late 60er jaren om bekend stonden. De overige liedjes zijn prima en vooral de opening van de plaat die overgaat naar "with a little help from my friends" is er sterk. Maar om dit de beste cd ooit blabla te noemen, dat zal ik nooit zo begrijpen. Als je met iets de eerste bent ben je niet meteen de beste volgens mij.

U slaat den spijker op den spreekwoordelijke kop... Ze traden niet meer op

Verder ga ik er niet op in. Weer de alom bekende kwestie van smaak

Ik vind deze cd ook niet de beste en blabla maar om nou te zeggen dat et een middelmatig spek en bonen plaatje is zou nog meer overdreven zijn dan zeggen dat et de beste is ooit blabla

Het is dan ook een pure conceptplaat waar de Beatles voor het eerst alles zelf bespeelden (buiten hun eigen instrument uiteraard) en zij meewerkten aan de productie. Door alle tierelantijntjes die je hoort, kun je het idd wat té geproduceerd vinden. Echter vind ik zelf dat het niet té is, waardoor het een gladde plaat had kunnen worden. Zeer zeker niet zelfs. Live kon dit dan ook, detijds, niet waargemaakt worden..dat was dan ook juist de bedoeling. De beste mannen wilden niet meer optreden en gingen maar lekker experimenteren met dit album als resultaat. Het album waar Wilson, Brian van zijn stoel af viel uit respect.

Dat je het jammerlijk foute jaren 60 nummers vind, kan ik mij uiteraard niet voorstellen. Ik intrepreteer het maar dat je niet van de jaren 60 houdt. Ik zou namelijk graag willen weten op welke nummers je dan doelt.

Hij heeft het over sommige nummers he. Ik ben ook wel benieuwd welke, eigenlijk.

Misschien dat ik deze vandaag maar op plaat ga kopen; ik vind het wel leuk om die hoes lekker groot te hebben, gezien alle 'aanwijzingen' die erop staan. Alhoewel, misschien zijn er ook wel posters van.

Ok verdere uitleg mindere nummers: coupletten van Lucy in the Sky with Diamonds en Within You, Without you. Dat is toch dat indiase nummer(?)..ver-schri-ke-lijk (ik luister deze cd's in mijn auto, dus weet niet altijd welke titel bij welk nummer hoort. ) Dat zijn volgens mij alleen nummers waar je van kan genieten als je stijf onder de dope zit. Lovely rita vind ik dan tekstueel erg matig (Rita by the Parkingmeter...hallo..).

Laat ik even vooropstellen dat ik dit EEN GOEIE ALBUM VINDT. Alle hype om de album vind ik alleen wat overdreven. Als we dan over die tijd hebben luister ik liever naar The Who.

Berichten verplaatst naar hier.

En spelfout-gedoe ook gelijk verwijderd.

De teksten van The Beatles zijn altijd nog beter dan die van Toto, Coldplay, Phil Collins of George Michael

Op z'n Geffes: Daor zedde vet mee!
M.a.w.: dat is niet bepaald een prestatie van formaat.

The Beatles waren altijd goed.