The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)

Voor de mensen die nog niet de Sgt. Pepper Special hebben gehoord van Radio 2, hier is die alsnog te beluisteren!

Een aanrader!

1. Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band
0.09-iemand (Paul?) roept "Zieh die Hose aus!"
2. With a Little Help from my friends
Ringo was erg onzeker over die laatste hoge noot. Te horen is dat het er later in geplakt is. (2.29)
3. Lucy in the Sky With Diamonds
Ging dit over een kindertekening van Julian of LSD? Het antwoord is natuurlijk dat het een lied was over een kindertekening, geschreven door iemand onder invloed van LSD. De mono-versie klinkt behoorlijk anders
4. Getting Better
0.34; iemand schreeuwt 'Better" onder Paul's vocalen. De brug ("I used to be cruel to my woman, I beat her and kept her apart from the things that she loved.") en de backing vocals ("can't get much worse") zijn van een pijnlijk autobiografische John. Het verhaal gaat dat John tijdens de opnames voor deze track een bad trip had en George Martin had hem naar het dak gebracht om een luchtje te scheppen. Gelukkig waren de andere jongens vlug ter plaatse...
5. Fixing a Hole
Het bewijs dat Paul ook poetisch en ambivalent kan zijn in z'n teksten en muziek.
6. She's Leaving Home
0.06; piepen/geluiden van de strijkers; het nadeel van het dichtbij opstellen van de microfoons. De Beatles waren hier ten tijde van Revolver mee begonnen en strijkers werden er enorm zenuwachtig van. Elk foutje was meteen duidelijk hoorbaar...
7. Being for the Benifit of Mr. Kite
Op verzoek van Lennon moest de zaagsel uit de piste te ruiken zijn. Het is gelukt! 2:26-2:27; de draaiorgel klinkt hier en daar vals; dit is een geluidsillusie door de andere geluidseffecten die gaande zijn.
8. Within You Without You
Opgenomen op de allerlaatste dag van de opnames voor dit album. Een behoorlijke stijlbreuk met de rest en logisch als eerste nummer van kant 2.
9. When I'm 64
Opgenomen tijdens de sessies voor Penny Lane/Strawberry Fields Forever. 2.22: Schiet Paul bijna in de lach tijdens de opname? Wat was er zo grappig?
10.Lovely Rita
Onaf liedje. 2.38: "They’ll never believe it" roept John
11.Good Morning Good Morning
Geïnspireerd op een irritante Kellogg's reclame; John op z'n venijnigst. De "Indiase" gitaarsolo is van Paul
12. Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band(reprise)
In the intro mompelt John "Byee!" Op de mono-versie gaat Paul aan het eind van deze track VOLLEDIG uit z'n dak!
13. A Day in the Life
1:44-2:16, 3:50-4:19: we horen manusje van alles Mal Evans tellen om de maten voor het orkest aan te geven. Op 2.18 gaat een wekker af om het eind van de 24 maten aan te geven; in deze 'ruimte' zou het
orkest komen. Op het moment van de eerste takes wist men nog niet wat het zou worden...
4:49-4:52; een paar van de mooiste bijgeluiden van Sgt Peppers; één van de vier pianokrukken kraakt (iemand staat op?) tijdens het uitklinken van de klap op de vier vleugels...

(Met dan aan the Beatles Anomalies PAGE..)

Leuke post, bamiweko, je vertelt heel wat dingen die ik nog niet wist . Waar blijft het tweede deel?

allez Toon, jij die zo'n dinges niet weet???!!!

Leuke weetjes inderdaad. Het heeft een paar jaar geduurd maar eindelijk is er een fatsoenlijk stemgemiddelde. Absolute topper dit album.

Gisteren binnen gekregen (besteld via internet: ) en wat een plaat is het toch... -Diepe buiging-

Weet iemand al welke liedjes worden gecovered en door wie in verband met het veertig jaar bestaan van dit album?

1. Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band – Bryan Adams
2. With A Little Help From My Friends – Razorlight
3. Lucy In The Sky With Diamonds - Athlete
4. Getting Better – Kaiser Chiefs
5. Fixing A Hole – The Fray
6. She’s Leaving Home – Magic Numbers
7. Being For The Benefit Of Mr Kite - Jamie Cullum
8. Within You Without You - Oasis
9. When I'm Sixty Four - Russell Brand
10. Lovely Rita – Travis
11. Good Morning Good Morning - The Zutons
12. Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (Reprise) – Stereophonics
13. A Day in the Life - Pete Doherty and Carl Barât (Libertines)

Ik heb hier een paar filmpjes van gezien op Youtube, en het is behoorlijk triest. Vooral de jochies van Razorlight zetten zichzelf goed voor schut.

Waarom zet Razorlight zich voor schut dan? Ik vind het wel een lekkere versie, maar elke cover van dat liedje is per definitie beter.

Ik vind dat Bryan Adams het wel goed doet met Sgt pepper's lonely hearts club band, dat komt waarschijnlijk omdat zijn schuurpapier stem wel bij dit liedje past.

Ze hadden niet gerepeteerd, Want "het was zo een gemakkelijk liedje". Die bassist bakte er dus helemaal niks van.

Geen fan van het orgineel HiLL? mooi nummer met die koortjes.

Ringo een aardige meneer.

Idd een crème van een vent!

Je zegt behoorlijk triest, heb je het dan over de gehele sessie, of zitten er ook wel een paar aardige covers bij die de moeite waard zijn om te bekijken?

Ik dacht dat the Killers hier ook aan mee hadden gedaan?

Het irritante was dat een paar fans hadden zitten wachten op misschien wel een mooie remaster ter gelegenheid van de 40ste verjaardag en niet weer een dergelijk project waarvan er maandelijks één aan een Mojo- of Uncut-achtig muziekblad zit vastgeplakt.
Bovendien weten we van de helft van de bandjes over tien jaar niet meer wie het ook weer waren...dit in tegenstelling tot de 'originele' band zelf....

Na jarenlang all over the world geprezen te worden als het grootste meesterwerk van The Beatles , lijkt het tegenwoordig wel bon ton om dit grandioze werk bijna af te doen als een mislukking !
Misschien ligt de waarheid wel als zo vaak meer in het midden. Ik noem het daarom niet alleen een zeer belangrijk werk , maar ook een grandioos album van het illustere Viertal en Martin. Er is zoveel creativiteit en moois in te beluisteren . Ook in She's leaving home (EH!) , een pareltje ! George Martin betreurde het later dat er niet gekozen was om Penny Lane / Strawberry Fields op het album te zetten . Sgt. Pepper zou dan z.i. onbetwistbaar het beste popalbum aller tijden zijn geweest. De 2 nummers werden echter als een single voor Pepper uitgegeven en later kwamen ze terecht op de Magical Mystery Tour lp. ( en dat allemaal in het jaar 1967 ! ).

Lovely Rita van Travis is een uitstekende cover. Niets mis mee en tot in de puntjes 'nagedaan'. Ik noem als voorbeeld tsjoeketsjoeketsjoek van John en het geluidseffect met de zakkammetjes. Haha, kijk er maar gewoon naar! De eerste link is 'The making of' en de 2e link is de clip. Have fun!

Link 1: http://nl.youtube.com/watch?v=ObJbmie4ITo

Link 2: http://nl.youtube.com/watch?v=aPxeICjjhWk

help mij!
ik wilde deze plaat dus downloaden via ITunes..maar ik zie hem nergens?

Die van The Magic Numbers is echt bedroevend, evenals die van Bryan Adams, die in een hopeloze poging de overtuigende rockstem van Macca probbert na te bootsen. De cover van Travis is wel behoorlijk goed al kan het natuurlijk nooit aan het origneel tippen...................

man, je zag dat toch al van mijlenver aankomen. Zo'n projecten zijn altijd prut.

Meestal wel, Lennonlover, maar ik verzamel wel Beatlescovers - elk zijn afwijking - en daarom zal ik het album zeker aanschaffen, ook al moet ik mij misschien aan de helft van de nieuwe versies flink ergeren.

Ik vind wat de artiesten op I AM SAM deden (de score van de film), in elk geval redelijk geslaagd.
En het feit dat ze ook minder voor de hand liggende Beatlessongs kozen al een pluspunt op zich.
Mààr ik geef mijn mening over die plaat wel op de gepast plaats, reken er maar op.

Oeps! Ik deed dat al zie ik. Begin van Alzheimer ??

Nee je tript teveel in Pepperland vrees ik

You naughty Blue Meanie! (hèb je'm ?)

It's all in your mind you know

Om toch even bij de les te blijven en het puur over deze belangrijke plaat van The Beatles te hebben, dit ;

Hoe belangrijk deze plaat voor henzelf was en hoe dit album ook steeds als mijlpaal in de annalen van de rockgeschiedenis zal blijven geboekstaafd staan (beetje verouderde taal, maar dat ligt aan mijn leeftijd of beter ; ouderdom, zo stilaan), heb ik me nooit kunnen losmaken van de gedachte dat, hoe goed misschien ook, dit album lichtjes overroepen is.

Ik heb het 5 sterren gegeven, maar dat is toch iets méér voor de belangrijkheid van het album zelf, dan voor de muziek.
Hier staan ontzettend mooie dingen... toch naast enkele opvullertjes.
Lovely Rita en vooral Good Morning Good Morning kunnen onmogelijk tot het allerbeste van de Fab Four gerekend worden.

Ik màg er graag naar luisteren, maar wel met een kritisch oor.

Het was vooral een album van ontzettend experimenteren. En dan komen er natuurlijk ook wonderschone dingen uit. Als je een Lennon, toen nog niet afgeleid door een constant in de studio hangende Ono, een Mc Cartney in topvorm bijeenzet, in combinatie met de toen beschikbare geestverrruimende middelen... dan kun je hemelse muziek zoals A Day In The Life krijgen, gelukkig maar.

Het nummer waarin de muziek van Lennon en Mc Cartney elkaar op een ongelooflijke manier de hand reiken... ook de productionele vondsten zoals het gebruik van een in crescendo spelend orkest dat naar een climax toespeelt...
Het was nooit eerder gedaan natuurlijk, en dat maakt deze plaat zo uitzonderlijk.

Maar persoonlijk vind ik Revolver, Abbey Road en het dubbele witte album, platen die me véél meer plezier bezorgen.

Van de dubbele witte wordt vaak - terecht overigens - beweerd dat het beter tot een sterker enkel album had mogen gereduceerd worden, met oeverloze discussies welke songs dan wel hadden moeten weggelaten worden... dat zou voor haast iedereen anders zijn geweest. Voor mij mag het best een dubbelalbum blijven met zijn sterktes en zwaktes, het is het muzikaal patchwork, de veelzijdigheid en vooral de inbreng van vier totaal ander persoonlijkheden, Ringo inkluis, dat dit album zo eclectisch en allesomvattend maakt.
En dat dubbele witte album en die andere die ik opsomde, klinken voor mij veel minder gedateerd dan deze Sgt. Pepper's. Het heeft veel met het instrumentarium van dit album hier te maken, veronderstel ik.

Nou, ik wou dat even gezegd hebben. Ik zal nooit afbreuk doen aan dit magnifiek album, maar mijn favoriete Beatlesplaat wordt het toch nooit...

Ik vind Lovely Rita toch wel een klassiekertje hoor binnen het Beatles catalogus,die hele vibe eromheen wat ik nou ff niet goed kan omschrijven.

Lovely Rita : Ik hoor dat liedje héél graag, maar daarom is het nog geen klassieker, begrijp je de nuance ?

Ik eet graag een lekker pak friet van een frituur, maar daarom is het nog geen haute cuisine, een beetje hetzelfde om het te vergelijken.

En dààrom staat Lovely Rita natuurlijk nooit op verzamelaars.

Hoe graag ik het ook hoor, daar niet van, natuurlijk.

Wel wat dat betreft komt het op smaak aan,it's all in your mind you know

Ik vind het een lekker vlot liedje dat uitstekend past op het album, maar ik heb altijd het idee gehad dat ze geen tijd hadden/te lui waren om er 'ns een eind aan te bedenken.