Black Sabbath - Black Sabbath (1970)

Heerlijke plaat en het niveau van het geniale vervolg is hier al erg goed te horen. Het spits wordt afgebeten door Black Sabbath, waarschijnlijk het meest duistere nummer van de band dat een verhaal vertelt bij de PRACHTIGE hoes. Warning is wat mij betreft een van de beste nummers van Black Sabbath met die heerlijk arrogante basriff. 'I was born without you baby, but my feelings were a little bit too strong!!!!!'
(Bonustrack had van mij niet gehoeven)

4.0*

Beste Black Sabbath-plaat met de beste hoes aller tijden. Ik heb de Amerikaanse vinylversie, dus met het machtige Wicked World in plaats van het matige Evil Woman. En de Lp klinkt alle Cd-versies er met vlag en wimpel uit. Wát een sound, zeker voor die tijd.

ik vind deze juist niet de beste, de andere 2 lijken wat rauwer en wat meer de sfeer van de engelse abreiders mentaliteit van de jaren 70. maar slecht vind ik hem zeker niet.

3.5*

Ik ga hier geen uitspraken doen over wie eerder was. Of beter. Of de grondlegger van metal of whatever.
Het eerste wat ik van Black Sabbath leerde kennen was Paranoid. Daarna kwam deze. En dit is toch wel een album mensen.
"Dit is kerkhofmuziek, pap" riep mijn zoon. En daar, waar ik hem soms vernietigend aan kan kijken als hij weer eens een opmerking plaatst over "mijn"muziek, voelde ik nu de trots langs mijn wervelkolom omhoog trekken. Inderdaad, het is kerkhofmuziek en niet voor een standaardbegrafenis.
Dit is lekkere duistere harde (blues)rock. Een Danse Macabre in 7 bedrijven. Black Sabbath zet direct de toon met het onweer , de klok, die typische stem van Ozzy. Die sfeer blijft zo'n beetje het gehele album behouden. Absoluut hoogtepunt van deze plaat is Warning. Geweldig album!

Pas nog een paar keer weer beluisterd, maar ik vind het toch een veel minder album dan dat ik eerst vond. ECHT sterk vind ik alleen de eerste drie tracks. N.I.B. heeft een goede bassolo in het begin, maar ik vind het nummer snel vervelen. Evil Woman klinkt te vrolijk en dat vind ik niet bij Black Sabbath passen. Sleeping Village vind ik maar een saaie instrumental. Warning begint veelbelovend maar het nummer komt op mij meer als een 'jamsessie' over dan een echt nummer. De riff van Wicked World werkt mij nogal op de zenuwen en dat is jammer. Ik kan het album toch nog 3,5* geven. Ik vind de twee albums die hierna kwamen beter.

komaan zeg

Warning is naast het titelnummerhet beste nummer op deze plaat. Een eechte solo-orgie. Meer dan 10 minuten het beste wat Black Sabbath te bieden heeft Luister nog maar eens goed.

Het was al een tijdje geleden, maar nu ligt hij op: ik kan niet veel meer toevoegen dan dat dit een briljant album. Volume op .. en je muren zien daveren is een heerlijk zicht. Bijna veertig jaar oud is dit album en volgens mijn bescheiden mening nog geen dag verouderd. Dit is inderdaad een klassieker, zoals de talrijke posts hierboven bewijzen, en een album dat altijd een speciale plaats zal innemen zowel bij mij als bij zoveel andere mensen. Geen enkele van de vier is een "briljante" muzikant, maar dit album klopt voor de volle 100%: geweldig samenspel en dat kan ik heel zeker naar waarde schatten.

De frontale tegenaanval op de 'hippie' generatie. Niets 'peace, love and understanding', het leven in Birmingham was een stuk ruwer en zwaarder. Dit album reflecteert de donkere kant van de industriestad en resulteert in een ongrijpbare macabere sfeer. Kan het nog angstaanjagender dan de titletrack?

desalniettemin waren ze zelf ook hippiefied:

Regenboogjes, rare schoenen. Rare vlinderachtige kostuumpjes. Dikke pijpen (naar beneden toe)
Children of the grave (live 1974 )


En ook de videoclip van de titelsong. Schoone rode bloempjes/sterren op je hemdje, Geezer
Black Sabbath

ja, uniek album , echt zware kost was dat vroeger , muziek die je naar de donkere krochten van de hel leidde, voor ons pubers was dat natuurlijk fantastisch , die doodsklokken , super

Over goede smaak valt niet te twisten, maar wat Sabbath flikte kwa kledingdracht slaat natuurlijk alles! (Sabotage!!! )

Wat is Geezer's snoer kort bij Children, trouwens...

let ook op zijn schoenen

Pracht album, pracht hoes, ge-wel-dig openingsnummer. Verpletterende grafmuziek. Tijdloos....
Ik verhoog mijn punten naar het maximum.

Maar het is wel geweldig.

Beter kan ik het zo snel niet verwoorden.(de hoes is echter top en vind ik hun mooiste samen met die van Heaven and Hell)

Wat klinkt NIB toch lekker in het gehoor!

Klassieker. Dit debuutalbum van Sabbath is toch wel een van de meest belangrijke stukken muziek voor de heavy metal. Voor mij springen the Wizard en de lange solo in Warning er met kop en schouders bovenuit. En de hoes is natuurlijk geweldig

Als m'n zoon de CD opzet gaat onze poes op de loop.

Wat een klassieker. Het is echt een duister album. Met dit album was de heavy metal geboren. Het beste album van Black Sabbath met Ozzy vind ik dan toch Master of Reality.

Sterke plaat, alleen Evil Woman (saai) & Wicked World zijn zwak. Net wat PriestMaiden hierboven zegt een duistere plaat maar dan toch met een bepaalde frisheid.

Dit album kun je inderdaad bestempelen als het eerste metal-album vanwege de zware gitaarsound en de duistere, occulte sfeer en hierdoor alleen al een klassieker. De opvolger vind ik al even sterk.

Afgezien van het feit dat ik geen echte liefhebber ben van Black Sabbath is hun invloed gigantisch geweest voor de heavy metal .
Dit album is voor een plaat uit 1970 ongemeend hard en grimmig .
Omdat de band het niet voor elkaar kreeg enige subtiliteit in hun muziek te krijgen (dit is echt waar ) hebben ze zich deze stijl aangemeten . Een muur van gitaar , dreigende bas en drums, en aanjager Ozzy als zowel unieke als prettig gestoorde frontman .
Nogmaals , het is niet echt mijn ding . Ik heb meer op met tijdsgenoten als Uriah Heep , Deep Purple en Led Zeppelin , die mij meer weten te raken met hun songs . Maar de stijl op deze plaat is uniek en tussen alle brave dingen die toen gemaakt werden , ook wel weer een verademing .

Na eerst kennis gemaakt te hebben met de muziek van Black Sabbath d.m.v. die geweldige dubbelverzamelaar "The best of Black Sabbath" uit 2000 is "Black Sabbath" mijn eerste confrontatie met een studio album van Sabbath. Inderdaad een lekkere duistere plaat. Het titelnummer "Black Sabbath" en "Warning" zijn nummers dat mij toch wel het meest aanspreken. Iommi op gitaar en Ozzy als zanger, zij overtreffen mijn stoutste verwachting. Op naar het volgende Sabbath studio album. 4,5****

Eigenlijk is deze geen haar slechter dan Paranoid. Verhoogd naar 4,5*. Van het onheilspellende titelnummer, dat de komst van de heavy metal als het ware inluidde, tot aan het epische eindnummer (of eindnummers) Sleeping Village/A Bit of Finger/Warning dat zelfs met zijn uitgebreide improvisaties niet verveelt, Black Sabbath's debuut staat er na bijna 40 jaar nog steeds als een huis.

Ik heb ook de Luxe edition aangeschaft, leuke 2e cd maar tot mijn verbazing klinkt de remaster van de Black box beter (dynamiek). Ze hebben er dus niet meer uit weten te persen. Alleen hier zijn Behind the wall of sleep en NIB gescheiden als 2 nrs en op de BB is het 1 nr.

Wil je voor thuis een duistere soundtrack maken voor een homevideo, het titelnr staat op de 2e cd instrumentaal.

Echt een geweldige plaat, een van de eerste stappen naar de Heavy Metal. Bijna 40 jaar oud en het klinkt nog steeds prachtig. Heerlijke stevige nummers als NIB, duistere nummers als Black Sabbath en de op harmonica gespeelde "The Wizard" blijven toch echt meesterwerkjes. De opvolger Paranoid word door vele mensen gezien als HET grote werk van Black Sabbath, maar ik vind deze eerlijk gezegd toch veel beter, hoewel de opvolger inderdaad wel een paar sterke reuzen erop heeft staan.

Gewoon niet klagen: 5*

In zijn geheel gezien vind ik dit de beste plaat van Sabbath.
De opvolgers (tot en met Volume 4) hebben ieder hun classics, maar voor de volledige speelduur kies ik voor het debuut.

Sabbath was voorafgaand een blues band en die invloeden zijn duidelijk terug te horen op dit album. De sfeer zit er echt goed in bij dit album, mede door de fantastische riffs van Iommi. Favorieten zijn Wicked World (ontzettend maffe intro riff) Behind the Wall of Sleep en The Wizard.

Op slaapkamer van vriendje met zijn vijven de buit van de week doornemend. Maatje kwam aanzakken met Black Sabbath en na het aanhoren van de kerkklokken en onweer waren we al verkocht. Ik heb menig uurtje huiswerk hiermee gelardeerd. Alleen hadden we toen nog niet het vermoeden dat het hier om metal ging. Ozzie op een gegeven moment uit het oog verloren maar toch weer terug gevonden.

Deze plaat was mijn eerste kennismaking met Black Sabbath. Ik denk dat ik 'Black Sabbath' gekocht heb aan het eind van de zomervakantie in 2001, en ik weer zeker dat dat bij KingKong in Leeuwarden was, die toen nog niet verhuisd waren naar de ruimere behuizing waar ze nu zitten. Prijs: fl.15.
En die prijs was de doorslaggevende reden om voor deze plaat te kiezen, en niet voor een van de andere Black Sabbath-cd's die voorradig waren. Ja, gierige Nederlander .

Maar ik had een mindere keuze kunnen maken, want deze plaat staat nog steeds op plek 1 in mijn top-10, en ik zie ook niet waarom 'Black Sabbath' daar binnenkort plek zou moeten maken voor een andere cd.
Kortom, een briljante plaat. Het begin, met regen en onweer en een kerkklok, zuigt je meteen naar een enge, donkere omgeving, waarna de eerste riff je de stuipen op het lijf jaagt. En daarna wordt Black Sabbath alleen nog maar spannender en werkt toe naar de climax. Hier (youtube) overigens een versie van het nummer met een extra couplet.
Voor mij is The Wizard het hoogtepunt van de plaat. Niet alleen vanwege de mondharmonicaintro, maar bovenal vanwege de riff, die het nummer met horten en stoten richting het einde drijft. En een paar woorden over het drumwerk zijn ook niet overbodig. Bill Ward doet zoveel meer dan alleen de maat meetikken.
De rest van kant A (Behind the Wall Of Sleep, N.I.B.) is in feite 1 lang nummer, maar omdat het op mijn persing van de cd als 2 losse nummers aangegeven staat, ben ik geneigd om ze als 2 aparte delen te zien, verbonden door de bassolo (Bassically). Hier (Youtube) een filmpje van Behind The Wall Of Sleep.
Op mijn versie van de cd staat Evil Woman als eerste nummer van de tweede helft. Dit vind ik het minste nummer van de cd. Het wijkt teveel af van de andere nummers, en heeft lang dezelfde intensiteit niet als de meeste andere nummers.
De eerste keer dat ik Sleeping Village en Warning luisterde, had ik niet door dat de nummers in elkaar overgingen, en was ik verbaasd toen opeens Wicked World uit mijn speakers schalde. Het heeft bij mij ook even geduurd voor ik die 2 nummers echt goed kon waarderen, omdat het in feite meer een jam is dan echt een nummer. Inmiddels vind ik deze nummers ook erg goed, hoewel het niet het hoogtepunt is van de plaat. Die jam is best ok overigens, de live jams van Sabbath vind ik niet per se beter dan wat ze hier laten horen.

Voor mij is deze plaat de beste die Sabbath ooit heeft gemaakt. Het rauwe gevoel dat over de plaat hangt, de lompe riffs, het drumwerk...Bijna alles is goed. Zelfs een minder nummer als Evil Woman kan niet voorkomen dat ik hier 5* uit moet delen.

Vandaag is het 40 jaar geleden dat het eerste heavy metal album ooit werd uitgebracht!!!