Pink Floyd - Ummagumma (1969)

"Grantchester Meadows" vind ik ook mooi, ik vind de Waters-composities op CD2 ruim boven de rest uitstijgen.

"Ummagumma" zie ik als een overgangsalbum van Pink Floyd, enerzijds een afsluiting van hun sterke psychedelische beginperiode (met Syd Barrett ) op CD1, anderzijds (CD2) zoekende naar nieuwe wegen. CD2 lijkt mij ook een test van de creativiteit en compositorische kwaliteiten van de afzonderlijke Pink Floyd-leden en Roger Waters komt hier verreweg als sterkste naar voren, vandaar dat hij steeds meer de touwtjes in handen neemt.
Vanaf "Atom Heart Mother" gaat het de goede richting met Pink Floyd om met "The Dark Side of the Moon" een nieuw meesterwerk uit te brengen waarmee Pink Floyd definitief een megaband wordt.

Al zou het alleen al zijn vanwege plaat 1 is dit toch wel het sterkste dat Pink Floyd heeft mogen maken.
Ook plaat 2 vind ik leuker en spanneder dan het meeste andere werk van de heren, alleen Piper At The Gates Of Dawn doet mij dan toch weer meer...maar ja, toch weer die eerste plaat heh...live zo ontzettend sterk die nummers.

De live plaat hiervan is super. Op het studio album word maar wat aangerommeld met vogelgefluit en andere ongestructureerde muziekgeluiden. Ik heb het studio album een aantal keren beluisterd, maar heeft mij nooit kunnen aanspreken. Het lijkt wel of ze gewoon aan het repeteren zijn en dat gewoon op plaat gepleurd hebben.

Ik heb vanmorgen de eerste 3 Pink Floyd albums nog even aandachtig beluisterd, en vind de studioplaat bij vlagen eigenlijk nog best redelijk goed. Vooral de Waters nummers die springen er voor mij toch echt wel uit. Al met al redelijk geslaagd, een topper word dit voor mij nooit. Kwalitatief en qua luisterbaarheid vind ik het studio album vergelijkbaar met het debuutalbum. Ik vind deze geloof ik nog net iets beter. 4* voor het live album en een 2* voor de studioplaat. Ik kom samen gemiddeld op een mooie 3* uit voor dit album.

Het live gedeelte is inderdaad een stuk beter dan het studio gedeelte. Deze Careful with That Axe, Eugene vind ik zelfs nog beter dan de studio versie.

Het studiogedeelte vind ik ook minder dan de live nummers. Er zit ook totaal geen samenhang in. Richard Wright's composities vind ik vrij zwak voor Pink Floyd begrippen. Sysyphus klinkt ongeinspireerd en het lijkt alsof Wright maar wat aanklooit vanuit de losse pols.

De ideeën van Roger Waters zijn op zich leuk, maar ik word knettergek van die irritante vogelgeluiden. Dit experiment is helaas niet (goed genoeg) gelukt.

David Gilmour heeft wél een geslaagde compositie geschreven. De baslijn in Part 2 vind ik niet erg goed, maar verder luister ik graag naar The Narrow Way.

Voor Nick Mason's deel: zie Richard Wright, maar dan nog iets slechter.

Wel een leuke hoes trouwens met telkens dat terugkerende beeld.

Eigenlijk best zonde dat dit is uitgebracht als één album, want nou is die 30 euro op cd. En dat is die zeker niet waard. Het live-gedeelte is ronduit fantastisch! Maar dat tweede deel.... Er is nog veel van Pink Floyd uit hun vroege jaren dat ik niet snap en deel 2 van dit album hoort daarbij.
3* gem.

Het grote voordeel van Ummagumma in de (vanzelfsprekend oospronkelijke) lp versie was dat je gewoon lp 1 , het live gedeelte, regelmatig draaide, en lp 2 gewoon lekker in de klaphoes kon laten zitten.

De tweede lp viel ook bij de heren zelf (achteraf) niet goed:

"What was your inspiration for The Narrow Way (on Ummagumma) your first major Floyd composition?"

"Well, we'd decided to make the damn album, and each of us to do a piece of music on our own... it was just desperation really, trying to think of something to do, to write by myself. I'd never written anything before, I just went into a studio and started waffling about, tacking bits and pieces together. I haven't heard it in years. I've no idea what it's like." - David Gilmour - Sounds "Guitar Heroes" Magazine, May 1983

"What do you think of your early records like Atom Heart Mother and Ummagumma today?"
"I think both are pretty horrible. Well, the live disc of Ummagumma might be all right, but even that isn't recorded well." - David Gilmour - Der Spiegel No. 23 1995

"When you listen to Ummagumma, you get the feeling that each one of you is doing his own music, not caring much about the others."
"That's right. I can't be precise, but we were very individualistic at the time." - Nick Mason - March 1973

The Floyd was overigens in die dagen geenszins een saaie live band, heb ze zelf gezien in 1971 in het Amsterdamse Bos, en dat was echt opwindend.
Ondanks een mega wolkbreuk en problemen met de apparatuur.

Is dat niet die show waar de microfoons uitvielen en de hele show zowat instrumentaal was?

Onnodige qoute verwijderd. Het is niet erg zinvol nodig om het hele bericht waarop je reageert te qouten als het er direct boven staat en bovendien komt het de lay-out niet ten goede.

Ik heb deze gisteravond ook van m'n schat van een vriendin gekregen op vinyl als sinterklaaspresentje. Nou, dit klinkt, net als Relics, op lp een stuk ruimtelijker dan op cd. Vooral de live-opnames klinken veel en veel beter en het lijkt ook of de (originele) cd wat langzamer gepitched is. Wat dynamiek betreft is het een feest om bv. naar The Narrow Way te luisteren.
Die openklaphoes geeft me trouwens ook een heerlijk Floyd-gevoel!

Er is dus duidelijk een hoop verloren gegaan met het overzetten naar het cd-medium. Nu dus op zoek naar meer Floyd-vinyl!!

Door de vinyl-belevenis verdient deze nu een 4. Zo komt deze plaat gewoon stukken beter tot z'n recht. Meer geef ik er niet voor, daar zorgt met name Nick Mason voor.



Die baslijn zorgt voor een oorgasme op vinyl, geloof me op m'n woord!!
En daar hoef je geen kilo LSD voor te hebben versnapert.

De live plaat is de moeite waard. Die andere amper. Goed idee om die nummers van Relics/ The piper at the gates of dawn/ A saucerful of secrets extra lang te spelen. Die andere plaat bevat maar één echt mooi liedje.De rest van Waters aandeel is ronduit storend. Dat van Gilmour gaat wel, maar weet niet te overtuigen. Het werk van Wright/ Mason levert ook geen uitschieters op.3ster.

Iemand enig idee welk van de 2 ik moet hebben of maakt het niet zoveel uit?
Deze
of
deze

De tweede.

Ook de hoes vind ik grappig.
De voorkant is heel mooi gedaan.
De achterkant is helemaal mooi. Alles uitgestald, en het past mooi in de bestelbus. Jaren later waren er meer dan 20 containers nodig om alles mee te slepen.
LP1 is schitterend. LP2 is te experimenteel. Maar stond wel aan de bakermat van wat er nog komen zou.
Misschien off topic, maar laatst een lp gekocht, (een soort van bootleg) met andere tracks erop dan op de live lp. Album heet Ummagumma live outtakes
1. Astronomy Domine--- Different mix
2. Careful with that axe, eugene-----Different mix with longer intro and no vocals
3. Set the controls for the heart of the sun---- different mix
4 Instellar overdrive--- Not on the original release
5. a saucerful of secrets------- complete version

Pink Floyd - Ummagumma Live Outtakes (LP, Unofficial) at Discogs

Dat ziet er zeer interessant uit

Deze ligt al een tijdje in de platenbak van mijn plaatselijke muziekboer, dus als je binnenkort in Leeuwarden bent, loop even binnen bij King Kong.

Op het eind rechts, tegenover de platenspelers waar klanten lp's kunnen beluisteren

Ummagumma, het derde album van Pink Floyd, uitgebracht in 1969, was een live-cd en een studio-cd waarop ieder lid een individueel gedeelte had. Geslaagd of niet geslaagd?

Richard Wright: Sysyphus: Begint mooi, maar jammer genoeg moeten we experimenteel zijn en een beetje te gaan zitten te klooien met je instrument. Ik kan er echt geen structuur in vinden.

Roger Waters: Grandchester Meadows: Een folknummer wat echt heel, maar ook heel saai is, het blijft allemaal heel vlak.

Roger Waters: Several Species Of Small Furry Animals Gathered Together In A Cave And Grooving With A Pict: Als het nummer klaar is ben ik nog steeds niet klaar met het typen van de titel. Gaaf geluidsexperiment, maar ook niet meer dan dat.

David Gilmour: The Narrow Way: Begint erg goed, een beetje bluesy. Daarna gaat het over een rare riff. En het eindigt ook goed. Geen onzinnig experimenteren, maar een goede verzamelingen van stukjes muziek, wat het klinkt niet echt als een volledig nummer.

Nick Mason: The Grand Vizier´s Garden Party: Begint met fluit en daarna komt er veel percussie. Alleen gaat het geen kant op. Weer overdreven experimenteel, na 2 minuten is mijn aandacht weg en ik ben dan een drummer. En het eindigt weer met fluit.

Het antwoord op de vraag is: Niet geslaagd! De live-cd is geweldig, de studio-cd is echt te veel experimentatie, alleen Gilmour doet het goed. Voor de live-cd 4,5 sterren, voor de studio-cd 1 ster, dan kom ik uit op 2,75, dat kan ik afronden naar 3 sterren of naar 2,5. Ik ga voor 2,5*

Ik vind het een lekker plaatje voor op de achtergrond, geeft wel een lekker sfeertje

5 sterren voor de live plaat, de studio plaat is iets minder maar wel leuk, die geef ik 3 sterren= 5+3=8/2=4 sterren

Disc 1 is het beste wat ze ooit samen op 1 schijf hebben gezet

ach deze dubbel lp stelt niet zo veel voor , vooral niet als hij de naam pink floyd opgelabeld krijgt , veel foefelare , weinig trucare , een hoopvullertje , meer niet !

En daar is onze beaster weer, met zijn sledge hamer !

wat heeft iedereen tegen mij , toch , ik mag toch zeggen wat ik er persoonlijk van vind of niet misschien , en als het een beetje grof is wel theo maassen trekt wel volle zalen

by the way , sledgehammer van de heer gabriel is een machtig nummer maar we wijken weer af , sorry ,

en toch vind ik niet veel aan ummagumma , allé wees eens eerlijk , vergelijk dat album eens met dark side , of wish you were here , meddle , animals , zelfs the wall en obscurede by clouds ,
toch een groot verschil in kwaliteit zeker of ben ik doof geworden ??????

met de mening van de heer stijn kan ik me enorm vereenzelvigen , ik had het niet beter kunnen zeggen , beste stijn !

sorry , weeral moest dit stukje tekst zijn , weeral gemist , de warmte ???

alle lof voor jou stijn !!!!

Ah, kennelijk geen liefhebber van het minder gladde spul.

nee paap , en aan free jazz heb ik ook een broertje dood , nee ik hou wel van portie verandering of zoals zappa , onbekende paden verkennen en er ook iets mee doen , maar de helft hier is flauwe zever , en als jij zegt ' minder gladde spul ' mijn lievelingscd is the lamb van genesis , denk niet dat dit glad spul was !

wanneer begint het nou...niet dus

waardeloos, allemaal muziek waar je hooguit 5 minuten op een album
plaatst. zeg maar tussen fatsoenlijke nummers door

Grandchester Meadows vind ik juist het enige genietbare nummer van de Studio LP. Typisch een Floyd nummer in mijn beleving.