Pink Floyd - Ummagumma (1969)

Is 'Several Species of Small Furry Animals Gathered Together in a Cave and Grooving with a Pict' ooit als single uitgebracht?

Dat lijkt me niet.. heb je wel eens naar dat nummer geluisterd ?

Livenummers 4*, studionummers 1*, hence: 2.5*

Aardig Pink Floyd album, met misschien 1 van de allerbeste jaren 60 front covers!

Aardig album en dan krijgt ie vijf sterren???
Tja, blijkens je stemgedrag geef je standaard vijf sterren voor een album...

Hij heeft wel gelijk wat betreft 1 van de beste front covers .
Ik heb hier de dubbel cd van met een uitklapbare mini poster erin , erg mooi allemaal en daar is meer werk aan besteed dan aan de muzak die erop staat .
Ik draai dat ding dan ook nooit en hij staat enkel in het cd rek als opvulling in de PF verzameling .

Misschien moet je de cover uit de albumhoes halen en die ophangen, Rudiger! Heb je toch nog wat aan dit album!

Mooie cover inderdaad. Maar het live album mag ik zo nu en dan graag eens draaien, mooi live album met goede nummers.

Dat mensen de studio plaat links laten liggen kan ik best begrijpen, maar het live album vind ik enorm de moeite waard nog anders.

Ik zal je zeggen waarom ik al die albums een 5 geef! Ik luister ze altijd eerst eventjes en dan koop ik de CD(ik koop alleen palten die ik erg goed vind en dat is deze 2e disc ook, dus die eerste draai ik gewoon niet) en ik vind ze meer dan 5 sterren waard!

Als je disc 1 helemaal niet meer draait hoe kan je dan de volle mep van 5 sterren geven voor deze prul . Dan is 2,5 gerechtvaardiger .
Er zullen heus wel mensen zijn die Ummagumma goed vinden zoals op ieder potje `n dekseltje past . Dit album is helaas niet aan mij besteed net als Piper .
En toch wil ik ze niet missen.

Ach laat die jonge lekker, als hij het nou zo doet! Ik zou me ook wel kunnen voorstellen dat je die disk 2 weg gooit ofzo, of gewoon laat vast roesten in het hoesje xD

Het hele album leunt juist op de live kant. Die experimentjes op disc 2 werken pakken maar zelden goed uit.

Tuurlijk moet Grungehead het zelf weten. En men hoeft echt niet zo zuinig te zijn met vijf sterren te geven zoals ik dat doe, maar ik kan iemand niet serieus nemen die standaard (zo'n 90% van zijn stemmen) op 5 sterren uitkomt. Als je een album slechts aardig vindt, en je geeft toch 5 stemmen, dan kan ik daar niets mee.

Toch is zijn manier van stemmen niet legitiem, tenminste als ik alles goed begrijp. Hij vindt de tweede cd 5* waard, maar de eerste blijkbaar niet? Dan kun je nooit op 5* uitkomen, want het album is niet als twee losse cd's uitgebracht die afzonderlijk te koop zijn. De eerste cd zou de scoren daarom omlaag halen.

Tenzij ik het verkeerd heb begrepen..

Ik vind de live plaat van deze ook erg goed en eigenlijk een beetje een vergeten pareltje uit de Pink Floyd discografie waar bijna nooit meer over gesproken word.

Om daar het gehele album dan maar een 5* te moeten geven gaat mij echter te ver, en een 3* volstaat voor mij prima.

Careful With That Axe, Eugene.

Beetje wisselvallig album van PF dit. De live gedeeltes zijn vaak zeker de moeite waard maar disc 2 staat bomvol middelmatige nummers. Er wordt overduidelijk naar een 'nieuw' geluid gezocht die de band niet weet te vinden. 3*

Ik heb de elpee al heel lang in mijn collectie (de 3e die ik ooit kocht), maar wel een mispersing: kant 2 is hetzelfde als kant 4(live). Het wordt eens tijd dat ik me de cd aanschaf.
Ik vond dit album destijds vooral indrukwekkend vanwege die sfeer van geheimzinnigheid rondom de band. Het (vorm van ) droste-effect op de hoes, de eigenaardige nummers / titels, spookgeluiden en andere vreemde klanken, etc. Vooral de eerste plaat is genieten. Favoriet: Astronomy Domine.

Muzikaal gezien is dit album misschien niet top, maar de geheimzinnige (soms zelfs lugubere) sfeer die op het album heerst is geweldig. Je vindt maar weinig albums die deze sfeer kennen en maar weinig bands die deze mate van experimenteren aandurven. Ik vind dit album erg goed. Op zich is het wel goed dat Pink Floyd niet meer van deze albums heeft gemaakt. Dit recept is goed voor een album en moet niet overmatig gebruikt worden.

Het is Pink Floyd in jaren dat een lied met een kop en en staart not done was in hun genre . Maar het hele geval uitluisteren is anno nu een knap vermoeiende gelegenheid . Die solostukken bederven de pret nogal . 1 t/m 4 zijn zeer herkenbare Floydsongs . Uitgesponnen , duister en beklemmend .
Duidelijk The Floyd van toen .

Volgens mij is in het laatste spiegelbeeld de spiegel vervangen door de hoes van A Saucerful Of Secrets.

Klopt.

Ik ben teleurgesteld, zelfs een beetje pissig, na het lezen van alle negatieve berichten over het studio album. Die sfeer, zo luguber, echt angstaanjagend goed gedaan. Een zeer geslaagd experiment van de heren dat blijkbaar niet goed op waarde geschat kan worden door de meeste users hier. Jammer.

Ik heb 'm na je berichtje nog eens herbeluisterd (dat was al weer een tijd geleden), en eigenlijk heb je wel een beetje gelijk. Er valt geval genoeg te beleven op de studioplaat. Saai en alledaags is 'ie in ieder geval niet.

Dat het wat uit de losse pols is blijf ik bij, en als ik héél eerlijk ben zijn de ideën weliswaar ambitieus, maar misschien net een tikkeltje te hoog gegrepen. Het is wel zo dat de experimentaties van deze plaat geleid hebben tot bijv. het inzetten van geluidseffecten in later werk (bijv. 'Echoes').

Wel vind ik het eindigen met Masons composities een beetje vreemd klinken. De overgang van 'The Narrow Way Pt. 3' naar Masons werk gaat wel erg abrupt. 'The Grand Visier's' hadden beter aan het begin of in het midden kunnen staan.

De plaat getuigt in ieder geval van lef, en bevalt me eigenlijk erg goed. Ik ga een halfje met je mee, Nieuwstad!

Goedzo

Wat betreft Masons bijdrage, daar heb je helemaal gelijk in. Ik weet alleen niet of de plaats van zijn song iets had veranderd aan het feit dat het gewoon wat magertjes afsteekt tegenover de rest. Vind ik dan. Ik had liever nog zo'n mooi nummer van Gilmour gehoord of een groepscompositie. Maarja dat was niet het concept van dit album he..

Volgens mij heb ik 2e plaat van Ummagumma al in geen 20 jaar meer gehoord....

Jongens, jullie hebben gelijk.
Voor de studio plaat 3 sterren.. voor de live plaat 5 sterren.
Het gexperimenteer is best oke, maar niet geniaal, verre van zelfs.
8/2= 4*

Careful with That Axe, Eugene

en waar is die studio versie van dit nummer te vinden dan?

Op de verzamelaar Relics en Early Singles. Die eerste is een aanrader, een aantal van de beste nummers van vroege PF dat niet op studio-albums staat. Die tweede ken ik niet, maar is ongeveer hetzelfde als Relics.

Early Singles bevat de eerste 5 PF singles (A en B kanten)

Wat dit album betreft: fraaie live uitvoeringen, maar ook de tweede CD is wel aan mij besteed. Met name 'Grantchester meadows' (al vind ik een live uitvoering die ik heb gehoord, waarbij ook Gilmour een deel zingt beter dan deze versie), 'The narrow way' en 'Sysyphus'. De dierentuin van Waters en het geknutsel van Mason vallen wat mij betreft zeer uit de toon.