U2 - Songs of Innocence (2014)

Nou, daar is ie dan hoor. Voor alle klachten heeft Jordy zich bereid verklaard om de schuld hiervoor op zich te nemen

Haha schuld? weddenschapje verloren? xD

Mijn gezeur niet meer kunnen verdragen

Dat doet de albumtitel geen recht ...

Nou geef je zelf dus ook toe dat het gezeur is

Is dit nu dat lang uitgestelde album waarop ze zouden teruggrijpen naar de sound van vroeger? Dat is dan volledig mislukt! Ik snap dat ze het gratis weggeven De stem van Bono holt hard achteruit. Ga dan niet uithalen! Ik zet de Unforgettable Fire maar weer eens op.

Man man man... Ik vind er helemaal niets aan...

Ik lees:
- terugkeren naar hun roots... Què? Wie durft dit naast Boy leggen? Wie toont mij de Out of Control op dit album?
- dozijn super producers... Sterke productie, OK, maar als de songs op zich niet sterk zijn, komt het sowieso niet goed.
- jeugdige branie.... komaan zeg, dit rockt nauwelijks en klinkt vaak juist ouwbollig en afgezaagd, soms zelfs ronduit saai. Met het Song for - geeeeeuwww - Someone als trieste dieptepunt.

Ik had het zo graag anders gehad, maar eerlijk, de laatste keer dat ik echt onder de indruk was van U2 is van Vertigo en Sometimes You can't make it on Your Own geleden.... Ik verwacht al lang geen Achtung Baby meer, maar het gaat van kwaad naar erger... Na 5 jaar dan nog...

Het feit dat Bono nu eenmaal een prachtige stem heeft, dat Edge mooie riffs speelt (ook al herhaalt hij zichzelf toch wel een beetje op deze plaat) zorgen ervoor dat ik nog even zal volhouden en alsnog op zoek ga naar iets moois op dit album. Het zal niet gemakkelijk worden...
Ik zie voorlopig een drietal kleine lichtpuntjes op het album, maar het zijn lampjes van 5 watt...

Ah, tijd voor weer eens lekker U2-bashen . Ik wist er niks van (volg het niet meer), maar zal er t.z.t. eens naar luisteren.

Radiohead en Bowie flikten het al eens door de wereld te verrassen met een blijkbaar uit het niets komende release. U2 deed het tegelijk met de presentatie van een nieuwe iPhone en iWatch. Kadootje voor iTunes gebruikers, want dit album wordt gratis weggeven via iTunes. De band zal met deze samenwerking vast een aardig centje verdienen zullen we maar zeggen

Dat er een album aan zat te komen wist iedereen al. We weten inmiddels ook dat we dat al een aardige tijd moesten horen en het toch stil bleef rondom de band.
Een band die met zijn laatste albums toch wel een hoop credits verloor bij menig muziekliefhebber (of dat terecht is of niet laat ik in het midden; ik had er zelf minder moeite mee).

Na het twijfelen of dit album nu wel of niet op de site mocht vanwege artwork dat later als fysieke release misschien een andere hoes krijgt gaf mij dat tijd om op een eerste indruk terug te komen.

Toen ik Songs of Innocence namelijk voor het eerst hoorde kabbelde het nogal langs me heen en wist me nergens te raken. Ik vond het flauw en flets klinken en kreeg het gevoel dat ik met albums als All That You Can't Leave Behind, No Line Under the Horizon of How to Dismantle a Atomic Bomb meer kon. Ik miste nummers als Beautiful Day, Elevation of Original of the Species (om maar eens wat te noemen).
Ik mis nog steeds enorme uitschieters, maar enorme tegenvallers hoor ik ook niet echt en na meerdere draaibeurten kom ik er steeds beter in en bevalt dit album me eigenlijk best wel.

Het klinkt allemaal wat puntiger, minder groots (maar dat moet je dan wel in perspectief zien, het is en blijft U2) en het album komt over als één geheel.
Wat me ook opvalt is de bescheidener rol van The Edge op dit album.

Is het een goed album? Dat maakt iedereen uiteraard wel voor zichzelf uit. Ik denk dat ze er in elk geval geen enorme uitglijder mee maken.
Ja, het klinkt wat gelikt maar dat deden de laatste albums toch al wel.
Ja, het mist de urgentie van de albums uit de jaren '80 maar tegelijkertijd besef ik ook wel dat ik niet meer de tiener uit de jaren '80 ben die enorm gek was op U2.
En ja, de mannen worden ouder en zijn misschien wat minder scherp. Is dat echt heel erg?!
U2 hoort er gewoon nog steeds een beetje bij en ik zet het niet met tegenzin op.

Songs of Innocence valt mij dus op als een vrij constant album. Het gaat geen nieuwe zieltjes winnen, het gaat de afvallers ongetwijfeld niet terug krijgen en er is verder niks mis mee.
Een aangename pop/rock plaat van een band die al lang geen nieuw album meer hoeft uit te brengen om zich te bewijzen maar die er ongetwijfeld veel mensen mee zal plezieren. Soms is dat genoeg.

Ik hoor dat hij z'n uithalen niet optimaal haalt bij Volcano. Jammer, het klinkt te geforceerd! Als de drums hier ook lekker door rammelde en niet zo soft uit de hoek kwam dan had het toch echt wel in de buurt van het oudere werk kunnen komen.

Mooi, het nieuwe album staat erop!

Ik herhaal eventjes wat ik in het topic van U2 reeds heb vermeld: ik vind het voorlopig een mooi album. Niet alle nummers zijn even geweldig, maar er zitten weer enkele juweeltjes tussen. Dit heb ik trouwens bij bijna alle U2 albums: hele mooie liedjes afgewisseld met nummers die ik waarschijnlijk na verloop van tijd zelden of nooit meer zal beluisteren. Dat zal hier ongetwijfeld ook wel weer het geval zijn.

Vanmiddag beluisterd. Aardig. Enkele leuke nummers, ook een paar draakjes en potentiele draakjes.

Een 3,0 dus voorlopig. Maakte nog geen geweldige indruk op mij

Nou, dit album is minder erg dan hun laatste 4(?) albums. Maar 'terug naar hun beginperiode' en meer van dat soort opmerkingen is natuurlijk van de gekke. Zal ook nooit meer gebeuren tenzij ze misschien zelf hun album gaan produceren en niemand er aan laten knoeien.

Links lullen, rechts vullen: u2 doet het gewoon. En dat het dan een cadeautje voor mijn iPad is, maakt het nog krommer.

Ik luister het nu verplicht (van mijzelf) op diezelfde iPad. Die Blechtrommel, zeg maar.
Nog maar geen cijfer.

Idd links lullen en rechts vullen/

FF wennen.

Net als bijvoorbeeld een Bon Jovi, wordt dit ook alleen maar minder en minder, Auto-piloot, soft en simpele popliedjes... jammer. Bono schreeuwde vroeger nog wel eens lekker, het rauwe is er helemaal vanaf

Nou, als ik het allemaal zo lees, begin ik er maar niet eens aan denk ik. Die laatste single vond ik ook al niet geweldig. Zet Achtung Baby nog maar een x lekker op denk ik.

Na een luisterbeurt is het enige wat overblijft het gevoel dat dit album helemaal kapotgeproduceerd is. Niet dat de liedjes van een geweldig niveau zijn, maar echt elk gaatje is dichtgetimmerd.

Mensen op internet zeiden dat U2 'rockte', maar volgens mij betekent je lelijkste digitale overdrive uit je pc pompen niet dat je gelijk 'rockt'. Het is echt helemaal niks. Ik kan me ook vrijwel geen een nummer herinneren, omdat er gewoonweg niks bijzonders op staat.

Ik vraag me af of ik me aan een tweede luisterpoging ga wagen, heb niet de hoop dat dit beter gaat worden.

Duidelijk dat Steve Albini dit album niet geproduceerd heeft maar die hadden ze wel even kunnen gebruiken. Erg overgeproduceerd album. Alles is dichtgetimmerd, jammer.
Vind 2e helft van het album wel duidelijk sterker. Eerste 6 nummer maken weinig indruk.

Dit is mijn indruk ook na de eerste 5 luisterbeurten. Ik zal er binnenkort uitgebreider op terugkomen, maar mijn eerste indruk is positief, een constant album maar zonder échte uitschieters.

Voorlopige favorieten: Every Breaking Wave, Raised by Wolves en Cedarwood Road

En nablaten is ook een bepaalde eigenschap.

Categorie ongelofelijk zwak geneuzel. Laat dit soort slappe inhoudsloze gezeik voortaan alsjeblieft achterwege.
Zou je geen nieuwe albums meer mogen maken/verkopen als je links bent, is dat zo'n beetje de conclusie?

Volgens mij is het album zelfs een soort van gratis via Itunes. Dat heb ik alvast niet dus van mij wordt er niemand rijk. Het hele album zal binnenkort dan wel op Youtube staan, daar wacht ik dan maar op. Of over enige tijd de cd.

De eerste single The Miracle of Joey Ramone is op zich verder aardig, nog niet echt wereldschokkend.

Aardig artikeltje op de site van the Guardian over de achterliggende (?) gedachte van deze samenwerking tussen Apple en U2.

Met dit album krijg je een knal in je gezicht als je het vorige album nog voor de geest haalt. Het begint al met een uitermate zwakke opening, wat een bagger nummer zeg. Verder wordt nergens een bovengemiddeld niveau gehaald. Leuk album, maar voor U2 (te) zwak. Heren kap er maar mee...

Aardig artikeltje op de site van the Guardian over de achterliggende (?) gedachte van deze samenwerking tussen Apple en U2.

Eerste wat ik gisteren dacht... Wat zou Apple U2 voor het gratis album betalen..
Over het album: zeer zeer matig... Alweer verwijderd van m'n Ipad..

Wacht nog even met een stem. Maar lijkt weer een erg goed album. Absolute hoogtepunt Every breaking wave. Hoge bomen vangen veel wind. Ook dit is van toepassing op deze band. Dan zijn ze weer te behouden, dan weer teveel poppy. Tuurlijk! Alle U2-haters kunnen hun hart weer luchten met lage cijfers. Geeft niets. Iedereen zijn mening. Ik ben blij met nog een album van U2. Helaas heeft Apple zich er dit keer mee bemoeid.

"Ik begin oud te worden", is mijn eerste gedachte nu ik het nieuwe U2-album beluisterd heb. Ik heb het al vaak gezegd maar veel U2-albums hebben na de "Joshua Tree" mij nooit meer zo kunnen bekoren. Af een toe een nummer op een album. Op dit album gaat mijn voorkeur uit naar "Every breaking wave", "Volcano" en "Raised by wolves". Het Beach Boys-loopje in "California"is dat een grap?

Jeetje wat een barslechte schijf. Alle hoop op een nieuwe Achtung is nu voor goed op geborgen. Bij No Line On The Horizone had ik nochtans nog een sprankeltje hoop. In de plaats van gratis weg te schenken zou Apple ons er voor moeten betalen om naar dit te luisteren. Wat een pijnlijke afgang. Sommige bands van de jaren 80 zijn gewoon op. The Cure is er ook zo ééntje.

Naar het schijnt een ode aan Brian Wilson... In het boekje bij dit nieuwe album verklaart Bono zich nader (hij heeft het over z'n eerste bezoek aan Californië): "I also wanted to see Brian Wilson's house, it was supposed to have a sand pit with a piano in it... And I loved The Beach Boys - they brought rhythm for the body - melody for the mind - harmony for the spirit etc. Brian sang like a girl too."

Dat kan je toch niet menen? Ik probeer een verband aan te geven tussen gratis digitale muziek, de geluidskwaliteit van een IPad en de blikken trommel van Gunter Grass. Mede in het licht van de Duitslandconnectie van U2 in hun betere tijden.

Geneuzel en slap gezeik zijn twee andere grootheden. Mijn schrijfsel staat daar buiten: my God isn't short of cash, mister.