menu

R.E.M. - Monster (1994)

mijn stem
3,46 (526)
526 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Warner Bros.

  1. What's the Frequency, Kenneth? (4:00)
  2. Crush with Eyeliner (4:38)

    met Thurston Moore

  3. King of Comedy (3:41)
  4. I Don't Sleep, I Dream (3:28)
  5. Star 69 (3:08)
  6. Strange Currencies (3:53)
  7. Tongue (4:13)
  8. Bang and Blame (5:30)
  9. I Took Your Name (4:03)
  10. Let Me In (3:28)
  11. Circus Envy (4:15)
  12. You (4:54)
totale tijdsduur: 49:11
zoeken in:
avatar van luigifort
4,5
deric raven schreef:
Ik vind Stipe bij een nummer maar echt boos klinken, en dat is The One I Love.


Hm ok vind ik ook niet echt..vind m zelf wel boos in Country Feedback..luister maar s..

avatar van deric raven
4,0
Ik snap wel wat je bedoeld, ik vind het meer verbitterd, maar ik begrijp je zeker wel.

avatar van luigifort
4,5
deric raven schreef:
Ik snap wel wat je bedoeld, ik vind het meer verbitterd, maar ik begrijp je zeker wel.


Id..combi van boos en dan verbitterd..is n geweldig liveoptreden op youtube..kun je zien zijn emotie erbij. Hij heeft zelf ook gezegd dat het zn favo rem nummer is..


avatar van luigifort
4,5
Hehe die bedoel ik dus..die raakt me erg

avatar van deric raven
4,0
De leegte en het uitgebluste in de ogen van Stipe zeggen eigenlijk meer dan genoeg.
Hoe druk je verbitterdheid en teleurstelling meer uit.

avatar van luigifort
4,5
Ja waanzinnig zo is t..raakt me altijd heel erg..

avatar van rkdev
4,0
Na twee albums zonder bijbehorende tour -maar wel met de doorbraak naar het grote publiek- wilde R.E.M. bewust een album opnemen dat zou rocken, zodat ze met dat album konden gaan touren. De meeste nummers zijn ook 'live' in de studio opgenomen. Tijdens de opnames van het album overwon de band vele tegenslagen, zoals het leren omgaan met bekendheid, diverse ziektes van bandleden en de dood van Stipe's vrienden River Phoenix en Kurt Cobain. De band heeft zelfs op het punt van uit elkaar gaan gestaan, wat z'n weerslag heeft op het geluid van het album: harder en geforceerder.

Het album is in mijn ogen ook erg wisselvallig, met uitschieters in nummers als 'What's the Frequency, Kenneth?', 'Crush with Eyeliner', 'Star 69', 'Bang and Blame', 'Circus Envy' en het emotionele 'Let Me In'.

'I Don't Sleep, I Dream' en 'You' is een mooie afwisseling tussen de vele noisy gitaren. Maar het album bevat ook veel matig materiaal zoals 'King of Comedy', 'Tongue' (die hoge stem van Stipe bevalt me niet), 'I Took Your Name' en 'You'. Het dieptepunt is 'Strange Currencies'. Op zich een goed nummer hoor, maar het gewoon een net iets hardere kopie van 'Everybody Hurts', dat hadden ze gewoon niet moeten doen.

Destijds vond ik 'Monster' een geweldige plaat maar helaas heeft het voor mij de tand des tijds niet helemaal doorstaan en vind ik de plaat nu bij vlagen erg geforceerd overkomen. Maar in de catalogus van R.E.M. is dit wel een lekkere afwisseling.

avatar van bikkel2
4,0
Een eigenlijk best logische zet. Na twee relatief rustige albums een rauwer rockalbum.
Ondanks dat de kwaliteit wat zweeft, een aanstekelijke plaat.

avatar van rkdev
4,0
Ja klopt, en het past ook geheel binnen het tijdsbeeld van de muziek van 1994.

avatar van ArthurDZ
3,5
De vorige keer dat ik Monster luisterde, was waarschijnlijk nog vorig decennium. Destijds zette ik de plaat snel aan de kant. Het was geloof ik de derde R.E.M. die ik luisterde, na Out Of Time en Automatic For The People. De stijlbreuk werd duidelijk niet geapprecieerd want ik beloonde deze plaat met een magere 3 sterren.

Te weinig, realiseer ik me nu. Niet dat dit hun geheime klassieker is ofzo, maar ondergewaardeerd, dat zeker wel. What’s The Frequency, Crush With Eyeliner, Star 69, allemaal sterke nummers. Strange Currencies lijkt inderdaad erg op Everybody Hurts, maar ik vind hem misschien zelfs net iets sterker omwille van het gruizige randje. Op Let Me in lijkt het even alsof Michael Stipe gastzanger is op de nieuwe My Bloody Valentine, tot dat heerlijke orgeltje erin komt. Een beetje het ruige oude broertje van het latere Falls To Climb.

Mindere nummers vind ik I Don’t Sleep, I Dream en I Took Your Name. Die rocken me net iets te lomp voorwaarts. Ook You beklijft niet, Let Me In was een betere afsluiter geweest mijn inziens.

Leuk ook hoe R.E.M. destijds gewoon kon zeggen, ‘oké, nu hebben we zin om een ruige rockplaat te maken’ en het nog deden ook, zonder dat hun geloofwaardigheid er te zwaar onder te lijden kreeg en zelfs de nodige topsongs afleverend. Had je ze naar Hawaï gestuurd om een calypso-plaat op te nemen, dan nog waren ze vast teruggekeerd met iets acceptabels. Misschien geen meesterwerk, maar wel een toffe plaat. Net zoals Monster dus. Een halfje erbij.

avatar van Slowgaze
4,0
She's a sad tomato!

Mach1
Teleurstellend album na Automatic, wat op zich geen schande is. Een handvol goede nummers waarvan Bang And Blame en Kenneth ik het liefst hoor.

avatar van bikkel2
4,0
Ik zeg..... onderschat. Lekkere onbevangen plaat.

avatar van heartofsoul
4,0
Helemaal eens met bikkel2 wat betreft dit album. Heb het destijds erg vaak beluisterd,
zal het weer eens in de herkansing doen, maar als ik naar de tracklisting kijk schieten de liedjes onmiddellijk weer terug in mijn geheugen. En dat is een goed teken.

avatar van bikkel2
4,0
Er valt best wel wat aan te merken op Monster, maar ik ben gevallen voor de spontaniteit.
Moet een goed album tot in de puntjes verzorgd zijn ? Nee, dat criterium heb ik inmiddels afgezworen.
No nonses plaat en mij bevalt ie prima.
Veel luisterplezier alsnog heart of soul

avatar van Rogyros
2,5
Ik heb hem laatst ook weer beluisterd, paar maandjes geleden. Maar bij mij beklijft het album niet, op een paar nummers na. Het hoeft van mij ook niet per se tot in de puntjes verzorgd te zijn, maar de nummers van dit album maken op mij gewoon geen geweldige indruk. Ik vind de spontaniteit ook te waarderen. Ze zijn lekker hun eigen gang gegaan. Maar het album boeit me in zijn geheel gewoon weinig.

Het is niet anders, R.E.M. heeft genoeg albums gemaakt waar ik wel van kan genieten.

avatar van bikkel2
4,0
Wat dat aangaat keuze zat Rogier.

avatar van Brutus
2,5
Wat een wisselvallige plaat is dit. Er staan een viertal klasbakken van nummers op.
Vier nummers zijn niet te pruimen en de andere vier zijn wisselvallig.

avatar van bikkel2
4,0
Niet zo somber Brutus.

Ik vind het meeste wel te pruimen juist.
Lekkere losse benadering, vet en smerig gitaarwerk.
Tuurlijk is niet alles even memorabel, maar het is een plaat waar R.E.M weer lekker rockt na de twee kalme voorgangers.
Sympathiek album, waar er weer een aardser geluid wordt gebracht.
In ieder geval geen plaat vol hits.
En dat is net waar ze naar streefden denk ik.

avatar van luigifort
4,5
Heel sterk album
Een beetje het Hail to the Thief album in hun oeuvre!

avatar van devel-hunt
4,5
Na de ingetogen melancholie van automatic for the people kwam het uitbundige Monster als tegenaanhanger. Alle instrumenten staan wagenwijd open. Monster, I love it, van kop tot teen.

avatar van harm1985
3,0
Ik vind dit ook een prima plaat. Leg deze liever op dan Up of Reveal bijvoorbeeld. Snap de teleurstelling van destijds ook niet echt.

Mijn favorieten zijn Kenneth, Crush With Eyeliner, Bang and Blame, I don't sleep I Dream en Let me in.

Ook al doet het album soms wel wat gedateerd aan. De sound is uniek in het oeuvre van de band maar heeft op de één of andere manier wel een contemporary sound, dat hebben albums als Murmur of Reckoning niet.

Interessant stukje over dit album: Strange Currency: One Staff Writer's Seven Year Journey to Sell the Most Toxic Used CD of All Time | PopMatters

avatar van HansVon
4,5
Heb dit album destijds blind gekocht omdat ik een nummer op de radio best wel goed vond..... maar wat viel deze tegen toen. Dus nauwelijks meer gedraaid, ieg vreemd genoeg is het nooit wat geworden tussen R.E.M. en mij. .
Onterecht, want dankzij MUME deze iets meer aandacht gegeven en ja is helemaal niet zo slecht !!! Nu ben ik natuurlijk ook in de jaren in muzieksmaak geevolueerd dus moet ook maar eens naar andere albums van ze gaan luisteren.

avatar van harm1985
3,0
Zeker doen! REM is het afgelopen jaar uitgegroeid van een band waar ik alleen een best of van had tot een van mijn tien favoriete bands. Zou beginnen met het werk tussen 82 en 92. Zit geen slechte plaat tussen.

avatar van HansVon
4,5
Dank je Harm. Omdat ik met nog zoveel "achterstallig inhaalwerk" bezig van andere interessante groepen, ga ik denk ik voorlopig alleen de cd Lifes Rich Pageant aanschaffen.
Zo'n goede recensies door enkele door mij gewaardeerde Musicmetergasten !

avatar van harm1985
3,0
Zeker een goede keus! Fall on me is denk ik één van mijn favoriete nummers. Document is wat harder en komt qua stijl dichter bij dit in de buurt.

Ik heb veel gebruik gemaakt van Spotify en twee leden hier hebben een top 200 van REM opgesteld en besproken. LuigiFort en Johan de Wit. Zeker de moeite waard als je hun oeuvre wat beter kent.

avatar van Vinck
harm1985 schreef:
Zeker een goede keus! Fall on me is denk ik één van mijn favoriete nummers. Document is wat harder en komt qua stijl dichter bij dit in de buurt.

Ik heb veel gebruik gemaakt van Spotify en twee leden hier hebben een top 200 van REM opgesteld en besproken. LuigiFort en Johan de Wit. Zeker de moeite waard als je hun oeuvre wat beter kent.


Waar kunnen we deze top 200 vinden?


avatar van Vinck
Super! Bedankt

Gast
geplaatst: vandaag om 14:18 uur

geplaatst: vandaag om 14:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.