David Gilmour - Rattle That Lock (2015)

Na de eerste luisterbeurt vind ik het een sfeervol album met mooie gitaarpartijen. Toch vind ik het allemaal wat voortkabbelen. Gelukkig heb ik nog het hele weekend om het allemaal op mij in te laten werken. Daarom is mijn score op dit moment nog 3 sterren, maar het kan nog groeien.

O ja, Het titelnummer vind ik echt verschrikkelijk!

Niemand zegt dat 1 ster niet mag, maar ik snap alleen het geven van een 1 niet zo goed. Als voorbeeld geef ik amused to death, niet vanwege RW maar vanwege het feit dat iedereen het kent. Ik heb echt helemaal niets met het album en verveel met dood bij het luisteren. Maar zal het echter nooit een 1 geven, vanwege dat ik ook echt wel de kwaliteit erin hoor.

Je kan bij dit album niet ontkennen dat je kwaliteit hoort ook al is het je smaak niet...

Vind ik een album niet mijn smaak laat ik een stem achterwegen, of beoordeel het wat lager maar een 1 zal ik nooit geven.

Dit is zoals ik een cijfer geef en sommige zullen het er oneens me zijn. Prima verder. [/quote] [/quote]


Ik zou eens naar Merzbow luisteren als Floyd fan. Kijken of je dan nog van die mening bent

HugovdBos; mooie recensie.

Nog even over het stemmen: als iemand voor welke plaat dan ook 1 ster wil geven, dan moet ie dat doen. Ik vind het ook onzin om het stemmen achterwege te laten, als een album je niet zint. Ook al kom je tot slechts 1 ster. Maar jezelf tegenspreken bij het beargumenteren van je stemkeuze, vind ik wel wat bevreemdend.

Maar goed, iedereen moet dat voor zich weten. Ik stem op ieder album dat ik goed genoeg ken om er een oordeel over te geven.

Ik heb zelfs helemaal nooit een 1.0 of nog lager gestemd. Ik stem amper onder de 3.0 en meestal 3.5 en 4.0.

Denk dat dit er vooral mee te maken heeft dat ik voornamelijk luister wat ik wil horen, wat ik mooi vind. Als een album echt zo slecht valt dat het die kant op zou gaan ga ik het niet uitzitten. Laat staan meermaals.

Als je nou twee keer zegt, misschien.

Maar dat is mijn beleving.

Het is het internet, jij kan zeggen wat jij wil en ik kan in twijfel trekken wat mij schikt.

Zo houden we een gezonde balans in stand.

Ik heb even je recente gemiddelde bekeken, en ik kan alleen maar besluiten dat je van een controversieel statement houdt. In het beste geval onderschat je wat een 1* stem voor de gemiddelde MuMe gebruiker inhoudt, maar ik denk het eerlijk gezegd niet. Daarom die troll-opmerkingen...

Gilmour solo legt het voor mij af tegen Waters, maar dit album is in ieder geval beter dan dat draak van een PF album the Endless River.

Een * is weliswaar meestal een provocerende anti stem, maar een ***** is net zo vaak een kritiekloze pro stem. Waarom voor een * zoveel commotie terwijl een ***** net zoveel op kan roepen.

Waters solo? Hoezo Waters solo, die toert rond met het PF circus ( The Wall etc) en heeft al 23 jaar geen nieuwe noot meer geschreven. Dus van een Waters solo carriere is toch geen sprake.

Waters heeft drie solo albums uitgegeven. Dus kun je een mening hebben over Waters solo. Dat hij al een hele tijd geen album heeft uitgebracht doet daar niets aan af.

Waarvan slechts Amushed to death echt goed is, zijn laatste alweer, en alweer 23 jaar oud. Heel veel users waren toen nog niet eens geboren.
1 echte goede solo plaat is niet echt heel indrukwekkend hoor

Tot nu toe kan het album me wel bekoren op de titeltrack na.Het neigt naar Chris Rea en dan nog een track die Chris Rea zou hebben weggemoffeld op de plank.Voor de rest is het weinig nieuws onder de zon,maar wat Gilmour doet,doet ie goed.Ook de samenwerking met Crosby en Nash is het benoemen waard.Mooi nummer! Ik hang er nog geen sterren aan,maar ga me dit weekend nog even indompelen in deze nieuwe schijf.Tot nu toe een stuk beter dan zijn voorganger.

Dus als je 4 solo albums uitbrengt i.p.v. 3, ben je wel een solo artiest en beter? Vreemde gedachte kronkel...

Maar dat boeit toch niet? Dat Waters niet meer productief is, zegt toch niets over de beoordeling van de solo albums die hij wel heeft uitgebracht? Als mensen Waters solo beter pruimen dan Gilmour solo, dan is dat zo. En dat er meer Watersloze Gilmour albums zijn uitgebracht, dan Gilmourloze Watersalbums zegt daar ook niets over.

Ik vind dit echt een onzinnige discussie. Beide heben solo albums gemaakt, dus kun je er wat van vinden.

Deze discussie, die ik nota bene voornamelijk zelf ben begonnen, is inderdaad compleet onzinnig.
Terug dus naar Rattle that Lock: best aardige plaat vinden jullie niet?

Hij wordt wel redelijk ontvangen geloof ik, en dat is dus wel terecht.

Kwaliteit is uiteraard dik in orde, alleen de gekozen richting en stijl moet je van houden. De wat poppy funky geluiden liggen me niet echt al wordt dat voldoende gecompenseerd met de herkenbare Gilmoursound. Toch weer eens wat anders en dat siert hem dan ook weer. Tenslotte is er altijd wel wat te zeiken en doet een artiest het toch nooit goed.

Een hele mooie plaat, zoals je van een grootheid als Gilmour mag verwachten. Herkenbaar is zijn gitaarwerk tot in iedere noot, toch de kern van de PF sound. Mooie heldere productie. Muzikaal misschien iets voorspelbaar, maar moet zo'n oude rot nog vernieuwen? Misschien ga ik nog naar de ****, het is een groeier.

Waters solo.
Gilmour solo.

Prima, niet veel te beleven, die mannen hadden elkaar nodig om iets moois te maken.
Begin jaren zeventig maakten ze platen samen die bijna allemaal 5 sterren kregen.
Nu doen ze het solo en moeten ze de buit verdelen. Ieder 2,5 ster.
Meer vind ik het niet waard, ook nu weer niet. Paar leuke stukjes van een track, verder de rest van hetzelfde.
Behalve het titel nummer, das echt bar en boos. Een halve ster hiervoor!

Voorspelbare plaat, maar niet slecht op het nogal beschamende titelnummer na. Om met een bekend MuMe'er te spreken: OLM-eersteklas. Veelzijdiger dan On an Island, maar ik zal er niet snel naar teruggrijpen.

Neem aan dat ie daarmee Ouwe Lullen Muziek bedoelt?

Niemand zegt dat 1 ster niet mag, maar ik snap alleen het geven van een 1 niet zo goed. Als voorbeeld geef ik amused to death, niet vanwege RW maar vanwege het feit dat iedereen het kent. Ik heb echt helemaal niets met het album en verveel met dood bij het luisteren. Maar zal het echter nooit een 1 geven, vanwege dat ik ook echt wel de kwaliteit erin hoor.

Je kan bij dit album niet ontkennen dat je kwaliteit hoort ook al is het je smaak niet...

Vind ik een album niet mijn smaak laat ik een stem achterwegen, of beoordeel het wat lager maar een 1 zal ik nooit geven.

Dit is zoals ik een cijfer geef en sommige zullen het er oneens me zijn. Prima verder. [/quote] [/quote]

Sorry, maar een 1 is nog altijd 20% !! Kwaliteit is mooi, ik laat je de beste operadiva een stuk barok horen kwijlen, topkwaliteit, maar als jouw oren pijnlijker aanvoelen dan een platte banaan, hoe kan je dan een hoog cijfer geven?
Ik vind het niet niet goed, maar slecht! Zoals ik ook ok computer slecht vind.

[/quote]






Ik zou eens naar Merzbow luisteren als Floyd fan. Kijken of je dan nog van die mening bent [/quote]

Ik vind dat je ZEKER moet stemmen op albums die je niet goed vindt! Zo is de waardering eerlijker! Anders heb je allemaal hoge waarderingen van de fans en komt het album als fantastisch uit de bus, terwijl er een groot deel het niets vindt.... Ik ben tegen een pamperbeleid, ook buiten deze mooie site?

Mixed feelings na 1 luisterbeurt (dus er kan nog vanalles gebeuren ). Ouwe lullen muziek vind ik zwaar overdreven, maar dat hangt nu eenmaal om deze man heen volgens mij.
Zit prima in elkaar, alleen kwamen een aantal nummers wat minder uit de verf. Ga deze morgen eens beter aandacht geven...

'Faces of Stone', 'Dancing right in front of me' en 'In any tongue' (voor die laatste) vind ik zeer goei songs. Hopelijk gaat hij het album live integraal spelen en gaat het daarna op cd uitgebracht worden zoals bij 'On an island' het geval was. Die live uitvoeringen blazen het studioalbum weg en dat zal met deze songs niet anders zijn. Today vind ik wel een draak van een nummer (nochtans begint het wel mooi)

Integraal spelen doet hij dit album niet, althans nog niet.
Gilmour's tour is al gaande.
Een setlist met Floydnummers,
( Run Like Hell is terug in de setlijst) een paar nummers van On An Island en dit album natuurlijk.

Op korte termijn even beetpakken dit album.
A Boat Lies Waiting is erg mooi. Titeltrack, zoals eerder door mij aangegeven, is vrij middelmatig.
Ben benieuwd.

Mijn eerste indruk is gewoon prima, precies wat ik ervan had verwacht en beter dan On an Island. Ik geef het sowieso nog een paar luisterbeurten de kans, maar de 3.5 waar hij nu op staat lijkt me fair. Na het horen van de single "Rattle that Lock" was ik in eerste instantie een beetje bang voor de rest, maar dat was dus nergens voor nodig. David Gilmour, die David Gilmour-dingen doet.

Ach, wat achtergrondinfo en je luistert er toch weer anders naar. Best sympathiek allemaal.

David Gilmour - Rattle That Lock Album EPK - YouTube

Maar Dave kan zich beter eens scheren. Maakt hem wel 10 jaar jonger.

Het album zit wel groei in ben ik achtergekomen.

En op tijd naar bed gaan, hij ziet er erg moe uit.