menu

Iron Maiden - Piece of Mind (1983)

mijn stem
3,92 (492)
492 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Metal
Label: EMI

  1. Where Eagles Dare (6:11)
  2. Revelations (6:48)
  3. Flight of Icarus (3:51)
  4. Die with Your Boots On (5:29)
  5. The Trooper (4:11)
  6. Still Life (4:53)
  7. Quest for Fire (3:42)
  8. Sun and Steel (3:26)
  9. To Tame a Land (7:27)
  10. I've Got the Fire * (3:53)
  11. Cross Eyed Mary * (3:55)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 45:58 (53:46)
zoeken in:
avatar van Pitchman
5,0
Ben met Iron Maiden opgegroeid en kocht de eerste plaat omdat het artwork gewoon prachtig was. Maar wat een muziek voor die tijd hun tijd ver vooruit! Met The Number of the Beast werd de muziek alleen maar beter en de productie ook. Piece of Mind is gewoon een pareltje van Maiden. Alle nummers zijn goed.

avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
Misschien komt het doordat ik deze plaat als laatste van het klassieke vroege Dickinson-kwintet heb leren kennen in plaats van als opvolger van The number of the beast, dat ik hier niet onverdeeld enthousiast over kan zijn. Energie en sound zijn dik in orde, er staan een paar geweldige nummers op (met name de eerste drie en de afsluiter) en The trooper is een behoorlijk sterke single, maar Die with your boots on heeft een heel vervelende brug ("No point asking...") en een flauw refrein vol melige opklimmende riffs, en Sun and steel klinkt of het in twee minuten in elkaar is gezet – allebei tracks die ik in hun simpelheid eigenlijk Maiden-onwaardig vind. De overige nummers lopen lekker door en storen nergens, maar zijn ook niet van een niveau waarop zelfs de minder opvallende nummers nog potentiële favorieten zijn, zoals op de voorganger wel het geval was (hoewel ik het refrein van het gewraakte Quest for fire eigenlijk best een aardige melodie vind hebben). Zo kom ik uit op een score van half geweldig, half mwah; misschien dat bij deze plaat over een tijdje het kwartje nog wel valt, maar vooralsnog vind ik dit de minste van de voornoemde vijf. (Eén nummer hiervan kende ik trouwens al eerder, want de bonus-CD bij Black clouds and silver linings van Dream Theater uit 2009 bevat een cover van To tame a land. Het knalt goed uit de speakers en klinkt als een klok, maar verder voegt het niet zoveel toe, en James LaBrie is geen Bruce Dickinson.)

avatar van gigage
4,0
Dat het album met deze vette productie al begin 1983 was opgenomen en released, wordt gemakshalve vaak maar buiten beschouwing gelaten. Bijzonder werkje back in the day. Terwijl collega artiesten nog zaten aan te modderen met het geluid was dit wel een voorbeeld hoe een metal album zou kunnen klinken.

avatar van iggy
3,0
Alleen jammer dat er over de hele lijn enkele mindere nummers op staan. De productie is inderdaad prima. Dat kun je met een gerust hart wel aan Martin Birch overlaten.

avatar van Johnny Marr
4,5
Ik vind dit het laatste echt geniale Maiden-album. Ja, nog beter dan Powerslave dus en zeker beter dan Somewhere in Time en SSoaSS. Where Eagles Dare en Revelations zijn absolute wereldklasse...natuurlijk is alles wat daarna komt minder maar het wordt nergens slecht.

avatar van B.Robertson
4,5
B.Robertson (crew)
Somewhere in Time vind ik hun laatste geniale worp en deze Piece of Mind mag daar stemtechnisch wel eens gelijk aangeschakeld worden. Vond Quest for Fire en Sun and Steel redelijk te verteren vandaag, al schoot het einde van laatstgenoemde me niet snel genoeg op want er werd reikhalzend naar To Tame a Land uitgekeken. Die with Your Boots On passeerde moeiteloos de revue, Still Life werd nog even onder de loep genomen en de rest staat nog goed in het geheugen gegrift - was dan ook even een korte kritische leergang via YouTube. Wat een machtig zwaar geluid heeft dit album!

avatar van Zagato
4,5
Ik heb PoM altijd als een soort tussenalbum gezien maar eigenlijk is dat niet terecht. Halverwege de B-kant zakt het niveau lichtjes in maar is het over de hele linie een erg goed album. De prijspakkers zijn voor mij Revelations en Still Life.

3,5
Mmm, toch iets minder dan Notb . maar ja dat is natuurlijk een klassieker . Maar bv. het Where Eagles Dare vind ik sterk. Toch een sterke band die ondertussen ook al een hele tijd meedraait.

avatar van Jelle78
5,0
Ik kan er niet goed mijn vinger op leggen, maar Piece of Mind spreekt mij nog meer aan dat The Number of the Beast. Op de één of andere manier vind ik deze plaat iets minder uitbundig dan haar voorganger. Alsof het enthousiasme en blijdschap van de nieuwe zanger er vanaf is en er nu meer is nagedacht is voor de structuur en opbouw van de nummers. Dat leidt voor mij tot geniale nummers als Revelations, Flight of Icarus, Still Life, Where Eagles Dare en To Tame a Land. Dat laatste nummer is wellicht de beste epic die ze ooit geschreven hebben. Het intro en het outro van dat nummer geeft voor mij precies de sfeer weer waarom ik Piece of Mind zo geniaal vind.

avatar van Michael_1980
5,0
Altijd mijn favoriete Maiden album geweest en vandaag de dag nog steeds. Behalve het nummer "Quest For Fire" is elk nummer perfect in mijn ogen.

avatar van namsaap
4,5
Met het intro van Where Eagles Dare levert Nicko McBrain gelijk zijn visitekaartje af. Lang niet iedereen lijkt gecharmeerd van zijn spel maar ik geniet enorm van zijn karakteristieke geroffel. Bruce Dickinson levert op dit nummer misschien wel zijn beste vocale prestatie ooit. Sowieso laat de hele band zich op kant A van een nóg betere kant horen dan op TNOTB, al kent het nummer Die With Your Boots On in aanloop naar het refrein wel een erg flauw koortje.

Op kant B wordt het na het platgespeelde doch nog altijd machtige The Trooper toch even wat minder. Still Life is weliswaar een goed nummer, maar toch van een niveau minder dan we van de band gewend zijn geraakt inmiddels. Datzelfde geldt voor Quest For Fire en Sun And Steel. To Tame A Land is dan wel weer een magistrale afsluiter.

Score: 92/100

1. The Number Of The Beast
2. Killers
3. Piece Of Mind
4. Iron Maiden

avatar van Edwynn
4,5
Die With Your Boots On vind ik ook net een tikkie minder.

Het koppel Still Life, Quest For Fire en ook Sun And Steel vind ik daarentege wel te gek. Vooral Dickinson laat hier horen gegroeid te zijn ten opzichte van het al niet misselijke vocale geweld op Number Of The Beast. Hier is het net wat minder schreeuwen en veel meer zingen. Still Life ontvouwt zich als een beklemmend hoorspel met die geheimzinnige voordracht. In Quest For Fire stelt hij zich eveneens op als verhalenverteller maar dan wat meer op afstand. De leads in Quest For Fire van de tandem Smith en Murray vind ik trouwens ook om te smullen. Sun And Steel heeft een fijn refrein en ook weer een fantastische solosectie.
To Tame A Land is boven elke discussie verheven natuurlijk

avatar van Johnny Marr
4,5
Blijft een geweldige plaat hé. Na Piece of Mind werd het toch echt niet beter hoor. De drie opvolgers zijn natuurlijk heel goed, vooral Powerslave, maar beter dan dit album? Nee, echt niet.

avatar van Edwynn
4,5
Ik zou er niet tussen willen kiezen. Voor mij zijn ze op zijn minst van vergelijkbare kwaliteit. Somewhere Of Time heeft zelfs een streepje voor vanwege de overweldigende atmosfeer dat dat album uitstraalt.

avatar van AOVV
4,0
Jawel hoor, Johnny Marr; wat mij betreft zijn die zelfs alle drie beter, met Somewhere in Time als absolute favoriet.

avatar van namsaap
4,5
Johnny Marr schreef:
Blijft een geweldige plaat hé. Na Piece of Mind werd het toch echt niet beter hoor. De drie opvolgers zijn natuurlijk heel goed, vooral Powerslave, maar beter dan dit album? Nee, echt niet.


Het niveau van de releases in de jaren '80 is ongekend hoog en ontloop elkaar nauwelijks, al vind ik Powerslave en vooral Seventh Son.... nóg beter. Vandaag althans.....

avatar van Tony
4,0
Edwynn schreef:
Het koppel Still Life, Quest For Fire en ook Sun And Steel vind ik daarentegen wel te gek.
To Tame A Land is boven elke discussie verheven natuurlijk.

Haha, je bent wel een volhoudertje, he? Meer dan 8 jaar geleden was je deze nummers al aan het verdedigen. Dat ze dat nog steeds nodig hebben, is veelzeggend...

avatar van Edwynn
4,5
Tony schreef:

Haha, je bent wel een volhoudertje, he? Meer dan 8 jaar geleden was je deze nummers al aan het verdedigen. Dat ze dat nog steeds nodig hebben, is veelzeggend...


Wat zegt het allemaal dan volgens jou?

avatar van Tony
4,0
Edwynn schreef:
Wat zegt het allemaal dan volgens jou?

Dat het misschien gewoon niet zo'n goede nummers zijn? En dat jij nog niemand van het tegendeel hebt kunnen overtuigen in al die jaren? Okee, beetje flauw, vandaar dat pest poppetje. Jij mag ze goed vinden en dat blijven verkondigen, geen probleem natuurlijk.

avatar van Edwynn
4,5
Aha, omdat een meerderheid hier iets vindt, ís het zo? Dat kom ik wel vaker tegen hier. Geeft niks.

avatar van Metal-D78
3,5
Still Life en To Tame a land zijn met Where eagles dare de nummers op Piece of Mind die ik het liefste hoor anno 2020. De 'hits' heb ik inmiddels al echt te vaak gehoord. Dan liever Quest for fire of Sun and Steel.

avatar van lennert
4,0
Het Maiden-album van de jaren '80 dat ik om een of andere reden het minste draai. Sterker nog, ik merkte nu ik het boekje erbij pakte dat ik niet eens wist na The Trooper wie de songs geschreven heeft. Toch een bizar iets, aangezien ik in mijn tienerjaren dit soort dingen echt uit mijn hoofd leerde.

Het zegt niets over de algehele kwaliteit van het album verder, want Piece Of Mind heeft een aantal van de beste Maiden-tracks waarvan vooral Revelations er helemaal uit springt. Dickinson's eerste solo schrijverscredit bij de band en meteen een van de beste songs ooit. Als hij 'Oh God of Earth and Altar, bow down and hear our cry' inzet, ben ik helemaal betoverd. De compositie is proto progmetal met vele versnellingen, sfeerwisselingen en technische hoogstandjes, maar nergens vergeet het om melodie en majestiek als hoofdlijn vast te houden. Harris was toen al een begenadigd tekstschrijver, maar Bruce' interesse in occultisme/mystiek gaf net dat extra randje dat zorgt voor een paar van mijn favoriete klassiekers.

De radiovriendelijke kant komt naar voren met een Flight Of Icarus, wat ik altijd een onderschatte track heb gevonden. Het soloduel Murray-Smith-twinlead is werkelijk prachtig. The Trooper is een terecht doodgedraaide klassieker met die fenomenale tekst, het machtige refrein en die fantastische gitaarlead. Where Eagles Dare (prachtig drumwerk in het intro) is daarnaast een werkelijk fantastische opener waar Dickinson ook alles geeft.

De b-kant is echter (voor Iron Maiden-begrippen) wat gewoontjes. Het is niet slecht, sterker nog, ik vind het nog steeds goed, maar de euforie die ik op voorgaande platen voelde is toch beduidend minder aanwezig. Helemaal Quest For Fire en Sun And Steel voelen wat simpeltjes aan. To Tame A Land is ook wisselvallig, al hebben we muzikaal gezien wederom een vroeg progmetal nummer te pakken, maar de opsomming van Dune-termen in het begin zorgt nu niet per se voor een hele sterke opening van de afsluitende epic. Maar vanaf de bridge is vooral het baswerk echt fenomenaal te noemen.

Piece Of Mind is een goed album, maar ik kan het geen favoriet noemen, laat staan briljant. Een soort van geslaagde inwerkplaat van de nieuwe drummer waarbij mensen als Dickinson en Smith wat meer te doen kregen als songwriters, maar desalniettemin een plaat waar men nog wat aftaste. Dan op naar de opvolger, waar dit euvel toch een stuk beter is opgelost.

Tussenstand
1. Killers
2. The Number Of The Beast
3. Iron Maiden
4. Piece Of Mind

avatar van RuudC
4,5
Een wat lastig album. Ik luister er nog altijd met veel plezier naar, maar ik kom zelden tot de B-kant. Of beter gezegd: ik houd ik vaak bij de eerste drie songs. Die zijn werkelijk fenomenaal. Revelations en Flight Of Icarus zijn na al die jaren nog grote favorieten en laten goed horen welke operesque kant Dickinson op wil. Harris levert met The Trooper een van zijn beste songs af (ook al moet ik toegeven deze te vaak gehoord te hebben), maar daarna zakt het voor mij toch wat in. Geen slecht materiaal te vinden op dit album, maar Still Life, Quest For Fire en Sun And Steel zijn voor Maiden begrippen toch wat mager. To Tame A Land vind ik zelfs vrij ongeïnspireerd en dat doet mij als Dune liefhebber wel een beetje pijn.

Kijken we naar de hele plaat, dan is dit ook vrij terecht een klassieker.

Tussenstand
1. Killers
2. The Number Of The Beast
3. Iron Maiden
4. Piece Of Mind

avatar van De buurman
3,0
Ik deel je mening grotendeels, ik vind kant 2 (de laatste drie nummers dan) gewoon erg tegenvallen.

avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
Ik kan je bericht niet helemaal volgen, RuudC. De eerste drie nummers vind je geweldig, maar aan kant 2 kom je zelden toe en de overige twee-derde van de plaat noem je zelfs expliciet "mager" en "ongeïnspireerd", en dan verklaar je vervolgens toch weer dat dit "ook vrij terecht een klassieker" is die maar liefst 4 1/2 ster verdient. Misschien dat je jouw algemene liefde voor deze band onwillekeurig een aandeel in de score laat hebben, en ik heb zelf ook wel platen waarin mijn uitgedeelde hoeveelheid sterren een ander verhaal vertelt dan de ratio goede:slechte nummers, maar bij jou kan ik de ene helft van de recensie gewoon niet rijmen met de andere.

avatar van Casartelli
4,0
Casartelli (moderator)
Ik kan vooral al die negatieve berichten over To Tame a Land niet volgen. Beter zijn de epische pretenties van Maiden toch nooit geworden? Muzikaal althans, want tekstueel vind ik de band sowieso weinig interessant, dus of ze nou hier met Dune-verwijzingen de mist in gaan en verderop de biografie van Alexander de Grote puntgaaf navertellen, het zal wel...

avatar van RuudC
4,5
BoyOnHeavenHill schreef:
Ik kan je bericht niet helemaal volgen, RuudC. De eerste drie nummers vind je geweldig, maar aan kant 2 kom je zelden toe en de overige twee-derde van de plaat noem je zelfs expliciet "mager" en "ongeïnspireerd", en dan verklaar je vervolgens toch weer dat dit "ook vrij terecht een klassieker" is die maar liefst 4 1/2 ster verdient. Misschien dat je jouw algemene liefde voor deze band onwillekeurig een aandeel in de score laat hebben, en ik heb zelf ook wel platen waarin mijn uitgedeelde hoeveelheid sterren een ander verhaal vertelt dan de ratio goede:slechte nummers, maar bij jou kan ik de ene helft van de recensie gewoon niet rijmen met de andere.


Ho ho, voor maiden begrippen zeg ik. Het zijn prima songs hoor, maar na zo verwend te zijn, vind ik die wat tegenvallen.

avatar van De buurman
3,0
To Tame A Land en Alexander The Great zijn beide een soort Wikipedia-pagina op muziek. Gortdroog. The Rhyme Of The Ancient Mariner is wat poëtischer vind ik.

avatar van RuudC
4,5
To tame a Land is tekstueel weinig meer dan Dune feitjes opdreunen en instrumentaal is het vrij saai. Ik kan er echt heel weinig mee.

avatar van echoes
4,0
Casartelli schreef:
Ik kan vooral al die negatieve berichten over To Tame a Land niet volgen. Beter zijn de epische pretenties van Maiden toch nooit geworden?

Daar ben in het helemaal mee eens. To Tame A Land is voor mij één van de beste Maiden songs. Ik vind Rhyme Of The Ancient Mariner weer minder pakkend en te langdradig. Kwa plaat opener zijn Where Eagles Dare en Aces High fantastische songs en zeer aan elkaar gewaagd.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:44 uur

geplaatst: vandaag om 13:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.