David Bowie - Aladdin Sane (1973)

Ik vind het één van zijn betere singles, maar ik houd dan ook van een beetje stevige rock. Ik vind bijv, Hunky Dory één van zijn mindere (te pretentieus), laat zeggen minder dan Ziggy en deze. Vanaf Station To Station To Station vind ik Bowie minder interessant/goed worden, zeker zijn Berlijnse periode, maar ik waardeer die muzikale koers ook niet echt. Het gaat dus toch weer van de smaak uit....(zoals bij ieder)

Tuurlijk, maar wel graag met een argumentatie. Aan zo'n loze kreet heeft niemand wat.

Ook Stijn moet beter lezen.... ; neem uw stukken goed door, kamerlid !

Maar 'hier staat toch veel slechts op' is wel erg beperkt.

Da's niet van mij, maar van Spinout

Ik had het ook niet over jou, medekamerlid.

Wordt meegenomen in de stukken.

Van Spinout hoef je geen reactie meer te verwachten denk ik. Die komt hier een heleboel meningen dumpen (zoals bij alle Elvis-releases) maar is verder niet geïnteresseerd in discussie, volgens mij.

Echt een speciaal plekje niet, maar in de jaren '90 was dit geloof ik na Heroes het tweede 70s album dat ik leerde kennen van Bowie. Dat was in een tijd dat ik verder nog niet zo gek veel muziek had, dus ik ken dit album van haver tot gort en dan leer je het vanzelf wel waarderen, ook de wat mindere songs. Al reken ik Time wel tot een van zijn 5 beste songs ooit, zie ook:
Muziek >> Toplijsten en favorieten >> David Bowie Top 10 Songs

Uit de 70s vind ik Ziggy Stardust, Station to Station, Low en Heroes wel beter. Hunky Dory, Diamond Dogs en deze komen daarachter aan. En weer daarachter ergens zitten Young Americans en Pin Ups, die ik allebei op 3,5* heb staan.

edit: ik reageerde op een bericht van Cured, maar dat is ineens weg.

Ja , ik dacht dat je er niet meer op zou reageren, vandaar. Ik vroeg of dit album een speciaal plekje voor je had of dat je al zijn 70'album wel waardeert.

Ok. Station ben ik halverwege, maar Low en Heroes zijn niet helemaal mijn ding, maar wel goed en invloedrijk.

Ik had de discussie even in een ander tabblad geopend om er later op te reageren, vandaar.

Ok, nou het was dan wel heel erg toevallig want ik had nog gecheckt; super ongelukkig moment.

Ik lees geen Hunky Dory trouwens. Want vind je trouwens na Time op dit album jouw beste?

Na Time... ik denk Drive-In Saturday, geweldig nummer om mee te zingen. The Jean Genie vond ik vroeger nooit zo leuk, maar dat nummer ben ik gaandeweg meer gaan waarderen en zit er nu ook dicht tegenaan.

Wat trekt jeou nu meer aan The Jean Genie dan vroeger ?

Ik denk dat ik het destijds een beetje simpel en gewoontjes vond, nu vind ik het gewoon een heel lekker nummer. Door de jaren heen ben ik er meer van gehouden. Het scheelt ook wel dat ik vaak livebeelden van Bowie uit deze tijd (BBC Old Grey Whistle Test) heb gezien en met beeld erbij gaan dit soort nummers voor mij ook meer leven.

Het gitaarspel van The Jean Genie blijft hangen.
Vergelijk het met wat Keith Richard bij veel bekende Rolling Stones nummer doet (Jumpin' Jack Flash, Satisfaction), sterk openen met een dansbaar riffje, welke het nummer draagt.
Golden Earring deden het ook bij Radar Love en Twilight Zone.

In zijn algemeenheid ben ik de laatste jaren ook meer van rechttoe rechtaan liedjes gaan houden. Misschien speelt dat ook mee.

Ik vind dit zeker niet het beste Bowie nummer, maar het intro is gewoon erg sterk en pakkend.

Ik niet, vind de singletjes van allerlei bands best leuk, maar zou ze nog steeds nooit willen verruilen voor hun obscuurder en spannender albumwerk. En dan denk ik aan meerdere van mijn favoriete bands..

Dat zal ik ook niet snel verloochenen, maar ik ben het losse liedje/de single wel meer gaan waarderen. Zijn zat bandjes met fantastische singles en verder niet zo heel boeiende albums. Wat dat betreft ben ik wel gelukkig met artiesten die dat allebei kunnen (zoals Bowie).

Mijn favoriete band kan het ook allebei. Maar kan nog heel veel andere voorbeelden geven, is niet zo nieuw verder. De betere bands kenmerken zichzelf ook door beide kunsten te beheersen, namelijk perfecte singles te produceren en geweldige albums die daarbij horen. Helaas heb je natuurlijk ook teveel bandjes die rusten op één leuk singletje of een paar albums zonder beklijvende songs.. die verdwijnen dan ook in de tunnels der vergetelheid.

Daar ben ik ook bang voor. Overgens had zijn tweelingbroer Sugartummy daar ook al veel last van.

Ook hier even tussendoor: vanavond docu over Bowie op Canvas.

Alleen jammer dat zoiets weer eens op een onheilig tijdstip moet worden uitgezonden.

Alsof muziekliefhebbers nachtbrakers zijn die geen slag werk uitvoeren...

04.25 opstaan....... Gaat 'm voor mij niet worden

YouTube - David Bowie - Five Years: The Making Of An Icon (BBC) Hier de volledige versie. Waarom korten ze die docu's toch altijd in op tv.

Helaas al niet meer te bekijken, misschien op de BBC site nog te zien? Geen videorecorder bikkel2?

Oh, sorry. Had dat niet in de gaten.

Nee, helaas niet.