Arctic Monkeys - Favourite Worst Nightmare (2007)

Ben ik de enige die over het algemeen niet kapot is van The Monkeys, maar 505 wel een absoluut wereldnummer vindt?

dat zit er dik in ja

Ach waarom ook niet. Ik heb dat met Muse. Van Muse vind ik het grootste geheel van hun liedjes niet echt goed, maar de liedjes die ik dan wél goed vind, vind ik meteen schitterend! Dus waarom niet bij de Arctic Monkeys...

Van deze cd ben ik nu ook niet bepaald een grote fan, maar Fluorescent Adolescent en Old Yellow Bricks vind ik dan weer top!

Er bestaat blijkbaar een enorme hype rond deze mannen, naja eerlijk gezegd jonge ventjes. Ze spelen in ieder geval met aardig wat energie. Het is allemaal best catchy, maar vocaal kan het mij niet overal overtuigen.

Ik vind Turner zijn stem net heel erg aangenaam om naar te luisteren. Zo'n tof Brits accentje met een zekere nonchalance kan mij erg bekoren, zeker bij het einde van bijvoorbeeld Balaclava.

jij moet gewoon ff wat vaker (beter) er naar luisteren

Ik heb dit album nou al een flink tijdje en ik zet 'm nog geregeld op.
Niet alle nummers op dit album zijn even lekker, er zitten er ook bij die ik af en toe toch oversla als ik deze cd op heb staan: Only One Who Knows is naar mijn idee de minste op deze cd en ook Do Me A Favour vind ik persoonlijk wat minder.
Maar nummers als Teddy Picker, Balavlava en Old Yellow Bricks zijn gewoon hele lekkere nummers die ik keer op keer blijf luisteren.
Het Britse accent van Alex is dan de kers op de taart.. I like it!

Een zeer goede plaat. Beter dan hun debuut-cd: "Whatever...."
Na de eerste draaibeurt, dacht ik, mwah......Maar zoals met alle goede albums, werd het na meerdere draaibeurten steeds beter.

Vooral het middenstuk ("Do me a favour", "This house is a circus", "If you were there, beware") is geniaal. Prachtige nummers die ontzettend goed opgebouwd zijn. En dan te bedenken dat ze pas bezig zijn. Ik ben benieuwd naar hun volgende plaat.

Komt dichtbij de debuutplaat, maar voor mij mist het net een paar nummers met de x-factor die de eerste plaat wel had. Kwalitatief doen ze weinig voor elkaar onder en het blijft een fijn album!

Roept een heel andere sfeer bij me op dan de eerste CD,dit vindt ik wel heel geslaagd.Toch is de eerste CD meer mijn genre daarom geef ik die dan ook een 5,0 en deze een 4,0.Kan niet wachten op de volgende van The Arctic Monkeys:)

Dat kan ik me nu heel goed voorstellen, hoewel ik zelf wel erg gek ben met de pool apen. 505 is volgens mij een absolute klassieker die pas na een tijd op zn waarde geschat gaat worden. Vreemd genoeg is het nummer allerminst representatief voor de band.

Ik ben dit inmiddels aan het herontdekken en het is gewoon een sterk album over de hele linie. Maar 505 blijft er bovenuit steken, als The Monkeys meer dergelijke songs gaan schrijven in de toekomst wordt het nog genieten.

Alex Turner heeft gezegd dat hij al minstens zeven goede songs voor het derde album heeft geschreven

damn, wat een zalig album. Tijdje terug niet echt gek van arctic monkeys. Maar toen kwam 505 en dit nr beginnen luisteren, en kon ik maar blijven beluisteren. Dus maar besloten om voor te plaat te gaan. En zelfde effect voor het album, kan deze plaat altijd op repeat zetten en blijven bewegen alsof ik aan een drumstel zit.
Dit toch wel zeer verwonderlijk aangezien ik meer naar techno, electro, hip-hop enz luister.
Dit album klinkt kortweg cool. Alleen jammer dat het zo kort is.

Een jaar na dato luister ik er nog steeds met veel plezier naar. Elk nummer is gewoon zeer goed.

tot mijn grote verbazing lag deze cd voor maar 3 eu bij de mediamarkt. Miss geen klassieker maar een erg lekkere cd, tot nu toe is alles van deze band erg lekker!

3 euro? Dan loop ik ook maar eens langs bij de Media Markt

Geen idee waarom ik voorheen altijd dacht dat Arctic Monkeys niet 'mijn ding' was.
Brainstorm en Fluorescent Adolescent kende ik wel, en vond ik ook best goed. Maar toch niet niet het album gaan luisteren.

Tot twee weken terug.
Man! Wat een muziek. Elk nummers is weer een klein meesterwerkje met een tal ideeën in gepropt zijn. Omdat de nummers ook vrij kort zijn luistert het heerlijk weg.
Echt een topalbum, wat een musicanten...

niet zo goed als de eerste.

Same here maar dan andersom, Favourite Worst Nightmare vind ik een betere sfeer hebben dan de eerste.

Ik kan ook niet wachten op de derde van hun dus heb ik maar vast The Last Shadow Puppets met Alex Turner gehaald. Da's een redelijk rustige album maar dat is ook wel fijn op z'n tijd.

Het volgende album verscheen nauwelijks een jaar na het debuut, en waar dat ik bij het debuut nog twijfels had over de muzikale capaciteiten van Arctic Monkeys, zijn die na meermaals beluisteren van hun tweede album weggesmolten als sneeuw voor de zon.
Muzikaal ligt dit in het verlengde van het debuut, maar deze keer zijn de melodieën pakkender, ze slagen er beter in om in mijn hoofd te nestelen. Bovendien staat er geen enkele zwakke song op, de teksten zijn prima en de groep is nog beter ingespeeld. De zang van Alex Turner vind ik ook merkelijk beter dan op het debuut.
Songs als "Fluorescent Adolescent" en "505" zijn gewoon wereldsongs om in te lijsten, "Brianstorm", "Teddy Picker" en het enige rustpunt "Only Ones Who Know" zijn ook erg sterk.

Nu, meer dan een jaar na het verschijnen van deze plaat, kan ik er nog steeds zo van genieten als dat ik dat deed toen ik "Favourite Worst Nightmare" voor het eerst beluisterde

Trouwens, deze cd kost op dit moment bij CD WOW maar 5,99

http://www.cd-wow.nl/detail_results.php?product_code=1880648

Sensationele plaat, deze Favourite Worst Nightmare. De coole persona van Alex Turner gevat op een schijfje, zeg maar. Nonchalant worden de geniale passages simpelweg aan elkaar geregen en het resultaat is wat mij betreft nog een stuk indrukwekkender dan hun debuutplaat. Als liefhebber van melancholische songs dreig ik zelfs het ingetogen Only One Who Knows, nochtans een prima nummer, al eens over te slaan omdat het eenvoudigweg vloekt met het sprankelende karakter van de plaat. De bloed- en bloedmooie afsluiter 505 daarentegen laat ik nooit aan mij voorbijgaan. Daarvoor zou je namelijk al een behoorlijke schlemiel moeten zijn ... 505 is drukkend sensueel en geldt als één van de mooiste composities die ooit m'n oren zijn ingevlogen. De rest van de plaat is al bijna even sterk waarop ik met mijn beperkte verstandelijke capaciteiten geen minder lied kan op ontdekken.
De vocalen van Alex Turner benaderen voor mij de perfectie: op schijnbaar onachtzame wijze debiteert de zanger zijn heerlijke teksten waarbij hij ongetemd edoch aangrijpend voor de dag komt.
Enkele topmomenten: 'Don't be surprised when you get bent over' dat op strenge wijze weerklinkt in Teddy Picker, 'If you were there beware, the serpent soul pinchers' dat na die rommelige intro minzaam ten berde wordt gebracht, het volledige Do Me A Favour, waarin de spanning op meesterlijke wijze wordt opgebouwd om dan mijn hart te doen stoppen als Turner op ondraaglijk mooie wijze 'She walked away, well her shoes were untied' de lont er even uit haalt. Of wat te denken van het magistrale Old Yellow Bricks en de stormachtige opener Brianstorm, en ... en ... en ...
Wat een album.

Goed album. Goede tracks, alleen wat zijn die gasten live teleurstellend zeg.

uhm?

bizarre dat je zoiets zegt? - ze zijn een van de beste live bands van de afgelopen jaren (samen met The Futureheads al spelen hun nog steeds in iets kleinere zalen)

maar dan ben ik wel nieuwsgerig wie je wel live goed vond of vind?

Ik heb ze ook al live gezien en moet Rrrolf op dit punt een beetje bijtreden: ik vond het ook wat tegenvallen: technisch benaderen de heren de perfectie, maar geen greintje spelplezier... zo kwam het bij mij toch over... Je kan misschien zeggen dat het gespeelde arrogantie was, mij leek het gewoon pure verveling. Een groepje dat snel snel zijn ding komt doen en dan inpakken en wegwezen....
Voor mij mag het ietsje meer zijn of ben ik te veeleisend?

als mensen deze plaat even hoog beoordelen als het debuut, dan zou ik ook arrogant worden en denken dat iedereen alles toch wel slikt na een vette debuutplaat

Het debuut heb ik, hoewel niet onaardig, altijd overroepen gevonden, het tweede album vind ik veel beter op elk vlak (de zang, de songs, ook meer variatie).