Queen - Queen II (1974)

Ik denk dat het geen flop was. Dat er geen hits waren, wil nog niet zeggen, dat Queen er geen fans en optredens aan over hielden.

De recensies waren goed en de elpee zelf stond in Engeland op nummer 24. Vind ik nogal indrukwekkend voor een debuutplaat.

Een week nadat queen ll de 5e positie had gehaald ja in april 74 liftend op het single succes van seven seas of rhye en dus nog niet in 1973.Toen de band de studio in ging voor hun tweede geboorte gaven ze ook zelf al aan dat queen 1 geflopt was en hadden ze amper geld om het eea te bekostigen.
Maar daar ging het me eigenlijk niet om. Ik verbaas me eigenlijk hoe snel het met de band gegaan is. Die mannen moeten vol met ideeen hebben gezeten. 3 albums in 2 jaar van nihil budget naar het duurste album ooit.
Ik vind dat de ideeen op deze Queen ll nog niet helemaal tot wasdom komen maar dat hebben ze later ruimschoots ingehaald.

Ik vind het een verbetering in vergelijking met het debuut. Die is al prima, maar daar is de groep nog wat zoekende naar een eigen vorm.
Deze is gestroomlijnder en het enige wat ik er op aan kan merken is de produktie, die op de volgende Sheer Heart Attack een stuk beter is.
Maar songmatig vind ik dit één van hun betere platen. Ik vind het progessieve sfeertje goed bij Queen passen. Bij vlagen een wat donkere plaat met sterke wendingen.
Ze hadden achteraf best wat meer albums mogen maken met een wat meer episch karakter, dat konden ze goed.

Ze kozen echter voor een breder pallet aan stijlen, ook dat pakte goed uit. Sheer Heart Attack is wat dat aangaat een perfecte opvolger. Nog vol rock, maar de zoektocht naar andere stijlen is dan definitief begonnen.
Maar Queen II is één van mijn dierbaarste albums. Veel later ontdekt dan de andere Queenalbums overigens.

Muziek is beleving. Queen I en Queen II klinken enthousiast en hongerig. En dat is precies wat ik zoek in muziek.

Night at the Opera klinkt pretentieus en snobistisch. Zovan: kijk eens wat we kunnen. Ze laten een fucking harp invliegen voor 1 seconde muziek. Dat vind ik vreemd. Dat is niet hoe ik muziek wil beleven.

Nee, voor mij zijn Queen I en II verre van een flop. Singlesucces of niet.

Ik snap wat je bedoelt maar je overdrijft een beetje. Die harp wordt prachtig bespeeld, nota bene door May zelf, en past perfect bij Love Of My Life. Net als dat Japanse speelgoed instrument op The Propheth's Song. En als Queen de kans hadden gehad, hadden ze dergelijke middelen niet geschuwd op Queen ll.

Wat mij weerhoudt van de maximale score zijn vooral de songs Someday One Day en Loser In The End en de overvolle mix die de drums soms totaal lijkt weg te drukken. Maar dit album is absoluut een van Queens mijlpalen.

Loser in the End en Some Day One Day zijn superb, vind ik. Maar ja, ik houd dan ook gewoon van rocksongs.

Er is geen enkele song hier die ik niet goed vind. Alles beter dan Love of My Live. Maar ik ben nogal Queen-fanaat.

Ik snap trouwens nog steeds niet wat mensen tegen Loser in The End hebben? Zo heerlijk basic, vet gedrumd, heerlijk gitaarwerk en de rauwe sleazy zang van Taylor.

Ik ben ook nogal Queen-fanaat.

Loser In The End vind ik nogal kinderachtig, tussen al die andere hoogdravende stukken. Dat luie sleazy stijltje heeft niets op het verder zeer gedreven Queen ll te zoeken. Maar die tekst.... dat is nog het ergste. Bij de brug ("So listen mothers everywhere...") houd ik het niet langer vol en moet ik door naar Ogre Battle...

so fanaat dat je niet weet dat dit life moet zijn?

maar wat is er mis met dat nummer? Is toch wonderschoon?

Ik vind het niet mooi. Ik houd niet van dat type song. Live al helemaal verschrikkelijk. Het zette de deur open voor alle bandjes om midden in een concert een zooi akoestische songs te spelen en dan lekker meebleren met zijn allen. Lijkt wel een voetbal-wedstrijd.

En mensen pakken op typefouten is wel erg zwak.

Nee hoor, weinig mis mee. Zeer goeie compositie, maar het wordt wel erg plechtig en stijfjes gebracht. Er zijn veel Mercury ballads die ik prefereer, waarin hij een beetje "losser" is zal ik maar zeggen.

Okay prima. Dan weet ik nu ongeveer waar onze grenzen liggen. Want ik houd onwijs van songs als Tie Your Mother Down, I Want It All, Loser in the End, Hammer to Fall. De no-nonsense rockers met teksten over allerdaagse dingen.

Begrijp me niet verkeerd, ik vind Mercury's magische wereldjes ook heerlijk om in weg te dromen.

Maar kinderachtige teksten zijn ook te zoeken in Bohemian Rhapsody, Somebody to Love en Good Old Fashioned Lover Boy.

Nu ik erover nadenk: Queen heeft eigenlijk helemaal niet zulke goede teksten, meestal.
Maar ja, teksten hebben mij nog nooit geboeid. Al zingen ze over een boterham met pindakaas, ik houd van een goede song.

Was niet om het pakken, was geintje, sorry.. erg makkelijk

Ach, ik vond het altijd wel wat hebben. Brian May die tegen 350.000 knettergekke Argentijnen verkondigt dat het zo "beautiful" klinkt allemaal... Hilarisch. Alsof het ook maar iets van doen heeft met muzikale schoonheid. Mercury maakte overal een groot massaal meezingfeest van, met zichzelf als de Grote Koorleider.

We Are The Champions, We Will Rock, Spread Your Wings, Now I'm Here, Tie Your Mother Down.... Naar Queen ging je nu eenmaal ook om je strot helemaal schor te zingen. Daar is het werk voor gemaakt. Volks misschien, maar toch goed gedaan.

Meezingen vind ik niet erg. Maar op een kampvuur-maniertje wel.

Tie Your Mother Down speelde ik in mijn vorige band, en dat was heerlijk om het publiek te zien mee gaan.

Het meezing acoustische sfeertje is er ingeslopen. Queen wilde op de buhne natuurlijk ook veranderen.
Ik heb dat nooit als onprettig ervaren. Een song als 39 werd al heel snel gebracht op die manier. (nog voor Love Of My Life.)
Het duurde nooit te lang en ik had eigenlijk meer moeite met de Medley van songs van anderen(waarom in godsnaam ?)
En Brighton Rock hadden ze gewoon als band moeten blijven spelen. Het Brian May momentje alleen is leuk, maar we weten wel hoe goed hij is en wat voor sounds hij tevoorschijn kan toveren.
Taylor heeft dat ook een poosje gedaan in dezelfde song (het getimmer op die pauken) maar het haalde alleen maar de vaart uit de song zelf.

Ze speelden Tutti Frutti feitelijk nog verkeerd ook!

En die delaysolo van May.... Het spannendste onderdeel is altijd de vraag of zijn krulsnoer niet losschiet.

Ja, op dat Wembley concert is dat inderdaad een spannend momentje..... ha ha... goeie !

Ik heb eens een liveversie mogen zien van White Queen met een pianosolo voor de gitaarsolo. Dat hadden ze wat mij betreft in de set mogen laten.

Het nummer duurt dan gelijk zo'n 6 minuten.

Zoiets is toch schitterend: YouTube - White Queen - Live at the Hammersmith Odeon 1975 - An Evening With Queen 2DVD set

Het is trouwens een gitaar/piano-duel

Fantastisch!!!!

Ja, echt té gek. Een zeer gretige band. Hun beste periode, zonder twijfel.

Magisch, thanx voor de link Ozric.

Erg mooi stukje muziek. Topper. Door jou ozric zit ik al de halve avond 70's queen concerten op utube te bekijken haha.

Wat nieuwe concerten is youtube echt een ramp, met al die slechte kwaliteit smartfoon-filmpjes.
Maar 70's, 80's en 60's materiaal is altijd wel het kijken waard. Vaak hebben mensen er erg hun best op gedaan.

En aangezien Queen en EMI of wie dan ook, niets uit de 70's uitbrengt, ben ik maar al te blij dat er een hoop door fans is toegevoegd aan beeldmateriaal...

Dat is inderdaad een vreemde zaak. Ik heb welliswaar 2 bootlegs pro shot jaren 70 dvd's van vrij goede kwaliteit. Maar waarom die nooit mooi opgepimpt zijn uitgebracht is mij altijd een raadsel gebleven. Hetzelfde geld voor dat Hyde park concert.

De heren zijn vast bang dat niemand hun '80's werk nog pruimt, wanneer ze die goeie '70's concerten gaan releasen.

Je zou het bijna denken ja. Maar het lijkt mij toch wel iets waar ze trots op mogen zijn. May en Taylor zullen toch ook wel moeten beamen dat hun toptijd in de 70's plaatsvond.

Ik las nog op een engelse prog site dat Brian May nog nooit uitgebrachte opnamen met Freddie heeft gevonden

Gelukkig bezit ik enkele goed klinkende bootlegs uit de periode 1973-1977, de gouden tijd. Je vraagt je inderdaad af waarom een dergelijke release uitblijft. Liefhebbers zat lijkt me.

Als je dat maar weet!!!