MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Queen - Queen II (1974)

mijn stem
3,94 (724)
724 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Procession (1:12)
  2. Father to Son (6:14)
  3. White Queen (As It Began) (4:34)
  4. Some Day One Day (4:23)
  5. The Loser in the End (4:02)
  6. Ogre Battle (4:10)
  7. Fairy Feller's Master-Stroke (2:40)
  8. Nevermore (1:15)
  9. The March of the Black Queen (6:33)
  10. Funny How Love Is (2:50)
  11. Seven Seas of Rhye (2:50)
  12. See What a Fool I've Been * (4:38)
  13. Ogre Battle [1991 Bonus Remix] * (3:30)
  14. Seven Seas of Rhye [1991 Bonus Remix] * (6:35)
  15. See What a Fool I've Been [BBC Session July 1973, Remix 2011] * (4:22)
  16. White Queen (As It Began) [Live at Hammersmith Odeon, December 1975] * (5:32)
  17. Seven Seas of Rhye [Instrumental Mix] * (3:09)
  18. Nevermore [BBC Session, April 1974] * (1:27)
  19. See What a Fool I've Been [B-Side Version February 1974] * (4:31)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur: 40:43 (1:14:27)
zoeken in:
avatar van FrodoK
5,0
Waarschijnlijk bedoelt hij polyritmiek?

avatar
Ozric Spacefolk
Het lijkt wel klakkeloos overgetypt van wikipedia.

Ik snap de wikipedia entry ook niet helemaal. Er wordt beweerd dat er in de muziek nooit tegelijkertijd twee maatsoorten worden gehanteerd, -in dit geval een 8/8 en een 12/8 maat-.

Dat lijkt me sterk. Het nummer is juist een typisch jaren 70 knip-en-plak progrock nummer, zoals Yes, Camel, Supertramp, Genesis, weet ik wat, dat continu deden.

Overigens een superleuk nummer, maar nou ook weer niet zo muzikaal hoogstaand, dat het binnen de popmuziek een anomalie is.

Ik zal het nummer nog eens luisteren en kijken wat er met de maatsoorten aan de hand is.

Overigens, voor popmuziek met gekke maatsoorten hebben we Police, Rush, Tool, Muse, Radiohead etc.

avatar van iggy
Ozric Spacefolk schreef:
Het lijkt wel klakkeloos overgetypd van wikipedia.


Je zou het haast zeggen. In ieder geval sterk geinspireerd.

avatar
Ozric Spacefolk
Ik vind het wel tekenend voor het talent van bijvoorbeeld Taylor dat ze het nummer live niet konden nadoen.

Terwijl Yes, Camel, Caravan, Genesis etc. nooit moeite hadden met hun eigen moeilijke songs.

Ik denk eerder dat het lag aan de vele overdubs van het nummer, dat ze het niet konden nadoen.

Overigens is er een haags bandje (Jewelste) die zonder pijn en moeite Bohemian Rhapsody (incluis operastuk) live spelen.


avatar
zaaf
Bij verschillende maatsoorten in een nummer in de zin van tegengestelde ritmes (en zo is het mss bedoeld) , moet ik eerder denken aan King Crimson of Frank Zappa (en nogal wat andere artiesten). Volgens mij heeft Queen daar nooit iets mee gedaan. Maatsoorten die elkaar opvolgen vaak genoeg, maar dat is idd zeker niet zeldzaam.

Cryptisch stukje van de review he?

avatar van FrodoK
5,0
Toch speelden ze wel een fragment live, wat eigenlijk ook gewoon geweldig klinkt.
YouTube - Queen The march Of The Black Queen live at Rainbow 1974

En deze is ook wel gaaf:
YouTube - Night Of Queen - The March Of The Black Queen (HD)

avatar van meneer

Ten eerste: natuurlijk weer grote waardering voor de band Queen dat ze dit in de studio opnamen en dat het live performed wordt door een 14-koppige band.

Ten tweede: heel goed gedaan door deze 'cover' band. Ik heb genoten van het filmpje ! Waarvoor dank !

avatar van Boermetkiespijn
4,5
Bij het beluisteren van een plaat open ik een aantal sites (whosampled, in dit geval queensongs.info, en ja, ook Wikipedia) voor achtergrondinformatie. Ik vind het leuk om gegevens die mij opvallen te vermelden, puur voor mezelf om later (bij een volgende luisterbeurt) nog eens op terug te zien. Bij het nummer "The March of the Black Queen" doel ik inderdaad niet op het feit dat maatsoorten elkaar opvolgen, maar zoals eerder genoemd polyritmiek. Bedankt voor de kritische noten.

avatar
Ozric Spacefolk
Boermetkiespijn schreef:
Bij het beluisteren van een plaat open ik een aantal sites (whosampled, in dit geval queensongs.info, en ja, ook Wikipedia) voor achtergrondinformatie. Ik vind het leuk om gegevens die mij opvallen te vermelden, puur voor mezelf om later (bij een volgende luisterbeurt) nog eens op terug te zien. Bij het nummer "The March of the Black Queen" doel ik inderdaad niet op het feit dat maatsoorten elkaar opvolgen, maar zoals eerder genoemd polyritmiek. Bedankt voor de kritische noten.


Polyritmiek is juist dat twee maatsoorten door elkaar worden gebruikt. In dit geval 8/8 en 12/8.

Als verschillende maatsoorten elkaar op volgen spreek je eerder van tempowisselingen, wat absoluut niet zo bijzonder is.

avatar van SemdeJong
5,0
Ozric Spacefolk schreef:
Ik vind het wel tekenend voor het talent van bijvoorbeeld Taylor dat ze het nummer live niet konden nadoen.

Terwijl Yes, Camel, Caravan, Genesis etc. nooit moeite hadden met hun eigen moeilijke songs.

Ik denk eerder dat het lag aan de vele overdubs van het nummer, dat ze het niet konden nadoen.

Overigens is er een haags bandje (Jewelste) die zonder pijn en moeite Bohemian Rhapsody (incluis operastuk) live spelen.



Het grote verschil tussen queen live ten opzichte van andere bands live is dat queen er gewoon met vier man stond. De mmeste groepen halen er allerlei studio muzikanten bij om het een beetje te laten klinken.

avatar van Boermetkiespijn
4,5
...Wat precies is wat ik zeg in het bericht dat je quote, Ozric Spacefolk .
Toch bedankt voor je uitleg!

avatar
Ozric Spacefolk
SemdeJong schreef:
(quote)



Het grote verschil tussen queen live ten opzichte van andere bands live is dat queen er gewoon met vier man stond. De mmeste groepen halen er allerlei studio muzikanten bij om het een beetje te laten klinken.


Wat een nonsens. Camel of Yes of Genesis of King Crimson of andere 70's progrockers stonden gewoon met zn 4-en of 5-en op een podium een hele studioplaat na te spelen.

Ik vind Queen een gave band, maar live konden ze niet hun progrock naspelen. Live waren ze dan ook meer een heavy glamrock band.

avatar
Ozric Spacefolk
Boermetkiespijn schreef:
...Wat precies is wat ik zeg in het bericht dat je quote, Ozric Spacefolk .
Toch bedankt voor je uitleg!


Met 'door elkaar gebruikt' bedoel ik tegelijkertijd. En dat is best verrekte moeilijk. Vandaar dat Taylor het live niet kon nabootsen waarschijnlijk. Toch de minst virtuoze muzikant uit de band.

avatar
5,0
Je hebt gelijk. Live vond ik Queen ook (behoorlijk) tegenvallen. Live killers is ook aan mij niet besteed.

avatar van SemdeJong
5,0
Meen je dat Neil. Ik heb heel veel bands live gezien en persoonlijk behoort queen tot de beste live bands. Naar een concert van queen gaan was een echt feest.

avatar
Ozric Spacefolk
tegenvallen? Queen is ijzersterk live.

waar zie je mij beweren dat ik Queen live vind tegenvallen?

avatar van jailhouserocker1
wat SemdeJong zegt klopt niet. Queen gebruikte live ook vaak een (verborgen) extra gitarist/toetsenist/achtergrondzang of maakte op z'n tijd gebruik van een geluidsband (zoals heel veel bands). Zo is dit bv op "Live at Wembley Stadium" Spike Edney.

avatar
5,0
Indedaad heren LIVe KIllers diverse malen geprobeerd, maar dat was het gewoonweg live niet. Jammer maar des te meer haal ik uit het studiowerk laat daar geen twijfel over bestaan (althans tot en met day at the races)

avatar
Ozric Spacefolk
Dan heb je duidelijk nog nooit een bootleg gehoord of op youtube gezocht.

Live Killers is inderdaad een fake plaat, maar klinkt als een klok.

En verder is alles na Day at the Races ook prima op zijn tijd (zie aldaar, de reacties)

avatar van bikkel2
5,0
Queen kende een aantal verschillende periode's live. In hun begintijd schuwde ze eigenlijk niet zoveel.
De coirtjes waren goed, en Freddie zong stabieler. Ik vind de band ook wat subtieler in die periode.
Eind 70er jaren klonken ze behoorlijk rauw en klonken de wat live moeilijker te spelen nummers ( mede door de overdubs en coirtjes) wat afgeraffeld. Freddie zong afwisselend goed, maar zat ook vaak door zijn stem heen.
De jaren 80 live vind ik wisselend. De synths die werden gespeeld vind ik qua sound niet geweldig en ook de toevoeging van Roger's electronische pats klinken erg mager.
Ook de setlists waren ineens een stuk voorspelbaarder. Maar de wat flauwere studiotracks kregen juist weer een enorme boost live. De Hot Space nummers bijvoorbeeld vind ik live een stuk beter.

Tja, Roger Taylor. Ik vind een prima drummer. Geen echte technicus, maar wel enorm stuwend en functioneel. En hij speelde Sweet Lady, Stone Cold crazy, wat spul van Queen II en Dragon Attack bijzonder knap weg op het podium.
Het knappe van Taylor is ook zijn eigen sound. Heel herkenbaar en dat kan niet elke drummer zeggen.
Hij had bijna elk jaar weer een nieuwe samenstelling van zijn drumkit trouwens. Er kwam wat bij, of er ging weer wat af. Tijdens Hyde Parc 1976, is hij echt helemaal ingebouwd.
Dat heeft hij later weer verkleind omdat de vele toms niet goed versterkt konden worden.

avatar
Ozric Spacefolk
Taylor was niet de grootste virtuoos van de band.

Daar stond tegenover dat hij achtergrondzang meedeed en een goede componist was.

De Queen van tot 1976 was een andere, ietwat lossere liveband dan de geoliede partyrockmachine van eind jaren zeventig en de jaren 80. Maar daar vroeg de tijd ook om.

Ik zou iedereen willen aanbevelen te zoeken naar liveopnamen van rond 1976. Ik zal eens een filmpje zoeken waar ik zelf erg weg van ben...


avatar van meneer
Sommige mensen hier Live Aid vergeten ????

avatar
Ozric Spacefolk
Nee, maar dat is wel heel ver in de toekomst, in vergelijking met 1974-1976...

avatar van meneer
meneer schreef:
Sommige mensen hier Live Aid vergeten ????


Ik heb trouwens nog hier de prachtige Queen Live Bootleg 'Geisha Boys' thuis liggen (vinyl). TOP !!

En ik heb ze in Leiden gezien (Groenoordhallen). Op zich een topconcert. Ik heb nog nooit iemand zo het publiek zien 'mennen' als Mercury deed. Ze moesten wel wat zin krijgen want hun voorprogramma Bow Wow Wow werd toen weg gekegeld met bierblikjes. Was gevaarlijk daar...

Ype, toen had je nog tenminste ruige concerten...

avatar van bikkel2
5,0
De concerten uit de periode ''86'' waren eigenlijk gewoon feestjes. De hitmachine op volle toeren. Niets mis mee, maar de mysterieuze beginconcerten ( ca. 74 t/m 77) hebben toch mijn voorkeur.
Alleen al het intro ( Procession) gaf al de nodige spanning. Meestal openen met Now 'm Here, later Tie Your Mother Down en dan sterk uitbouwen met Ogre Battle.
De band echt nog vol gretigheid en een sterke setlist.
Later kwam veel meer de Freddie die het publiek begon te bespelen en de meezing momentjes.
Ozric zijn linkje ( thanx hiervoor) geeft het al weer. Wat mij betreft Queen op zijn allerbest.
Queen bleef live sterk, maar dit was op alle fronten hun beste tijd. Wereld's !

avatar
Ozric Spacefolk
Toch een band die met gemak 2 decennia lang populair bleef. Kan je niet veel andere bands zeggen.
Innuendo en Made in Heaven luidden alweer een derde decennium in, en de band bleef populair en hot/hip. Chapeau!

avatar van SemdeJong
5,0
Ik heb queen met freddie minstens 5 keer live gezien. En inderdaad doet spike soms mee. Maar kijk. Eens naar groepen als supertramp, the stones, rod stewart ed.. Die nemen een zoveel extra muzikanten mee. Vroeger vertelde men de onzin dat Queen het live van haar show moest hebben. Live aid bewijst van niet. Als je tegenwoordig een concert bezoeket van madonna of u2 dan zie je wat voorveffecten er nodig zijn om het publiek bij de les te houden.

avatar
5,0
@ sem de jong: Bij Supertramp ( driemaal LIVe gezien) alleen Supertramp hoor ( in de oude bezetting) nooit andere bandleden erbij.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 17:22 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 17:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.