The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)

'The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico'

de disco klassieker van 1967

De enige drie nummers die los niks van hun kracht verliezen zijn venus in furs, Heroin en I'm Waiting For My man

Orbit luistert verder dan het totaalplaatje. Misschien dat hij wat meer uitleg kan geven over het 'uitgekakte' nummer Run, run, run.

Ik vind run run run dus niet veel meer dan een beproefd bluesriedeltje met een stom meeblaat refrijn. Heb ik al eens eerder uit de doeken gedaan overigens. In niets een vernieuwend of apart nummer voor die tijd.
Dat is dus met Venus In Furs of Heroin wel anders, waarmee ik terug ben bij de aanvankelijke verwondering over de invloed van deze plaat. Dat zijn de nummers die van invloed zijn geweest voor het alternatieve circuit.

Deze plaat wordt vaak opgenoemd als een van de meest invloedrijke platen allertijden.
het grote probleem is juist als je gewend bent aan huidige popmuziek en veel toplijsten gaat bekijken die beweren dat een bepaalde plaat de beste allertijden, van het decenium etc. is je een beetje teleurgesteld kan raken na het luisteren van de plaat.

als deze plaat vandaag de dag voor het eerst uitgebracht zou worden dan zou het niet eens opvallen.
maar dat is het nou juist , deze plaat werd uitgebracht in 1967!
toen de tijd was dit origineel in de zin dat het decadentie introduceerde tot de vrij brave en veilige underground en mainstream scene van die tijd.
de verschillende thema's op dit album hebben veel bandjes beinvloed en dit betekende eigenlijk een keerpunt in de alternatieve rock.
je kan tientallen muziek-genre's en bands opnoemen die er mischien niet eens geweest zouden zijn als het niet was voor deze band en dit album.

het is een belangrijk album in de geschiedenis van de rockmuziek, en het hoort ook herkend te worden als een belangrijk album.

om een album uit te roepen als het beste album allertijden is tegelijkertijd onmogelijk en belachelijk.
wat het beste album allertijden is mag iedereen voor zichzelf uitmaken.

run run run gaat over een stelletje drugs-gebruikers in new york.
je mag de sound van het nummer mischien niet spannend vinden maar het onderwerp was destijds goed genoeg om een controversie te ontketenen.

nee hoor. geen last van. ik erken overigens dat deze band invloed heeft gehad. muzikaal valt er echter niet veel te beleven. daar zit de invloed ook niet. het gaat meer om onderwerpen van teksten; een soort 'fuck you houding', die we helaas bij meer bands hebben aangetroffen sindsdien en een algehele sfeer en stijl waarin een en ander op de plaat is gezet.

Tsja, gaat het muzikaal veel boeiender heroine daar ook al niet over?

Dat is het nou juist.
Daarom zie je dit album vandaag de dag juist in zoveel toplijsten.

ja en ook ''im waiting for the man'' gaat over drugs-gebruik.

mooi dan zijn we het eens. mij gaat het daar niet om. ik luister naar muziek. teksten, houding, sfeer en vooral de 'fuck you' houding gaan volkomen langs me heen. doe mij maar een uiterst voorkomende Paul McCartney die lekker liefdesliedjes zingt, maar wel een getalenteert liedjesschrijver is (dit is overigens een volkomen willekeurig voorbeeld en niet bedoeld om andere discussies te initieren . . . )

Ik heb ook weinig met de lading van de teksten of een houding eigenlijk.. tijdslozere zaken zoals muzikaal vernuft of oorspronkelijke composities beklijven wel bij me. Vooral dat laatste plus de vervreemdende stemmen van Reed of Nico af en toe doet het hem bij me. Of ze nu allemaal met een spuit in hun arm stonden met een warhol pruik op of niet, dat zal me worst wezen eerlijk gezegd.

prima nicci.
ik ken zat mensen die dit album drie keer niks vinden maar weinig mensen die tegelijkertijd ook erkennen dat het van invloed is geweest.
jij bent tenminste een van die weinigen.

Run Run Run

Mensen die niet erkennen dat dit van invloed is geweest? Hoe kan iemand die een beetje van muziek afweet zoiets zeggen

Ik denk als die een flinke shot op heeft.

Waarop dan? Op de hobbezakkenblues? Status Quo? Kom op, dit is echt een niemandalletje eerste klas, 1000 in een dozijn. Kan er niet bij wat je hier nog meer in hoort dan dat vervelende refrijntje.

Oeps nee ik bedoel niet dat nummer maar het hele album, als antwoord op de opmerking van djeffibrelich dat er mensen zijn die dit album geen invloed toekennen.

Ik heb er niets op tegen dat mensen deze muziek niet graag beluisteren of dat het niet hun ding is.
In dit album is wel veel te beleven. Hier komen inderdaad geen gitaarsolo's voor of verschrikkelijk moeilijke stukken die gespeeld worden. Is dat dan nodig om een goed nummer te maken? Het gaat hem hier over het monotone. Altijd hetzelfde spelen waardoor je in een bepaalde sfeer komt. Hier wordt naar één basismelodie gestreefd die de centrale sfeer van het nummer bevat en die constant herhaald wordt. Erg?

Waarom 'fuck you' houding? Dit is voor mij onbegrijpelijk.
De teksten gaan vooral over situaties en verhalen die taboe zijn. Prostitutie, drugs en alles wat hiermee samenhangt. SM in Venus in furs, ... Wat heeft dat te maken met 'fuck you'?

Run, run, run vind ik een erg knap nummer. De dreunende gitaar op de achtergrond. Naar het einde toe wordt ze distorted. Bijzonder hypnotisch en vraagt veel van je concentratie. Heel kenmerkend aan het geluid van TVU. Je hoort het bijvoorbeeld ook in The Gift.

Ok, wat dat betreft weet je inmiddels dat ik het roerend met je eens ben..

@thejazzscene: Uitstekend verwoord!

beste mensen , dit is een plaat uit 1967 en nog altijd actueel , waanzinnig gewoon , lou en cale in het begin , liedjes over sm , over parties , over drugs , veel drugs , en zwepen , en die nico , fantastisch en een must voor iedere rock liefhebber

Ik vind deze plaat lastig om te beoordelen. Ik kan begrijpen waarom deze plaat zo'n grote invloed heeft gehad, maar ik vind dat ik een plaat moet beoordelen naar hoe goed ik hem nu vind klinken. Er zitten een aantal geweldige nummers tussen. Vooral Venus In Furs is erg goed. Sunday Morning en Femme Fatale zijn ook goed. Een nummer als Heroin vind ik mooi, maar als het tegen het einde toe 'ontspoord', zet ik het af. Ik begrijp het thema en de gedachte erachter wel, maar kan het niet de volle 7 minuten uitzitten

Voorlopig 3,5*.

In tegenstelling tot de meeste vind ik juist "European son" het beste
van dit album.
Zalig hoe het nummer overloopt naar noise-achtige rock.
Komt misschien ook omdat ik ook zo een "Sonc Youth" fan ben dat
dit nummer me het best bevalt.
De andere nummers zijn BTW ook topklasse.
Verlopig 4 * (heb ze ook nog maar 2 maal beluisterd)

Maar zal zeker nog stijgen

deze andy warholhoes siert al maanden heel artistiek verantwoord mijn bureaublad. grappig dat iedereen die het ziet de afbeelding zo waarderen kan. hoe eenvoud geniaal kan zijn...

Ik heb hier thuis een mosselpot staan die veel mensen geniaal vinden.

Leuk album, staan een paar geniale nummers op, maar blijkbaar konden ze dat niet het hele album volhouden en zijn er daarom een paar misbaksels van formaat op beland. De hele houding staat me ook niet echt aan, maar ik kan wel begrijpen dat het toen zo'n gigantische invloed had. Wel vind ik de plaat iets te gehypd, net alsof het hip is om deze plaat leuk te vinden, met z'n Andy Warhol cover. Toch nog 4* door een paar geweldige nummers.

Die plaat verkocht indertijd voor geen meter en werd pas veel later als invloedrijk beschouwd, of mis ik hier iets?

Toon, zeg jij er eens wat van.

dit wordt geloof ik gezien als een mijlplaat, maar ik vind het nog steeds helemaal niks

Ik neem aan dat de plaat toen veel controversie heeft veroorzaakt en niet jaren later.

Volgens mij werd ie vooral massaal afgekraakt. De band had ook maar een kleine groep aanhangers voor zover ik me kan herinneren. Wat controverse betreft viel het dus nog wel mee.