Queen - Sheer Heart Attack (1974)

Al lang overwogen om deze formidabele rockplaat, een zeer gevarieerd album waar de rock de lekkere kitsch afwisselt, in mijn top tien op te nemen, maar ik zit met de handen in het haar omdat ik er naar mijn gevoel niets meer kan uitbonjouren.... nou dan staat hij mooi op elf.

Prachtplaat en voor mij echt hun beste album, I en II hadden al hun momenten maar zijn voor mij nèt nog niet je dat, en de opvolger van deze is kwalitatief niet echt minder, maar deze klinkt mij nog steeds het allerfrist toe, echt geheel onverwoestbaar.

Toch maar weer in top tien opgenomen.

#3 totaan #5 is een opeenvolging van nummers dat onaantastbaar is.

Op Queen II deden ze dat ook. Nummers samenvlechten tot een lang geheel. Zoals March of the Black Queen/Funny How Love is.

Heerlijk.

Over Sheer Heart Attack: de rockers hier rocken echt de pan uit: Now I'm Here, Stone Cold Crazy en Brighton Rock. (alleen nog maar geevenaard door Tie You Mother Down)

Ideale plaat om te laten horen aan iemand die Queen alleen maar kent van de hits. Als ze dit album zien zitten kun je ze het hele jaren '70 euvre van Queen voorschotelen.

En Killer Queen gewoon hun allerbeste song ever, zeker weten! Ik verkies dit vèr boven Bohemian Rhapsody zulle!
Die opbouw van dat nummer, dat is pure klasse en echt Lennon-McCartney-super-topniveau-kampioen in eredivisie der songs of iets van die srekking, wàt een kanjer van een nummer, een moordnummer, voor mij één van de 10 beste popsongs ever!

Killer Queen is ook een van mijn favorieten van dit album en misschien wel een van de mooiste van Queen ooit....naar mijn smaak. Dat nummer kan ik blijven luisteren.
Daarnaast vind ik Now i'm here ook van grote klasse.

Killer Queen is zeker 1 van hun betere werkjes . Bij de single release kon niemand meer om Queen heen .
Perfect gezeteld tussen de razernij van de glamrock . Maar dit was natuurlijk smaakvoller , muzikaler en compleet eigen .
Queen werd in 1e instantie gezien als een soort van Barokke hardrock band . Die stijl hanteerde zij zeker , maar op Sheer Heart Attack wordt je heen en weer geslingerd tussen een ratjetoe van stijlen . Een ontzettend knappe plaat . Snel gekomen na Queen II , wat wel iets zegt over de tomeloze inspiratie van de groep .
Mercury bijvoorbeeld maakt hier als songwriter zijn beste tijd door .
En Killer Queen is zo'n zeldzaam kunststukje .

Vroege Queen ligt voor mij ook meer in het hoekje van Uriah Heep, Atomic Rooster, Led Zeppelin dan in de glamhoek van T.Rex en Slade.

Het sextetje t/m News of the World laat in ieder geval de intelectuele kant van de band zien zonder al té serieus te zijn (vooral Mercury kon lekker gekke nummers schrijven: Good Old Fashioned Loevrboy, Seaside Rendez-Vous).

In de vroege Queen zit voor elk wat wils: Pop, rock, symfo, glam etc.

Ik zou het rond 1974 eerder Artrock noemen . Sheer Heart Attack heeft inderdaad van alles wat wils . Hardrock , ballads , pop en zeker wel wat lichte symfo ( Lap Of The Gods en She Makes Me )

Queen , hoewel totaal opzichzelf staand , past in deze periode perfect in het rijtje Roxy Music , Sparks en toch ook wel 10CC .
De eerste plaat heeft duidelijk Zeppelin / Uriah Heep invloeden .

Vanaf Sheer Heart Attack zijn de albums uitermate afwisselend .
Maar vooral live blijkt Queen toch vooral een stevige rockband te zijn .
Een stuk gitaar gerichter ook trouwens .

Queen had inderdaad een heel eigen sound vanwege de zang, gitaarsound en elementen uit de barok hoewel deze band aanvankelijk beïnvloed was door Deep Purple en Led Zeppelin en Queen werd destijds gecatalogeerd onder glamrock vanwege hun extravagante shows en theatrale aanpak (net als Roxy Music, David Bowie, Alice Cooper en T. Rex).
Deze Sheer Heart Attack en opvolger A Night at the Opera bewijst dat Queen vooral een veelzijdige en inventieve band was.

Ik ben niet zo'n Queen fan maar dit album is toch wel zeer goed. Mooi theatraal en groots. @rkdev, helemaal eens

In deze plaat zit alles wat Queen goed maakt, snoeharde stuwende gitaarrock, prachtige kalme pianoliedjes en het bombastische, wat alleen in de opvolgers a night at the opera alleen en a day at the races is overtroffen in mijn ogen.

Voor wat betreft de opvolger A Night at The Opera wil ik je nog enigszins volgen wat dat "overtreffen" betreft, maar A Day at The Races was duidelijk een PAK minder.... als je het mij vraagt, wat je niet doet, natuurlijk, haha...

Beste Queen-nummer vind ik wel wat ver gaan, maar het is zeker een van hun allerbeste singles! Ik hoor het ook liever dan een Bo Rhap.



Vergeet niet Ogre Battle/Fairy Feller/Nevermore.
Die pauze tussen Nevermore en March heb ik altijd erg niet-ter-zake-doende gevonden. Mij een vraag waarom die er überhaupt is... .

Deze en Queen II ontdekte ik later dan Opera en Races , maar ik ben steeds meer geneigd om de eerste 2 tot mijn favorieten te rekenen .

Ik ga een half puntje omhoog en ga voor de maximale score .

Vind ik een hele logische reactie, heb ik zelf ook vaak. Dat wat je het eerst hebt gekocht, dat je dat ook gelijk beter vind dan wat je later koopt. Vooral ook, omdat je je eerste LP's ook veelvuldig hebt gedraaid, volledig uit je hoofd kent.

Zo heeft bij mij A night at the opera een dergelijke status, het album heeft voor mij bepaald geen geheimen meer.

Sheer heart attack valt dan onder de categorie 'later aangeschaft' en die heeft dan een lange weg moeten afleggen om in ieder geval 'beter' te worden gevonden dan A night at the opera.

Maar dat is wel gebeurd. Ik denk ook dat het uit muzikaal oogpunt is uit te leggen, al schelen deze albums nog niet eens zo gek veel. A day at the races was, ondanks Somebody to love, een eerste soort van teleurstelling, de eerste in een naderende vrije val voor Queen.......

Het gekke met de groep Queen, dat ik in mijn hele koopzame muziekleven al heb gehad, ik tot nu toe maar 1 lp (met Who Wants To Live Forever) en 1 cd ( Made In Heaven) heb gekocht. Niet omdat ik Queen slecht vind, integendeel zelfs. Queen is in de pophistorie niet weg te denken. Ze hebben geweldige nummers gemaakt. In mijn stamkroeg, waar ik vroeger kwam en de muziek mocht inkopen was ik er als eerste bij om de "nieuwe" Queen te kopen. Ik heb het dan wel over de singletjes. Geweldige herinneringen aan die tijd en aan de muziek van hen. Hun muziekclips waren hilarisch en fantastisch en allen van uitzonderlijke kwaliteit. Maar ik het nooit voor elkaar kunnen krijgen een hele lp van hen te kunnen "uitzitten" Naast "juweeltjes" maakten zijn ook zoveel nummers, die mij absoluut niet aanspraken. Bovendien vond ik er ook weinig onwikkeling inzitten. Misschien ontsteeg Freddie Mercury met zijn genialiteit de rest van de groep?. Ik weet niet. Ik ben geen spijtoptant en ga zeker niet met terugwerkende kracht proberen alle albums te gaan herontdekken. Daar ben ik inmiddels te oud voor en komt er tegenwoordig ook hele mooie muziek uit, waar ik me liever op stort. Maar één ding wil ik wel gezegd hebben. Bohemian Rhapsody en A Night At The Opera openden in die tijd deuren in de popmuziek, die tot dan gesloten waren gebleven. Ik had ze dus ook nooit gemist willen hebben.

Ach Ad, natuurlijk ben je niet te oud voor het ontdekken van oude bands of oude cd's uit het verleden.
De rockmuziek van de afgelopen 50 jaar is de klassieke muziek voor over 200 jaar! Ik koop gráág nog iets uit de jaren '70, vooral als ik het nog niet ken.

Wie weet val je wel helemaal van je stoel, als je Sheer heart attack digitaal geremasterd voor het eerst uit je speakers hoort komen!!

In het ontdekken van bands/artiesten speelt oud, nieuw of leeftijd helemaal geen rol. Queen is wellicht de Mozart/Bach (ik heb verder geen verstand van klassieke muziek) van deze tijd. Je bent daarom nooit te laat met de aanschaf van hun cd's.

Sheer heart attack was 35 jaar geleden leuk als LP onder de Kerstboom. Verras jezelf nu alsnog met een zilveren schijfje onder dezelfde boom.

Beste Hans, maar bestaat toch zoiets als "een klik", die je moet hebben met bepaalde muziek. Ik heb vrienden gehad die alles van hen hadden, dus hun muziek is mij niet onbekend. Zeker de meeste lp's niet. En mijn opmerking over "te oud" is misschien wat overdreven. Ik sta open voor alle muziek, die mij ter ore komt en "iets" los maakt bij me. Tot zelfs aan klassiek toe. Maar ik vrees dat Queen herontdekken een gepasseerd station is.

Ik kan goed begrijpen dat Queen niet bij iedereen in goede aarde valt.
Queen haalde de mosterd bij de opera en barok, muziekstijlen die bombastisch, theatraal en een beetje kitscherig klonken en daar houdt niet iedereen van en de zang van Freddie Mercury ligt je of ligt je niet.

Deze plaat en A night at the opera gekregen van een goede kennis die ze nog op zolder had liggen!
Door de jaren heen ben ik nooit echt gek geweest op de muziek van Queen op enkele nummers na dan.
Maar na het aandachtig luisteren naar deze deze LP moet ik toch toegeven dat de muziek .....geweldig is!
Wat een goede plaat! En wat een bofkont ben ik toch dat deze plaat me in de schoot geworpen is.
Mijn waardering is een 4.0

Na de matige start van Queen 1 & 2 is dit een heel sterk album!

Boeiend van begin tot eind.. een klassieker ondertussen!

Enige zwaktebod = Now I'm here

Wat de algemene waarde van deze plaat betreft, moet ik lennon gelijk geven. Eveneens een parel van formaat maat het beste kwam in 1975.

In the Lap of the Gods is voor mij de minste hierop.

Queen II vind ik het beste album van Queen, sheer heart attack is goed, gaat ook al meer de richting op van a night at the opera.

Now i'm here is een fantastisch live nummer.

matige start Queen 1 & 2; akkoord.
Now I'm Here; niet akkoord, màn, dat is een dijk van een rocksong, een wereldnummer dat niet iedere 10 jaar gemaakt wordt, hierin kan ik je totaal niet volgen, wàt een ervaring, en nog steeds, als je het na lange tijd eens terughoort, wauw!

Queen II matig?
Hah...
Eén van hun beste albums.
Veegt de vloer aan met prutsjes als TheWorks,TheGame.
Is zelfs serieus beter dan ADayAtTheRace, en kan ook net tippen aan deze...

Queen II vind ik in elk geval stukken sterker dan Queen I, ik denk zo uit het hoofd dat ik het 3.5 toegekend heb. Dus niet zo matig als dat Lennon het stelt, neen.

Denk toch ook dat het uitmaakt in welke periode je bent opgegroeid.

Over het algemeen heb ik meer met jaren 80 muziek, dan met jaren 70 muziek.

"t blijft toch iets persoonlijks he

Berichten verplaatst naar Genres > Overigen > Wat is jouw smaak?