Queen - Sheer Heart Attack (1974)

Mee eens, beetje vreemd. Bovendien mijn favoriete nummer, dus ik moet wel protesteren!

Is er niet ooit eens een verzamelaar uitgekomen met alleen de hardrock-songs van Queen?!?
Queen - Queen Rocks (1997)

Misschien is dat wat voor jou, dan hoef je niet met de rest van de songs te stoeien...

Eigenlijk vind ik Dear Friend best wel helemaal niks, maar da's maar 1 minuut.

Verder vind ik de grap van Leroy Brown ook ondertussen erg vervelend. Stom banjo-nummer...

Maar dit blijft toch een van mijn top5 Queen platen...

Tja, Leroy Brown is voor mij ook wel een van redenen dat ik niet aan 5* kom, hoewel het een welgemeend eerbetoon aan de pas overleden Jim Croce was. Dear Friends vind ik dan weer van een grote schoonheid, prachtige vocals.

Ik denk dat deze plaat voor mij een 9,5 scoort... Ik heb geen idee wie Jim Croce was en wat hij deed...

Bring Back That Leroy Brown is van wereldklasse. Het arrangement, die koortjes... verbluffend goed. Queen had maar iets meer dan twee minuten nodig voor zo'n werkstukje met alles er op en er aan. Het klinkt allemaal zo simpel, maar geen enkele rockband doet ze dit na. Ik kan me ook geen rockband voorstellen die dit zou durven.

Het numer is ook absoluut in orde, wellicht van wereldklasse, maar stoort op dit album. Queen lijkt wel eclectischer dan eclectisch te willen zijn. Nummer 10 en nummer 11 skippen en je hebt een vijfsterrenplaat wat mij betreft.

Ook hier al is Queen bezig zich te ontwikkelen tot een onberekenbare groep .
Is het op het debuut nog vrij heavy rock en op II een soort van mystieke progrock , op Sheer Heart Attack wordt er van alles uitgeprobeerd .
Leroy Brown is een uitermate knap gespeelde song . Typisch Mercury die duidelijk een voorliefde had voor dit soort vaudeville achtige liedjes ( Seaside Rendevouz , Lazing On A Sunday Afternoon op de volgende plaat .)
Alleen al het lef om dit te toen en luisteraars op het verkeerde been te zetten , vind ik sterk .
En tuurlijk is dit dit niet iedereen zijn pakkie an . Mijn favoriet is het niet van deze plaat , maar hoe je het ook wend of keert ; Sheer Heart Attack zit als geheel puik inelkaar . Net als Opera een geweldig geheel , ondanks of juist dankzij de variatie .

Misfire vind ik wel leuk...
Echt een leuke Deacon song, met een gave drumpartij, en die baslijn aan het eind...

Goddelijke plaat,de eerste nummers zijn fantastisch, Brighton Rock met Brian May in topvorm, hun eerste single Killer Queen , Het machtige Flick of the Wrist, de hard rockende Now I`m Here en Stone Cold Crazy. Prachtig zijn ook nog het veels te korte Dear Friends en het tweedelige In the Lap of the Gods. Een van hun beste platen!

In the lap of the gods revisited is veeeeel beter dan track 7!! Had de zoveelste stadionknaller kunnen zijn!

Het zijn totaal verschillende nummers natuurlijk.

In The Lap Of the Gods (track 7 dus) bevat alles wat Queen onderscheidde, en geeft alvast een doorkijkje naar A Night At The Opera. Echt een compositie van formaat, zo'n Queensong waar een overvloed aan muzikaliteit vanaf druipt. Terecht het middelpunt van de plaat.

Revisited was bedoeld als afsluiter van de liveshows en is daar volgens mij ook een paar jaar voor gebruikt, echter toen Queen de stadions ging doen werd het vervangen door We Will Rock You/We Are The Champions. Het nummer kwam nog wel even voorbij in hun medley tijdens de Magic Tour in '86. Leuk nummer, maar niet het hoogtepunt van Sheer Heart Attack als je het mij vraagt.

In The Lap Of The Gods heb ik ooit nog op een bandje gezet achter Wunderbar van TenPole Tudor en If I had A Hammer van Trini Lopez als ultiem drinknummer....

En hier begon het voor mij mee met Queen in Toppop. Killer Queen was een intrigerende verschijning van nivo temidden van de glamrockscene in de beginjaren 70. Niet alles hierop vind ik even sterk maar zeker 4 sterren waard. De stukjes van vriend Bikkel verwoorden verder het best zoals ik het zelf ook heb ervaren.

En hiermee begon het voor mij ook met Queen.
Killer Queen bij Avro's Toppop . Dat waren nog eens tijden.
Toen ik een paar jaar later wat meer geld had, was Sheer Heart Attack ergens in 1977 de eerste LP die ik kocht van Queen en uiteraard heb ik hem nog steeds. Snel daarna (nog voordat News Of The World uitkwam) heb ik de rest t/m A Day At The Races ook gekocht.
Kun je nagaan wat voor impact deze heeft gehad.

Het is natuurlijk ook nog steeds een geweldige plaat.
Ontzettend veel afwisseling erin, waardoor het nooit verveelt.
Met het machtige Brighton Rock wordt de kermis geopend, waarna het ene sterke nummer na het andere volgt.
De hitsingle Killer Queen, het jakkerende Flick Of The Wrist, de prachtige ballad Dear Friends, de heerlijke hardrocker Now I'm Here, het speedy Stone Cold Crazy, het geheimzinnige She Makes Me met dat onheilspellende orgastische einde en het ultieme stadiondrinknummer In The Lap Of The Gods Part 2.
Met excuus aan de rest die ik ben vergeten.
Verder weinig toe te voegen aan de lovende woorden van Bikkel, Ozric, De Buurman en alle anderen, want ben het er grotendeels mee eens.

Een van de beste albums van Queen en een klassieker van de eerste helft van de jaren 70
En ja, 5 sterren.

Geen woord onwaar Dibbel !

Er was gewoon niks anders dan die verdomde Ad Visser en zijn toppop ha. Als ik het wel heb kwam Patricia Paay de boel soms opvullen cq al dansend ons vermaken. Want dan waren er(nog) geen beelden van de desbetreffende band's. Als je geluk had waren die er wel een week later. Anders moest je het twee weken met Patricia doen. En niet dat die er slecht uitzag helemaal niet zelfs. Dat waren nog eens tijden? Ik weet het niet Dibbel. Ik vond de Countdown en de Rockpalast periode ietswat geiniger ha.

Nee Iggy, dat was Penny de Jager.

Als er geen promoclipje voor handen was, of desbetreffende artiest/groep kon niet naar de studio komen, dan werd Penny en haar dansers ingezet.
Ach dat kneuterige hoorde gewoon bij die tijd.
Jij hebt trouwens nog de hele toppop studio gesloopt, incl. palmbomen.

Countdown vond ik ook niet onaardig, maar dat was me vaak toch iets te gladjes allemaal.
Rockpalast was groots, en...... Live !!

Verdimme man je hebt gelijk. Alweer, je begint me te vervelen ha ha.
Tja wat die iggy betreft Pfffff. Ik stond gewoon zo versteld destijds dat deze man dat op onze inderdaad kneuterige tv klaar speelde. Om eerlijk te zijn ik was een beetje bang van die man. Hij liep al(een beetje) bloedend van het gesloopte podium af. LUST FOR LIFE
Hoewel Neeskens dat al eerder gepresteerd had welliswaar op een ander gebied maar toch ha

Ja, die was behoorlijk fucked up toendertijd. Zelfverminking, deed ie bij The Stooges al trouwens.
De omroep was not amused.
Heeft een aardig centje gekost. Die Iggy toch.

Dat was inderdaad Penney De Jager die destijds mijn hormonen toch wel opschudde .
Zij doet ook nu nog steeds iets met dansen.
Countdown en Rockpalast heb ik eigenlijk ook wel altijd gevolgd, daarna ben ik de muziek op de TV eigenlijk wel kwijtgeraakt. Waarom weet ik niet eigenlijk....

Queen met Killer Queen waren overigens wel echt in de studio, voor zover het me goed herinner.

Ja, volgens mij ook. Daarna nooit meer gezien bij Toppop.
Queen werd natuurlijk al snel erg groot en kwamen daarvoor niet meer naar Nederland.

Tja Penny, dat was wat.
The Dizzy Man's band deden een persiflage als ze live speelden.
Die gekke (dikke) roadie van de band, Bob ketser, trok dan een balletpakje aan en werd aangekondigd als Penny te Mager
Ik heb het nooit gezien, maar de bassist waar ik mee speel zijn broer speelde in The Dizzy Man's Band, vandaar.

Alleen al die Kermis...opening met daarna het opzwellende geluid van de sologitaar, maar ook Now i'm here. Dit is Queen zoals ik ze graag hoor. Later kwamen er koortjes en zelfs toetsen bij waardoor ze commerciëel interassenter werden. Het harde rock geluid verdween nooit helemaal, maar kwam op dit album (maar ook Queen I en Queen II) zeer goed tot uiting!

Sheer Heart Attack bevat alles wat Queen tot een geweldige band maakt.

Hmm... vooral bij Toppop werd het vanaf een bepaald punt wat onpersoonlijker.
Opeens al dat publiek erbij vanaf pakweg 1984... Dan vond ik die stuntelige decors (grote slangen op de grond, Egyptische relikwieën etc.) toch wat meer uitstralen, het had wat meer persoonlijkheid.

Publiek in de studio, dat paste altijd beter bij Countdown, en ik vond het altijd het iets stoerdere broertje van Toppop, vooral omdat er soms die Countdown Live-uitzendingen waren.
Een heel ander uiterlijk, maar toch hetzelfde uitgangspunt: Een geslaagd muziekprogramma voor een breed publiek dat muziek op de voet volgt.

Die nieuwe Toppop dat sinds september op Nederland 3 wordt uitgezonden, dat vind ik een echt 3FM-partijtje. Teveel Nederlandse artiesten, een klein podiumpje en teveel volk daaromheen...
Het haalt voor mij niet het niveau van weleer.

Over Iggy gesproken... Ik vind 'm in het clipje best nog wel braaf.
Was ie er 8 jaar eerder met The Stooges, dan stond het gebouw er niet meer!

Maar laten we het weer eens over Queen hebben...

Ik zei het je toch?

fijne zweethoes, geknipt voor deze absolute Q klassieker.

Fantastisch album!!

Blijkbaar zal het volgende live album (of minstens DVD) van Queen het concert (een compilatie van beide optredens) in de Rainbow zijn in 1974 tijdens de Sheer Heart Attack tournee.
In het document "eagle rock spring tv" staat dit optreden opgelijst onder de nieuwe releases...
Mijns inziens een geweldig vooruitzicht en hier het vermelden waard:-)

Dat is zeker geweldig nieuws! Als er uit de jaren 70 iets op dvd moet verschijnen dan het liefst van de Sheer heart attack tour

Helemaal ok !!!

Queen nog pril en met een enorme drive.