Captain Beefheart and His Magic Band - Trout Mask Replica (1969)

Oke dan, mijn allerlaatste stukje over Captain Beefheart. Ik moet toegeven, dat die muziek zo ontoegankelijk is voor mij dat ik ben gestopt met het proberen die "te begrijpen". Van zowel Beefheart als Zappa heb ik wel diverse docu's, als muziekdocu's. Met de beste wil van de wereld kon ik er niets van vinden. Een aaneenrijging van klanken zowel vocaal als instrumentaal, waarbij ik de samenhang totaal miste. Ik vond het een kakafonie van allerlei tonen. Kortom die muziek was aan mij niet besteed. Ondanks dat ik in mijn jeugd ook een paar vrienden had , die lyrisch waren over Zappa. Nou ja ieder zijn smaak. Maar ik kreeg bij hen toen en bij de stukjes nu, dat als je dit niet geniaal vind je een flinke tekortkoming hebt. En dat steekt me wel een beetje . Ik sta open voor elke stroming in de muziek, maar omdat ik niet van deze avantgardistische, experimentele hou , voel ik geen muzikale dombo.

Het is natuurlijk óók een kwestie van smaak. De gevoelens en ideeën die in deze muziek tot uitdrukking worden gebracht en de stijlmiddelen waarmee dat gebeurt, moeten je nu eenmaal liggen.

Maar het heeft ook een bepaalde abstractiegraad. Dat wil zeggen: dit gaat dermate ver buiten het verwachtingspatroon dat jij en vele anderen hebben bij popmuziek. Het lijkt een kakafonie, maar dat is het niet. Er zit wel degelijk een bepaalde logica in, alleen is die niet op herhaling en herkenning gebaseerd, zoals normaal bij popmuziek (maar bijvoorbeeld niet per se bij klassieke muziek).

Klopt helemaal wat je zegt, maar (helaas?) spreekt het mij niet aan. Ik heb ook niet éénmaal mezelf negatief uitgelaten over deze muziekstroming. Ik heb de docu's van Beefheart en Zappa ook met veel belangstelling bekeken, omdat ik altijd erg benieuwd ben naar de "mens" achter de artiest. En die vond ik in beide gevallen erg boeiend. beiden musicanten die overborrelen van inspiratie en vernieuwing. Helaas kon en kan het eindprodukt mij niet boeien. Ik kan me wel voorstellen, nu, dat mensen graag van gedachte wisselen over deze muziek. omdat deze m.i. ook voor velerlei uitleg en beleving mogelijk is.

Mooi gesproken.

Because it's fast and bulbous?

Trout Mask Replica laat me steeds verbijsterd achter, maar wel met een goed/raar gevoel....
tot nu toe 4sterren, maar ik heb geen idee hoe ik hier over een jaar over denk.

Heb net het gemiddelde met 0,01 punt omlaag gebracht door deze audioterreur een 0,5 te geven...en dat is dan nog te veel eer voor Don Van Vliet en Zijn Magische Band.

want?

Daar snap ik vrij weinig van. Mijns inziens is dit een van de beste albums die ooit is uitgebracht. Tevens ook de meest lastig op waarde te schatten plaat.

Vernieuwende composities, heerlijke rauw stemgeluid. Hilarisch teksten passeren zo af en toe ook nog eens de revue!!

Sommige mensen kunnen nu eenmaal niet zo goed tegen dissonanten.

zo je anders niet een keer stemmen op deze plaat en hem een plekje in je top 10 gunnen

Als rechtgeaarde Zappiaat zou je hier toch iets meer dan 0,5 voor moeten geven. Compleet ontoegankelijke audioterreur is het nu ook weer niet, Moonlight on Vermont is bijvoorbeeld makkelijk weg te slikken, zo ook de prachtige seriemoordenaarblues van China Pig.

En The Blimp is gewoon een Zappa/Mothers track met Beefheart aan de andere kant van de telefoon.

Als ''rechtgeaarde Zappiaat'' blijf ik bij mijn standpunt, want ook al is er een directe link met Zappa, dat wil niet meteen zeggen dat ik het dan wel goed zal vinden.

Zelfs Frank heeft naar mijn mening een aantal mindere (lees: voor zijn doen slechte) platen gemaakt, dus zo rechtlijnig ben ik nou ook weer niet in mijn geloof in deze muzikale profeet

Ik heb dit album al vele jaren in mijn kast staan en heb hem in die vele jaren dan ook vele malen gedraaid, maar kan er gewoon nog steeds niets mee, alhoewel ik toch echt wel wat gewend ben op muzikaal experimenteel gebied.

Ik bezit andere platen van Beefheart, zoals Safe As Milk, Clear Spot, The Spotlight Kid en Bat Chain Puller, die ik allemaal zeker wel de moeite waard vind, dus daar ligt het niet aan.

Vergeleken bij Trout Mask Replica is Zappa's Civilization Phaze III een commerciele en makkelijk in het gehoor liggende plaat !

Nee, voor mij is het enige leuke aan Trout Mask Replica de hoes

ik dacht ik maak even een overzicht van mijn gedachte bij dit album.

1e luisterbeurt: wat een onzinmuziek hierbij is de jostiband geniaal
2e luisterbeurt: nee sorry na nog een luistbeurt nog steeds kut
3e luistebeurt: zucht ik moet echt nu eens andere muziek zoeken
10e luisterbeurt: WAAROM LUISTER IK DIT NOG
12e luisterbeurt: ach de gitaren zijn wel geinig
15e:luisterbeurt: de stem valt eigenlijk ook wel mee

NU: zit ik elke keer keihard mee te zingen. geweldige muziek(20 maal beluistert)

Hier kan ik na een eerste oppervlakkige luisterbeurt gewoonweg nog geen quotatie aan geven. Dit wil ik in alle rust met een koptelefoon nog eens "doorleven".

Wat me wel onmiddelijk opviel, waren de drums. Soms lijkt het me alsof deze binnenstebuiten gedraaid zijn of toch op zijn minst achterstevoren opgenomen zijn...Vooral tijdens "Neon Meate Dream of a Octafish" viel dit me sterk op.

Benieuwd welke richting deze op zal gaan, want zoals hier al eerder werd aangegeven, lijkt middelmaat qua quotatie hierbij uitgesloten.

Als het na 3 luisterbeurten er nog niet in wil bij mij, haak ik dan meestal af. Ik heb gewoon geen tijd om alle albums 20x te beluisteren.
Onlangs had ik enkele stukken via internet beluisterd omdat dit album in de top-100-lijst staat van Rolling Stone. En eerlijk gezegd weet ik niet wat ik daarvan moet denken. Enerzijds klinkt dit kakofonisch, anderzijds is het wel origineel en uniek. Ik denk dat je in de juiste stemming moet zijn om dit te beluisteren. Misschien dat ik dit album ook eens ga beluisteren, maar dan stukje bij stukje, dit is beslist geen muziek dat je in een verloren tijd opzet om je te ontspannen.

gek genoeg vond ik dit album interessant genoeg om mijn aandacht niet na 3 luisterbeurten te verliezen.

Voor zover ik daarvan heb beluisterd, de muziek is beslist wel interessant om het te doorgronden, maar je moet er geduld en vooral de tijd voor hebben, het lijkt een ingewikkelde puzzel.

Met een 'moeilijker' en lang album als dit ga ik mezelf niet zitten folteren door het meteen in zijn geheel uit te zitten. Eerst draai ik het enkele keren op de achtergrond en als ik er dan wat vertrouwd mee begin te raken beluister ik enkele gedeelten met volle aandacht erbij. Dan valt er al onmiddellijk van te genieten. En een volgende keer valt het album dan als geheel in de smaak. Maar dan nog blijft het soms zinvol zo'n lang werk af te spelen als kant a en kant b, zoals vroeger op vinyl.

en ook nog kant c en d, in dit geval...

(en hoe zo, zoals vroeger )

Zoals vroeger, toen ik nog vinyl kocht.

Ik heb deze plaat nu al zo'n 8 keer beluisterd en hij begint wel langzaam aan op zijn plaats te vallen. Maar nog steeds zijn er stukken en nummers waar ik het idee heb dat "his Magic Band" gewoon de jostiband is. Ik ben best wat absurde en experimentele muziek gewend en die vielen meestal snel op hun plaats, maar deze wil er nog niet echt in.

Mijn vader heeft de twee platen "The Spotlight Kid" en "Unconditionally Guaranteed" en die vind ik best aangenaam om te luisteren, maar niet echt bijzonder.

Maar kan iemand me het laatste zetje geven om deze plaat helemaal te begrijpen?

PS: Heeft iemand de hoge plaats in de Radio 6 Album Top 60 opgemerkt? Dit album stond maar liefst 8e! De hele lijst is trouwens top. Daarbij vergeleken valt de Top 2000 in het niet.

@Teunnis, misschien helpen deze qoute's van RYM:


de mooiste en misschien wel de meerst ware


Iemand anders over TMR bij het album Metal Machine Music:



De volgende vond ik ook erg toepasselijk



en nog een mooie.



In het boek kunst voor dummies staan 6 herkening om een goed kunstwerk te herkennen:

* Weet het je telkens als je er naar luisterd te verrassen?
* drukt het goed uit wat het beoogd uit te drukken?
* Kan het steeds opnieuw je waardering wegdragen?
* Ontdek je geregeld nieuwe invalshoeken?
* groeien mysterie en uitstraling met de dag?
* Kan je er met moeite niet naar luisteren?
(waar hier luisteren staat, stond oorsprongelijk kijken)

Nauw pas deze vragen eens toe op TMR voor jezelf. en wat kun je dan concluderen?

Leuk hoor, maar moet dat nou weer met schelden gepaard gaan? Mensen die van dit soort 'moeilijke' muziek houden, zijn daar vaak nogal trots op en neigen daardoor wel eens naar wat ik dan maar muzikaal fundamentalisme zal noemen: wat zij goed vinden IS goed, en wat zij kut vinden IS kut. Wie het niet met ze eens is, is inferieur. Verder lijken ze alle 'muzikale heidenen' zo snel mogelijk allemaal te willen bekeren, meestal gepaard met het nodige verbale geweld. Echt, ik heb 3 woorden voor dit soort gasten: get a life!

En nu ga ik snel deze plaat weer eens opzetten.

Meeeens, maar vond de tekst wel grappig als je de tekst tussen de vele overheersende negatieve berichten leest op RYM , krijg je (bijna) begrip voor zijn uitspraak

Ik krijg eerlijk gezegd nooit begrip voor dit soort geschreeuw. Tien keer zeggen dat iets meesterlijk is en dat mensen die dat niet inzien onwetend zijn, maakt het album nog niet goed. Dat is niet elitair, maar gewoon droevig.

ik heb ook deze nog steeds niet als geniaal kunnen bestempelen

het ligt vast aan mij, ik vind het ook maar een berg overbodig gebleer en muzikaal is het bij vlagen boeiend maar niet meer dan dat, dankzij zappa, maar het talent van beefheart ontgaat me volledig

Ik snap ook nog steeds niet helemaal wat er zo geniaal aan dit album is. Maar het schijnt zo te zijn dat alleen echte TMR liefhebbers recht hebt op een zitplaats in het ruimteschip dat in 2012 de uitverkorenen ophaalt.

dus vooral blijven proberen..

bijzonder is het iig wel, ik ken geen enkele plaat die hier in de buurt komt

ik snap ook best dat men het wel kan waarderen, maar mij doet het te weinig

misschien toch nog ene keer of 10 beluisteren?

de plaat staat niet voor niets op 8 in de album top 60 zegt men, evenals 4 platen van zappa, maar dit terzijde

ergens zal dit toch wel ene meesterwerkje zijn,hoewel ok computer op 3 te vinden is, en die vind ik 3 keer niks te bijzonder, iig niet om op 3 te plaatsen in een album top 60, verre van