Captain Beefheart and His Magic Band - Trout Mask Replica (1969)

schijnt dat je na een tig tal luistrbeurten ineens de genialiteit inziet

mij kan het totaal niet bekoren, veel te veel rommel die op muziek moet lijken

ik kon dit album al vanaf de eerste keer.

Vreemd, ondanks mijn liefde voor Beefheart [Safe As Milk en met name Shiny Beast zijn mijn favoriete albums] kwam ik bijna nooit door Trout heen. Sinds ik echter regelmatig freejazz draai gaat het album steeds beter bevallen.
Dat moet met elkaar te maken hebben.

Als bier nummer 37 achter de rug is, is die lelijke aan de bar ineens beeldschoon. Bij TMR is het ook even graven en draaien voordat je door al het gruis wat ziet fonkelen. Gisteren ruilde ik 7 euro voor TMR. 's Nachts achter het stuur, na een dag lang klussen, schoof ik het schijfje voor het eerst in de favoriete gleuf van mijn auto. De koplampen gaven me zicht op heen- en weer zwiepende boomtoppen, afgebroken takken en dode konijnen. Ik reed door mijn eigen Frownland. Het is een kwestie van uitspugen of omarmen, die voortdurende draaikolk van blues, (free)jazz en totale waanzin. Ik ga 'm koesteren. Denk ik.

Fantastisch, fantastich. Maar perfectionistisch als ik ben; sommige lyrics had ik liever iets abstracter gezien (When Big Joan Sets Up).

Dit album werd me dus eens met klem aangeraden door een mede-MuMe-lid. En ik had er grootse moeite mee dit door te struinen. Meteen maar excuses aan de fans, maar dit komt op mij over als een griezelige wirwar van onduidelijkheden en overmatig gebruik van amikale muzikaliteit. Dus.... En vocaal is het tot op het bot irritant en stijgen mijn haren te meer van gruwel ten hemel.

Dus jullie veel plezier ermee, ik zal dit iig niet meer opzetten.

Is het nu wel je genre?

Ach, heb het 2-3x beluisterd en vond het dus wel ondersteunend genoeg voor een stem.

Dus als ik het goed begrijp ben je nu kaal?

Of hij heeft 's werelds grootste afro

pff wat een gestoord album na 5 keer de eerste 5 nummers te hebben geluisterd proef ik de briljantie maar heb nog even te gaan, hopelijk kom ik er snel in..... mesnen oordeel niet te snel dit album heb je nou eenmaal niet snel door ook niet na 2 of 3 luisterbeurten.

Sinds vorige week luister ik dit album weer elke dag, en ik dacht laat ik vannacht, in mijn nachtdienst eens een stukje zetten bij dit album

“De eerste keer toen ik dit album hoorde wist ik niet goed wat ik er precies mee moest en hoe ik het moest plaatsen. Maar het album kreeg een tweede kans, en één keer per maand beluisterde ik voorzichtig een aantal nummers van dit album, soms in de mp3 speler, en meestal achter de computer tijdens het serven over internet. Na een aantal maanden pakte de nummers mij meer, waardoor ik meer van dit album moest horen.”

Dit stuk schreef ik ongveer eeen jaar geleleden, na aanleiding van EVANSHEWSON's beschreven tegenvallende ervaring rond dit album. Ik dacht misschien kan ik hem (en alle andere die dit abum niet mooi vinden) er van overtuigen van het feit dat dit een van de meest sublieme albums aller tijden kan zijn als je het een kans geeft. Ik wilde zeggen er is niemand, die als hij dit hoort denkt: HE goh leuk... ieder mens met enige hersen activiteit reageert hierop met; Wat is dit?!!!!!

Ongeveer 3 jaar terug kreeg ik toevalig de album lijst The RS 500 Greatest Albums of All Time onde rogen. Elk jaar was ik weer teleurgesteld in veronica’s album top 1000. In deze lijst (RS 500) zag ik 2 keer bob dylan in de top 10 en mijn favoriete bob dylan plaat ook nog (blonde on Blonde). In de top 20 stond Miles davis, the velvet underground en jimi hendrix. En als klap op de vuurpijl; Coltraine a love supreme in de top 100. Ik was direct verkocht. Op die avond besloot ik om alle albums te gaan beluisteren van die lijst. Ik bladerde de lijst wat door en een van de albums die ik downloade waren; Stg Peppers, the downward. Stg peppers sloeg er bij mij in als een bom (misschien was ik wat bevooroordeeld omdat hij op 1 stond, maar goed. Na zonder een willekeurige volgorde kwam ik terecht bij the downward spiral (nine inch nails) loveless en wat albums van bruce springsteen Door nine inch nails en loveless was ik stom verslagen: waarom kende ik dit niet… het was gewoon te goed voor woorden.
En toen zag ik op usenet; Captainbeefheart – trout mask replica” staan. Ik had werkelijk nog nooit gehoord van het hele album. Hij stond in de top 100, voor wie de lijst kent. Is TMR niet het geen wat je direct verwacht als je naar de andere albums kijkt.

De eerste keer dat ik dit album hoorde dacht ik: wat is dit. Ik was niet direct verkocht maar ik wel direct verlslaafd. Na een aantal luister beurten groeide de plaat uit tot een van mijn favourieten. omdat deze plaat mij zo facineerde begon ik recenties te zoeken over dit album. In november 2006, kwam musicmeter als één van de eerste hits bij google (dit album heeft mij naar MUME geleid volgens mij). Ik liet hem regelmatig aan vrienden horen, maar geen van mijn vrienden kan dit waarderen, dus hield ik het zelfde praatje zoals ik deed hierboven; Met de boodschap heb geduld, dit is echt mooi, je hoeft er alleen maar aan te wennen. Echter Geniaal heb ik het nooit kunne noemen.
Om eerlijk te zijn, Ik hoor zelf die zogenaamde echte genialiteit ook niet. Die genialiteit waar over alle rockcriti hun lof uit schreeuwen, Nieuwe ritmes, vernieuwd… het zal allemaal wel.. Deze plaat klinkt als een grote grap en dat is wat mij juist aan sprak. Ik beschouwde (en doe dit nog steeds) het als mijn liefde voor gekte. Ik hou van gekte, chaos. Dat iets wat heel simpel lijkt, zo varieërend kan klinken, het verbaasde mij 3 jaar terug en het verbaasd mij nu nog steeds. Trout mask replica is en blijft gevoelsmatig een genot voor mijn oren en één van mijn favoriete albums allertijden.

Voor de iedereen die dit album wil proberen (Ik probeer het gewoon nog een keer ):
Wist je dat iemand die de eerste keer heroine gebruikt kots misselijk is, tot gal braken toe. Maar na een paar keer is die stof het meest fijne en verslavende wat je ooit zult mee maken. Zo kun je het ook een beetje zien met TMR. (Er is niemand, die zonder dat hij bevoordeelde recenties heeft gelezen over de genialiteit enzo, na de eerste luisterbeurt het mooiste album allertijden vind.)
Draai dit album 7x .ook al denk je dat je het verplicht uit moet zitten. en doe die 7 draai beurten in één week ongeveer. En wie weet, vind je dit ook één van de meest sublieme albums ooit, of
Hé de cd van Trout mask replica is afgelopen, jammer....

De humor die de Captain en zijn maats hanteren is heerlijk. Hoe komen ze er toch op om elkaar namen als The Mascara Snake te geven!

Nooit meer geevenaarde geniale mafkezerij

Geen idee wat ik hierover moet schrijven, dus ik doe maar wat. We zien wel wat eruit komt.

Trout Mask Replica is album waarvan ik geen vergelijkbaar bij kan noemen. Ik heb bijvoorbeeld nog nooit een ander free-jazzalbum gehoort wat is volgestamd met popsongs. En daarmee bedoel ik op een dusdanige wijze volgestamd, zodat je minstens de helft van de nummers ontgaat, als je een beetje kunnen genieten van wat dan nog net wel herkent. Niet dat dit erg is, het maakt het album juist weer een feest om te luisteren, je weet nooit van te voren wat je gaat horen.

En terwijl de gitaren je om de oren vliegen en de rauwe stem van Captain Beefheart mooie melodien voortbrengt doet de drummer zijn uiterste best om de boel nog een beetje bij elkaar te houden, wat leidt tot een kakafonie van klanken die aan de ene kant voor geen meter bij elkaar passen, maar aan de andere kant wel op een geniale manier toch cohesief klinken.

De eerste keer dat ik deze plaat luisterde vond ik het één van de vreselijkste albums die ik ooit had gehoord. maar naar een paar keer een poging te hebben gewaagd om hem helemaal van het begin tot het eind te luisteren, dacht ik: 'dit is niet zomaar wat gepiel'. ik wist dat captain beefheart en zn band het echt zo bedoeld hadden om het zo chaotisch te laten klinken. Te bedenken dat beefheart elke noot op dit album heeft uitgedacht... hoe geniaal kun je zijn als je een heel album, waar hoofdzakelijk geen structuur in lijkt te zitten, en waarvan je in eerste instantie zou denken, dat het complete improvisatie is gewoon noot voor noot is uitgewerkt. het blijft niet echt bepaald een rustgevende plaat, maar het is cker een meesterwerk van Beefheart.

Deze week maar eens gekocht, moet wel als Zappa (en Mudbird Shivers van de Ex!) fanaat . Ik vind het echt een geweldige plaat. Ritmisch geniaal (tijdens de eerste luisterbeurt kan het rommelig lijken, maar 't is meer dat er veel wisselingen inzitten), lekkere partij hoekige gitaren er overheen, en dan een laag poezie van Beefheart erover. En je avond kan niet meer kapot .

Als Beefheart-'fan' toch een hart onder de riem van Rei: ook ik kom hier niet echt lekker door heen. Velen beschouwen dit als zijn meesterwerk, ik trek dit toch niet: te weinig (zeg maar gerust 'geen') structuur en dat is (iets van een melodie zeg maar) voor mij bij muziek wel een vereiste....

Maar goe, blijft een feit dat deze man bij mij op een voetstuk staat en ik wel vele andere platen van hem in de kast heb staan...

Voor 'den beginnert': luister vooral eens naar 'The Legendary A&M Sessions' (uit, naar ik meen, '66 (pas uitgegeven in '86)): als ware pop/rock-liefhebber begrijp je dan wat bedoeld wordt.......deze Gigant kan zich echt tot de 'buitencategorie' getalenteerden beschouwen...

Nb. Idd voor den oplettert: ben ook nie zo'n fan van 'free-jazz'....

En zo eens lusiter ik er weer naar min meer detail (gewoon op de tekst lettend ofzo)... en valt me op dat hij toch even Steve Reich nadoet in Moonlight on Vermont

Weer wat erbij gedaan, mijn bezwaren tegen deze plaat nemen steeds meer af. 3,5/5.

een trout mask replica is een engels straattaal woord voor onzin. met andere woorden moeilijke muziek en abstracte teksten waren te verwachten. op het moment vind ik het nog totale rotzooi maar ik heb het gevoel dat er meer achter zit.

Misschien ook wel helemaal niks. Lijkt me het meest voor de hand liggend. Maar als ik het fout heb, let me know

Je hebt het fout Ad .

't Is nu eenmaal voor gevorderden, hè

Ach ja voor een dubbeltje geboren enz enz.

... en nooit moeite gedaan om een kwartje te worden, bedoel je?

Ik ben inmiddels een euro geworden, mijn beste!

Die schijnt de laatste tijd weer aan inflatie onderhevig...

Dat ben ik al 54 jaar maarrr, still alive and kicking!!!!!!!!!!!!!

Nu nog deze plaat doorgronden en dan kun je met een gerust hart richting pensioen