Captain Beefheart and His Magic Band - Trout Mask Replica (1969)

De versie van Orange Claw Hammer op deze mixtape (met Zappa op akoestische gitaar...) heeft erg veel weg van een folknummer, gezongen door een van de Clancy Brothers...

Wat een heerlijk nummer

Ik heb veel gehoord over dit album, maar weet er gewoon te weinig vanaf. Speelt Zappa nu ook de hoofdrol op dit album, of maar een bescheiden rolletje?

Is dit te vergelijken met de eerste 3 albums van Zappa met The Mothers, of is het toch een stuk anders?

Ik ben best benieuwd naar dit album, maar weet niet of het iets voor mij is.

Ik ken alleen het eerste album van Zappa met The Mothers, maar dit is wel heel wat ontoegankelijker. Fragmentarischer, meer blues-gericht, knettergek.

Anders moet je eens naar de recensies kijken: begint goed met een 5* en snel daarna een 1,5* en 0,5*.

Ik sluit me daar bij aan herman.

Ik ben wel groot fan van Zappa's muziek en kan de eerste drie albums dromen.

De vraag of dit enigzins te vergelijken is met het eerder werk van de Mothers is simpel: absoluut niet.

Dit is, tjah, blues / jazz / rock / alternative / avant-garde / verzin-zelf-een-genre, waar bij vlagen geen touw aan vast te knopen is. En dan bedoel ik dat niet in de zin van bijvoorbeeld Zappa's Jazz From Hell of Civalization Phase III.

Je kan het album altijd proberen, het is niet duur, maar los van de productie, heeft Zappa of zijn muziek, weinig met dit album te maken.

Bedankt voor de tips. Ik zal eens zien of ik dit album voor een leuk bedrag kan scoren. Het is een hoop gekte en een wat ongestructureerd album wat nog extremer is dan de meest extreme Zappa albums volgens mij, tenminste als ik van de meeste berichten hier afga. Fasten your seat belts met dit album zeker?

Absoluut. Ik heb het album nu al een jaar of vier, maar ik heb er nog steeds een haat/liefde verhouding mee. Kijk even goed rond op internet ofzo, meer dan 5 euro kost dit album meestal niet.

En als je hem dan hebt ben ik zeer benieuwd naar je bevindingen!

Vreselijk schande, dat lage gemiddelde. Het is mijn favoriete album aller tijden.

Inderdaad. Maar kijk eens naar het relatief hoge aantal stemmen. Een hoop mensen die op de status van klassieker afkomt maar daar even snel weer van afkeert.

Meer info over dit album staat (uiteraard) op Wikipedia...

Ik beschouw mijzelf als een zeer groot liefhebber van Zappa en kan zelfs genieten van zijn ''extreme'' platen, zoals Lumpy Gravy, Civilization Phaze III, Jazz From Hell, Yellow Shark en Thing-Fish.

Trout Mask Replica is zelfs met zulke albums vergeleken bijna niet te bevatten, want Beefheart is hier van een absolute muzikale buitencategorie !

Ik denk dat de meesten hier het wel eens zullen zijn met Tom Waits' opmerkingen over dit album:
Een meer rake typering ben ik in ieder geval nog nergens tegengekomen.

Dit is ZO GOED, ik werd hiermee geconfronteerd als broekie van een jaar of 14 (als beginnend Zappa gek), kon er natuurlijk niks mee... Nu, 30 jaar later is het uitgegroeid tot een top 5 plaat in de collectie. Dit is 40 jaar oud en nog steeds 1 van de meest vooruitstrevende platen die ik ken.

Frank Lammers als Captain Beefheart.....ik ga er heen...ben erg benieuwd.

Moonlight on Vermont blijft magisch....door youtube kom je er achter naar welke rijke muzikale als wel filmgeschiedenis dit nummer, al of niet bewust, naar verwijst. Don van Vliet moet in de jaren 50 en 60 veel van deze muziek gehoord hebben.

"Moonlight in Vermont"
Muziek:
Lana Turner
Frankie Laine
Gerry Mulligan
Nat King Cole

"Give me that oldtime religion":
Muziek:
Mahalia Jackson
The Caravans
The Blind Boys of Alabama
Film:
"Sergeant York"
"Ïnherrt the wind"

Berichten over Frank Lammers' voorstelling en het optreden bij DWDD verplaatst naar Captain Beefheart

Aaah die gekke Capitein. Hij Gooit gewoonweg een aantal muziekstijlen in zijn grote hoed. Een beetje blues, een beetje jazz, een beetje rock , een heleboel rarigheid en een snufje zout. Vraagt aan Snorrenmans Zappa of hij het een beetje wil mixen en klaar is kees: De Trout Mask replica is klaar.

Dit Reviewen is haast een onmogelijke zaak. Dit is chaos vermomt als een rockplaat. Een monster dat elke seconde wel lijkt te veranderen. De drums dragen de composities niet maar pletten het tot alleen het sap overblijft. Dit is kijken naar een diamand in troebel water. Eerlijk gezegd weet ik niet eens of ik deze plaat met zo iets transparants als water mag vergelijken. Dit album is zo doorzichtig als onverwerkte olie.

MAAR Toch, het raakt me. Het is alsof je luistert naar een oude man die door ratelt over zijn leven. Herinneringen kan deze man niet meer uit elkaar halen. Begonnen we bij het ouwe huisje waar hij ooit geleefd heeft, geen seconde later zit hij over zijn eerste vriendin te zeuren. Ik snap geen ene donder wat de man wil zeggen en vind hem bij vlagen irritant, toch heeft het wat aandoenlijks en ach hij bedoeld het zó goed.

Geniaal album 4,5*

[quote]Lucsz schreef:
Vreselijk schande, dat lage gemiddelde. Het is mijn favoriete album aller tijden.[/quote)

en dat vind ik dan weer onbegrijpelijk. Wat een teringherrie. Dat niemand zegt dat je hier eens lekker voor je plezier naar gaat luisteren. Ik sta best voor veel dingen open, maar dit is gewoon een bijeengeraapte rotzooi. Nee, als ik dit bijvoorbeeld met (zelfde tijd) blood, sweat en tears vergelijk is het niet eens een vergelijking. Laat staan als ik de Beatles erbij betrek. Maar voor de mensen die voor dit belachelijk hoge gemiddelde hebben gezorgd. Veel plezier bij het luisteren en gek worden (of zijn)

Hehe, thanks

Beatles?

Beefheart en The Beatles zijn inderdaad niet erg goed te vergelijken (dat wil zeggen, je kunt ze best vergelijken, maar er zijn niet veel overeenkomsten)

Aan je top 10 te zien ook niet verwonderlijk dat je dat vindt. Muzikaal allemaal héél brave artiesten die vrij keurig binnen de lijntjes kleuren. Maar als je bijvoorbeeld ook van free jazz houdt, dan is deze Captain zo gek nog niet.

Kom nou, zo ontoegankelijk is dit toch niet? Ik vind hem goed te doen, ook al hou ik niet zo van albums die rond de vijf kwartier klokken.

Wat een frustratie om niks. Als jij vind dat goede muziek vergelijkbaar moet zijn met de Beatles (wat zoiezo een vreemde gedachte is) dan vraag ik me af wat je bij je nummer 10 Christina Aguilera hebt gedacht.

Maargoed onze excuses voor het hoge gemiddelde hoolie. Ik ben er ook boos over!!

ik heb ze in één ruk uitgeluisterd
Nu nog Metal Machine Music voor de bijl laten gaan.
Maar itt MMM is TMR wél een steengoed album dat zijn geheimen pas prijs geeft na vele malen intensief beluisteren.
Neon Meate Dream of a Octafish (wat een titel ) , Hair Pie Bake 1 &2 ,Moonlight on Vermont , Pena
Ach eigenlijk zijn ze allemaal even goed , maar je moet er veel moeite voor doen.

Berichten verplaatst naar Muziek > Nieuws > R.I.P.

Toch snap ik je wel een beetje Hoolie55, dit is best een verre van gemakkelijk album te noemen. Het kost mij, toch een grote Beefheart fan, ook veel moeite om deze in eenmaal uit te zitten. Laat staan er van te genieten. Het blijft wel een uitdaging om zeg maar, deze net zo lang draaien tot dat muntje een keer de goede kant opvalt. Maar het duurt eigenlijk al te lang. Toch hou ik vol.

Toch knap, dat na al die luister beurten niet naar het land van de filistijnen is gestuurd, maar nog steeds af en toe de weg naar je cd speler weet te vinden. TRM blijft fascineren op zijn eigen eigenwijze manier. Hierom alleen kan ik het 5* geven

Het is een album waar je voor moet gaan zitten, even tussendoor werkt het niet. Je ontdekt ook telkens iets nieuws in het album. Ik denk dat ik, doordat ik meerdere instrumenten bespeel, een redelijk goed inzicht in composities heb, maar bij deze plaat moet ik soms toch ook even achter mijn oor krabben. Ik vraag me af of ik ooit elke noot uit m'n hoofd zal kennen en begrijpen.

Het is in ieder geval een mooi streven, en met deze plaat ben ik nog wel een jaartje of 60 zoet.

Deze is vergelijkbaar met Lumpy Gravy en de eerste albums van Zappa met Mothers denk ik of niet?

Enigszins, maar dan nog een stuk vager.

Gewoon rommel dus.