menu

Lou Reed - Berlin (1973)

mijn stem
4,14 (900)
900 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: RCA

  1. Berlin (2:32)
  2. Lady Day (4:30)
  3. Men of Good Fortune (4:37)
  4. Caroline Says I (3:57)
  5. How Do You Think It Feels (3:42)
  6. Oh, Jim (5:13)
  7. Caroline Says II (4:01)
  8. The Kids (7:55)
  9. The Bed (5:51)
  10. Sad Song (6:55)
totale tijdsduur: 49:13
zoeken in:
avatar van bikkel2
4,5
Oh Lura, je moest eens weten wat ik allemaal nog moet ontdekken.
Betreft muziek dan.

Ik ben zeker geen echte Lou Reed fan, heb bv.weinig met zijn zangstem ( zelfde euvel met Dylan) maar dit is een fraai album, waar zijn stem mij dan ook niet in de weg zit.

avatar van Lura
5,0
Ja, Dylan en Reed zijn bepaald geen geweldige zangers om het eufemistisch uit te drukken.
Ik zal je stemlijst eens onder de loep nemen, misschien heb ik nog wel wat leuke klassiekers in de aanbieding voor je, ben ten slotte een decennium ouder.
Misschien is dit iets voor je? Terry Callier - What Color Is Love (1972)
Dit is wel een geweldige zanger, luister ook maar eens naar zijn debuut.

avatar van bikkel2
4,5
Thanx Lura. Ik zet 'm op mijn lijstje

avatar van Sater
4,5
Lura schreef:
(quote)

Nu pas ontdekt?! Absoluut het meesterwerk van ome Lou. Oh, Jim, gaat trouwens over Iggy Pop.


Neuh, het hele album is een conceptplaat over de relatie van de fictieve Jim en Caroline, waarvoor hooguit Reeds eigen liefdesleven model heeft gestaan.

avatar van Lura
5,0
Sater schreef:
Neuh, het hele album is een conceptplaat over de relatie van de fictieve Jim en Caroline, waarvoor hooguit Reeds eigen liefdesleven model heeft gestaan.

Dat weet ik, maar Oh, Jim gaat over Iggy Pop, bij de burgerlijke stand bekend als James Newell Osterberg en Jim voor zijn vrienden. Raadpleeg eventueel de literatuur er maar op na.

avatar van Sater
4,5
[quote]Lura schreef:
(quote)

Heb al heel wat literatuur gelezen, maar dit nooit gehoord. Heb jij een referentie? Even snel googlen levert ook weinig relevants op.

avatar van Lura
5,0
Bert van der Kamp schreef het al in zijn recensie in Oor, bij het uitkomen van het album. Hij was goed bevriend met Reed.

avatar van bikkel2
4,5
Het zou zomaar kunnen natuurlijk.
Ik pak meestal de engelse wiki aangaande albums - is beduidend uitgebreider dan de nederlandse.
Iggy was begin 70's flink de weg kwijt en het circuitje van toen was vrij close. Iedereen kon elkaar.
V.der Kamp zal het dan ook niet uit zijn duim hebben gezogen.
Anderzijds was Lou erg wispelturig......tja....zeg het maar.

avatar van Funky Bookie
4,0
Wat een groeiplaat.
Ik kende deze nog niet en van wat saai de eerste keer ga ik het steeds meer waarderen.
Ik zit nu tussen 3,5 en 4* in, maar hij krijgt het voordeel van de twijfel omdat ik Sad Song zoooo mooi vind.

avatar van perrospicados
5,0
Wat leuk dat er nog steeds mensen zijn die deze plaat ontdekken. Kennelijk is het 'omver geblazen worden' effect wat wij hadden in de 70's nu niet meer zo aanwezig. Zo gaat dat (sprak de oude man )

avatar van Chris de Graaf
5,0
Briljante plaat. Ontzettend mooi maar ook zo verschrikkelijk treurig dat ik er niet al te vaak naar kan luisteren.

Ik vind trouwens dat Lou het eerste deel van zijn carriere (tot eind jaren 70) een erg goede zanger met een erg fijne stem was. Zijn stem werd alleen helaas met de jaren rap minder.

avatar van Rudi S
5,0
Lura schreef:
Bert van der Kamp schreef het al in zijn recensie in Oor, bij het uitkomen van het album. Hij was goed bevriend met Reed.


Ah ik lees het nu pas, klopt wel dat B vd K een zekere relatie met Lou had, maar bevriend is toch echt teveel gezegd ( wel met Peter Hammill ( schaakinterview 1/2-1/2 ).
De verschillende ontmoetngen met Lou waren wisselvallig, mooi is dat artikel waar een nukkige Lou , Bert een nederlands artikel laat vertalen.
Ten tijde van dit album was Bert overigens nog vrij nieuw, hij was ( Oor)journalist geworden nav een recensie van het debuut van Roxy Music.

avatar van Lura
5,0
Dat laatste kan ik me niet meer herinneren. In 1977 heb ik de kans gehad om ook recensent te worden bij Oor. Er werden toen 500 exemplaren van The awakening dream van Jurriaan Andriessen verdeeld onder geïnteresseerden om daar een recensie over te schrijven. Heb toen geen recensie ingeleverd, omdat het album mij totaal niet aansprak.
Las jij toen al Oor, Rudi S? Lijkt me sterk, je was toen pas elf.

avatar van Rudi S
5,0
Lura schreef:
Dat laatste kan ik me niet meer herinneren.


Recensie wedstrijd 1972, staat o.a. in Oor mei 2011 0p blz 9.

avatar van Rudi S
5,0
Lura schreef:

Las jij toen al Oor, Rudi S? Lijkt me sterk, je was toen pas elf.


Tja ik was een soort van wonderkind en kon toen al lezen

avatar van Lura
5,0
Rudi S schreef:

Recensie wedstrijd 1972, staat o.a. in Oor mei 2011 0p blz 9.

Dat verklaart een hoop, lees al vele jaren de Oor niet meer, en in 1972 las ik Oor nog niet alhoewel ik toen al kon lezen.

avatar van brandos
4,5
Lurazegt;
maar Oh, Jim gaat over Iggy Pop
Het mooie van deze plaat is eigenlijk dat het een soort tijdloos verhaal is over destructieve geliefden, een verhaal die telkens weer opnieuw waar wordt, zoals in de vorm van de relatie tusssen Kurt Cobain en Courtney Love. Wat hem tevens tijdloos maakt is dat het een doorlopend verhaal is waarvan toch ieder nummer ook op zichzelf blijft staan. Wel een heftige plaat dit, vooral t.h.v. 'the kids'. Toch weer eens wat vaker luisteren deze.

avatar van John Self
5,0
Ben mijn lp's op zolders aan het doorspitten. Kom veel rommel tegen maar ook dingen die een ere plaatsje verdienen. Had al eerder mijn Thorens een plekje in de huiskamer gegeven maar had nogal wat technische problemen. Allemaal verholpen.

Nu draait hij Berlin. O wat een mooie plaat is dat. Ik was rond de 16 of 17 toen hij uitkwam. Was nooit een grote Reed fan geweest. Tot Berlin verscheen. Ik kon als jochie de diepgang niet helemaal vatten maar voelde wel de intense treurigheid en het drama. En soms (zoals bij The Bed) kostte het moeite mijn puberige emoties te onderdrukken en niet meegezogen te worden in wat Reed je hier voor schotelt.

Nu na jaren en inmiddels oud, hoor ik een tijdloos document met prachtige teksten en schitterende muziek. De emoties worden nog steeds geroerd maar nu in proporties die te hanteren zijn. Een van de mooiste platen ooit gemaakt.

UnknownPleasure
And I said, oh, oh, oh, oh, oh, oh, what a feeeeeeeeeeeeeeeeeeeeling

Gisteren een nieuw exemplaar van 'Berlin' aangeschaft. Oude was letterlijk grijsgedraaid. Nog steeds wordt ik gepakt door de teksten en de muziek van deze LP. wat een intensiteit, Het waarderen van deze plaat vroeg wat doorzettingsvermogen, zoals wel vaker bij ome Lou, maar dan heb je echt wat.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:29 uur

geplaatst: vandaag om 09:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.