Lou Reed - Berlin (1973)

Voor dat bedrag bekijkt ome Lou het maar lekker. Wat een elitaire dropl*l is het ook geworden.

het orkest zou ook graag een boterham willen eten. Maar voor de rest heb je gelijk; je betaalt hier wel voor Lou Reed.

Mooier dan de plaat zal het toch nooit worden... ik laat het graag aan me voorbijgaan...

Geef mijn portie ook maar aan fikkie, zo bijzonder is Berlin nou ook weer niet.

Nou, dat is Berlin juist WEL...

Dan zou ik maar gaan als ik jou was.. Ik heb er veel minder mee.

Ja, Reed heeft wel betere albums dan Berlin gemaakt. Snap ook niet wat er nou zo bijzonder aan is.

Jij bent meer van Transformer, herman?

Ja, dat vind ik echt een geweldig album. Misschien dat ik deze nog wat meer moet leren waarderen, maar ik heb hem nu een paar jaar in de kast staan en kom nog niet hoger dan 3,5*.

Ook een geweldig album ja

Ik vind het best een aparte plaat hoor, maar qua muziek en compositie nu ook weer niet zo bijzonder dat ik er van uit mijn pan flip. Sommige nummers snijden wel tot op het bot, wat inderdaad knap is, maar na verloop van tijd hoef ik die ook niet meer zo vaak te horen eigenlijk (het effect ebt namelijk weg bij te vaak luisteren, en wordt een truukje). Verder weinig redenen om dit te draaien moet ik zeggen.

Het grijpt mij keer op keer beet. Ook de reden dat de plaat op 1 staat in mijn top 10. Platen van deze klasse zijn zeer zeldzaam.

Dus jou zien we ook in de HMH?

Nope, ik ben geen concertganger

Mooi toch een kaartje gekocht! ben erg benieuwd, ik vind het een zeer goed album maar ik prefereer transformer tot nu toe wel boven deze. wellicht dat we daar ook nog wat van te horen krijgen want drie kwartier lijkt me n beetje kort voor n concert..

The Kids, dat is echt weergaloos. Kippenvel als die kindertjes beginnen te schreeuwen.

De rest van het album vind ik echter een stuk minder. Snap de klassieker status niet helemaal. Transformer is op alle fronten een betere plaat.

Kleine 3,5*

Transformer vind ik meer een collectie fantastische liedjes.

Maar Berlin is een conceptalbum, het werkt alleen als je het in een keer tot je neemt en dan is er ook geen weg meer terug.

Heb ook een kaartje gekocht voor het optreden in HMH, hoop inderdaad op een flinke set toegiften.

4,5 sterren.

Lou Reed biedt ons op deze plaat tien mooie composities, qua stucturen ingewikkelder en meer berekend dan in "Transformer". Als ik dit enkel en alleen op creativiteit zou moeten beoordelen, krijgt hij een vette 4,5*. Vooral dan voor 'Lady Day', 'Man of Good Fortune' en 'The Kids', drie topnummers.
Hierop spelen allemaal perfecte muzikanten, in tegenstelling tot op zijn voorganger, wat op zich een voordeel lijkt maar... ik vind dat Bob Ezrin deze plaat erg overgeproduced heeft. Waar de nummers in het vorige album uitblonken in eenvoud en soberheid, gaat deze plaat soms de mist in met pathetische strijkersarrangementen ('Caroline Says II'), ingestudeerde dubbeltrack gitaarsolo's, overdreven bombast en van die vreselijke, eindeloze outro's ('Sad Song'). Door deze pompeuze sound moet deze plaat inboeten aan originaliteit. Geef mij maar de stripped-out sound van "Transformer".
Ondanks dat alles toch 3,5*

prachtig werk van lou reed, voor mij het mooiste wat ie heeft gedaan sinds de eerste velvet underground plaat, niet dat ik die andere vu albums slecht vind, maar dit vind ik ietsje mooier, het komt ook mischien door het verhaal dat het album vertelt.

Heb het album net gekocht en beluisterd voor da eerste keer.

Wil er iemand mij vertellen wat hier zo geweldig aan is?

Lennonlover, niet na één keer draaien al opgeven! Je moet "Berlin" gewoon nog een paar keer luisteren. Het kwartje valt dan vanzelf wel .

okay, dit zal ik doen!

Ik vind Transformer véél toegankelijker.
Desalniettemin is Berlin ook een goed album natuurlijk.
Maar Transformer blijft mijn favoriet, er staan gewoon toch iets meer sterke songs op !
4 sterren voor deze ! ****

Sinds ik zojuist Lou Reed het album integraal heb horen spelen (in de HMH) heb ik dit album opnieuw ontdekt.

Wat is dit toch een ontzettend sterk album. En wellicht één van de eerste en weinige conceptalbums die ECHT standhoudt.

Amen

Een album zonder zwake punten en inderdaad een fantastisch optreden!
Hij wordt wel oud he!

Ga dinsdag naar Lou Reed in... de Tempodrome in Berlijn! Leek me toch wel de perfecte locatie voor dit concert. Ben echt heel benieuwd hoe dit anno 2007 over het voetlicht komt.

Ik ben maandagavond naar de Europese premiere geweest in Vorst (Brussel). Het begin vond ik absoluut niet goed. Veel te theatraal en hij zong ook te luid, dan ontdek je pas dat hij eigenlijk niet kan zingen. Vanaf Caroline 2 werd het allemaal veel ingetogener en beter. De drie laatste nummers waren wel een schitterende apotheose, met vooral kippevel op alle rijen bij Sad Song gevolgd door een staande ovatie. Hij heeft uiteindelijk maar drie bisnummers gebracht, maar wel twee van mijn favoriete album, Transformer - zijnde Satellite Of Love en Walk On The Wild Side. Dan liet hij het publiek nog een vijf à tien minuten doorjoelen om meer om dan tenslotte toch niet meer terug te komen, de smiecht!! Overal boegeroep natuurlijk, maar tal met al ben ik toch tevreden dat ik het meegemaakt heb... Veel plezier in Berlijn, trouwens, lebowski!

Dan ben je d'r toch laat bij, freddze.

Nuja, ik weet natuurlijk al lang dat Lou Reed zijn zangkwaliteiten op z'n zachtst gezegd hier en daar technisch nogal beperkt zijn, maar daar gaat 't 'm bij mij dan ook niet om.

Ik meen al eens te hebben gelezen in dit -of een ander Lou Reed topic- dat zijn muziek (of de verhalen - of beide) je toch vooral moeten kunnen raken. Nuja, da's eigenlijk met alle muziek zo bij mij. Als 't me op een of andere manier niet raakt, kan ik er niets mee.. Berlin raakt mij van A tot Z en blijft de 5* dan ook verdienen!

En Lou brengt op deze en andere conceptplaten van 'm (zoals 'Songs for Drella' en 'Magic & Loss') zijn verhalen op een ingetogen, afstandelijke, ja zelfs kille manier, die zo kenmerkend is voor 'm. En dat integere staat ook ab-so-luut het rock-'n-roll gehalte niet in de weg. Alles past perfect dus, hij moet enkel zorgen dat hij (op concerten) zijn stemvolume binnen de perken houdt, want anders wordt het dus een kakafo..,euh? zootje

En dat was nu net wat er in het begin van het concert wat gebeurde. Allemaal een beetje té theatraal en ook wel te elitair (maar zo kennen we hem natuurlijk), waardoor hij vond dat hij luid moest gaan beginnen zingen en dan zit ik ook steeds bij mezelf te denken: Sssst... stil.. kalm, Lou..

Ik vond Berlin live een indrukwekkende ervaring! Vooral het kinderkoor was wonderschoon. ''What a feeeeeling...'' Kippenvel! Toch blijft de originele plaat natuurlijk niet te verbeteren. Zonder twijfel het beste wat Lou Reed na de Velvet Underground gedaan heeft!