menu

The Chameleons - Script of the Bridge (1983)

mijn stem
4,12 (392)
392 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Statik

  1. Don't Fall (4:05)
  2. Here Today (3:58)
  3. Monkeyland (5:17)
  4. Second Skin (6:51)
  5. Up the Down Escalator (3:58)
  6. Less Than Human (4:12)
  7. Pleasure and Pain (5:11)
  8. Thursday's Child (3:33)
  9. As High as You Can Go (3:35)
  10. A Person Isn't Safe Anywhere These Days (5:43)
  11. Paper Tigers (4:17)
  12. View from a Hill (6:40)
  13. In Shreds [Previously Unreleased] * (4:09)
  14. Dear Dead Days [Previously Unreleased] * (4:31)
  15. Things I Wish I'd Said [Previously Unreleased] * (5:12)
  16. Don't Fall [Live in Bremen, 1983] * (3:49)
  17. Here Today [Live in Bremen, 1983] * (3:51)
  18. Thursday's Child [Live in Bremen, 1983] * (3:46)
  19. A Person Isn't Safe Anywhere These Days [Live in Bremen, 1983] * (4:48)
  20. Less Than Human [Live in Bremen, 1983] * (4:01)
  21. Pleasure and Pain [Live in Bremen, 1983] * (4:31)
  22. Second Skin [Live in Bremen, 1983] * (6:01)
  23. Paper Tigers [Live in Bremen, 1983] * (4:07)
  24. Monkeyland [Live in Bremen, 1983] * (4:56)
  25. Singing Rule Britannia [Live in Bremen, 1983] * (4:19)
  26. Up the Down Escalator [Live in Bremen, 1983] * (3:59)
  27. View from a Hill [Live in Bremen, 1983] * (6:17)
toon 15 bonustracks
totale tijdsduur: 57:20 (2:05:37)
zoeken in:
avatar van Chameleon Day
5,0
Lost Highway schreef:
Als er een gelijkenis is tussen de drie dan is het dat het gitaarspel van de respectievelijke bands voor een ietwat gelijkaardige sound kan zorgen...


Dat is wat ik in mijn post hierboven ook bedoelde. Editors en Interpol zijn natuurlijk geen kopieën van The Chameleons. Het is wel een inspiratiebron geweest.

Laurora
Zo veel bands hebben raakvlakken, dan zie ik nog geen rede dat een Editors hier steeds herhaald wordt. Ik ken de albums van de Editors en die doen mij 30x minder dan The Chameleons.

Ik wilde mijn mijn post alleen maar tegen Carolaah zeggen dat dit album echt wel het luisteren waard is en ze dus niet naar dit album moet gaan luisteren met een Editors achtig of wat dan ook gevoel erbij.

avatar van Carolaah
3,5
Don't worry.. Ik probeer elk album met een blanco oordeel te benaderen

Heb deze cd nu 1,5x geluisterd, bevalt tot nu toe prima..
Wel lekkere sound en goede lyrics..
ben benieuwd wat ik er in de toekomst van vind..

avatar van orbit
4,0
Raar dat deze het hoogst wordt beoordeelt, ik vind de tweede een stuk beter. Mocht je dit dus wat vinden, maar net "dat" missen, kun je zeker hun tweede plaat nog proberen (en derde).

avatar van Joy4ever
3,5
Ze kan er natuurlijk ook voor kiezen om na deze te stoppen omdat het hierna alleen maar bergafwaarts ging met de kameleons

Ik weet het niet met dit album. Ik vind het enerzijds erg sterk (zeker Second Skin) maar anderzijds kan ik dit album niet lang aanhoren. Het is mij te vluchtig. En nu niet allemaal gaan roepen dat dit niet het geval is: het is mijn beleving. Feit is natuurlijk dat Script of the Bridge een klassieker in het genre is. Krap 4*-en.

DonDijk
Redelijk mooi album van een redelijk goed bandje. Doet me verder niet al te veel. Maar zeker constante kwalititeit, dus 4 sterren!

avatar van herman
4,0
Paar onaardigheden er tussenuit gevist.

Berichten over vergelijking tussen Interpol/Editors en Chameleons verplaatst naar The Chameleons

avatar van STaRS
5,0
The Chameleons is alweer zo'n groep waar ik met spijt in het hart mezelf moet afvragen: "Waarom beluister ik dit nu pas?"

Script of The Bridge staat bekend als een klassieker, en die status verdient dit album zeker. Dit album wordt bij elke luisterbeurt mooier. Naar mijn mening staan er enkel zeer goede nummers op, en het album vormt dan ook nog eens een prachtig geheel. Second Skin en View From A Hill weten - onwaarschijnlijk genoeg - dat zeer hoge niveau nog eens te overtreffen en zijn voor mij de beste nummers van dit album.

5* en een grote kans op een top 10-notering.

Lost Highway
Altijd fijn te lezen dat jonge mensen dit nog oppikken; dit album staat sinds jaar en dag in de MM top 250 met een hoog gemiddelde, en toch telt dit vandaag pas 145 stemmen! Ik krijg het dan altijd op mijn heupen als ik sommigen hoor spreken over hokjesmentaliteit en het openstellen voor andere muziekgenres, maar goed.

Don't Fall kan tellen als binnenkomer. Het is één van de meest punky Chameleons nummers; de urgentie druipt er vanaf. Een volledig album met dergelijke nummers zou me niet 100% bevallen, maar als eerste nummer van een debuutplaat staat het wel als een huis. Typisch de creatie van jongens die jaren gedroomd hebben van muziek maken en er op een dag eindelijk de kans toe hebben. Het enige waar iets jongere muziekliefhebbers zich eventueel kunnen aanstoren is de ietwat gedateerde productie ( vooral bij dit nummer ), maar eens je daar doorheen bijt zit het snor.

Here Today laat ons al meer de typische Chameleonssound horen. Het nummer start langzaam en kent ook nergens een echt refrein of climax. Toch heeft het iets bijzonders; er hangt spanning in de lucht, en het typische gitaarspel van deze band is een genot voor het oor. Halverwege het nummer wordt er een versnelling hoger geschakeld, maar een echte climax blijft ( bewust )achterwege. Het nummer beschrijft de moord op Lennon, en de beeldspraak wordt zoals zovaak bij The Chameleons ten top gevoerd.

Here Today loopt naadloos over in Monkeyland. Ook dit nummer begint langzaam, maar in tegenstelling tot de voorganger barst dit wel helemaal los met het uitmuntend explosief refrein. Even alle ingehouden spanning loslaten en lekker schreeuwen. De meeste nummers zijn zo opgebouwd dat er ergens in het nummer een stukje zit waarbij je even tot rust kan komen, een pauze tot nadenken zeg maar. Zo ook bij Monkeyland; The Chameleons schuwen de grote levensvragen absoluut niet.

Second Skin is niets meer of minder dan een monument. Het nummer beschrijft een droom/metamorfose, of toch iets dat in de buurt komt, en muzikaal heeft het haast hetzelfde effect. Als ik één van mijn dromen mag beschrijven, dan word ik gecatapulteerd naar het jaar 1983, en sta ik bij een optreden van deze band, waar ze Script volledig live brengen. Het klinkt op plaat al als magie, wat moet dit live zijn? Dromen/hoop/wanhoop; het zit allemaal in deze muziek verwerkt. De zang klinkt niet thetraal, maar eerlijk. Dit nummer heeft ook een wondermooie outro, ik hou van de manier van verwarring zaaien en het opwerpen van dubbelzinnige vragen.

Ik weet niet of dit album ooit singles heeft voortgebracht, maar Up The Down Escalator was een prima keuze geweest. Het is een vrij catchy pop/rock nummer met een aantal duidelijke Chameleons kenmerken. Mooi vind ik ook het 'ons-gevoel' dat spreekt uit dit nummer; alsof hij zingt voor zijn vrienden of voor een hele generatie jongens. De muziek van The Chameleons klinkt daardoor naast magisch vooral eerlijk. Niks pretentie of egotripperij.

Met Less Than Human schakelen we een versnelling terug. Dit is niet meteen het beste nummer van de plaat; in tegenstelling tot de meeste nummers verdrinkt de zanger hier wel een beetje in zelfmedelijden. Dit nummer was wel mijn kennismaking met de band.

Met Pleasure & Pain zitten we terug op het oude vertrouwde niveau. Bij het afspelen van dit nummer zie ik voor me een kurkdroge woestijn met in de verte een oase. Zowiezo heb ik bij The Chameleons een soort van zomergevoel. Warme zomerse nachten met de deuren wijd open; dat zijn de beelden die zich vormen bij het beluisteren van mijn Chameleons albums.

Much too cruel, much too fast, much too quick to anger. Hier schieten woorden tekort. Thursday's Child is een nummer dat baadt in nostalgie; een verlangen naar onze jeugd, terug naar die onschuldige tijd vol dromen waarin we nog niet wisten in wat voor een wereld we als volwassene terecht zouden komen. Deze mijmeringen en levenslessen die verdrinken in Chameleonsgitaren en fijne melodieën; het is leerrijker dan zes jaar middelbare school.
Dit nummer confronteert ons met ons 'mens zijn', en moet eigenlijk iedereen eens tot nadenken stemmen.
Please leave my mind in tact, as I slowly grow older.

As High As You Can Go is opnieuw een typisch melodieus Chameleons nummer, waarin de nietigheid van het sterrendom op de korrel wordt genomen. Erg fraai is het stukje psychedelica aan het eind van de song, wat het geheel nog een extra tintje geeft.

A Person Isn't Safe loopt als door een rode draad door dit album. De thematiek is nog steeds brandend actueel, de vluchtigheid van ons veel te drukke bestaan en de paranoia die dit kan teweeg brengen. The Chameleons schuwen opnieuw de levensvragen niet; zonder te vervallen in doom weliswaar. Het refrein is bijzonder krachtig; wat is die man ook goed bij stem.

Paper Tigers vind ik persoonlijk de minste. Het bevat de stijlelementen van de vorige songs, maar het is iets minder sprankelend, en het voeft ook weinig extra toe. Ik vermoed dat dit nummer handelt over de verraderlijkheid van contracten; 'tigers made of paper'.

Met View From A Hill zijn we aan het einde van onze trip gekomen. Veeg het angstzweet maar af, en ga nu maar achterover liggen op een bankje; staar naar de hemel en vergeet heel even de drukte van de voorbije dag. Even uitblazen, alle zorgen voor een ogenblik opzij, morgen kan immers wachten. Dit gevoel past helemaal bij de slotakkoorden van dit toch wel wonderlijke album; dat zonder enige arrogantie mag gezien worden als één van de meest inventieve, krachtige en atmosferiche platen uit de Rockgeschiedenis.

avatar van orbit
4,0
Prachtige review LH.. ik zou dit bij What does anything mean. geschreven kunnen hebben
Maar grappig dat je heel andere hoogtepunten aanwijst als ik zou doen, bewijst wel weer hoe sterk deze band in de breedte is

avatar van VanDeGriend
4,5
Ik heb mezelf, dol op Special Editions, de 2CD versie maar eens gescoord. En dat is nu eens met recht een overbodige actie geweest. Reteduur natuurlijk maar daar waar bij de ook vet dure U2 -remasters de live opnames op de bonusdiscs een meerwaarde geven aan de albums, is het materiaal op de bonusdisc alhier ernstig mytische status ondermijnend. Tis me nu ook duidelijk waarom er maar een paar albumpjes gemaakt zijn en daarna de comateuze toestand in werd gestapt. Live waren ze zo te horen gewoon niet zo best. Half strafpunt en terug naar 4* en aanvullend bewijs voor mijn statement in mijn Under a Blood Red Sky review.

Laurora
Ik vind ze live (wat ik dan live heb op cd en ken van YouTube) juist wel goed, hoewel ik het nooit zo op live uitvoerigen heb.
Geen idee hoe alle nummers klinken die op de Special Edition live staan, ik ben eerder benieuwd naar kwaliteit en geluid op de special edition? Hoor van verschillende mensen dat het veel te glad is gemaakt?

wijsneus
Lost Highway schreef:



.

Ik weet niet of dit album ooit singles heeft voortgebracht, maar Up The Down Escalator was een prima keuze geweest. Het is een vrij catchy pop/rock nummer met een aantal duidelijke Chameleons kenmerken. Mooi vind ik ook het 'ons-gevoel' dat spreekt uit dit nummer; alsof hij zingt voor zijn vrienden of voor een hele generatie jongens. De muziek van The Chameleons klinkt daardoor naast magisch vooral eerlijk. Niks pretentie of egotripperij.

.


In 1983 is er in ieder geval een 12"-single uitgebracht van dit nummer, met 2 nummers op de B-side, t.w. Monkeyland en Prisoners of the Sun.
Ook zag ik op E-bay een 7"-single te koop staan.

5,0
Inderdaad, ik heb deze 12"" (of maxi zoals we het toen noemden) en ook die van In shreds, Paper tigers en a Person isn't safe (schitterende hoes trouwens). Die laatste song is wat mij betreft het absolute hoogtepunt van The Chameleons. Geen optreden slaan ze die over.

Wat de discussie over de special edition betreft: gewoon kopen. Het moge geen absolute toegevoegde waarde hebben, maar alleen al het live concert in Bremen is het waard. Collectors item dus.

avatar van lullaby1987
5,0
Prachtplaat!

je hebt de special edition, en word al betoverd door de mooie artwork van de hoes. dan haal je het schijfje eruit en stopt deze in je speler en dan begint de betovering helemaal op je in te werken! Monkeyland, second skin, pleasure and pain, paper tigers en het wonderschone View from a hill! 5.0

avatar van Running On Empty
2,0
Ongelooflijk. Heb deze jongens in 1984 gezien op Schüttorf Open Air en wist totaal niet wie ze waren. Heb nu eindelijk deze CD besteld in de speciale 2CD versie voor een zeer redelijke prijs. Heb er zin in en hoop dat ie snel arriveert.

avatar van suffeteun
5,0
Dit is typisch een groeiplaat.Ik heb hem nu wat vaker beluisterd en wat is dit fantastisch.Is misschien een toekomstige nummer 1 in mijn top10.Second Skin is prijsnummer.Vooral het einde.Someone,s banging on my door.

avatar van Chameleon Day
5,0
suffeteun schreef:
Dit is typisch een groeiplaat.Ik heb hem nu wat vaker beluisterd en wat is dit fantastisch.Is misschien een toekomstige nummer 1 in mijn top10.


Nou laat je nummer 1 maar mooi op 1 staan.

Second Skin is prijsnummer.Vooral het einde.Someone,s banging on my door.


Grappig, dat heb ik ook altijd gevonden. Meesterlijk nummer. Behoort samen met 'View from a Hill' tot de beste wave nummers aller tijden.

avatar van fatima
3,5
'Heb ik me destijds dan zo vergist?', dacht ik toen ik al jullie 5-en en 4-en zag. Dus maar weer eens goed geluisterd. En nog eens. Behalve de uitschieters Here today en Pleasure & Pain toch vooral heel veel middelmaat. En zelfs binnen dit genre is het niet bepaald bovengemiddeld.
Nee, dat wordt echt nooit wat. Blijkbaar niet aan mij besteed.

avatar van Running On Empty
2,0
Running On Empty schreef:
Ongelooflijk. Heb deze jongens in 1984 gezien op Schüttorf Open Air en wist totaal niet wie ze waren. Heb nu eindelijk deze CD besteld in de speciale 2CD versie voor een zeer redelijke prijs. Heb er zin in en hoop dat ie snel arriveert.


Mooie CD maar die bonus CD is echt een drama. Had ik daarvoor niet hoeven doen.

avatar van likeahurricane
4,5
fatima schreef:
'
Nee, dat wordt echt nooit wat. Blijkbaar niet aan mij besteed.


Probeer anders eens "Strange times". Klinkt toch net even anders.

avatar van fatima
3,5
Zal ik doen. Momenteel zit What Does Anything Mean? Basically in de herkansing.

Ik ben nu bijna zestig. Leerde de Chameleons kennen in 1983, 34 jaar oud. Ik zat in Kenya voor een doctoraal scriptie. Moeilijke tijd, ook privé. MIjn toenmalige stiefzoon stuurde me een cassettebandje met muziek: U2, Simple Minds, Joy Division en ...... hèèè, wie zijn dat? De Chameleons dus.
De muziek raakte alle snaren in m'n lichaam. Ik kan het nu nóg niet verklaren. Kwam het door de echo's, de luchtslang, de gitaar? De stem van Mark Burgess?
Toen ik na een half jaar terug was in Nederland, kocht ik gelijk de LP, en de volgende jaren ook de andere twee die er op volgden.
Nooit de toppen van de roem bereikt. Maakt niet uit. Ik weet me in het gezelschap van fijnproevers.
Jaren later heb ik ze voor de eerste en tevens de laatste keer live gezien in Paradiso. Ze waren een tijdje weg geweest. En daarna verdwenen ze weer, althans voor mijn oog en oor.
Maar hun 3 LP's koester ik nog steeds en draai ik met een zekere regelmaat.
Er zijn ongetwijfeld zowel vóór als na de Chameleons betere albums gemaakt, en sommige daarvan behoren ook tot mijn muzikale dierbaren, maar de sympathie en ontroering die ik bij The Chameleons tóen voelde voel ik nu nog steeds.
En nu 25 jaar later laten ze nog even van zich horen met een dubbel-CD.
Jongens uit Manchester bedankt! En ... kom nog eens naar Nederland. Het liefst naar de Waerdse Tempel in Heerhugowaard, heb ik minder parkeerproblemen, maar Paradiso of de Melkweg levert natuurlijk een mooier publiek op.

Sheplays
Mooi verhaal, marcs! Ben benieuwd naar je waardering voor de albums

fatima schreef:
Zal ik doen. Momenteel zit What Does Anything Mean? Basically in de herkansing.


Net zoals vroeger wachten we vol spanning op de uitslag van het herexamen.

Als ik (in de hoedannigheid van 'court jester') een gokje mag wagen: 1. Script...; 2. What Does; 3. Strange Times. Bij mij staan de JP sessies op 3 - maar die zijn 'hard to get'.

avatar van fatima
3,5
Ja, Script of the bridge vind ik inderdaad veruit de beste, en What does ... veruit de minste van de drie. Strange times is een beetje onevenwichtig, maar er staan wel een paar echte prijsnummers op (zoals Tears).
Overigens blijf ik erbij dat dit, een paar uitschieters daargelaten, een middelmatige band is. Het kostte me echt veel moeite om een "Best of" van 80 minuten samen te stellen, dat was bij broertje Comsat Angels en zusje Echo & the Bunnymen toch heel wat eenvoudiger...

avatar van starsailor
5,0
fatima schreef:

Overigens blijf ik erbij dat dit, een paar uitschieters daargelaten, een middelmatige band is. Het kostte me echt veel moeite om een "Best of" van 80 minuten samen te stellen, dat was bij broertje Comsat Angels en zusje Echo & the Bunnymen toch heel wat eenvoudiger...



5,0
fatima schreef:
Ja, Script of the bridge vind ik inderdaad veruit de beste, en What does ... veruit de minste van de drie. Strange times is een beetje onevenwichtig, maar er staan wel een paar echte prijsnummers op (zoals Tears).
Overigens blijf ik erbij dat dit, een paar uitschieters daargelaten, een middelmatige band is. Het kostte me echt veel moeite om een "Best of" van 80 minuten samen te stellen, dat was bij broertje Comsat Angels en zusje Echo & the Bunnymen toch heel wat eenvoudiger...


Fatima, wordt wakker. Dit is een droomband. Smaken verschillen, maar te stellen dat de Angels een broertje zijn. Een stiefbroertje misschien. Trouwens, blijf What Does zeer goed vinden.

avatar van orbit
4,0
RealChameleon schreef:


Fatima, wordt wakker. Dit is een droomband. Smaken verschillen, maar te stellen dat de Angels een broertje zijn. Een stiefbroertje misschien. Trouwens, blijf What Does zeer goed vinden.


Voor een droomband kan ze beter blijven slapen

Maar sluit me aan bij je laatste zin, What Does is geniaal. Ik snap de relatieve overwaardering van deze plaat dan ook niet zo goed. Is dat omdat het de eerste is ofzo? Op what does staan minimaal zoveel prachtige nummers als op deze en bovendien met Perfume Garden en Home Is Where The Heart is ook echt landmarks voor het genre. Die kunnen gemakkelijk tegen Second Skin op hoor. Vreemd..

Laurora
fatima schreef:
Overigens blijf ik erbij dat dit, een paar uitschieters daargelaten, een middelmatige band is. Het kostte me echt veel moeite om een "Best of" van 80 minuten samen te stellen,


Dit doet pijn.

Misschien kostte het wel zo veel moeite omdat alle nummers even geniaal zijn, kies daar maar 80 minuten muziek uit...............

Gast
geplaatst: vandaag om 20:47 uur

geplaatst: vandaag om 20:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.