The Chameleons - Script of the Bridge (1983)

Starsailor, dank voor de tips! Zal die ook eens gaan beluisteren.

@ starsailor ben erg nieuwsgierig naa r mark burgess solohoe moet ik dat qua stijl plaatsen?

Ps :Uiteraard 5 sterren voor deze sgt pepper vd postpunk of ga ik nu te ver...

O nee, je gaat niet te ver, maar ik wil wel eens horen waarom je het vergelijkt met Sgt. Pepper. Gewoon benieuwd.
(Vind deze wel beter dan de Bietels.)

Zoals ik al zei is alles wel doorspekt met Chameleons invloeden waarbij The Sun and The Moon een lichte wending naar rockmuziek heeft. Je hoeft geen schokkende stijlverschillen te verwachten. In ieder geval zal ieder project je aanspreken als je The Chameleons goed kan waarderen.

@ slowgaze ik ga er voor het gemak even vanuit dat je niet cynisch bent, uiteraard heeft deze plaat niets met de beatles te maken, maar binnen het postpunk genre vind ik dit een soort standaard zoals sgt pepper dat voor jaren 60 pop/psychedica is..

Op die fietsch.

En toen pleegde v for vendetta digitale zelfmoord..

een kat met 9 levens want hij heeft al eerder zelfmoord gepleegd als britsnob

een plaat die even moet landen. Hoe oud ook, hij klinkt superfris en na een paar keer luisteren valtie dan eindelijk. Interpol heeft goed geluisterd naar deze sound of iig inspiratie vandaan gehaald. De introotjes zijn zeker vergelijkbaar...

Prachtige jaren 80 icoon in het kielzog van Joy division, Cure, The Sound. Prachtige opnamekwaliteit, dus zeker de moeite om de echte CD aan te schaffen... Inderdaad, al vaker genoemd, Chameleons is daar waar Editors en Interpol de mosterd hebben gehaald.

Dat denk ik ook.. maar ook de meer melodieuze nuwave bandjes van nu vooral.. het verschil met The Chameleons is toch vooral dat die popmuziek en melodie integreerden in hun sound, terwijl The Cure, JD en The Sound lange tijd wars waren van gevoelige melodie.. dat was grimmiger en rauwer. Wat wel is bijgetrokken natuurlijk (behalve bij JD, want die bestonden niet meer). Maar The Chameleons hadden de wet van de remmende voorsprong, zij konden verder borduren waar die drie hoofdstukken van de new wave waren gebleven. Daar komt een iets gevoeliger maar ook vooral poppyer kant uit voort.

Met name op het 2e album "What does anything..." werd het poppyer gedeelte nog eens extra versterkt door veelvuldig toetsenwerk erin te verwerken.
Het 3e album vond ik dan toch weer een stuk rauwer en bevatte wat meer uitgesponnen nummers als bijv. Caution en Soul in Isolation.

Tsja, ik vind de tweede het sterkst.. zijn het de makkelijke hooks of het poppy gehalte? Ik vind dat moeilijk te beantwoorden.. Het is hun meest evenwichtige plaat en er zit geen zwakke broer tussen, wat ik niet van deze of nummer 3 kan zeggen. Verder ligt het qua gevoel en sound verdacht dicht tegen elkaar aan. Ik zou niet zo snel over verschillende Chameleons praten.

Nee, heb ik ook zeker niet gedaan.
Ik ben het tweede album alleen in iets later stadium echt pas gaan waarderen, wat denk ik kwam door de nadruk, die op het synth-gedeelte kwam te liggen, maar de nummers zijn stuk voor stuk voltreffers.
Het had iets dromerigers en daar moest ik even aan wennen, maar de sound is overduidelijk Chameleons.

Dan zijn we het eens! Ik heb juist veel met synth, dus dat is voor mij misschien wel de reden om What anything means de beste te vinden. Maar qua songs en sfeer zijn ze alledrie geweldig. Vind dit debuut net iets te karig zo nu en dan om los te komen.

Het tweede en derde album van The Chameleons raakt me niet. Het tweede kabbelt teveel voort en juist door de synths is de dynamiek van Script niet aanwezig imo. Het derde album is inderdaad veel rauwer, maar dat vind ik dan te geforceerd klinken, met name de zang van Burgess en de bombastische productie van die plaat helpt daarbij ook niet echt.
Script is precies in balans tussen de rustige atmosferische nummers en de meer gitaargedreven nummers.

Ongelofelijk hoeveel Interpol in Here Today Zit!

Of eigenlijk... hoeveel Chameleons zit er in Interpol....

Werk voor de Animal Cops van Dion

Blijft een mooi album, morgen treedt een deel van de Chameleons op in Rotterdam (Baroeg).

Vorige week vrijdag mark burgess en john lever live gezien in apeldoorn onder de noemer chameleons vox. Wat een overweldigend optreden was dat zeg! Je verwacht er eigenlijk niks van, maar de band klonk als nooit te voren!! Ik vind het stemgeluid van burgess zelfs verbeterd ten opzichte van hun jaren 80 albums. Door zijn zwaardere stem klinkt het allemaal nog donkerder en volwassener. Ook aan charisma heeft burgess niks ingeboet. Dit album heeft absoluut mijn voorkeur boven strange times. The chameleons zouden komende zomer een prima toevoeging zijn voor de zomer festivals in europa. Maar ik vrees dat zelfs in 2011 niet de aandacht krijgen die ze verdienen. There must be something wrong boys....

Ze speelden afgelopen zondag in Rotterdam ook veel van dit album. Ze hebben niets van hun kracht verloren en geweldig om al die oude klassiekers te horen.

Pleasure and Pain

Paper Tigers

Second Skin

Don't Fall

Toch, van 'ze' kan je niet meer spreken. Ze spelen volgens mij niet meer in de originele bezetting. Mark Burgess is de grote man bij de Chameleons en zolang hij er in zit is er niets aan de hand. Nog steeds magie bij elk nummer!

Hoe was de line-up? Als ik het goed zie, is alleen Burgess nog van de partij. En waarom speelt die geen bas meer?

En hoeveel publiek kwam er nog nog opdagen? Veel OW'ers of ook van dat Interpol-volk?

Zo te horen speelden ze behoorlijk goed.

Sorry, maar zonder Dave en Reg geen Chameleons.

Even voor de duidelijkheid. Dit zijn dus niet The Chameleons. Ze noemen zich Chameleons Vox (om geen gezeik te krijgen met Dave Fielding) en het is een project van drummer John Lever (ex-The Chameleons). Die heeft aan Mark gevraagd om mee te doen en verder heeft Mark nog een Amerikaanse gitarist er bij geregeld. Er waren dus al bassisten aangesteld door John Lever, daarom speelt Mark geen bas en dat vindt hij prima!

Het publiek bestond uit veel vleermuizen en voornamelijk ouder publiek. Let wel...dit concert in Rotterdam was tijdens een mini festival waarbij ook wat Gothic bandjes speelden. Denk dat er misschien 100 man waren.
Muziek >> MusicMeter Live! >> Winterborn festival Rotterdam
Publiek werd een stuk enthousiaster toen de kwaliteit van Chameleons Vox naar boven kwam met maar liefst 2 gitaristen en 2 bassisten.

Als je The Chameleons echt goed vindt dan was het feit dat Dave en Reg er niet bij was, in mijn ogen, geen reden om hier niet naar toe gaan.
Ik ben in ieder geval dolblij dat ik geweest ben.

Nog op het podium Second Skin staan zingen, starsailor?

Haha neen, ik treed alleen op in volle zalen

Wel nog even met Mark gekletst.

Ik was ook blij dat ze veel nummers van dit album speelden (en de andere twee eerste albums). Herinnerde nog een concert met de echte Chameleons in Paradiso in 2000, maar dat concert vond ik aardig tam mede door de setlist. Met Dave en Reg is het natuurlijk allemaal wat strakker, maar ik heb me goed vermaakt.
Wel was het geluid erg hard en de belichting erg minimaal. Maar met zoveel toffe nummers kan mijn week niet meer stuk.

Het was op 29 januari helemaal te gek in Heerlen!!!!!!

Top setlist, gitarist (Justin) deed goed mee. Mark was op dreef en de songs verkopen zichzelf.

Nostalgia....