je geeft toch geen 0.5 of 1* omdat je het 'genre' niet goed vindt... als je een plaat kunt uitluisteren, ondanks het tegenvallende genre, kan je nog steeds een objectief oordeel geven, of niet?

Hear hear.

Zolang mensen niet stemmen op platen die ze niet tenminste helemaal uitgehoord hebben, vindt er voldoende natuurlijke selectie plaats in de zgn. anti-stemmen. Persoonlijk vind ik er overigens niks mis mee dat gebruikers enigszins bevraagd worden op een 0,5*, vooral op meerdere 0,5*en bij dezelfde artiest.

Men mag daar zeker naar "vragen", maar meestal wordt dat niet gedaan. Er worden gewoon veronderstellingen gemaakt en vaak wordt de gebruiker al afgeschoten voor hij nog maar een antwoord heeft kunnen geven. Da's irritant.

Verder begrijp ik de irritatie over laagstemmers soms wel. Zeker voor minder populaire genres op MM heeft één lage stem bij een album een veel groter effect dan dat een ander bij Radiohead een 1 gaat uitdelen. En aangezien de groep van niet-fans altijd groter is zijn er toch altijd een paar mensen die zich wagen aan zo'n album. Maar daar kan je uiteindelijk toch niks aan veranderen.

Toch weer even dit oude topic naar boven. Ik blijf me verbazen dat mensen albums in genres waar ze helemaal niets mee hebben, volledig de grond in blijven boren met nergens op gebaseerde argumenten. Het is toch logisch dat als je gaat luisteren naar een plaat in een genre wat je helemaal niets vindt, de plaat bij voorbaat kansloos is en geen eerlijke kans krijgt.

Als ze een lage stem geven heb ik daar geen enkele moeite mee, als ze die plaat hebben uitgeluisterd moeten ze gewoon beoordelen wat ze ervan vinden.

Ik heb meer moeite met commentaar als 'wat een metal-bagger, 1*' omdat het echt totaal niks toevoegt. Als je iets neer wilt zetten bij een album dat je niks vindt, doe dat dan inhoudelijk.

Bij Ron Brandsteder en Z'n Maatjes - Liedjes Die Iedereen Kent (1995):


Dan heb je toch nog een relatief hoog cijfer gegeven.

Nee hoor tot 2.5 is gewoon slecht.

In mijn beleving is 2,5 de helft van 5 dus middelmatig.

Het is maar hoe je er tegenaan kijkt, maar 2,5 en lager is slecht.

Bij Killing Joke - Killing Joke (1980):

laten we het maar op een generatiekloof houden, maar die 1* is zwaar onterecht en haalt het gemiddelde van deze plaat treurig naar beneden

Ondanks dat ik vind dat KJ hier zijn tijd ver vooruit is, is het voor een knul van 17 toch moeilijk zich te verplaatsen in de tijdgeest van 1980.

Ik respecteer je mening, goed onderbouwd, maar vraag je toch deze onterechte stem hier weg te halen. Ik vind sommige bands ook niet goed, maar ga daar niet lukraak met 1* stemmen zitten smijten omdat ik het na enkele luisterbeurten niks vind.

Probeer anders het gelijknamige album uit 2003....die zal je meer bevallen

Nog iemand die ik teleurgesteld heb Sorry, maar ik vind het echt maar een saaie bedoening. En inderdaad, ik kan me niet in de tijdsgeest van toendertijd vinden. Dit is echter ook al bij andere albums van "Blue Sheer". Maar toch, ik stem voor mijzelf, niet om iemand anders te pesten hoor En jah, het stemgemidelde, maakje er toch niet druk om. Het gaat er om wat je ZELF er van vind, niet wat andere er van vinden.


Nu spreek je jezelf een beetje tegen

Ik zeker wel, en ik vind het ook niet zo erg als anderen dat doen bij mijn favoriete albums. Daarom snap ik niet waarom je zoiets vraagt.

Ja, leuk!!! 1* stemmen bij Fransie Bauer, 50 Cent, Mariah Carey en BZN. Misschien verwacht ik wel te veel van deze site

Voor mij is drie sterren een voldoende, alles wat daar onder zit kan in twijfel worden getrokken. Toen ik heel lang geleden nog op school zat was een 5 een onvoldoende, daar was geen discussie over mogelijk.

Ik denk dat bennerd bedoelt dat hij als hij een album niet goed vind en in zijn totaliteit heeft beluisterd, hij het geen probleem vind 1* te geven, dat is wat anders dan lukraak stemmen geven op wat je niet goed vind. De lage aantal sterren zijn er ook niet voor niets, ook wat je niet goed vind kan je toch op stemmen ?

Ieder mag doen wat hij wilt, we leven tenslotte in NL, nietwaar? Maar 1* geef je bijvoorbeeld aan eerder genoemde 'artiesten', maar is een regelrechte belediging voor deze klassieker uit de jaren 80. Jammer dat zoiets niet tot jullie doordringt. Ik ben er klaar mee....

Kwestie van smaak, of dat nou tot ons doordringt vind ik een beetje onzin, iedereen kan immers wat anders van een artiest vinden...

Voor hetzelfde geld kan jij de klassieker "Master of Puppets'' van Metallica niet waarderen. Moet ik nou boos worden omdat jij dan een laag cijfer zou geven omdat je de muziek niet goed vind?

Ik zou zo'n album nooit 1* geven, knul. Die zijn behouden aan de allerslechtste artiesten.

Bíjvoorbeeld . Ik zeg alleen dat ik het raar vind waarom je 'klassieker's' geen lage stemmen zou geven, als je de muziek niets vind. De status van een album heeft meestal wel enige invloed op míjn stem (geeft een extra 'touch'), maar in principe stem in gewoon wat ik van een album vind, of dat nou 1* is voor een klassieker of 5*.

By the way, ik begin nu wel geïntereseerd te worden in Killing Joke. Knul .

Klassiekers mogen best een lage stem krijgen, maar nogmaals................1*. Lager kan dus niet hier, voelt als een rochel in mijn gezicht.

Hier kun je wat luisteren...

Das niet waar knul, een 0,5 kan ook. Dat weet je zelf ook best:

http://www.musicmeter.nl/user/8171/votes/0.5

Het debuutalbum van Dire Straits..Over klassiekers gesproken?

Je bent onderhand mijn grootste stalker aan het worden, hè knul.
Sterk speurwerk en een terechte constatering.

Echter die 0.5 is ooit geplaatst om iemand met dezelfde kortzichtigheid in de spiegel te laten kijken hoe irritant zulke stemmen zijn. Echter is het niet mogelijk om die stem weg te halen, denk ik, maar correct me if I'm wrong.

Je hebt te maken met de meester-stalker, boy

En wat als Killing Joke nu tot die artiesten behoort, volgens een bepaalde user?

Stemmen verwijderen is anders vrij gemakkelijk hoor, kwestie van het stembalkje op (verwijder) te zetten... Verder vind ik het debuutalbum van de Dire Straits een grotere klassieker dan dat van Killing Joke en heel laag stemmen op klassiekers mag van mij, zeker als het goed onderbouwd is, Alleen geven sommige mensen wel makkelijk hele lage cijfers zodra iets in hun ogen overschat, maar niet echt slecht is...

Dank u. Ik heb geen mening over het debuut van Dire Straits, buiten dat ieder nummer dat ik van ze ken totaal niet mijn smaak is. Dus wil ik mijn stem daar ok verwijderen omdat die daar om onterecht is geplaatst. Je laatste zin is de kern van mijn betoog.


dan zegt dat meer over die bepaalde user dan over Killing Joke

Ik geef het op. Dit zegt meer over jou dan over Killing Joke.

Slaat natuurlijk nergens op dat je een "klassieker" geen 0,5* of 1* mag geven. Hij wordt algemeen gezien als klassieker, maar de desbetreffende user kan dat toch heel anders zien?

Als ik nu Kid A zou gaan luisteren, zou ik het ook 1* of 1,5* gaan geven, omdat het totaal niet in mijn straatje ligt (daarom ga ik hem ook niet beluisteren). Zou natuurlijk te zot zijn als ik dan verplicht een 2,5* moest gaan uitdelen omdat dat album als klassieker gezien wordt. Het is mijn mening; niet die van de menigte en critici.

Kijk, als je nou een 1* geeft aan iets waar je totaal niks mee hebt, en je geeft geen argumenten, dan is het heel wat anders. Zie hier bijvoorbeeld. Ik was toen met dhr. beaster in discussie, en omdat hij het niet met me eens is, stemt 'ie 0,5* op het enige album waar ik toen een stem op uit had gebracht.

Ik vind het ook erg zonde dat sommige mensen de cijfers van door mij hooggewaardeerde platen omlaag halen (Stendeck of My Bloody Valentine bijvoorbeeld), maar aan de andere kant staat het ze vrij.. hebben ze die platen oha wel gewoon beluisterd en is het niet iedereen's kopje thee. Het zij zo. Dan kan ik er niet mee zitten. Ik zal ook wel gemiddeldes van andere platen hebben gedrukt die anderen op handen gedragen worden

Jongens toch, laten we eens wat minder op de man spelen...

In ieder geval voor mij eens een mooie aanleiding om mijn standpunten/richtlijnen betreffende het stemmen eens op een rijtje te zetten.
Allereerst lijkt het mij (uiteraard) noodzakelijk dat iedereen de bekende regel

"Het is alleen toegestaan te stemmen op albums die je in zijn geheel hebt gehoord, en die je dus als geheel kunt beoordelen."

altijd zal blijven respecteren.

Dan denk ik wel meteen: is het dan wel eerlijk om een album op een luisterbeurt te beoordelen? Je geeft een 1.5* aan OK Computer onder het mom van 'dit is mijn smaak niet' en raakt het vervolgens nooit meer aan, terwijl deze cd bij veel mensen een groeiplaat schijnt te zijn. Een extra luisterbeurt is hier dan misschien niet verkeerd, maar geldt dat dan ook voor de 'makkelijker' muziek als James Blunt of zelfs Ali B? Hier lopen de opvattingen waarschijnlijk al snel uiteen. Aan de andere kant: elke stem is gebaseerd op een oordeel van de gebruiker van die plaat op dat moment, dus zo bezien is er eigenlijk niet zo veel aan de hand. Als je een album na de eerste luisterbeurt kut vind, zal je dat zonder een tweede luisterbeurt een week/maand/jaar later nog steeds vinden, en dan is er toch een soort recht om die mening zonder schroom te uiten.

Zelf probeer ik een oordeel te geven op een plaat, als ik de nummers in mijn hoofd in grote lijnen kan afspelen, en als ik de favorieten kan aanvinken. Soms duurt dat wat langer dan anders, of soms voel ik dat een plaat nog kan groeien en dan stem ik nog niet.
Vervolgens heeft wat mij betreft iedereen het volste recht om ieder oordeel te geven aan wat voor plaat dan ook. Immers: we hebben 10 keuzemogelijkheden, en laten we die dan ook zo goed mogelijk benutten. En goed betekent bijvoorbeeld dat we een streven hebben om voor iedere, laten we zeggen, 110 stemmen, er bijvoorbeeld één een halve en één vijf sterren geven, vier (2²) albums een 1 en 4,5*, negen (3²) albums 1,5 en 4*, 16 (4²) albums 2* en 3,5*, en 25 (5²) albums 2,5 en 3*. Het kwadratenidee is maar een voorbeeld, maar in ieder geval lijkt het mij mooi om voor elke 5 en 0,5 te geven, voor elke 1 een 4,5 en zo verder.
Van dit bovenstaande zie je echter helemaal niks terug als je het vergelijkt met mijn stemmenlijst. Ik zei het ook al, het is een streven En misschien is dit ook meer iets is voor professionele recensenten, zodat de waardes van de verschillende oordelen gewaarborgd blijven. Ik als gewone luisteraar, heb echter geen zin om albums te gaan luisteren waarvan ik zeker weet dat ik ze toch niks ga vinden. Maar ook dit is persoonlijk: er zijn genoeg mensen die een album luisteren zodat ze eens lekker een halve ster kunnen geven. En waarom niet.

Voorts lijkt het mij volkomen logisch dat elke gebruiker elk album uit zijn vijfsterrenlijst beter vindt dan elk album uit zijn 4,5*-lijst, en elk album uit die lijst weer beter dan uit zijn 4*-lijst enzovoort. Laten we vooral geen onderscheid gaan maken met verschillende genres, misplaatste nostalgie, medelijden, chauvinisme en dat soort flauwekul. Als je wordt genoodzaakt om album voor album, een lijst te maken met alle albums die je kent op volgorde van schoonheid, moeten éérst de vijfsterrenalbums, daarna de vier-en-halven............ en helemaal onderaan de halve sterren. Of je op verzamelaars anders moet stemmen dan op reguliere albums, of dat sommigen op verzamelaars lager stemmen omdat ze weten dat er beter werk bestaat, terwijl de nieuwkomer die de band pas heeft leren kennen helemaal gek is van het werk, laat ik voor het gemak maar even in het midden.

Maar terug naar die lijst. In dat opzicht kan je dus ook best aan dat streven voldoen, om de keuzemogelijkheden 0,5-5 zo synchroon mogelijk te benutten. Maar kan ik zomaar aan die Greatest Hits van Queen een halve ster geven, en aan Lacuna Coil 1*, puur om aan dat zogenaamde volmaakte synchrone systeem te voldoen? Dan zou een halve ster ineens niet meer gelijk staan aan compleet waardeloos! Weliswaar blijft het het slechtste album wat ik ooit gehoord heb, maar waardeloos is het niet! Als mij ooit de nieuwe Sean Kingston ten gehore zou komen, zou het met afstand het slechtste album worden. Die volmaakte verhoudingen worden dan ineens een stuk minder mooi. Met als bijkomend gevolg dat ik een hoop 5* moet gaan schrappen om het maar gelijk met de halve sterren te houden. Albums die dus ineens niet meer 'perfect' mogen zijn?
Kortom: het is een utopie, we moeten met al onze verschillende opvattingen maar het beste van maken, gewoon maar stemmen waar we ons het beste bij voelen, en als je dan een overzicht hebt wat er zo ongeveer uit ziet als deze of deze, is dat wat mij betreft mooi meegenomen.
Ik heb nou een hoop geluld; hopelijk blijft er jullie iets van bij, maar hecht er ook vooral niet te veel waarde aan. Ik doe dit ook vooral voor mezelf natuurlijk