In grote lijnen zitten wij op één lijn, Tom. Ik stem ook pas als ik een album in grote lijnen in mijn hoofd kan afspelen (mooi verwoord; kon het zelf nooit zo brengen), en ik begin ook niet aan albums die mij niets lijken of niet in mijn straatje liggen.

Echter, een 5* uitbalanceren d.m.v. een 0,5* uit te delen vind ik onnodig. Dat zou betekenen dat je zou gaan stemmen om je stemgemiddelde en -tabel zo mooi mogelijk te houden.

Ja, die persoon houdt niet van Killing Joke. Niets mis mee lijkt me. (al is dat niet wat je bedoelde)

Ja, aan dat laatste moeten we eigenlijk ook maar niet beginnen. De lol is er dan ook volgens mij wel snel van af.
Dit idee werkt ook alleen echt als je zo ongeveer ALLE albums die ooit gemaakt zijn ook daadwerkelijk kent...

Overigens vind ik mijn stemtabel op MovieMeter wel mooi, haha.

Je kunt ook moeilijk vasthouden aan een 0,5* met "ja maar, ik heb net een 5* uitgedeeld, dus het moest.."
Ik heb overigens een stuk minder 0,5* en 1* dan 4,5* en 5*.. gewoon omdat ik dingen inmiddels selectief al mijd vantevoren als ik het gevoel heb dat het niks voor me is. Zonde van mijn tijd.

Dat bedoelde ik ook.

Freitzen, ik zou het ook wel interessant vinden om te weten hoe jij het aantal sterren dat je geeft bepaalt na je lange post hier.

Dat soort users zijn ook wel erg treurige figuren en laten zich ook onmiddellijk kennen. Dat album kan hij gewoon nooit gehoord hebben.

Dat bedoel ik dus.

Volgens mij heb ik daar eerder wat over geschreven. Het lijkt mij zinvol als je heel laag of heel hoog stemt dit even woordelijk te motiveren. Het kan bijvoorbeeld een keer voorkomen dat een band of artiest waar je normaal niets mee hebt met een dijk van een album op de proppen komt. Averechts kan dit dus ook gebeuren bij een artiest waar je wel wat mee hebt, maar dan andersom. Door dit in een context te plaatsen weet een gebruiker van deze site ongeveer een album een beetje te plaatsen in een hokje of dit wel iets voor hem of haar is.

Is op zich wel een interessante kwestie. Als je een album slecht vindt, dan zul je hem niet helemaal gaan luisteren (meestal) en zul je dus ook niet gaan stemmen. Maar omdat je niet stemt en je lage score niet opgenomen wordt krijgt het album een hoger gemiddelde dan dat het verdient. Er zijn immers genoeg mensen die het een 1* zouden geven, waardoor de gemiddelden veel lager uit zouden kunnen vallen.

Nu is het eigenlijk meer zo dat je alleen slechte stemmen geeft binnen muziek waarvan je hoge verwachtingen had maar waar dat bleek tegen te vallen, dus muziek die toch wel in je eigen straatje ligt.

Uiteindelijk is het een volledig onbelangrijke discussie, maar wel leuk om over na te denken.

Ik kan anders heel goed lage stemmen uitdelen aan een plaat waar ik werkelijk niks van verwachtte.

Tja nu je het zegt. Ik las het nog even door en dat klopt niet echt wat ik zei

Wanneer ik een nieuw genre wil proberen luister ik een paar albums van dat genre (die meestal dan door de liefhebbers van dat genre hoog gewardeerd worden) om te kijken of dat genre me bevalt. Als ik dan die albums niet leuk vind geef ik gewoon een lage stem. Maar dan weet ik dat ik dat genre niet leuk vind. Dan ga ik dus niet naar een heleboel andere albums in dat genre opzoek en die albums allemaal lage stemmen geven.

Bij The Beatles - Rubber Soul (1965):

Ik stem pas op een album als ik ze ten minste twee keer heb beluisterd en steeds in de gunstigste omstandigheden. 90% van de stemmen zijn op albums die ik zelf bezit (bijna altijd zelf gekocht), de rest albums die ik van de bibliotheek heb geleend.

Na twee keer een album te beluisteren ken ik het nog niet. Ik beluister het eerst een stuk of 5 keer. Dan pas kan ik het niveau ervan bepalen.

En ik bezit zelf maar een goed 200 cd's. Om evenveel cd's in bezit te hebben als mijn stemmen hier op MuMe, daar ben ik, arme kotstudent, veel te arm voor. Ik koop er sinds een paar maanden wat meer, maar dan wel de cd's die ik goed vind. Eens ik ga werken vrees ik dat ik elke dag met zakkenvol cd's de winkel zal buitenstappen

Bij Radiohead - OK Computer (1997):

Blijkbaar is er een trend op MuMe om erkende meesterwerken overroepen te noemen en albums die door de pers en het publiek werden uitgespuwd als onderschatte meesterwerken te bestempelen (alsof zij het beter weten). Ik doe daar in ieder geval niet aan mee en geef mijn eigen mening los van de publieke opinie.
"OK Computer" vind ik na al die jaren nog steeds een meesterwerk waar ik kan van blijven genieten, niet vanwege maar ondanks de hype.

Over welke albums heeft u het dan precies?

En wie heeft besloten dat de pers altijd gelijk heeft?

Precies! Bovendien zou ik het omgekeerde helemaal een lachertje vinden, dan kunnen we wel allemaal dezelfde mening als OOR gaan hanteren hier. Wordt het kalm, vredig en oersaai in muziekland

maar...OOR heeft toch altijd gelijk?

@ Zigstar
Ik ben het niet altijd eens met de pers en het publiek (debuutalbum van Arctic Monkeys is daar een voorbeeld van) maar ga ook niet systematisch afbreken wat anderen (of de pers) wel goed vinden.
Ik gun iedereen zijn smaak en geef eerlijk mijn eigen mening. Wat ik nooit zal doen (en daar geef ik u 100% gelijk) is 0,5 geven voor een album of een genre die ik niet lust enkel om het gemiddelde naar beneden te halen.

@ LucM

Op wie doel je nu precies? Niemand zit toch OK Peecee of om het even ieder ander hoog geprezen plaat expres 0,5-en te geven hier? Of mis ik weer eens iemand?

Publieke opinie op MuMe is eerder dat men dit niet overroepen voelt. ( Anders zou deze niet helemaal bovenaan staan )

Ikzelf heb absoluut niets met Radiohead, het doet me totaal niets. Voor een deel door de stem van de zanger.

Maar ook al ben ik anti-radiohead, voor deze plaat kan je gewoon geen 0,5 geven.

@ orbit
Er zijn hier verschillende 0,5-stemmen voor dit album (soms is dat hun enige 0,5-stem), vaak van mensen die niet van dit genre houden, en ze geven er geen reden voor.
Nogmaals, ik respecteer ieders smaak, ook die van CTK en ik kan wel begrijpen dat Radiohead en de stem van Tom Yorke hem niet ligt, hij is tenminste eerlijk.
Ik heb ook weinig met bv. Eminem of house en techno in het algemeen en evenmin met Frans Bauer, maar ga niet systematisch 0,5-stemmen uitdelen aan de albums van die artiesten of genres. Ik hou mij enkel bezig met artiesten of genres waarvan ik hou en als ik een lage stem moet uitdelen aan populaire artiesten geef ik de reden daartoe (bv. Nickelback, Milk Inc.) net zoals CTK heeft gedaan.

Nee, dat ben ik helemaal met je eens. En slechts een 0,5 stem hiervoor en nergens anders stemmen voor lijkt me een zaak voor de moderator. Zo iemand moet er gewoon vanaf worden gegooid, duidelijk een geval van een proteststemmer.
Ik heb ook wel wat lage stemmen (ken dan ook al heel wat muziek), maar over het algemeen zoek ik die ook niet meer op. Kan m'n tijd wel nuttiger besteden met muziek die me wél wat lijkt

Dat is ook wat er voor zorgt dat enorm veel albums een vrij hoge score hebben. De meesten die dat album beluisteren, zijn fans. Ik zie mezelf geen album van een artiest beluisteren die ik totaal niet afkan, behalve als men mij echt zegt, dat het de moeite is. ( meestal klopt mijn voorgevoel dan ook wel )

Verschijnsel wat jij noemt komt op MuMe vooral voor bij albums die door een select gezelschap heel hoog worden aangeschreven. Zo zie je met regelmaat in die jaarlijsten van die albums bovenaanstaan met een dikke 4 score met maar 30 stemmen of iets dergelijks.
Aan de respresentativiteit van dergelijke albums mag inderdaad getwijfeld worden.
Ik denk dat een album ongeveer 300 (of meer, geen idee) stemmen nodig heeft om een representatief beeld te scheppen van de algemeen geldende kwaliteitsperceptie van een dergelijk album.
En dan nog hou je altijd dat mensen het hier wel of niet mee eens zijn.
Bij Ok Computer mag je dus wel aannemen dat de score die dit album heeft op basis van het aantal stemmen een representatief beeld schept van wat men over het algemeen vind van OKC.

Helemaal niet mee akkoord. Vele mensen staan nog maar aan het begin van hun ontdekkingsreis doorheen muziekland wanneer ze deze een 5 geven. En er zijn waarschijnlijk ook velen die gewoon dit album kennen, meteen beschouwen als het beste dat de muziek te bieden heeft, het een 5 geven, en stoppen met verder zoeken naar kwaliteit. Zo van die mannen die maar twintig stemmen uitbrengen.

Ik persoonlijk ben ook begonnen bij deze, vier jaar terug. Eerst een muse-periode (iedereen van mijn leeftijd heeft wel zo'n periode gehad) en daarna kom je automatisch bij radiohead. Moest ik daar gestopt zijn (wat volgens mij velen doen), zou ik hem nu ook op 5 hebben staan. Maar naar mijn mening stuit je op zoveel creatiever werk dan dit, als je je verdiept in de muziekscène van de laatste decennia.

Dus eigenlijk wil je zeggen dat een album met veel en ook nog eens hoge stemmen een typisch geval van kudde gedrag is. Zal ook wel meespelen denk ik ja.
Overigens vind ik dit persoonlijk ook niet het beste album ooit hoor, maar kan er best vrede mee hebben dat hij ondermeer hier op 1 staat. Is toch zeker wel een kwalitatief en baanbrekend album toch.
Vind ook dat je altijd moet blijven ontdekken, je verbreed je kennis en belangrijker, je leert zoveel ander moois kennen.

Natuurlijk beïnvloedt het stemgemiddelde het koopgedrag van de user en MuMe is ook bedoeld om users nieuwe muziek te laten ontdekken. Users zijn eerder geneigd een album met een hoog stemgemiddelde te kopen dan één met een laag, dat is toch logisch.

Radiohead kende ik lang voor "OK Computer " uitkwam en na release van dit album was ik meteen enthousiast. Nadien ben ik als fan hun albums blijven kopen maar deze "OK Computer" blijf ik hun beste vinden.