Wat een onzin allemaal. Dat wil dus zeggen dat albumsdie ik nu erg goed vind, minder goed worden naarmate ik meer albums luister.

Die redenering snapte ik ook niet helemaal. OK Computer vond ik destijds al een waanzinnig goed album en nu, jaren en vele vele CD's van zeer veel verschillende artiesten later is mijn mening niet veranderd.

Lijkt me ook waanzin. Ik ken verscheidene platen uit het verleden die onveranderd meesterlijk blijven, hoeveel ik ook sindsdien heb geluisterd. Heel af en toe komt er iets in de buurt, en daar ben ik alleen maar dankbaar voor.

Ik snap het wel een beetje denk ik. Platen die eerst tot mijn favorieten behoorden, zijn nu een beetje weggezakt, simpelweg omdat ik nóg betere muziek heb leren kennen, maar ik vind die weggezakte platen nog steeds erg goed. In verhouding tot die nog betere platen alleen geen 5* meer waard. Maar goed, misschien geldt dit verschijnsel alleen voor de zoekende jongeren

Naarmate je "nieuwe" muziek leert kennen die je bevalt zou het wel zo kunnen zijn dat er bepaalde favorieten overstemd worden door nieuwe favorieten en andere favorieten blijven wel weer constant. Denk dat dat niet alleen bij jongeren het geval is.
Hoewel er wel zo een bepaalde leeftijd was waarmee je definitieve muzieksmaak gevormd wordt ofzoiets. Althans dat heb ik ooit gehoord.

Over welke muziek je goed gaat vinden heb ik ooit een wetenschappelijk stuk gelezen. Daar stond in dat tussen je vijfde en twaalfde je muzikale smaak wordt gevormd. Met die kennis in het achterhoofd blijf je je verdere leven met muziek experimenteren.

Stel je bent opgegroeit met de muziek van Kate Bush en komt later in je leven bijvoorbeeld de muziek van Björk tegen. Dan zou je deze eerder goed gaan vinden dan de muziek van Madonna. Als dergelijke informatie klopt wordt je stemgedrag al op jonge leeftijd bepaald.

In mijn geval gaat bovenstaande stelling redelijk tot behoorlijk op. Toen ik nog klein was heb ik nogal veel klassieke muziek gehoord. Mede daardoor heb ik nooit veel moeite ondervonden bij het luisteren naar muziek van Vangelis bijvoorbeeld.

Dat is inderdaad interessant.. en ik kan me er in grote lijnen wel in vinden, veel muziek die ik nu goed vind, daarvan heb ik tussen mijn 10e en 15e wel voorlopers of zelfs de muziek in kwestie gehoord. Maar er komen toch soms artiesten bij waarvan ik denk waarom vind ik dit nu goed? En mijn smaak is op sommige punten zo ver geëvolueerd dat het geheel niet meer lijkt op die "voorlopers" van vroeger.

Deze hele discussie kan trouwens linea recta naar een ander topic, dat letterlijk: op welke leeftijd bepaal je je muzieksmaak heet

Ik heb ook al heel wat veranderd.. heb heel verschllende dingen gehoord sinds ik begon muziek te luisteren, en lang neit alles van mijn ouders. Heb zelf zelfs palten die eerst op 5* stonden nu op 1* staan.

Heb over die wetenschappelijke onderbouwing zeer mijn vraagtekens; leefde tussen mijn vijfde en twaalfde nou niet bepaald in een periode die muzikaal gezien enige relatie of relevantie heeft met mijn huidige muziekvoorkeuren.

Dude, dat is helemaal niet wat er staat! Dit stond bij OK Computer, en ik maak de opmerking dat dit voor vele jongeren een springplank is naar de muziekwereld. Velen beginnen bij dit album om dan hun eigen smaak te gaan definiëren naarmate men meer albums beluistert. Maar er zijn er ook veel die de sprong niet wagen en bij OK PC blijven (wat volgens mij het hoge stemgemiddelde van de plaat bepaalt).

En trouwens: is het luisteren naar muziek niet een constante zoektocht? Ik heb nu David Bowie als nummer 1 staan, maar weet ik veel of dat volgende week nog zo zal zijn? Als je voortdurend blijft zoeken naar nieuwe, spannende muziek, kan het toch niet anders dan dat je steeds op betere dingen stuit? Je kan platen gewoon beter in perspectief brengen naarmate je meer hoort. En dat wil niet zeggen dat je die albums daarom minder goed vindt, maar dat je andere platen béter gaat vinden. Mijn mening over Radiohead is in feite niet veranderd doorheen de jaren; ik heb gewoon in al die tijd dingen gevonden die ik nog pakken beter vind. En dan verlaag je je stem - om het onderscheid te kunnen maken met die platen die je nog beter vindt... niet?

Snappen jullie?

Ik snap het fenomeen inderdaad Heb het zelf nog meegemaakt met Linkin Park en dergelijke.

Het gebeurt in elk geval bij sommige platen dat ik ze minder en minder ga draaien, en er ook weinig zin in heb. Andere platen blijven echter sterk overeind. Misschien dat ik daar wel eens een dipje van een jaar of twee in heb, maar als ik ze dan weer opzet is het feest! En dan wil ik dat nog een paar keer totdat het weer mijn aloude klassieker van weleer wordt. Noem het een verslaving aan een heel fijne drug, die gaat ook niet zomaar weg. Daarom kun je wel degelijk iets op je 15e na 15 jaar nog steeds briljant vinden. Maar heb je er wel veel bij ontdekt, zodat je dán pas ontdekt dat die plaat een buitengewoon goede keuze was destijds.

En dat zal niet snel gebeuren als je bij Linkin Park bent begonnen nee

Erg herkenbaar Orbit. Datzelfde heb ik ook met bepaalde albums. Muzikaal zijn het prima platen die best wel lekker wegluisteren, maar op de één of andere manier blijven ze in het rek staan.

Dit heeft volgens mij niets met een dipje te maken, maar meer hoe deze muziek in je systeem past. Zelf dwing ik mijzelf er toe een dergelijk album uit het rek te halen. Tijdens het luisteren er na denk ik: "Best een lekker album." Na dat de cd gestopt is ruim ik hem netjes op en vervolgens staat hij weer voor jaren in het rek.

Voor een dergelijk "probleem" zou best een moeilijke psychologische term zijn die daar een verklaring voor geeft. Zelf denk ik dat het met sfeer te maken heeft. Op vakantie in een vreemd land koop je een fles wijn die ter plekke heerlijk smaakt. Om dit gevoel vast te houden neem je een paar flessen mee voor thuis. Aan het eind van een geslaagde dag trek je een flesje open, maar naar de eerste slok kom je al snel tot de conclussie dat de wijn op de vakantiebestemmig veel lekkerder was........

Maar dat is meer contextuele herkenning. Muziek die iets met je deed op díe plaats en díe periode in je leven.. dat is niet hetzelfde als een plaat die je in een heel andere fase en plek in je leven draait nog steeds kan schitteren als nooit tevoren. Dat is iets wat je blijkbaar hebt meegenomen, iets dat in jezelf is gaan zitten. Die plaat, die muziek hoort bij jou, past bij jou. Dat is een soort ultimate soulmate gevoel, wat wat mij betreft los van tijd of plaats staat. En dan maakt het niet uit hoe vaak of hoe hard je het draait, het is een wereld van troost/ herkenning/ energie (streep weg wat niet van toepassing is) die voor je opengaat. Als een plaat die status heeft bereikt dan mag hij van mij ongezien in de top10 of ligt er dicht tegenaan als je toevallig veel van dat soort platen hebt

Zelf denk ik dat daar heel veel in zit. Je zou in gedachte je cd-rek in plaats van op alfabet op emotie kunnen gaan indelen en dan kijken hoe dat er uit ziet. In het begin zou het moeilijk zijn om daar het juiste album uit te vissen, want abc zit wel in het systeem, maar huilen, lachten en kwaadheid niet. Op een dergelijke wijze zou je inzicht kunnen krijgen in je stemgedrag en of dit klopt met wie je bent. De uitslag hiervan zou best wel eng kunnen zijn, maar op de lange termijn een boel duidelijkheid kunnen verschaffen wie je bent.

Ik stem volgens gevoel: een goed album krijgt 4, een heel goed album krijgt 4,50 en een album dat ik nooit zou kwijt willen krijgt de volle mep.
Een gewoon album krijgt bij mij 3,50 en veel lager ga ik niet. Als het album mij totaal niet bevalt, zal ik misschien een bericht plaatsen maar niet stemmen, want dat zorgt enkel maar voor ergernis. Een goed gefundeerde mening rechtvaardigt altijd een hoge of lage score, maar zomaar abnormaal lage of hoge kwoteringen rondstrooien zal ik niet doen, want dat zal de sfeer op deze website grondig verpesten en dat wil ik niet op mijn geweten. Genoeg albums, hoor, waar ik spontaan braakneigingen van krijg, maar dat is dan mijn probleem.
Soms verbazen sommige kwoteringen mij, maar, hey, dit is een democratie en iedereen is vrij om zijn gefundeerde mening te verkondigen.

Zo krijg je juist scheve gemiddelden, als iedereen dat zou dat doen. Gewoon stemmen!

Inderdaad, gewoon stemmen met die hap. Natuurlijk is het even een zware dobber om te zien dat iemand iets laag waardeerd wat je zelf hoog heb zitten, maar dat is juist de functie van de MusicMeter in mijn ogen. En als het even kan er een bericht bij schrijven over hoe en waarom. In dat geval hoor je mij niet klagen. Gewoon even doen, want het schept duidelijkheid in het geheel.

MusicMeter, voor uw dagelijkse zware dobber.

Ik durf niet want ik ben een verlegen tiep . Ik ga eraan beginnen als ik zeker ben dat alle albums in mijn bezit mijn stem hebben ontvangen. Waarschijnlijke toekomstige slachtoffers van een lage stem: zeg ik lekker niet, maar het zijn er veel hoor. Voor de geïnteresseerden, kijk eens naar mijn rotatielijst en top-zoveel en raad eens welke bands een lage stem kunnen krijgen. Van bepaalde muziekstromingen blijf ik af: rap, house, hip-hop, R&B zeggen mij totaal niets dus ik ga er ook mijn tijd niet aan verspillen.

Zie o.a. mijn antwoord aan Gerards Dream, maar tuurlijk hebben jullie gelijk: een gefundeerde/gegronde mening rechtvaardigt altijd de geplaatste stem. Ik ga van mijn verlegenheid moeten afraken .
(waar staat Bon Jovi hier trouwens, en Poison, en ...)

Dan valt de rest van het leven toch nog mee, niet waar?

De user snakeskin heeft op 13 april jl. bijna alle albums van Tina Turner met een 0,5 beoordeeld. Voor mij totaal niet geloofwaardig en komen over als haatstemmen. Ik geloof er niks van dat hij daadwerkelijk al deze albums kent. Graag zou ik deze stemmen verwijderd zien.

Steunbetuiging aan het voorafgaande

Niet mee eens

Hoe kun je er van uit gaan dat ie ze niet kent? Alle 6 de Beatles die 5* krijgen ook maar weghalen dan?

Deze user ziet er uit als een redelijk betrouwbare stemmer. Maar dat vind ik. Is mijn mening. En die 0,5 bij Tina Turner is gewoon zijn mening.
(misschien een vriendinnetje of vriend gehad die ze allemaal draaide en hij kon het niet uitstaan)

maar goed, laat de user zelf maar aan het woord.
Ik vind censuur op stemmen een gevaarlijk iets.

Hele wijze woorden platedraaier. Iemand kan een grondige hekel hebben aan een bepaald stemgeluid, in dit geval de schore stem van Tina Turner, en daarbij voorbaat al van in de stress schieten. Door deze reactie luistert een gebruiker niet meer objectief naar iets, waardoor hij of zij consequent daar een bepaald label aan hangt. Een lage c,q. schore stem dus.

Stemmen, ach ja dat doe je alleen als je het album van een artiest kent en dan is het maar waar je van houdt zo simpel is het. Ik moet zeggen dat alle stemmen van anderen me niet zoveel zeggen. Als ik met de stemmer in de kroeg zou gaan zitten dan zou de verklaring snel boven tafel komen waarom een cijfer hoog of laag is. Het hele gebeuren is iets persoonlijks en daar ben je zelf verantwoordelijk voor. Niemand kan bij iemand anders in z'n hersen pan kijken. Voor mij gelden de stemmen die ik zelf aan een album geef, wat een ander doet is zijn of haar zaak. Al die gemiddelde zeggen mij niet veel. Lage gemiddelden bij een album wat ik zelf dan weer ijzersterk vind, ach het zal wel, kan er niet veel mee.

Inderdaad goed gezegd.

Jij begrijpt er dus echt helemaal niks van. Als iemand in 5 minuten tijd alleen maar 0,5* uitdeelt aan 1 artiest, dan nee sorry, dat gaat er bij mij niet in. Als je dan 1 album een 0,5 geeft, a la, maar gelijk haar hele reportoire, dan heb ik ernstig mijn twijfels. Plus ook nog niet eens berichten bij de albums (op een enkeling na). Als iemand een grondige hekel aan een stemgeluid heeft, dan geeft dat nog niet het recht om alleen maar 0,5* uit te delen. Men moet het album wel in zijn geheel kennen. Ik haat die zanger van Kane, maar dan ga ik nog niet al hun albums beoordelen met een 0,5 simpelweg omdat ik ze nooit helemaal beluisterd heb.

@platedraaier: het gaat niet om 1 halfje, maar een hele serie.

Volgens mij begrijpen we elkaar even niet. Het gaat in dit geval over haatstemmen jegens een bepaalde artiest. wat ik probeerde te zeggen met mijn vorige bericht als je ziet dat iemand een hele rij albums van een bepaalde artiest een 0.5 geeft, dat er iets loos is en dat hij of zij een niet zo betrouwbare user is. Een artiest al bij voorbaat een 0.5 geven is voor mijn niet reëel te noemen. Er kan namelijk best een album zijn dat wel een beetje de moeite waard is. Alleen 0.5 stemmen is bij mij al een soort van verdacht gedrag.