Ik stem voornamelijk op gevoel. Geen + en - per nummer bij mij. De ene plaat is goed 3*, De andere is geweldig 4*. Soms is het in mijn ogen een klassieker 5*.

Meer moeite heb ik met platen die ik niet zo goed vind.
Soms is een artiest gewoon niet mijn ding (Frans Bauer) 1*) Soms vind ik het gewoon niet lekker om naar te luisteren en word ik nerveus. 2* En vaak is het wel aardig, maar wil ik het niet in mijn kast hebben staan 2,5*.
Het blijft een momentopname en een kwestie van smaak.
En over gebrek aan smaak valt niet te twisten.

Ik Stem alleen op gerne's waar ik goed en slecht onderscheiden kan. Als ik niks uit het metal gerne leuk vind en toevallig een metal cd hoor (helemaal) ga ik geen 1 stemmen).

Ik snap jouw principe wel Snowman. Maar als iets slecht is, stem je gewoon tot het cijfer in welke mate jij het slecht vind. Zo zou ik denken. Ik vind dat een soort van indekcompromis sluiten. Doet mij veel denken aan mensen die iets niet al te best vidnen, en het dan hoger geven omdat het een belangrijk album was in de muziekgeschiedenis.

Ik heb ook met de vraag geworsteld hoe ik mijn sterren het beste kan toekennen. Als houvast probeer ik gevoelsmatig aan te sluiten bij de waardering zoals we die nog van school kennen. Dat leidt dan tot de volgende opschaling van de sterren:

0,5* = 1 = zeer slecht
1,0* = 2 = slecht
1,5* = 3 = zwaar onvoldoende
2,0* = 4 = onvoldoende
2,5* = 5 = licht onvoldoende
3,0* = 6 = voldoende
3,5* = 7 = ruim voldoende
4,0* = 8 = goed
4,5* = 9 = zeer goed
5,0* = 10 = uitmuntend

Ik geef toe, beneden de 3* zijn de nuanceverschillen wat moeilijk te duiden. Maar aangezien ik maar heel zelden zo laag stem, werkt het voor mij prima. Mijn redenering is dan als volgt:

3,0* luisterbaar dus voldoende, maar verder niet bijzonder, hooguit 1 uitschieter in de tracklist;
3,5* aangename luisterervaring, zeker 2 of 3 uitschieters in de tracklist;
4,0* dit begint ergens op te lijken, minstens 50% van de songs zeer genietbaar;
4,5* bijna constant hoog niveau, hooguit 1 of 2 mindere songs;
5,0* een consistent geheel zonder zwakke plekken, kortom een meesterwerk.

Dus ja, zo probeer ik het maar een beetje te doen. Maar je ziet dus wel degelijk interpretatieverschillen tussen users. Voor platedraaier is een plaat al goed bij 3*, voor mij daarentegen is dat nipt voldoende.

en @ teutoon: soms is het geheel van een album inderdaad ongeveer de som der delen (zodat je eenvoudig plusjes en minnetjes kunt zetten), soms is het geheel meer (bijv. rode draad die wegvalt als je de nummers buiten hun context hoort) en soms minder (bijv. nummers zijn per stuk aardig, maar wel te veel van hetzelfde)... met dat al is het voor mij nog steeds een gevoelskwestie maar denk ik wel dat bovenstaand lijstje mijn mening redelijk weerspiegelt. Maar ik heb dan ook niet zo'n moeite met in cijfers denken...

Moet je van een album alle songs geluisterd hebben, als je wilt stemmen??

Dat is wel de bedoeling ja.

Allemaal meesterwerken dus.

Ik verbaas me al een tijdje over het enorme aantal 5 sterren-albums dat sommige gebruikers hier hebben. Nu heb ik er zelf misschien wel erg weinig, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat je letterlijk honderden platen de maximumscore geeft. Toch zijn er hier mensen die dat wel doen, ook actieve users die ik zeer respecteer.

Daarom vroeg ik me af wat jullie criteria zijn om een plaat de maximumscore te geven.

Bij mij komt het eigenlijk neer op twee dingen:

-een plaat moet in mijn optiek perfect zijn
-een plaat moet me altijd grijpen als ik hem opzet (platen waarvoor je 'in de stemming' moet zijn, komen derhalve nooit hoger dan 4,5*)

Ik heb er zelf ook aardig wat (ruim 30, geloof ik - geen honderden, oké ), maar naar mijn mening alle welverdiend. Ik heb ook eerder het tegenovergestelde van jou, denk ik. Soms zie ik mensen met drie of vier 5* platen, en dan denk ik, toch jammer dat er niet meer platen zijn die je echt bij de kladden grijpen. Ik maak zelf verder ook een duidelijk onderscheid tussen 5* en 4,5*; 4,5* vind ik geweldige platen, gewoon prachtig - alleen missen ze de feeling van 5*. Mijn 5* platen zijn stuk voor stuk perfectie op een plastic schijfje. Platen die me de adem benemen, van de eerste tot de laatste noot intrigerend en spannend, platen die ik elke keer weer uitzit van begin tot eind, met plezier, en ze daarna gewoon nog een keer opzet. Platen die niet gaan vervelen, ook al zijn ze al honderden keren langs gekomen. Platen die ik van begin tot eind uit m'n hoofd ken, waarvan ik elk tikje op de hi-hat of plukje aan de snaar kan plaatsen.

Naar mijn idee zijn de platen die bij mij de 5* bij elkaar gesprokkeld hebben dan ook volledig terecht. Verder ben ik op zich best 'streng' tegenover de lijst. Als ik mezelf erop betrap dat ik een plaat niet meer uitzit of iets dergelijks, krijgt 'ie ook terstond degradatie.

Om een lang verhaal kort te maken: mijn criterium is enkel en alleen perfectie.

/edit/

Wil ik nog toevoegen dat als we met 10,0-en en 9,9-s etcetera zouden gaan werken, er een stuk of 8 of 9 platen zouden overblijven die een 10,0 zouden scoren. Daarna wordt het 9,9 en 9,8, die richting - natuurlijk weer een wezenlijk verschil, tussen perfectie (10,0) en bijna perfectie (9,9), maar om m'n 9,9-s op een 4,5* (een 9,0) te gaan afronden vind ik weer wat ver gaan.

Ik zie aan je 4,5* stemmen herman, dat je je 5,0* collectie eens fors hebt uitgedund. Zelf heb ik dat ook eens gedaan. Het is moeilijk om voor jezelf een vaste grens-definitie te bepalen, laat staan vast te houden. Een algemeen probleem, waarbij veel gebruikers vaak massa-verschuivingen in hun stemmen veroorzaken. Het gebeurt jou, het gebeurt mij. Ik had dan (nu achteraf) ook liever gehad dat er bij de start van MusicMeter een soort stem-richtlijn was opgesteld, waardoor deze vraag van jou nu overbodig geweest zou zijn en waardoor je minder vraagtekens hoeft te zetten bij de stemmen van je medemusicmeteraars.
Als je in het stemoverzicht van album X ziet dat een gebruiker zijn stem verlaagt heeft van 4,5 naar 4,0, dan zegt dat helaas vaak ook niets over het daadwerkelijk minder goed bevonden worden van het album, maar kan het net zo goed het gevolg van een massa-verschuiving, een herindeling van de schaalindeling, omdat de te hanteren grenzen ongedefinieerd zijn. Ik heb er zelf ook de grootste moeite mee. Ik denk in ieder geval dat meer dan zo'n 7,5% platen op 5,0* niet de bedoeling kan zijn. Maar de 1% die jij en ik gebruiken, misschien ook wel wat te laag is. 'Perfectie' is een vaag begrip vind ik overigens, als je tientallen platen op 5,0* zet, moet er wel een onder- en bovengrens aan die perfectie zitten, niet al die platen zullen evengoed zijn. Als mijn 5,0* platen aan 'perfectie' moeten voldoen, zou ik denk ik niet verder dan mijn eerste twee uit mijn top-10 komen.

Mooi, dat haal ik nog.

Ik zeker niet...

1 op de 1849, da's niet misselijk!

ik zit op 4,5%

Maar ik deel ook geen enkele 0,5 uit...

Respect. Ik wel degelijk, maar ik heb dan ook wel een aantal ongelooflijke kutplaten in bezit gehad.

Lateralus een kutplaat?

Legendarisch kut, kan ik wel stellen. Hoewel ik begrijp dat velen het niet met me eens zijn.

Ik heb het vermoeden dat ik het met je eens ben als ik hem helemaal zou gaan luisteren

Ik kan me erg in deze verdeling vinden, maar ik geef dus geen enkele plaat een 0,5. Verder probeer ik geen enkele proteststem te geven en stem ik niet op albums uit genres die me weinig tot niets zeggen. Tenslotte stem ik vooralsnog niet op live- en/of verzamelalbums.

Ok , laten we er maar niet verder overgaan, want dat is niet de bedoeling van dit topic.

Ikzelf geef pas een 5* voor een plaat als ik alle nummers helemaal geweldig vind. Hoogstens 1 iets mindere.

4,5* geef ik aan platen die dus bijna perfect zijn met 1-2 mindere nummers.

Ik stem eigenlijk gewoon op gevoel en heb er geen diepgravende uitleg voor. Mag dat ook ... Tot nu toe heeft geen enkele plaat het zo bont gemaakt dat ie een 0.5 verdiende, dus misschien toch ook Tool niet, mocht ik die ooit nog eens beluisteren.

Ik begrijp nooit hoe mensen het bij muziek over 'perfect' kunnen hebben. Alsof je er bepaalde verwachtingen bij zou hebben...
Ikzelf geef iets een 5 als het behoort tot de beste muziek die ik ken.

Bij mij vormen de 5* albums 0,9% van het totaal.

Hoe vaak luisteren jullie naar een album alvorens te stemmen?

Ik denk dat ik na 2 à 3 keer luisteren al stem. Ik moet het dan later wel vaak aanpassen.

5,0: beste in zijn genre, meesterwerk en heeft wat met je gedaan.

4,5: grensverleggend goed, kun je vaak luisteren en heeft een constant niveau

4,0: goede cd, met goed niveau en wat uitschieters

3,5: redelijke cd, viel wel een beetje tegen

3,0: matig, miskoop

2,5: onvoldoende, luister ik niet graag naar, behoudens een enkele uitschieter, geen drama

2,0: slechte cd, mag weg, irritant sfeertje, misschien ooit goed gevonden of nog 4 goede nummertjes

1,5: hele slechte cd, heb ik niets mee

1,0: irriteer met er constant aan als ik hem hoor, vraag me af hoe mensen DIT goed kunnen vinden en draai hem nooit meer

0,5: ik krimp helemaal in elkaar als ik hem hoor, niets klopt!, ik erger me aan de hele sfeer, wordt onderworpen aan rituele verbranding

Dat is wel waar. Ooit had ik wel meer 5* stemmen, al zal dat niet meer zijn geweest dan 25, schat ik (nu zijn het er 8 = 0,59%). Af en toe werk ik van boven naar beneden mijn stemmen door (om te stranden bij 4*, want het is erg veel werk) en een keer was er inderdaad sprake van een soort algemene herindeling van de schaalindeling. Tegenwoordig geef ik niet zo snel 4,5* of hoger meer (kijk maar naar mijn stemmen op albums uit 2006).



Ik kom dan niet verder dan de top 3.

Ik denk dat heel veel mensen anders stemmen als jij, want een 3,5 een redelijke cd maar wel tegenvallend vinden, zou ik eerder een 2,5 geven. en een 3,0 voor een miskoop ?!? dat is dus nog een kleine voldoende voor een miskoop

want simpel omgerekend is een een 5 een 10 en een 0,5 een 1.

5.0 baanbrekend. Prachtige composities, origineel, mooie stemmen en instrumentgebruik én het klinkt fantastisch in mijn oren. (Vb. The Fiery Furnaces – Blueberry Boat)

4.0 goed werk. Mooie composities, vrij origineel, redelijke stemmen en instrumentgebruik én het klinkt aardig in mijn oren. (Vb. Joan as policewoman). Of Redelijke composities, weinig origineel maar goed instrumentgebruik en het klinkt fantastisch in mijn oren. (Vb. Beck - Guero). Of fantastische bands met nummers die ik helemaal geweldig vind, maar met jammer genoeg wat tracks die ik standaard skip. (Vb. My Latest Novel – Wolves)

3.0 Mwoah. Kan er mee door. Vooral artiesten waar ik niets mee heb. Brengen geen emotie bij mij naar boven. Zonder emotie kan ik niet genieten, maar zal ik mij ook niet ergeren. Kwaliteit is aanwezig, maar weet mij niet te bekoren. (Vb. U2)

2.0 Erg matig. Bands die met een cd een grote terugval hebben gemaakt tov de voorganger, terwijl de stijl, stem, structuren etc. niet wezenlijk veranderd zijn. Vooral bands die ik in principe wel een warm hart toedraag, maar die een negatieve emotie in mij naar boven brengen. Potentieel wordt onbenut gelaten. Gladstrijkers. (Vb. Coldplay – X&Y).

1.0 slecht. Heeft muzikaal niets te bieden. Geen originaliteit of interessante muzikale stukken al of niet met zang. Daarnaast spreekt het me totaal niet aan. Soms negatieve emotie (Vb. James Blunt).

0.5 Pseudo genres en overhypte artiesten die qua mening normaal in 1.0 zouden vallen. X factor en andere marketinginstrumenten duwen deze artiesten naar het laagste niveau (Vb. Lange Frans en Baas B en Idols artiesten en boy/girls bands).