Ik dacht het, even een kenner taggen: GrafGantz.

Discogs wordt natuurlijk ook gewoon ingevuld door Jan en alleman, maar dan internationaal.

Dat klopt, maar de bewijslast is te allen tijde, dat je een fysiek exemplaar hebt. Als je geen foto's kan tonen, dan zwaait er wat.

De "Dit topic bevat geen berichten"-bug is terug (?) van weggeweest.

Hier is het nooit weggeweest, maar als je op de titel klikt laadt het toch wel netjes? Is imo echt een minor bugje.

Hier ook nooit weggeweest.

Hier ook nooit weggeweest. Treedt altijd op als er 31-34 berichten op de laatste pagina staan en er dus nog net geen volgende pagina aangemaakt wordt.

Ik denk dat het op 2 januari weer werkt.

Het was echt al lang geleden dat ik hem zelf nog was tegengekomen, vandaar .

Keep dreaming.

Gezien het aantal bugs waar alle metersites mee te kampen hebben (gehad) sinds de overname zijn ze waarschijnlijk eerst een jaar bezig om alle fouten uit het vernieuwde MovieMeter te halen.

Kan de Crew via dit topic nu eens uitleggen waarom er gekozen is voor de oplossing voor de albums Sons and Fascination en Sister Feelings Call van Simple Minds?

Dus als ik het goed begrijp is het nu zo dat als een label een pakket met meerdere albums aanbiedt, dat deze allemaal op één albumpagina moeten en niet los mogen. Ondanks dat ze het later (hetzelfde jaar nog) als losse albums verkopen?

Ik zou hier nog eens over nadenken als crew.

Even hypothetisch: Stel Aftermath gaat voor een marketingstunt en verkoopt een nieuwe Kendrick Lamar en een nieuwe Eminem gebundeld. En om de stunt te promoten zal het eerst een tijdje exclusief als pakketje te koop zijn. Een paar maanden later zijn ze gewoon los te kopen. Dan mogen die albums dus alleen als één op de site komen?

Daar snap ik ook niks van. Eens met Teunnis.

Nou, als twee ex-crewleden het ook niet snappen....

Ik was moderator En moderators hebben over het algemeen totaal geen verstand van toevoegen

Misschien kunnen ze het uitleggen, maar zoals het er nu staat vind ik het maar raar. Het zijn twee albums die nu als een album met bonusnummers wordt gepresenteerd, een niet bestaande versie dus.
Gelukkig kan alles weer teruggezet worden, alhoewel dat wel lastig wordt met al die berichten.
Maar goed, iedereen maakt wel eens een foutje en de crew doet ook zijn best en het valt niet altijd mee weet ik uit ervaring.

Er wordt achter de schermen wel degelijk naar gekeken (ook hoe dit bijvoorbeeld voor eens en altijd duidelijk in de wiki kan worden gezet).
Stay tuned ...

Dat! Wij voegen gewoon toe en hopen dat een crewlid stiekem meekijkt.

Overigens vrij sneu om openbaar crewleden op het matje te roepen. Een al dan niet vriendelijke pm was geen optie? En als er niet snel genoeg gereageerd wordt, even een vriendelijke maar opdringerige pm naar een ander crewlid?

Wat ik lastig vind als dat er van sommige albums meerdere versies zijn, bijvoorbeeld bij Stage Fright van the Band of American Beauty van Grateful Dead.

Er is bijvoorbeeld de originele LP uit 1970. Er is een remaster uit begin 21e eeuw met enkele bonus tracks en er is een 50th anniversary edition met wéér andere bonus tracks én een live concert.

Mume geeft echter niet de mogelijkheid om de diverse versies toe te voegen. Het is óf een bonus track of niet waardoor het lijkt alsof en bepaald album héél veel bonus tracks heeft. Zal wel een utopie zijn, maar zou het mooi vinden als er een soort filter kon worden geïmplementeerd bij het album waarbij dit onderscheid kan worden gemaakt.

Dat wilde ik ook net aankaarten. Het lijkt me trouwens vrij lastig om dit te implementeren op MuMe in de huidge vorm. Wie weet als het vernieuwde MoMe een succes blijkt...

Hier gaat het toch vooral om het (oorspronkelijke) album. Voor verschillende versies, gewoon Discogs raadplegen. Zo doe ik dat.

Ja, maar waarom dan überhaupt bonus tracks toevoegen?

Ik vind het wel handig om met één klik te kunnen zien welke nummers er ook nog op andere versies staan. Het gaat om het oorspronkelijke album, maar op een aantal andere versies staan nog een reeks verschillende extra nummers. Daar zie ik het nut wel van in. En bij veel albums gaat het maar om een maximum van een of twee extra versies.

Het mooie van MusicMeter vind ik dat je in één oogopslag de discografie van een artiest kunt inzien. Artiest X heeft bijvoorbeeld 11 albums uitgebracht en artiest Y 27 albums. Dan zie je op discogs bij dezelfde artiest X 43 albums staan en bij artiest Y 69 albums. Qua overzicht is dat niet prettig.

MusicMeter is een enorm overzichtelijke site waarbij het niet pretendeert alle albums in alle versies in de catalogus te hebben, maar wel een overduidelijke discografie. Voor mij is dit ideaal.

Waarbij wat mij betreft de overzichtelijkheid ook nog wel gediend zou zijn met een cleanup van anderstalige versies (Kraftwerk), verschillende VK/VS versies (Beatles), etc.. Alleen zou je daarvoor los moeten laten dat alles in objectieve regels te vatten is en meer ruimte laten voor het gezond verstand.

Vanuit jouw voorkeur en smaak vind je dat misschien een voordeel, maar ik kan zonder problemen een aantal voorbeelden aanreiken - naar mijn smaak en voorkeur - waar een dergelijk uitgangspunt tot een uitermate rommelig geheel heeft geleid: wanneer een cd in 4 versies bestaat, kan het nogal variëren welke nummers op welke versies staan en dan is het gewoon apert onjuist om alles op één hoop te gooien. Dit zou opgelost kunnen worden met het zgn versioning zoals bij Discogs.



Dat mijn waarde is - excusez les mots - klinkklare nonsens en ik zal dat toelichten; voor een complete discografisch overzicht van - heb je even - bijv Neil Young, Elvis Costello, Miles Davis moet je een groot aantal stappen doen en is het best mogelijk dat het overzicht dan nog niet volledig is. Van een aantal bands - van mijn smaak en voorkeur, 'scuse me - zijn zelfs een groot aantal 12"s en singles NIET opgenomen alhier.

Regeren is vooruitzien: in het verleden zijn keuzes gemaakt (geen versioning faciliteren, geen aliases hanteren voor artiesten/bands) die niet zonder een major re-vamp te fiksen zijn.

MuMe kan imo absoluut niet gezien worden als een goede (lees volledige, eenvoudig te hanteren) discografische bron, maar dat was ook nooit de bedoeling

Eens, je zou eigenlijk een standaardweergave moeten hebben, maar ook nog de mogelijkheid te kunnen filteren op zaken. Bij Aretha Franklin speelt bv. weer dat ze op een gegeven moment is overgestapt naar een ander label en flink doorbrak, waarna haar oude label wat studio-albums met restmateriaal op de markt bracht om daar nog een slaatje uit te kunnen slaan. Het zou mooi zijn als je dan kon sorteren op label. Wikipedia doet dat hier dan wel netjes.

Maar goed, toekomstmuziek hopelijk. Wie weet iets voor het vijfjarenplan van Fanreach.

Mjuman, ik begrijp je punt voor wat betreft de bonustracks. Al beleef ik die inderdaad anders.

Jij mag het klinklare onzin vinden dat MuMe geen goed overzicht biedt, ik deel die mening niet. Ik heb het woord 'volledig' ook nooit in de mond genomen. Dat nam ik niet mee in mijn beoordeling. Maar bij veel bands is dat overigens wel het geval. Ik En ja, dan richt ik me tot reguliere albums, dat klopt. Ik vind de opzet van MusicMeter juist erg overzichtelijk.

Ik vind het ook niet ideaal dat Neil Young 'solo' gescheiden is van zijn werk met Crazy Horse, Promis Of The Real en nog wat anderen. Want feitelijk is dat in mijn ogen ook gewoon Neil Young solo. Dus daar wringt voor mij wel een beetje de schoen. Verder ben ik zeer tevreden.

Interessant die typfout (zie cursivering)
Jij schrijft zelf letterlijk - ik citeer: Het mooie van MusicMeter vind ik dat je in één oogopslag de discografie van een artiest kunt inzien.

Da's dus gewoon *niet* waar, zoals bij Neil Young. Ik snap wel dat het afhangt van je behoefte, maar voor discografische info (met EAN-codes etc erbij) wend ik me liever tot Discogs. Zeker als je vanuit verzamelaarsoogpunt bepaalde releases liever wilt vermijden. Het nadeel van Discogs is dan weer dat er allerlei heel specifieke releases tussen kunnen zitten - zoals een promo-cd voor de Japanse markt - die je niet per se hoeft te hebben (mede omdat ze vaak erg duur zijn).

Ik zou ook zeker niet alle aparte versies als afzonderlijk album erop willen hebben, Spotify maakt er al een potje van. Ik pleitte juist voor een filter op de album pagina.

Wees dan consequent en zet alleen de albums er op zoals ze de eerste keer zijn uitgebracht, zonder allerlei bonustracks e.d. die er later aan zijn toegevoegd. Van sommige albums bestaan er wel 20 verschillende versies en als iedereen toch Discogs raadpleegt, dan blijft het hier overzichtelijk.

Ik heb het in vrijwel alle gevallen eigenlijk wel werkbaar gevonden. Bij hoeveel albums is er nou echt een probleem?

En verder wat bennerd zegt, de toon is hier niet altijd even aangenaam.