We plaatsen een band in een genre, de band ontwikkelt zich verder en lijkt niet meer in het hokje te passen en we zijn allemaal in de war. New Order is het vervolg van JD, een rockband die is gaan experimenteren met electronica en ritmes. Is het niet juist om die reden dat New Order ontzettend new wave is? Ze gingen verder waar JD eindigde en het was geen post-punk meer omdat de sfeer totaal veranderde. Ik heb bijv. Blue Monday ook nooit zo als new wave gezien, maar eigenlijk is het natuurlijk gewoon een sub-subgenre, nl. een subgenre van new wave. Als je tenminste zover wil gaan. Maar goed, het is allemaal hokjes denken. In de eerste plaats heb je een band die muziek maakt en haar eigen weg daarin bewandelt. In de tweede plaats heb je alle mensen eromheen die het een naampje willen geven. Zo typerend voor mensen. Misschien is het wel allemaal een gevoel, net als de muziek.

Ekzeklie, Reptile71 : HET gevoel , daar gaat het om.

Die hokjesgeest heb ik het niet zo op.

True - very true (maar dan niet van Spandau Ballet).

Wat je in de eerste zin verwoordt houdt mij ook bezig - NO, Depeche Mode, Dead Can Dance allemaal goede voorbeelden van bands die zich sterk ontwikkeld hebben; hoe verwoord je dat.

Want ook gevoelens - zelfs de meest intense - kun je onder woorden brengen. In een relatie geef je toch ook uiting aan je gevoelens door te zeggen "ik hou van je" en je bent toch ook in staat naar derden een duidelijk beeld te schetsen van je geliefde (het object van je gevoelens om het zo maar eens te zeggen).

Muziek is een hartzaak en d'r is nix mis mee om proberen te verwoorden hoe je iets ziet, wat je erin zit en wat voor label je daarvoor wilt gebruiken. Die labels zijn vaak éénduidig en beperkend - maar dat heeft zijn voordelen: bedenk hoe het zou zijn als je de Virgin Megastore in Oxfordstreet zou betreden en daar zouden geen labels en afdelingen worden gebruikt - afijn ik ga even door, je gaat op een medewerker af, vraagt naar een bepaalde muzieksoort en hij zegt: "ga maar op je gevoel af" of "alles staat hier op alfabet van artiest" - en jij wil zoeken per (sub)genre.

We discussiëren hier om gewoon consensus over dat beeld te krijgen - en da's lastig, kijk maar naar de eerste zin van R71.

Prima als alles gewoon op alfabet staat.
Ik zoek soms wel erg lang naar een artiest.
Front 242 staat namelijk overal weer ergens anders ( al gevonden onder New Beat, House, Industrial, New Wave en Electronic).

Ik denk dat we idd verschillende definities hanteren.
Hieronder vertel ik nog eens hoe ik er over denk.

Een andere mening dan sommigen, maar goed, moet kunnen.

New wave is voor mij vooral de eerder beschreven attitude.
Een golf van creativiteit in het kielzog van de punk.

De opkomst van de elektronica drukt hier een grote stempel.
Het leverde het instrumentarium bij uitstek voor de niet geschoolde
muzikant die wel boordevol ideeën zat en ze daardoor toch kon uitvoeren.

Stephen Morris gebruikte elektronische drumpats live bij Joy Division.
De leden van OMD (ze traden onder Factory samen op) waren onder de indruk.
Toch blijven we Joy Division probleemloos postpunk noemen.
Dat experimenteren met de drumpats noem ik new wave.

Buiten de lijntje van een genre kleuren, werken vanuit de intuïtie.
Punk vanuit de onderbuik, new wave vanuit de creativiteit.
Weg met de partituur, de notenleer en de virtuositeit.

Die attitude zorgt voor een hele nieuwe golf van muzikanten.
Gozers (gasten in 't Vlaams) die als muzikant het podium op durven.
Sommigen onder hen zijn nog student, dichter of filmmaker.
Independent labels rijzen als paddestoelen uit de grond.

In de literatuur merk ik toch dat new wave vaak
als "containerbegrip" (dixit Mjuman) wordt gebruikt.
Maar ik heb er geen probleem mee als anderen de term
nog specifieker aan een bepaald soort muziek willen linken.
Maar hoe kleiner je het vakje maakt, hoe moeilijker de criteria.

Elvis Costello, Joe Jackson, Graham Parker en Nick Lowe.
Allemaal new wave van het allereerste uur trouwens.
Tenminste zo benoemde men het in die dagen.

Tenslotte: waarom New Order per se new wave moet zijn voor mij?
Ik vind het één van de bands bij uitstek die deze definitie van new wave belichamen.
The Cure is het andere grote voorbeeld vind ik. Bands die iedereen kent.

Het "nieuwe" van de "new" wave is er trouwens medio jaren 80 af.
Dan zie je heel wat bands toch op die mainstream hitparade popsound springen.
Ik vind daar niks mis mee, velen blijven sterke songs schrijven.

Maar New Order en The Cure ontwikkelden in die jaren
een volstrekt eigen geluid en overleven als het ware de new wave.
Daarom vind ik ze zo quintessential ...

ps. Chameleon Day ... het valt me op dat je net Substance
als latere New Order plaat in je collectie citeert, een staalkaart
van hun bewust op de dansvloer gemikte (en gemixte) 12" platen.
Dat zij hier mede genrebepalend geweest zijn voor electro
(of mogen we ook zeggen techno) zal ik niet loochenen.

Maar probeer ook dit eens.

YouTube - New Order - Sunrise (1985)

YouTube - New Order - All Day Long (1986)

YouTube - New Order - Guilty Partner (1989)

Ik begrijp dat jij je rugzak (fourage, slaapzak) meeneemt als je naar de Virgin Recordstore inOxfordstreet gaat?

Zonder gekheid - juist door naar een bepaald subgenre te vragen heb ik in grotere zaken de leukste vondsten gedaan. Het grappige is dat juist over new wave de meningen in de (vinyl)zaken nogal verschillen, en ook de indeling dus.

Ik noem dat bands met hun wortels in de new wave
die doorheen de jaren een eigen geluid, een eigen taal ontwikkelden.

Precies daarom zegt of schrijf met ... "klinkt als ...".

Doe Cocteau Twins en The Cure er ook maar bij.

U2 heeft ook die new wave wortels en eigen taal,
maar heeft zichzelf via The Joshua Tree en Rattle & Hum
ook geïnjecteerd met rootsgetrouwe, Amerikaanse rock.
Daarom evolueert U2 zich na een tijdje als rockgroep.

Nog een laatste vootnoot ivm New Order.

YouTube - New Order - Fine Time (1988)

Fine Time is het voorbeeld bij uitstek dat alle vakjes met voeten treedt.
Is het electro, rock, postpunk, disco, house, madchester, techo, pop ...

It's what new wave does to you ... eventually ...

@Daz - even een korte reactie (voor een langere heb ik meer tijd en gedachtenvorming nodig).

Jij zegt: "Elvis Costello, Joe Jackson, Graham Parker en Nick Lowe.
Allemaal new wave van het allereerste uur trouwens. Tenminste zo benoemde men het in die dagen."

De eerste twee - toentertijd: yes (later minder of niet);de twee andere - absoluut : no; Graham Parker, was geworteld in de pub-rock en die had wel links met punk, maar verder gaat het niet. Nick Lowe, zijn album heette n.b. Pure Pop for Now People (in the US); alhier "Jesus of Cool" - gewoon, de titel zegt het al - pop.

Van de Nederlandse wiki over new wave wordt je echt niet wijzer - goeiedag, daar is iemand echt de weg kwijt geweest; alles wordt daar echt op één hoop gegooid. De Engelse bevat meer juiste (zakelijke info). Destijds met mede-muziekliefhebbers (zaterdag in de kroeg de laatste aankopen besprekend) gebruikten we de term 'new wave' na 1983 niet meer; dat zei niks - we discussieerden aan de hand van labels. De would-be's die spraken van new wave en de 'hippige' dj's hadden het over new wave. Voor mij was de term obsolete toen V&D een vak new wave ging creëren.

Ik zou U2 ook eerder als post-punk labelen, waaruit weer blijkt dat veel relatief is. Oja, net zoals new wave in 1983 een onhanteerbaar begrip is geworden, geldt dat natuurlijk na de eeuwwende ook voor 'house' - ook een containerbegrip waar heel veel onder valt, en dus eigenlijk onbruikbaar.

Hierbij even een tip:

Waarom ontken jij wat ik lees?
Ik deel gewoon mee hoe die muziek indertijd genoemd werd
in de artikels (Oor) en naslagwerken die ik er over gelezen heb.
Heel de Stiff Records werd aanvankelijk in de new wave stal geplaatst.

Graham Parker - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org
Nick Lowe - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org


Moet ik hieruit afleiden dat postpunk geen new wave is? Of U2 geen rock?

Volgens mij allemaal new wave uit de electro school.
Volgens anderen geen new wave maar electro, denk ik.
Of heb ik het nu nog niet begrepen?

Wel een adembenemende affiche ...

@Daz: svp, sakta i backarna - oftewel, hold your horses.

Sinds wanneer is Oor undisputed - als het gaat om feitelijkheden zoals releasedata, samenstellingen etc is Oor goed als bron te gebruiken; recensies van Oor geven ons inzicht hoe Oor er toen over dacht. Edoch het woord van Oor is niet heilig; ik ben goed op de hoogte van het feit, als ervaringsdeskundige, dat geheel Stiff aanvankelijk tot de 'new wave' werd gerekend; hetgeen mijn stelling onderschrijft dat het begrip langzamerhand leger aan het lopen was dan een lek luchtbed - er viel te veel onder. Die gedachte werd in mijn kring van muziekliefhebbers echt gedeeld.

Er waren genoeg muziekliefhebbers die zich mede om die reden van Oor (het onbegrip en het onvermogen om te zien wat er gebeurde - Oor had altijd marginaal aandacht voor bands als Mecano, Nasmak, Clan of Xymox bijv.) afwenden (en Vinyl gingen lezen).

Postpunk is een follow-up van Punk - en dat is idd weer een categorie in het containerbegrip New Wave.

Het woord is er uit ... "heilig" ....

Ik plaatste nog twee wikilinks in één van mijn vorige posts
ivm Graham Parker en Nick Lowe. Maar net zoals Oor is Wikipedia
voor jou geen betrouwbare bron. Welke is dat dan wel?
De ervaringsdeskundigheid van jezelf en de kring liefhebbers.
Dat mag je van mijn part als betrouwbare bron zien.

Jij mag al die artiesten best geen new wave vinden.
Daar ging het mij nu niet meer om. Laat dat duidelijk zijn.

Alles wat ik zeg en schrijf is dat ze door de pers zo genoemd werden.
En ik gebruikte Oor en Wikipedia als bronnen om die stelling te staven.
Ikzelf kan er me wel in vinden, da's waar, maar lees het niet
als een bewijsvoering mijnentwege. Dat heeft geen zin.

Voor jou geen new wave ... ook goed dan.

Gee, Daz nu laat je jezelf erg kennen. Je klinkt nu echt als een kind dat al zijn geld aan snoep heeft uitgegeven en toch een ijsje wil.

We hebben het vaak genoeg over Oor gehad en de relatieve betrouwbaarheid ervan. Wiki's worden gevuld door enthousiaste goedwillende vrijwilligers en regelmatig zul je ook op een wiki zien dat de objectiviteit ervan wordt betwist. Ook dat is - op internet - een bekend feit - learn to live with it.

Ik ga gewoon door mijn beeld te vormen - denken en schrijven kost tijd - en denk dat zulks wel redelijk kan lukken en misschien kom ik dan met een aantal anderen tot een inter-subjectieve omschrijving.

Ik moet eerlijk toe geven dat ik voordat ik op deze site kwam, nog nooit van het begrip post-punk had gehoord.
In mijn vriendenkring werd er veelal over New Wave en Gothic gesproken.

Zo noemden wij de eerste 2 albums van Duran Duran ook New Wave, en Nick Cave de Koning der Gothics.


Maar als je het goed bekijkt, dan is Simple Minds als post-punk begonnen, maar ten tijden van New Gold Dream en Sparkle In The Rain richting New Wave gegaan.

Talk Talk begon als Wave bandje, maar eindigde als Avant Garde.

Zo is elke band wel een bepaald pad opgegaan inderdaad. Er zijn maar weinig bands wiens carrière strict new wave zijn gebleven.. Flock Of Seagulls, Human League misschien.. verder weet ik er 123 niet eens zoveel. Door dat hokje te hanteren beperk je het geluid van de meeste bands ook teveel vind ik. New Wave elementen is nog wat anders dan a tot z new wave en niets anders..

YouTube - Jonathan Richman & The Modern Lovers - Ice Cream Man


Dat is dan genoteerd.

Ik zeg wat ik lees over new wave.
Jouw reactie is dat wat ik zeg niet juist is.

Ik citeer bronnen die volgens jou onbetrouwbaar zijn.
Jij citeert je eigen betrouwbare zelf.

Ik herhaal wat ik lees over new wave
met de boodschap dat ik het zo toch vaak lees.
Nergens zeg ik dat jij fout bent en dat wat ik lees juist is.
Ik zeg zelfs meermaals dat jij er een andere mening mag op na houden.


Jij zegt nu dat ik kost wat kost gelijk wil halen.

Wie is hier het kind?

ps. Ik heb net een ijsje besteld bij Jonathan ... old school new wave flavour.

Ik heb je een pm gestuurd - en ik haak hier even af.

Mensen, of het nu gaat om wiki of OOR, denk je nou echt dat de lui die daar schrijven beter weten wat new wave is dan wij hier? Zij schrijven ook maar hoe ze erover denken en dat is niet meer dan hun mening. Er is namelijk geen afgebakende definitie. Het is een muziekstroming die overlappingen heeft met andere stromingen en haar invloeden her en der vandaan haalt gemixt met het eigen experimenteren met whatever in het vermogen ligt. Dat heeft zich uitgebouwd tot aan het heden waarin geen hond meer weet wat er nou precies wel en niet bij hoort.

Maar het gaat niet om wat wiki of Oor schrijven.
Het gaat erom dat ik niet alleen sta met mijn mening.

Jij denkt er blijkbaar ongeveer hetzeflde over als ik.
Geen afgebakende definitie dus.

Ik vind dat een aantal mensen new wave verengen tot postpunk.
Die mensen vinden dan weer dat ik new wave te ruim zie.

Mijn reactie was: kijk, ik sta toch niet alleen met die visie.

Aanvankelijk (herlees: aanvankelijk) werden artiesten
zoals Elvis Costello, Joe Jackson, Graham Parker en Jonathan Richman
als "new wave" omschreven ... die term wordt al in 1978 gebruikt.

Fout roept men hier! Dus link ik door naar wikipedia
waar men die artiesten bij new wave onderbrengt.

Waardeloze bron roept men hier!
Ik heb nooit een welles nietes discussie willen opstarten.
Maar dat wordt me na verloop van tijd wel in de schoenen geschoven.

NOGMAALS: het gaat niet om wie er gelijk heeft.

Het gaat om het FEIT dat de term new wave al vrij vroeg
gebruikt wordt en later verruimd zal worden. Men zal vanaf 1979
bijvoorbeeld postpunk ook als new wave gaan omschrijven.

Vanaf 1980 ook de hele synthwave scene, omdat ze allemaal
voortvloeien vanuit een nieuwe, eigenzinnige golf van creativiteit.

Zo begrijp ik dat.

Wil iemand anders new wave niet zo ruim definiëren is dat zijn goed recht.
Daar heb ik geen probleem mee. Maar het is goed dat we van elkaar weten
hoe we de zaak zien. Ik fronste mijn wenkbrouwen toen CD schreef
dat hij New Order geen new wave meer vond na Movement.

Ik hoop dat stilaan duidelijk wordt waarom dat mij verbaasde.
Gewoon omdat ik new wave anders invul dan CD, Mjuman etc ...


UIT WIKIPEDIA
(en ja, ik durf hieruit te citeren, omdat ik het zelf niet beter zou kunnen zeggen)

New Wave is an inexact term for a rock genre that originated in 1976. The term started as applying to punk rock music. It evolved to cover punk-based acts that mixed in other elements. During the 1980s in the United States New Wave became a catch-all term that applied to new acts in general and synthpop acts in particular. New Wave was basically the reinvention of rock 'n' roll of the 1960s but it also incorporated various influences as well as aspects of mod subculture, electronic music, disco[1], and funk.[citation needed] The 1990s and 2000s have seen revivals, and a number of acts that have been influenced by a variety of New Wave styles.

En nog een laatste zin waar we het ongetwijfeld allemaal over eens zijn.

The term New Wave itself is a source of much confusion.

New Wave music - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org
Lees ook eens in de rechter kolom en klik maar eens op post-punk.

Zit ik nu te wachten tot iemand zegt: dazzler, jij bent de winnaar, jij hebt gelijk?
Neen, ik hoop dat sommigen denken: wat dazzler schrijft is niet uit de lucht gegrepen.

Ik begrijp het.
Ik ben post-punk eigenlijk gaan zien als een tegenreactie op punk en dan met name wat betreft het gevoel dat er geuit wordt. Punk - schoppen tegen de maatschappij, dus oorzaak zoeken bij anderen (extravert) en post-punk - in zichzelf kijken, pijn van binnen voelen, oorzaken zoeken in zichzelf (introvert).
Ik dacht eigenlijk dat met die tegenreactie die post-punk heet tegelijk heel veel bandjes opkwamen die veelal vanuit diezelfde zienswijze (meer introvert) steeds vaker synths e.d. electronische hulpmiddelen gingen toevoegen en dat dat new wave genoemd werd. Het grote DIY gehalte heeft er tevens voor gezorgd dat er veel geëxperimenteerd werd en er verschillende invloeden in de muziek werden verweven. Dat is een beetje hoe ik het tegenwoordig ben gaan zien. Mijn zienswijze is mede gevormd door discussies die zich hier hebben afgespeeld. Die invloeden uit andere muziekstromingen hoorden er voor mij voorheen niet bij, ik beperkte het genre voor mezelf, maar ik denk dat het allemaal wel in het plaatje past: new wave is heel breed. Wèl heb ik zelf mijn duidelijke voorkeuren en die liggen grotendeels gevoelsmatig.

Ik denk dat de meesten die zich in deze discussie mengen
het volledig met deze stelling eens zijn. Meer nog, het zijn ook
vooral postpunkers in mijn ogen. Ik ben dat zelf minder fanatiek.
Maar als het bijvoorbeeld om Joy Division of The Cure gaat
dan herken en waardeer ik dat introverte heel erg.

The Sound en Echo & The Bunnymen liggen mij bijvoorbeeld minder.
Ik vind hun muziek heel goed, voel ook eenzelfde gedrevenheid en zoeken,
maar op één of andere manier voel ik me minder zielsverwant met hen.

Dan ben ik weer meer de man van de vlotte popsong.
De synthpop bijvoorbeeld, die ik als in de new wave geworteld beschouw,
maar die toch ook al vrij vroeg op eigen benen stond, een eigen hitparade weg ging.

Goede voorbeelden zijn OMD en Human League.

Van OMD werd al bij Factory Records gezegd: jullie moeten
een contract versieren bij een major, want jullie hebben hitpotentie.
Jullie zitten voortdurend tussen Joy Division en Abba in. Doe daar wat mee.
De eerste vier OMD platen hinken op die twee benen: pop of wave?

Human League (tweede line-up) verklaarde zelf
bij het verschijnen van Dare! Wij willen klinken als Abba op synths.
Wij willen hits, de mensen op de dansvloer krijgen ... popsongs.

Het valt mij op dat we met deze discussie wel erg blijven hangen in de bovenlagen, ofwel topjes der ijsberg en er over het algemeen louter de top 40 bands van weleer ter sprake komen.
Logisch gevolg is dan juist dat meer de neiging ontstaat 'pop' te noemen wat anderen (al dan wel of niet perse) als 'new wave' willen bestempelen.

En ja, veel synthpop, maar ook EBM, heeft zijn wortels in new wave, maar blijft wat onderbelicht omdat new wave vrij eenzijdig wordt beschouwd (het moet postpunk achtig zijn volgens sommigen), maar goed, oorzaak en gevolg. New wave is echter veel breder dan de bovenlaag van de met name jare 80 acts die hier worden genoemd.
Maar ja, dat heb je met zogeheten ' underground stromingen'; de massa kent louter de bovenlaag.

Maar het blijft vooral persoonlijk, zoals Reptile71 ook al schreef. Persoonlijk vind ik bijvoorbeeld Dragons niets met new wave te maken hebben, maar leek het mij een goed idee om niet weer in het alleszins leuke draadje 'New wave album van de dag' weer eenzelfde discussie te beginnen. Voor mij gewoon een leuk topic waarin net wat vaker (dan in de andere beste... topics op MuMe) albums aan bod zullen komen die ik zeer waardeer.

"The past is a strange country, people do things differently there" is de openingszin, uitgesproken door een van de hoofdpersonen in The Go-between van Jospeh Losey uit 1970; go-between = postiljon d'amour.

Deze zin gebruik ik bewust om aan te geven dat je meerdere perspectieven kunt aanleggen op het verleden:

1. perspectief van toen proberen nu terug te halen, door de context van toen terug te halen/te recreëren - ik noem dat even het reconstructionistische standpunt.
2. vanuit het perspectief van het nu terugkijken naar toen en ondertussen een soort 'herevaluatie' bedrijven.
3. vanuit een soort (technologisch) geavanceerdheid terugkijken op de tijd dat men het nog allemaal vrij 'simpel' deed en eigenlijk de periode afdoen met "de 80's zijn oninteressant, erg gebeurde weinig in muziek" - heus ik heb die stelling gehoord - en meermalen gelezen in Platomania.

1. Is lastig - zelfs na een korte periode ( 20 - 25 jaar); vroeger heb ik strips verzameld (yes, we all have our own sins) en ik kende toen (volwassen) stripliefhebbers die het leuk vonden in korte broek bij een schemerlamp - met de Donald Duck gordijnen dicht - strips te lezen, en zich wellicht weer kind te wanen - how restructionist can you get (no offence intended!).

3. Is bizar, weinig productief en toont geen respect voor je herkomst/verleden en die is belangrijk.

2. Herevaluatie van bepaalde stromingen (cultureel, muzikaal) kan ze soms in het juiste licht plaatsen. De vorticists in Engeland (interbellum) waren behoorlijke tegenstanders van Virigina Woolf, dreven met haar de spot, maar een Percy Wyndham Lewis (wie? juist ja) heeft nooit de status van een Virgina Woolf gekregen. Internationaal sloten die vorticists wel aan bij de Nederlandse vitalisten en de Italiaanse futuristen.

Deze discussie ging voor mij ook om een mogelijke - door meerderen gedragen - herevaluatie van het begrip new wave. Waarom dan wel? Nou heel klip en klaar - om gewoon eens een beetje zicht op dingen te krijgen en om het kaf van het koren te scheiden.

Dat bands als The Romantics, The Knack, Huey Lewis and the News ook nog tot de New Wave werden gerekend vond ik in 83 al pijnlijk en dat vind ik nog steeds. Voor mij en andere muziekliefhebbers met mij - die toen steeds meer Vinyl gingen lezen dan Oor - was dat een doorn in het oog. Voor Oor bestonden destijds Bazooka, Nasmak, Clan of Xymox en Mecano (om maar een paar voorbeelden te noemen) amper.

Ik kies voor optie 2 omdat ik vind dat de echt creatieve bands die vernieuwing gebracht hebben en de muziek verder getild waardig het badge of honour 'new wave band' kunnen dragen. Voor mij was het begrip new wave in 82/83 al leeg en onbruikbaar geworden. Ik vroeg naar muziek(soort) aan de hand van label. Er zijn meerderen die mijn standpunt/ervaringen delen - sommigen op vakantie - en bij hen kwam het ook voort uit het gevoel dat new wave een soort loos containerbegrip was geworden.

Post-punk - de term geeft het zelf al aan (net als post-modernisme): het komt erna; ik heb het zelf altijd opgevat als een tweede fase: men kon beter spelen, er kwamen goedkopere sythesziers en men kon beter 'handen en voeten' geven aan het leed dat de eerste generatie (de punks) dreef.

Tenslotte: ik heb steeds mijn beeld gegeven,gebaseerd op mijn beleving - en die kan direct zijn. De suggestie dat het gebruik van de term ervaringsdeskundige zou impliceren dat ik e.e.a. uit mijn duim zou zuigen alsmede het in twijfel trekken van mijn welgemeende intentie ervaar ik dan ook als onprettig. De liefde voor de(ze) muziek staat voor mij buiten kijf.

"Young man, go out
And take what's yours, don't doubt"

Ook new wave in mijn ogen

Er wordt hier ook wel underground gegaan. Een user die bijv. nogal eens diep graaft is azra. Er is op internet veel vaag spul te vinden op blogs en hij zit daar regelmatig flink in te spitten. Toch zal je vaak zien dat die bands veelal hun invloeden weer hebben liggen in bands die die bovenlaag hebben bereikt. Die bands zijn namelijk ook begonnen in zo'n onderlaag en hebben velen beïnvloed.
Over Dragons: als er een band is waarbij de invloeden uit de new wave (zoals de term bij de meerderheid bekend is ) er meters dik bovenop liggen is het toch wel Dragons? Uiteraard hebben we het dan over de invloeden van wat populairdere jaren 80 new wave bands. Misschien heet het geen new wave meer, maar het is toch zeker een tweede generatie new wave te noemen.

Voor mij is New Wave eigenlijk een verfrissend nieuw geluid wat zich rond eind jaren 70 zich overal ontwikkelde.
Blijkbaar waren er toen verschillende artiesten die een ander geluid wilden laten horen dan wat er toen heerste.

Postpunk is voor mij een gedeelte van de New Wave, maar dan doel ik op de personen die na het zien van een punkband (The Clash, Sex Pistols, The Damned e.d.), besloten om zelf een band te beginnen.

Zo kijk ik er tegen aan.

Maar net zoals Reptile 71 al aan geeft. De liefhebbers van deze bands bepalen voor zichzelf welof ze dan wel, dan niet hun in hokjes plaatsen. Als vergelijkingskader pas ik het ook toe.

Ik reken een band als The Birthday Party (met Nick Cave) dan ook tot postpunk.
Voor mij duidelijk een voorbeeld van een band welk zijn roots in de punk heeft, maar zich verder ontwikkelde tot een eigen geluid.

Het mooie aan stromingen is dat ze allemaal door elkaar lopen. Ik ben te jong om het echt bewust te hebben meegemaakt eind jaren 70 maar ik kan me zo voorstellen dat het zo ging:
Piet en Jan gaan samen naar een optreden van een punkband. Jan zegt tegen Piet: "Moet je die gasten nou zien, man. Die raggen er gewoon een eind op los. Echt cool zo'n bandje." Piet zegt: "Ja man, dat kunnen wij ook." Jan op zijn beurt: "Ja, maar het hoeft van mij niet allemaal zo agressief hoor. Stelletje randdebielen zijn het ook wel een beetje." Piet: "Ja das waar, maar we hoeven het toch niet op die manier te doen? Gewoon een beetje spelen en we zien wel wat eruit komt."
Jan en Piet vroegen aan hun vrienden Kees en Tinus of ze zin hadden om mee te doen. Tinus zat op pianoles, maar had een beetje de schurft aan de oubollige liedjes die hij daar leerde. "Ah, man, koop je toch zo'n moderner ding en speel je gewoon een beetje mee." zei Piet.



goodnight....

Volgens mij denk jij er het zelfde als ik over.

Anyone can play guitar.

Die luisterden in ieder geval naar Talking Heads. Radiohead is vernoemd naar een nummer van hun.