Het verschil met Queenlive is dat ik meer belang hecht aan creativiteit, melodie, sfeer en/of emotie en Queenlive aan techniek.
The Beatles en the Rolling Stones waren louter technisch gezien misschien iets minder dan Queen, temeer omdat de middelen in hun tijd (jaren '60) beperkter waren dan in de tijd van Queen, maar the Beatles moesten het vooral hebben van creativiteit en sterke melodieën en the Stones met ambiance en sfeer.
Om die redenen zijn die twee bands in mijn ogen niet inferieur aan Queen.

Queenlive houdt gewoon van stevige classic rock en energieke rock 'n roll met gitaarsolo's denk ik. Vandaar zijn liefde voor techniek en live-optredens en performance. Niets mis mee hoor maar het verklaart wel meteen waarom je voor Queen kiest. Sommigen, zoals ik, zoeken andere dingen in muziek, of vinden andere kwaliteiten dan live-performances bij een band belangrijker.

Queen is geen classic rock of energieke rock ''n roll met gitaarsolo's. Wat een hokjesdenken. Waarschijnlijk weer van iemand die Queen amper kent. Vooruit met de geit, Toon1, wat ken je eigenlijk van Queen?

topictitel is: Queen vergeleken met andere bands..
dus niet: Queenlive vergeleken met andere users...

ipv nog een tijdje smaken vergelijken en op de weegschaal leggen of oeverloos over techniek door te emmeren zou het mischien een interesante vraag zijn Met welke band Queen dan wel te vergelijken is. Ik ben geen liefhebber maar erken wel de unieke plaats binnen het rockgenre van deze engelse band...Ik kan zo 1,2,3 geen direct vergelijkbare band opnoemen.

Hebben de Queenleden zich ooit uitgelaten over hun muziekale invloeden?

@Hanzie
Toon kent echt wel genoeg van muziek om hier mee te debatteren. Zijn alwetende kennis overtreft de mijne met gemak.

Ik vind het trouwens vreemd om Led Zeppelin(!) te zien tussen bands als Queen en Toto, dé kitschband.

Waarom? Led Zeppelin heeft ook van alles bij elkaar gejat. ellenlange gitaarsolo's, flirten met mystiek, borsthaar, strakke broeken etcetc.

Waarbij je anders niet mag verwarren met beter.


Maar Queen live is heel anders dan in de studio. Die discussie kan hier niet gevoerd worden omdat de meeste posters geen goed beeld zullen hebben van Queen live(en dat is verre van een verwijt, het is Queen Production die dat materiaal moet uitbrengen). De live releases illustreren maar matig waar Queen over ging. De beste jaren zijn helemaal niet gedocumenteerd aangezien er geen enkele live release van voor 1979 is(en live killers van 1979 is maar matig, die zou ik als Queen diehard ook niet bij de beste live albums plaatsen). Moesten ze iets van de kwaliteit van Kopenhagen 13/4/78 of Newcastle 4/12/79 uitbrengen, dan zou ik dat wel absolute top vinden. maar wie van jullie heeft een opname van die 2 optredens die ik noem? Daarvoor moet je dieper graven.
Neem nu How the west was won. prachtig live album van Zeppelin maar er zijn zoveel geniale live opnames van Zeppelin te vinden: Wenen 16/3/73(page op zijn toppunt met een absoluut prachtige versie van heartbreaker en since I've been...) of LA 21/6/77(achilles last stand om vingers en duimen vanaf te likken) of Montreux '71 met plant op zijn top... Maar How the west was won is een veel beter document van waar zeppelin toe in staat was, vergeleken met Live killers van Queen. En breek me de bek niet open over Wembley. Waarschijnlijk het zwakste optreden van de tournee(ik heb ze allemaal gehoord Freddie's stem maar zo zo, Brian gaat verschillende keren de mist in, geen verrassing. Ze zijn gewoon zenuwachtig. Budapest van hetzelfde jaar is stukken beter.

Wel moet ik zeggen dat Queen meer is dan energieke rock. Op hun studioalbums staan er heel veel subtiele dingen. Neem nu een nummer als Killer Queen. het klinkt licht maar zit vol muzikale rijkdom. Het vingergeknip, de basloop,de piano, de gitaarsolo, de samenzang, freddie's stem. Dat is toch erg rijke muziek van hoog niveau.

Led Zeppelin en Queen hebben wel wat raakpunten, hoor. Alleen is Queen er beter in geslaagd zichzelf heruit te vinden.

Led Zeppelin is zo een band waar iedereen het over eens is dat ze goed zijn en niemand durft er dan nog iets over te zeggen. Wel, ik vind Zeppelin een geniale band maar hun latere werk is een heel pak minder. en van het eerdere werk zit er wel wat tussen dat page gestolen heeft van bluesartiesten Op het moment dat Bonham(wat een drummer!!) stierf was Zeppelin echt op zoek. De tournee van' 80 is trouwens ontstellend zwak! En de albums vlak daarvoor vind ik ook niet zo ferm. Ik als fan kan ze smaken maar ik kan me voorstellen dat anderen toch wel vragen plaatsen bij hun vorm van toen. Ze trachtten zichzelf heruit te vinden en dat lukte maar mondjesmaat.

Queen veranderde ook maar wist wel succesvol te blijven(zij het na een dip ten tijde van hot space). Queen kon hits schrijven. En dat kan je haten of bewonderen. En veel van die jaren'80 hits zijn lang zo slecht neit als de meerderheid op dit forum de mensheid wil doen geloven. Niets mis met cathcy muziek. En als de manier waarop Freddie I want to break free zingt mensen raakt, dan is dat toch uitstekend.

Ik ken genoeg muziekliefhebbers die Led Zeppelin ook helemaal niks vinden. Niet veel minder dan bij Queen in ieder geval.

ja, maar durven ze er dan ook iets over te zeggen,,,,

Ja hoor. Zelfs als ze op MuM zitten.
Ik wel. Orbit ook. Toon ook. Dat is alvast 3!

Op dit forum zie ik zelden posts die ik als anti Zeppelin zou beschrijven. Voor Queen ligt dat wel anders. Ook bij recensenten zie ik hetzelfde verschijnsel. en bijvoorbeeld U2 wordt nooit afgezeikt.

Ja vreemd...

Led Zeppelin en U2 genieten inderdaad over het algemeen een wat betere status, maar er zijn op dit soort fora ook genoeg mensen die deze bands vreselijk vinden.

Led Zeppelin heeft de bombastische glamrock met wapperend borsthaar en open shirts, strakke broeken (zoals fred al treffend omschrijft) ongeveer uitgevonden. Dus ja, in dezelfde categorie als Queen? Wat mij betreft beslist! En ook niet minder "fout" of "kitsch" in die zin

Die bands op zulke manier benaderen vind ik dan wel weer wat kort door de bocht. Er zijn ook heel grote verschillen tussen Queen en Zeppelin dus ze over 1 kam scheren is sowieso fout.

Ik heb ook iets tegen de term fout. Foute muziek bestaat niet, zoals ook juiste muziek niet bestaat. Dat is een kwestie van smaak. En mensen mogen zich niet het recht toeëigenen hun muziek juist te vinden en die van anderen fout.

Ik hou ook rekening met creativiteit, melodie, sfeer, emotie en nog wel andere dingen. Don't worry!

Ook vreugde is emotie, ook humor kan je raken. Emotie is niet noodzakelijk droevenis é. Er zijn trouwens verschillende Queen nummers die het puur van de sfeer moeten hebben. Bijvoorbeeld my baby does me van the miracle album. De gitaren en de stem van freddie zorgen daar voor sfeer.
En melodie is een sterk punt van Queen. Denk maar aan de melodische rijkdom van de grootste Queen hits. Als Mercury iets kon, dan was het wel melodiën uit zijn hoed toveren. Montserrat heeft dat ook in interviews al aangehaald en zij zingt toch wel het een en ander:-)

Als je kritiek wil uiten op Queen en begint over lyrics. Dat kan ik begrijpen. Maar dat is dan ook helemaal niet waar Queen over gaat. Als ik een goede tekst wil horen luister ik naar andere muziek(leonard cohen bijvoorbeeld). Al wil ik niet gezegd hebben dat de teksten van Queen niet geschikt zijn voor hun muziek. Dat vind ik wel. Dat is en voorbeeld van genuanceerd zijn, trouwens. Ik verwacht van Bob Dylan ook neit dat hij plots een vocale prestatie neerzet zoals freddie dat kon.

Nee ik ben blij dat Dylan geen vocale prestaties als Freddie Mercury kan neerzetten. De stem van Bob Dylan is mijn favoriete stem aller tijden! Nobody sings like Dylan! En zeker Freddie Mercury niet! Bewijst nog maar eens dat techniek onbelangrijk is in feite.

Lol, ga je me nu vertellen dat Queen geen classic rock meer is, geen gitaarsolo's bevat of niet energiek is? Het begint nu wel een beetje afgezaagd te worden dat je maar blijft zeggen dat ik (of anderen) Queen niet kennen. Eén van mijn beste vrienden luistert naar Queen, ik heb verschillende platen van Queen gehoord. Van Greatest Hits tot A Night at the Opera (zie mijn discussie bij die plaat) tot Made in Heaven tot Live at Wembley en andere live-platen. En ik heb net ook nog die nummers geluisterd op Youtube die Queenlive noemde. En het was telkens huilen met de pet op 'rijke' muziek kan ik ook vinden bij andere bands die serieus creatief zijn en niet zo kitcherig.

En dan te denken dat Queen (voor even maar) mijn favoriete band was toen ik 8 was. Wijsheid komt met de jaren

Ik wilde alleen maar achterhalen wat Queenfans zo leuk vinden aan hun band, wat non-Queenfans niet kunnen zien.

@ Queenlive
Natuurlijk brengt Queen ook sterke melodieën en hebben ze diverse stijlen gebracht maar je mag niet stellen dat Queen zowat de alleenheerser is in alles. Ik ben ook fan van the Beatles maar zal het nooit in mijn hoofd halen te beweren dat zij de besten in alles waren. Wat de teksten betreft vind ik Queen inderdaad minder dan bv. the Beatles laat staan Bob Dylan.

@ Toon1
De bewering van sommigen dat Bob Dylan niet kan zingen gaat voor mij inderdaad helemaal niet op. Natuurlijk is hij geen vocalist à la Pavarotti, maar hij zingt functioneel d.w.z. in functie van de song en zijn timbre en frasering zijn toch wel uniek.

horen...

Visueel vind ik Queen echt rampzalig...Dylan ook trouwens.

Dylan is visueel gezien wel cool. Queen is eh ... dat niet

Daarom zet ik het ook tussen aanhalingstekens... ik benadruk daarmee dat het maar is uit welk perspectief je het bekijkt.

Nou, de look van Queen is in ieder geval niet tijdloos. Ieder artiest die opzichtige showpakjes aantrekt heeft mijn gezonde wantrouwen. Naar mijn idee moet de muziek voldoende zijn om te overtuigen.

Ik vind (hoe heet die knakker ook al weer) van The Cure trouwens ook zo'n aansteller. (Dit even om Orbit op de kast te jagen)

Het is maar vanuit welk perspectief je het bekijkt fred
Gelukkig is de muziek genoeg om te overtuigen

En niemand zingt als Mercury!! Wat uniek is aan Dylan is het geluid, het gebrek aan timing en gevoel voor ritme.

En ik ben heel blij dat er maar 1 iemand is die zingt als Dylan.

Ik heb mijn peter die groot Dylanfan is een optreden van Dylan cadeau gedaan(een uit 1984 dat hij zelf zag in Schaerbeek). Ik heb het ook zelf beluisterd en ik ben echt niet overtuigd. Steevast als ik Dylan hoor denk ik, goed nummer maar die zanger verprutst het. het is dus duidelijk dat smaak het belangrijkste blijft. En ik vind dan wel dat je niet hoeft te doen alsof Queen slechter is. Anders zeker en gelukkig maar.

Freddie Mercury is een uniek performer die als 1 van de weinigen echt contact maakt met zijn publiek. Laatst deed nog iemand die Dylan in Brussel zag zijn beklag tegen mij dat Dylan op een gegeven moment totaal ongeinteresseerd met zijn rug naar het publiek stond. Mercury daarentegen is heel sterk aanwezig en doet er alles aan om de mensen deel te maken van de muziek en show. En slaagt erin.

En die pakjes, dat is entertainment é. Mag ook amusement bij zijn nietwaar. Queen leverde het totaalplaatje: muziek, lichten, presence, energie, publiekparticipatie. Zie het optreden op Live Aid als illustratie. Op diezelfde DVD staat dylan trouwens te klungelen als een beginner(wat hij toen toch ook niet was é)

Je gaat toch niet beweren dat je al oud bent, toon?

Huilen met de pet op? Omdat het sterke vocalen bevat van een zanger met bereik en kracht in zijn stem die meer kan dan enkel wat naast het ritme(dat heet dan unieke timing of mooi fraseren)door zijn neus zingen?
Of omdat het vlijmscherpe gitaarsolo's bevat. Of catchy riffs afgewisseld met sterke melodielijnen. Van licht naar zwaar, met verrassing. Dat vind ik terug in die nummers die ik noem.

Wat mij betreft, is er niets zo slaapverwekkend als een akoestische Dylanopname uit de jaren 60. geen pit daarin. Dit zal allicht de enige keer zijn dat jullie mij ooit een grote naam zullen horen bekritiseren. Want als er 1 artiest is die ik overdreven bejubeld vind, dan is het Dylan.