. Inderdaad prachtig. Twee uur later liep ik nog steeds te genieten (en nu nog steeds als ik eraan terug denk ). Wat een onwijs fijne sfeer wist die man te creëren.

The Waterboys in Vredenburg.

Eerste deel was ouder werk, tweede deel was werk van An appointment with Mr. Yates en ten slotte nog een half uurtje toegiften. Al met al een ruime twee uur aan muziek van heel hoog niveau.

Hoewel ik het Yates-album ongelooflijk sterk vind, vreesde ik een beetje dat sommige nummers wellicht live niet zo uit de verf zouden komen. Dat viel alleszins mee, maar het zal wellicht in de keuzes voor de setlist wel een rol gespeeld hebben. Sommige nummers kregen de Waterboys-behandeling: het nummer onderbreken voor een waanzinig instrumentaal intermezzo (ik heb geen aantekeningen gemaakt, maar dacht dat dit onder andere bij Mad as the mist and snow en White birds gedaan werd. The hosting of the shee en September 1913 hebben van zichzelf sowieso al meer dan genoeg energie om er een geslaagd live-nummer van te maken.

Het beste werd echter voor het laatst bewaard: de toegiften waren van een geweldig niveau en eindelijk stond iedereen ook gewoon, zodat de beleving wat beter werd. Don't bang the drum was voor mij het hoogtepunt van de avond.

Overigens was het mijn eerste keer in deze zaal en het viel me qua ambiance zeker niet tegen, alleen had ik minder zitplaatsen verwacht. Qua geluid ook niet, al was ik erg blij dat ik mijn oordoppen bij me had.

Inderdaad was The Waterboys een mooi concert vanwege de goede opbouw met veel oude nummers:




Jammer dat de sax uit een doosje moest komen.

Bij Don't Bang The Drum werd de zaal bijna afgebroken en begonnen de 60 plussers zelfs te swingen.

Gisteren The Waterboys gezien en ik vond het 2de deel veel beter dan het 1ste al was dat ook wel nog redelijk goed maar geef mij maar The Waterboys van het laatste album.

...en ergens aan het begin van de show ook een keer een fluit. Hadden ze dan in het verleden overigens wel een blazer bij zich of is dit gebruikelijk?

Thnx trouwens voor de clips!

Ik heb ze in 2006 nog in het oude Vredenburg gezien (waaraan Mike Scott nog refereerde), kan me niet herinneren of er blazers bij waren. De setlist was toen veel minder met slechts een paar oude krakers (wel Red Army Blues, die ze nu niet speelden).

Het geluid was toen ook veel minder.

Ik was er ook bij in 2006 en het was nu inderdaad vele malen beter. Verschil destijds was dat hij volgens mij vrij veel speelde van z'n (destijds) recente albums, en dat zijn nu eenmaal niet bepaald hoogtepunten uit het Waterboys oeuvre te noemen. Nu kregen we een uur lang de een na de andere klapper uit de oude doos en na de pauze een set met nummers van van het nieuwe album dat wat mij betreft hun/zijn beste plaat is sinds 1988. Dan krijg je toch een heel ander concert. En als dan ook het geluid an sich nog eens beter is dan in de oude Vredenburg speel je als band een gewonnen wedstrijd...

Saxofonist (en medeoprichter) maakt sinds 2000 niet meer deel uit van de band, naar mijn weten is dit live sinds die tijd niet meer ingevuld door andere blazers.

Gisteren met mijn broertje en vader naar Bryan Adams geweest. Voor mijn vaders verjaardag.
Ik moet zeggen, ik schrok ervan hoe oud hij is geworden, maar aan zangkracht en kwaliteit heeft tie nauwelijks terrein verloren. Goede groep muzikanten om zich heen, vooral die gitarist Keith Scott . Goede, energieke show met de nodige grapjes hier en daar. Geluid is wel hard in Ahoy zeg

Gisteren: Rumor festival, editie 69.

Het begon met een selectie van Livre du Saint Sacrement van Messiaen uitgevoerd door Willem Tanke op het orgel in de Domkerk. Fantastische setting natuurlijk, zowel esthetisch als akoestisch. De uitvoering vond ik ook verrassend goed te horen. Verrassend, daar ik geen groot fan van orgelmuziek ben. Maar er werden een aantal prachtige stukken gespeeld en het orgel blijkt een veel veelzijdiger instrument dan ik mij bewust was. Daarbij, al zal het mij door de liefhebbers wellicht niet in dank afgenomen worden dat ik dit zeg, heb ik mij tijdens de opvoering op momenten ook kostelijk vermaakt omdat het mij her en der deed denken aan de oude 8bit tunes van games als Mario (eindbaas) en Zelda.

Daarna Grouper die haar Violet Replacement opvoerde. Ik zag haar 2,5 week geleden al in Århus en het optreden toen duurde langer. Gister in de Domtoren speelde ze slechts het tweede deel van Violet Replacement, 'Sleep', waar ze in Århus gewoon met het eerste deel 'Rolling Gate' aanving. Dit was het enig minpuntje voor mij gisteravond. (Uiteraard zal dat zijn omdat ze gisteravond onderdeel van een festival was, dus beperkte tijd.)
Voor de rest was het gisteravond een heerlijk optreden die het toch al zeer mooie optreden in Århus ruimschoots overtrof. Het optreden vond evenals de opvoering van Messiaen plaats in een fantastische setting, namelijk de Michaëlskapel op de eerste verdieping in de Domtoren. De akoestiek was er optimaal voor de atmosferische soundscapes van Liz Harris. Op een gegeven moment sloot ik mijn ogen, liet ik alles van mij af vallen en ging ik helemaal op in de subtiele geluiden die mij aan alle kanten overspoelden. Toen ik na enige tijd per ongeluk werd aangestoten door een persoon naast mij, opende ik mijn ogen weer, alle besef van tijd verloren. Opnieuw een zeer intens optreden dus van Grouper.
Ik ben overigens blij dat ik mijn CDRs van Violet Replacement bij het vorige optreden al veilig gesteld had. Gisteravond na afloop liep het storm, maar de CDRs bleken al lang en breed uitverkocht.

Tot slot was er een optreden van Nate Wooley, een experimenteel trompetist die ik in het afgelopen jaar ontdekt heb en waar ik al een aantal zeer boeiende platen van bezit. Tof om ook hem dus een keer live te zien.
Het was wel één van de experimentelere optredens die ik heb bijgewoond. Het was Nate, zijn trompet en een versterker.
Het begon met Nate die een twee of misschien wel drie minuten lange toon uit zijn trompet blies zonder enige onderbreking en met misschien pas na een minuut enige variatie in de toon. Ik was meteen onder de indruk: het was duidelijk dat hij zijn ademshalingtechnieken heeft geoefend. Daarna ging hij doen waar hij bekend om staat, experimentele geluiden voortbrengen: een microfoon in de trompet en blazen, tikken, voor de versterker spelen, noem het maar op. Geweldig.
Daarna naar huis met een plaat van hem die ik nog niet had. Dus al met al een zeer geslaagde avond.

Gisteren naar Anneke van Giersbergen in P60 geweest en dat is me zeker niet tegengevallen. Ik was (ben) volstrekt onbekend met haar solowerk en had op basis van de reacties bij de verschillende albums een wat poppier geluid verwacht. Misschien is dat op de albums ook wel zo (gisteren Air gekocht), maar live rockt ze hard en is naar mijn mening het verschil met The Gathering helemaal niet zo groot (wat ik overigens alleen kan vergelijken obv dvd's).

Geen idee wat ze allemaal gespeeld heeft maar het was een goede, zij het wat korte, show.

Voorprogramma The Jacks was niet echt mijn ding: nogal adhd'erige rock en een zangeres die te veel weg heeft van Anouk (en ik hou niet van Anouk) maar het zou best een bandje kunnen zijn waar we nog meer van gaan horen

De laatste cd van Van Giersbergen is een behoorlijke rock cd. Die jij gekocht heb dan weer niet

Hmm, ik heb deze gekocht omdat die het hoogste gemiddelde had op MuMe, die nieuwe werd nogal afgebrand op deze site. Nou ja, ik merk het wel...

Ow maar hij is dan wel minder rock maar Air is wel beter hoor

Jan Akkerman in de schouwburg te Meppel werd vanwege amper 100 man publiek verplaatst naar de kleine zaal. Jan kon dat niets schelen. Hij speelde een show waarin zijn laatste album Minor Details met 5 nummers vertegenwoordigd was waaronder Love Train, Minor Details en Blind Baby.
Streetwalker van het album Jan Akkerman zat verrassend genoeg in de set, dat nummer had ik altijd al eens live willen zien. Pietons kwam als derde en verder In Between the Sheets van het album C.U. en een rij Focus in de vorm van Answers! Questions? Questions? Answers!, Focus II, Anonymous, House of the King, Hocus Pocus en Sylvia. Toegift was You Do Something to Me, cover van Paul Weller.
Hij had zijn vaste band bij zich. Deze avond geen ruimte voor Tranquilizer, Blues Route, Urban String en ook weinig gepraat tussendoor.

Net terug van Paul McCartney in Ahoy. Het was mijn eerste keer bij meneer, en die is zeer goed bevallen. Hij stond maar liefst drie uur op het podium om alles te geven. Zowel muzikaal als met het publiek was het steengoed. Af en toe tijd voor een praatje, een grapje en wat spontaniteit. Zo begon men in het publiek Yellow Submarine te zingen waarna Paul het maar overnam terwijl het niet in de planning stond. En Live and Let Die kreeg met een aardige vuurwerkshow een passend decor. Verder de meeste Beatles klassiekers en mooie solo nummers wel voorbij horen komen. Alleen jammer dat hij Ram zoals goed als links laat liggen, pareltjes zoals Uncle Albert en Smile Away kwamen dus niet voorbij. Op veler verzoek vanuit het publiek kwam Ram On nog wel voorbij. Nu al een hoogtepunt in dit concert jaar. Ik hoop dat Paul voorlopig nog even fit genoeg blijft zodat ik dit over een paar jaar nog eens mag meemaken. Zal straks de video van Live and Let Die er even bij posten, spektakel

Geweldig was het weer, ik heb er bijna geen superlatieven genoeg voor in huis. Dat vuurwerk van die opnamen van Live and Let die van het verslag hierboven stond symbool voor het hele concert.

McCartney wordt dit jaar 70 maar ik weet niet waar we dat aan moeten merken. Hij blijft bijna drie uur lang aanwezig, levert vocaal nauwelijks in en oogt en swingt nog alsof hij nauwelijks 40 is.

Zo kan het ook, wilde ik maar gezegd hebben. In een setlist die toch nog wel veranderd was ten opzichte van een paar jaar terug. Maar goed, hij heeft een oeuvre van misschien wel 100 uur om live uit te kiezen.
Dat steeds groter aan het worden is. Gisteravond speelde hij My Valentine van zijn laatste album.

Mijn niet zo positieve standpunt in die laatste crooner cd Kisses on the bottom is bekend. Maar ik heb ook gezegd dat een enkel nummer, zoals dan het zelf geschreven My Valentine niet zou misstaan als onderdeel van een album. Dat is ook al eerder gedaan. Nu kwam het tijdens het concert prima uit, als deel van een rockshow.

Want dat was het van begin tot het eind. Er kwam veel Beatles werk in naar voren, Drive my car, Paperback writer, het geweldige Helter Skelter en All my loving. Het album Band on the run werd grotendeels gespeeld. Maar boven alles vergeet McCartney van begint tot het einde niet het contact met het publiek.

Grappen en grollen, soms in het Nederlands, maar ook de meer droeve zaken, ter nagedachtenis aan John Lennon en George Harrison.
Hij zegt nooit eens iets over de nog wel levende Ringo Starr, laat staan dat de laatste zou meedoen in de concerten van McCartney.

Zou Starr nog mee kunnen komen? Wie de mokerslagen op zijn drumstel ziet en hoort van Abe Laboriel jr. moet daar ernstig aan twijfelen. Bovendien blijkt Abe meer dan ooit een performer, een entertainer, meer dan dat hij hoeft te drummen.

Zijn huidige band bestaat overigens al 10 jaar en mag ook wel eens worden gecomplimenteerd. Ze staan natuurlijk altijd in Zijn schaduw, maar Brian Ray en Rusty Anderson leveren ijzersterk gitaarwerk, zoals Paul Wix Wickens op de toetsen op fabelachtige alle denkbare geluiden uit zijn keyboards weet te halen.

Maar zolang McCartney blijft komen, blijf ik ook gaan naar zijn concerten. Het blijven hoogtepunten in mijn beleving als muziekliefhebber.

En of Abe een performer is!




Vanaf ongeveer 1:05 in beeld.

Min of meer dezelfde show als die ik een tijdje geleden zag. Je weet dat je bij Akkerman in ieder geval altijd voldaan naar huis gaat. 'Pietons' vond ik toen een hoogtepunt. Toch is het wel een beetje treurig dat zo'n goede muzikant naar de kleine zaal wordt verplaatst vanwege een lage opkomst. Wel klasse dat hij daar goed mee omgaat, is toch wel een kleine tik voor het ego, lijkt me.

Jan heeft wel eens een groter publiek gehad dan gisteravond. De motivatie van de band was echter goed. Vooral die bassist van hem is erg goed. Wilbrand Meischke speelde een geweldige bassolo in Pietons. Gemiddeld gezien bezoek ik ieder jaar een show sinds eind jaren negentig. Dit was wel de meest verfrissende setlist sinds een aantal jaren. Mij benieuwen hoeveel nummers van Minor Details in de set blijven.

Vond 'm twee jaar geleden nog wel een klasse beter, maar hij heeft wel echt plezier in het materiaal van Minor Details (heb ik de indruk). Het is natuurlijk minder experimenteel en inventief, maar het is wel een lekker jazzavondje. Het songmateriaal geeft Akkerman en z'n band veel ruimte om te improviseren.

Hij blijft een unieke gitarist. Ongelofelijk hoe hij in al die verschillende genres even gemakkelijk speelt. Maarja, wat wil je als je het conservatorium op gehoor doorloopt...

Heb je dat allemaal zelf staan filmen?

M'n pa filmt dat. Het is ook zijn kanaal. Hij filmt eigenlijk bij elk concert waar die aanwezig is de meeste nummers wel. Af en toe neem ik wel eens een nummertje voor hem over, maar niet altijd van harte

Mooi gedaan, in ieder geval.
Hierbij nog even de setlist van gisteravond bij het McCartney concert:

1 Hello, Goodbye
2.Junior's Farm
3.All My Loving
4.Venus and Mars
5.Rock Show
6.Jet
7.Drive My Car
8. Sing the Changes
9.The Night Before
10.Let Me Roll It
11.Paperback Writer
12.The Long and Winding Road
13. Nineteen Hundred and Eighty-Five
14.My Valentine
15.Maybe I'm Amazed
16. I've Just Seen a Face
17. I Will
18.Blackbird
19.Here Today
20.Dance Tonight
21.Mrs. Vandebilt
22.Eleanor Rigby
23.Ram On
24.Something
25.Yellow Submarine
26.Band on the Run
27.Ob-La-Di, Ob-La-Da
28.Back in the U.S.S.R.
29.I've Got a Feeling
30.A Day in the Life
31.Give Peace a Chance
32.Let It Be
33.Live and Let Die
34.Hey Jude

Toegift 1:
35.The Word
36.All You Need Is Love
37.Day Tripper
38.Get Back

Toegift 2:
39.Yesterday
40.Helter Skelter
41.Golden Slumbers
42.Carry That Weight
43. The End

Heel veel Beatles nummers, veel meer dan ik dacht, ver over de helft van het hele concert.
Ik heb trouwens geen merchandise gekocht, dit keer. Ik had net een t-shirt van hem gekocht en ik geloof niet dat er cd's lagen die ik nog niet heb

Gisteren bij The Shins geweest in de Melkweg. Ondanks dat ik me prima heb vermaakt hebben ze me niet helemaal overtuigd live. Wat vooral te wijten was aan het geluid in de zaal. Bij sommige nummers verzoop Mercers stem gewoon in het geweld van de instrumenten. Doodzonde bij muziek waarbij de stem juist zo belangrijk is. Aan de andere kant zaten er ook weer goede live uitvoeringen bij met als hoogtepunt Young Pilgrims. Mercer speelde dit nummer als eerste van de encore alleen op het podium met alleen zijn akoestische gitaar. Al met al een dikke zeven, maar ik had stiekem beter verwacht.

Gisteren in de Melkweg naar Amadou & Mariam geweest. Ik was vooraf erg benieuwd want het was voor mij de eerste keer dat ik naar een Afrikaans concert ging.

Vooraf nog user Bertus ontmoet, erg leuk om kennis te maken met een gezicht achter 1 vd vaste MuMeLadder spelers, en hij vertelde me dat hij vaker naar concerten van Afrikaanse bands ging en dat, zwart - wit gesteld, Afrikaanse bands nogal eens de neiging hebben nummers eindeloos uit te spinnen en dat dit dan of heel goed kan uitpakken of dat het erg saai wordt.

Met die wetenschap ging ik verder redelijk onbevangen het concert in om me te laten verrassen want ik had geen idee wat te verwachten. En zoals wel vaker gebeurt bij concerten waar je vooraf onbevangen en zonder opgeklopte verwachtingen ingaat; dat worden de leukste feestjes en het was hier al niet anders.

Het is even wennen omdat zowel Amadou als Mariam blind is en vanwege hun visuele handicap daardoor noodgedwongen vrij statisch op het podium staan, maar na 3 nummers had je daar al helemaal geen erg meer in. Wat een geweldige band, wat een ritme, het swingt van begin tot einde en wat een heerlijke gitarist is die Amadou..

Van eindeloos uitgesponnen nummers was over het algemeen zowiezo geen sprake en bij de nummers waarbij het al gebeurde viel gewoon alles op z'n plaats en werd het publiek vanaf de eerste klanken meegezogen in het concert en tot grote hoogtes opgezweept door het enorm strakke spel van de band en het enthousiasme en plezier wat ze uitstraalden.

Kortom, het was een geweldig leuk feestje, de zaal ging helemaal uit z'n dak en ik ging met een grote glimlach weer terug.

Gisteren naar Tower of Power geweest in Paradiso en alles van me af gedanst.
Briljant hoe de inmiddels bejaarde band nog zo ongelofelijk kan swingen met soul funk dat typisch 70's is. Heb zelden zo'n uitbundig applaus meegemaakt als gisteren Iedereen was into it!

Net terug van Paul McCartney Antwerpen...

Gisteravond in de Boerderij Zoetermeer geweest bij Gazpacho.
Ze bestaan dit jaar 15 jaar en ze speelde hun 100 ste optreden.
De Boerderij was vol en ze speelden een mix van bijna al hun albums.
Er werden van dit concert ook videomopnames gemaak. Er werd een keer verkeerd gestart en men begon opnieuw. Ook vergat men de volgorde van de setlist. Leuk hoe ze er mee omgingen.

Het concert zelf was weer erg goed. Wat is deze band gegroeid de laatste jaren.
De band hadcer zin in en was in vorm.
Het publiek was razend enthousiast, veel applaus, gejoel , gefluit etc.
Ook veel jonge mensen aanwezig.
Na afloop waren de bandleden in de bar en kon je met ze spreken en handtekeningen krijgen.
De merchandise liep goed.
Voor degene die vanavond in Den Bosch (dank je Brunniepoo) zijn: Geniet er van.

Setlist: Achter ieder nr. het album waar het van af komt.
- Monuments (MoG)
- Hell Freezes Over I-IV. (MoG)
- The Walk 1+2 (TickTock)
- (Mass for Atropos) (MA)
- Defense Mechanism (MA)
- Vera (MA)
- What Did I Do (MoG)
- Golem (MoG)
- Black Lilly (MoG)
- Dream of Stone (Night)
- Chequered Light Buildings (Night)
- Upside Down (Night)
- Winter is Never (TickTock)

Toegift
- Splendid Isolation (MA)
- Bravo (Bravo)

Voor degene die vanavond in Helmond zijn: ga als de sodemieter naar Den Bosch want daar is het concert...

Gisteren was het overigens weer erg goed, verder niets toe te voegen aan het verhaal van Papartis.

Overigens zijn ze op 1-4 in Verviers Belgie. (Spirit of 66)

En Brunniepoo, bedankt, ik heb het aangepast.