John Grant in Paradiso.

De zaal was helaas niet uitverkocht waardoor de balkons gesloten bleven.
Toch maakte John er een heerlijk optreden van waar hij geen genoeg van kreeg getuige de toegiften.
Het is een blijft een sympathieke vent met een geweldige stem. Veel van zijn nieuwe album dat ook op het podium goed wist te mengen met het oudere werk dat (uiteraard) nog enthousiaster onthaald werd.
Een prima show waar ik sinds lange tijd weer eens helemaal vooraan kon / wilde staan in deze zaal.

Record Store day in de vooruit in Gent

fantastisch, Subliem: Dans Dans (ik was al weggeblazen halverwege het 1ste lied en verlang ik al voor zot naar hun concert volgende maand)

Heel goed: Jan Swerts, Dez Mona (speelden trouwens een nieuw liedje en dat was echt fantastisch maar niet echt iets wat van hen zou verwachten, The Rhythm Junks, Mean (nieuw groepje van iemand van The Hickey Underworld) en Float Fall

goed: Potrection Patrol Pinkerton, Maya's Moving Castle

redelijk: The Van Jets, Ian Clement, Few Bits, Bed Rugs, Roland

niet opgelet /op de achtergrond en verder kwam het ook niet : Sir Yes Sir, Douglas Firs

Zwak: Sherman

blonk uit in saaiheid: Bent Van Looy

Wel kijk eens aan, het tweede album van Dans Dans kan je integraal en gratis streamen op de site van de Standaard. Ik heb vandaag (tot nu toe) slechts het eerste nummer gehoord en wow, wat klonk dat lekker. Dju toch, had ik geweten dat Dans Dans daar stond (en had ik ze überhaupt gekend, want ik ken ze nog maar een paar uur)...

SYS heb ik een drietal weken geleden in de Charlatan gezien, ik stond wel redelijk achteraan (bijna aan de bar, als je de Charlatan kent) wat niet zo optimaal was en ik heb er dan ook niet superveel aan gehad. Daags voordien wel omver geblazen geweest door Rosetta Stone op dezelfde locatie. Het studiowerk klonk me niet bijster origineel in de oren, maar live bliezen ze me echt omver. Aanrader!

jassn, bedoel je trouwens Dans Dans in het voorprogramma van The Bad Plus in de Handelsbeurs op 17 mei? Wil ik ook dolgraag naartoe, want The Bad Plus is echt fenomenaal, met hun jazzcovers van niet-jazz muziek (en veel breder dan dat natuurlijk...).

Record Store Day in Arnhem.

Vond het al met al tegenvallend. Israel Nash Gripka speelde maar drie nummers en toen vertrok hij weer. Daarna een uur wachten op DeWolff. Ze hadden geen orgel (volgens mij een Wurlitzer) en dat vond ik wel afbreuk doen aan het geluid. De zanger is in alle eerlijkheid ook niet goed genoeg.

dat is niet in het voorprogramma hoor, want ik heb het gevraagd en ze hopen er minstens 1 uur te spelen, maar ze wisten nog niet de exacte timing. Dus ze spelen beiden een volledig concert denk ik.

Gisteren was ik er ook bij in de Vooruit in Gent. Ik heb de hele namiddagprogrammatie kunnen meepikken. Ik kan me vrij goed vinden in de indeling die jassn geeft. Dans Dans was overdonderend goed, ze losten mijn hoge verwachtingen in. Dez Mona was de verrassing van de namiddag. Ik had de band nooit erg interessant gevonden maar gisteren gaven ze toch een erg goed optreden, geweldige mimiek had die zanger.

Mean was het hoogtepunt, ik had er torenhoge verwachtingen van, The Hickey Underworld is op dEUS na mijn favoriete Belgische groep en Mean is een nieuw project van de zanger van THU. Ze kwamen op ingepakt in Arabische nomadengewaden en speelden een retestrak en retevette set. Ik was er compleet door weggeblazen.

De rest was allemaal redelijk goed, uitgezonderd de erg saaie set van Sherman kon ik alles wel waarderen.

Da's goed nieuws, merci!

Ik ga niet zoveel naar buiten, maar als ik dat doe is het Bietelmania, behalve dan dat ik niet van de Bietels hou, maar toch. Record Store Day, dat was het gisteren, en dat heb ik met m'n bff gevierd in Nijmegen. Ze moest nog uit Maastricht komen en had de trein gemist; vandaar dat ik het eerste optreden in m'n eentje heb gezien, maar toch. En zo.

Qeaux Qeaux Joans was mwoah, nogal een dozerige uitstraling en flauwe uitweidingen over wat echte muziek zou zijn en wat niet. Beetje flauw hoor, dat je je eigen single wel vet echt vindt en dat dat het bewijs is dat er nog echte muziek op de radio gedraaid wordt, etc., vooral als je het nodig vindt om te vermelden dat 3FM het tof vindt. Nou ja, ik bedoel, die geven Kane awards, dat is echt niet #true hoor. Muzikaal vond ik Qeaux Qeaux Joans ook weinig #true, beetje flauw soms. 't had wel wat, maar niet meer dan dat; ik ergerde me er in elk geval niet heel erg aan en ik erger me best snel, maar toch.

Daarna was m'n bff ook gearriveerd en hebben we naar Israel Nash Gripka geluisterd. Die was tof en speelde weliswaar maar erg kort, maar het was erg tof; de Al Bundy-experience als het ware. We zijn nog met 'm op de foto geweest; ik had zoals gebruikelijk m'n ogen dicht.

Naar DeWolff ging ik niet want dat vind ik stom. Kom nou, alsof oude hardrock zo #true is. Ik ben verdorie niet van de reactionairenbrigade.

Daarna heb ik voor het eerst warme koffie gedronken, ik vind ijskoffie wel heel lekker en dat spul dat uitgedeeld werd was net een soort ijskoffie maar dan warm, en hebben we op een bankje gezeten in Nijmegen en zo. Heb ik gezegd dat het in Nijmegen was? Het was in Nijmegen.

Toen het tijd was voor Janne Schra zijn we naar Janne Schra wezen kijken in de Waaghals. Ik kwam daar overigens ook mijn eindredactrice literatuur tegen, maar dat terzijde. Ik zag geen zak omdat ik verticaal minder bedeeld ben en iedereen er voor stond, maar het was in elk geval best wel erg tof.

Na Janne zijn we nog snel naar Stuurbaard Bakkebaard in de Kroese wezen kijken en dat was overigens ook best leuk; van die hardrock kan wat mij betreft wel, als je er maar zo'n gek Waitsiaans tintje aan geeft. Dat is best theater en excentriciteit en zo, maar ik vind dat ergens best #true. Dit verhaal gaat nergens over hè?

Daarna hebben m'n bff en ik nog op een bankje gezeten en ik heb haar naar Spinvis laten luisteren en zo. En toen gingen we met de trein naar huis en hebben we afscheid genomen met een dikke knuffel. Zoo gaat dat. Tegenover ons zat wel een oneindig lelijke hipster die dus echt geregeld z'n hoofd opzij moest zwiepen omdat hij anders z'n asymetrische kapsel in zijn ogen kreeg. Wat dragen die jongemannen toch een gewicht op hun schouders mee.

Slowgaze als vaste recensent alstublieft. Ik dacht 3 zinnen dat het serieus was.

Ik begin dit verhaal te typen met de oprechte intentie om een recensie (of iets wat er op lijkt) te geven over het Grindhoven-gebeuren afgelopen zaterdag in de Dynamo te Eindhoven.
Ik realiseer me nu dat als je als recensent serieus genomen wil worden, je een uitgebreide en duidelijke beschrijving moet geven van wat je gezien hebt.
Ik heb dus geen enkel idee wat ik gezien heb, want blijkbaar moet je als serieuze recensent (heb eigenlijk geen idee of ik dit wel goed schrijf) toch wel een beetje nuchter van geest blijven.
Wat ik me kan herinneren zijn slechts flarden en beelden in mijn hoofd van o.a. een rodeostier, spacecake, bier, World Downfall (he, zowaar een band gezien), biljetweigerende geldautomaten, indianentooien, bier, Ingrowing (nog een band?!?), rondjes lopen voor het podium, rondjes lopen op het podium, kipdoner, bier, Cliteater (jaja nummertje 3 alweer en een leuke ook nog), spaghetti-benen, Albert Heijn, bier, winkelcentrum, prijsuitreiking (denk dat t met die stier te maken had), Gutalax (mannen met gitaren in overalls) en McDonalds.
Goed weekendje........denk ik

Zondag bij de Afterburner van het Roadburn festival in de 013 geweest. Het begon gelijk lekker doordat we door de NS de helft van de eerste band hadden gemist. Ondanks dat maakte Astra het in resteerde half uur flink indruk met hun retro spaceprog. Niks nieuws, wel erg lekker. Vanwege persoonlijke omstandigheden moest Diagonal op het laatste moment afzeggen en kwam Pallbearer voor de tweede keer op festival opdraven. Geen verkeerde ruil voor mij persoonlijk. Hun eerste album Sorrow and Extinction stond vorig jaar hoog in mijn jaarlijstje, dus dit was een mooie kans om ze eens live te zien. Op het podium stelden ze niet teleur en bleef de dramatische doommetal met gemak overeind. Daarna nog een klein stukje van Sigh gezien, wat vooral qua amusementswaarde erg hoog scoorde, maar wat verder niet zoveel aan was.
Vervolgens was het de beurt aan krautrock-legende Michael Rother. De NEU! en Harmonia nummers werden geweldig uitgevoerd en met Camera als begeleidingsband werden de meeste nummers zowaar naar een nog hoger niveau getild. 1 grote magische trip.
Na de eetpauze stond Spiritual Beggars op het podium. Voor de afwisseling was het even lekker om wat uptempo stonerrock te horen, maar na een paar nummers had ik dat ook wel weer gezien.
Terwijl headliner Insahn in de grote zaal stond, waren wij bij Electric Moon aan het kijken. In het uur speeltijd wat ze hadden, werden 2 geweldige improvisatie spacerock jams neergezet om vervolgens nog een kwartiertje extra door te mogen spelen. Zodiac mocht het festival afsluiten in een half lege zaal met een lekkere bak bluesrock, waarna de koek op was en Roadburn 2013 was afgesloten

1 zo'n dagje is me zeer goed bevallen, misschien volgend jaar eens voor het echte werk gaan!

Het hele stuk is serieus, er staat niets in dat ik niet meen.

Chameleonsvox, reincarnatie van de The Chameleons spelen weer een tour door Nederland en gisteren in Utrecht.

Gisteren IQ gezien in Ulft. Uitstekend optreden van deze oude rotten. Ze speelden een aantal nieuwe nummers die op het eerste gehoor veel beloven voor het nieuwe album. Absoluut hoogtepunt was een fenomenale uitvoering van The Enemy Smacks van hun debuutalbum. Man, wat speelden ze dit nummer strak weg, maar zanger Peter Nicholls stal hier de show met een huiveringwekkende performance die menig toeschouwer nog wel eens 's nachts wakker heeft kunnen doen schrikken.

Topavond!

Gisteren Earth, Wind & Fire Experience in De Boerderij

Bij een gemiddeld progconcert in De Boerderij is het al heel wat als een kwart van het publiek gedurende een halve minuut meeklapt en hoe anders was dat gisteren. "You didn't know it, but you came here to work" werd ons door een van de zangers voorgehouden en het werkte: de publieksparticipatie was groot, veel gedans (voor zover mogelijk want uitverkocht en dus druk), veel geklap en veel meezingen. Misschien meende de band het zelfs toen ze het publiek prezen.

De E, W & F-experience bestaat volgens mij uit welgeteld een oorspronkelijk lid maar wat boeit het, de band die gisteravond speelde was prima in staat het publiek te vermaken met een stel klassiekers en met goed in het gehoor liggende instrumentale funkpassages. Dertien man in totaal inclusief drie zangers was misschien wat veel voor het niet al te grote podium maar het gaf wel een lekker vol geluid.

Af en toe werd de zang wat klef, soms verzandden nummers in te veel gepiel (met name After the love has gone) maar al met al een erg goede show.

Op TV gisteren: Gitaarhelden met o.a. prachtig optreden van Jan Akkerman en breekbare Eelco Gelling. Mooi van Jan dat ie Eelco zo'n podium gaf, ontroerend zelfs.
(moest maar even hier gemeld worden)

Gisteren weer eens naar Smokin' Dynamite en de Livin' Blues Xperience geweest in de Cantine in Lelystad.

Smokin' Dynamite is de band van user droombolus (bassist/zanger Martin Bobbe) en zij presenteerden: de nieuwe gitarist Imre Zondervan én nieuwe nummers van een komende nieuwe cd!! Waaronder het uitstekende The Last Time.

Prima locatie, zo enigszins weg van de stad maar toch ook bijna tegen het IJsselmeer aan. Je kunt net zoveel herrie maken als je wilt, veel overlast wordt er niet veroorzaakt.

Smokin' Dynamite was weer goed op dreef, ik vond dat met name naarmate het concert vorderde. Uiteraard hoorde Martin weer allerlei zaken die mis gingen tijdens het concert maar ik heb daar maar weinig van gehoord, daar ben je dan toch teveel leek voor. Interne aangelegenheden zeggen mij dan natuurlijk weinig. Ik vond het weer gewoon goed.

Smokin' Dynamite is uitermate geschikt voor concerten in het clubcircuit of, zoals hier, als supporting act. Ze krijgen de zalen over het algemeen goed los. Het is een ondankbare taak als eerste te moeten beginnen. De vorige keer dat ik ze zag was Julian Sas de hoofdact, nu de aloude Livin' Blues (Xperience).

Veel mensen komen natuurlijk voor de "grote band" en zullen zich afvragen wie Smokin' Dynamite is. Maar meestal leidt dat wel tot positieve reacties. Gisteren ook, waar een oudere man naast mij (die alles afwist van Nederbeat en Livin' Blues) complimentjes zat uit te delen aan Bobbe e.a. Hij wist niet dat ik ze een beetje kende maar het is dan toch leuk om te horen.

Livin' Blues Xperience bestaat nog rond de oude zanger/saxofonist Nicko Christiansen (63). De man heeft nog een tomeloze inzet bij de blues van Livin' Blues. De band heeft ook heel wat reïncarnaties doorstaan en is qua muziekkeuze weer helemaal terug naar af. Dat wil zeggen, de oude blues van de jaren '60, vanaf de oprichting (1967). Ik had nog gehoopt op hun grote hit Boogie Woogie woman (1975) maar dat tijdstip zal door band en liefhebbers waarschijnlijk worden verfoeid, gezien de moderne invloeden van die tijd die op dat nummer waren losgelaten.

Hun concert was ook heel aardig om te horen, laat ik dat niet vergeten. Er is een heel circuit aan mensen die die oude blues-nederpop-nederbeat bands uit de jaren '60 (voor zover ze nog bestaan) volgt. Zij zien over het algemeen nog hele aardige concerten voorbij komen met, zoals ik het toch ook ervaar, enthousiaste bands en goed reacties.

Laat ik hier nog even melden dat The Walkmen in Tivoli van de week weer een goed optreden gaven. Het kon het Lowlands optreden niet evenaren, maar zeker weer dik de moeite waard. Al mogen ze van mij best wat langer spelen, met moeite één uur en een kwartier gehaald.

Eergisteren OverKill gezien in een halfvol Amager Bio. Ik had de band nog nooit eerder gezien, dus misschien is het daarom dat ik het vreemd vond dat zanger Bobby Blitz tijdens zo'n beetje elk instrumentaal stuk van het podium ging (om wat te drinken en naar adem te happen?).
De nadruk van de set lag in het begin op de nieuwste 2 albums. Later kwamen er oudere nummers, maar die kende ik helaas niet zo goed.
De band had redelijk wat interactie met het publiek, het geluid was helaas in het begin een beetje teleurstellend: de zang was nauwelijks te horen.
Al met al een prima avond gehad.

Dank voor het leuke stukje Hans !

Het duurde inderdaad even voordat de band loskwam. Da's het nadeel van een nieuw bandlid meteen in het diepe te gooien met een setje van een uur in plaats van met een redelijk anoniem kroegenoptreden waar je meerdere sets moet spelen en je meer tussen het publiek in staat. Dan heb je meer tijd om een sfeer op te bouwen.

Er was trouwens een gedeelte van het publiek speciaal voor ons gekomen. Drummer Evert en ik hebben wel iets van fan basis in onze hometown opgebouwd met diverse bands in het verleden.

Gisteren tijdens Life I Live (Koninginnenach) Anne Soldaat gezien. De gelegenheids?band de Aso's speelden lekker losjes evenals Anne Soldaat die weer exceleerde met zijn heerlijke gitaarsolo's. Echt memorabel werd het niet maar een fijn begin van de avond zeg maar.

Per toeval stond ik even later bij een geweldig bluesbandje te kijken. Ik liep door de Prinsestraat en hoorde fantastische muziek dat uit een lunchroom (Mien) bleek te komen. Daar stond dus dat bandje te spelen. Ik weet helaas nog niet hoe zij heten.

Als laatste heb ik het Haagsche Soul Sister Dance Revolution gezien. Echt een geweldige talentvolle band dit. De muziek deed mij nog het meest aan Interpol denken maar zij hebben zeker een eigen geluid. Na 20 minuten ging het publiek ook helemaal los. Gaaf om te zien.

Hiromi Trio Project in de Boerderij.

Japanse jazz-pianiste met begeleiding van Anthony Jackson (bas) en Simon Philips (drums). Met uitzondering van een meer klassiek getint pianostuk vlak na de pauze ongeveer twee uur zeer energieke instrumentale jazz met vooral een goede interactie tussen toetsen en basgitaar. Drumspel was af en toe wat aan de harde kant maar wel met veel oog voor detail.

Gaaf concert, al moet ik zeggen dat het ook niet langer had moeten duren dan twee uur.

Gisteren Pendragon gezien in de Boerderij.

Super ervaring alweer. Ongeveer een jaar geleden op dezelfde locatie gezien en ik kan Nick Barrett's voorstel om hier een jaarlijks event van te maken, enkel bijtreden. Hun meest recente cd heet Passion (2011) en dat was ook wat ik 2,5 uur lang heb gevoeld. Heel Pink Floyd bij momenten, een gevarieerde keuze uit de hele back catalogue en met een zeer joviale en sociale Nick (grappig stukje over zijn zoon die naar rap en r&b luistert + de reactie uit het publiek ). Clive Nolan is er niet op vermagerd, dat viel ook weer op!

De toegift Indigo en Masters of Illusion was het beste dat ik me maar kon voorstellen, m'n 2 favoriete Pendie songs (die respectievelijke instrumentale outro's zijn toch zo goddelijk mooi). Getipt als een 'Classic Pendragon Tour' kon het niet fout gaan en ik ben dan ook errrug blij dat ik geweest ben. Normaal niet zo'n fan van de 80s-90s neoprog à la Marillion en IQ, maar Pendragon is voor mij persoonlijk toch echt een uitzondering. En wat voor één. Volgende keer ben ik er weer bij!

Was inderdaad een topoptreden, denk wel de beste die ik tot nog toe van ze gezien heb maar dat lag voor het grootste deel aan de fantastische setlist want eigenlijk is de band live altijd wel goed.

Ongeveer de helft van de nummers van de laatste twee cd's (vier nummers van Passion, drie van Pure), en een aantal oudere klassiekers (The Voyager, The Shadow, Paintbox, The Black Knight, Nostradamus, Fallen Dreams and Angels, Breaking the Spell, Master of Illusion). Opvallend dat er niets van Believe en Not of this world werd gespeeld maar verder weinig te klagen over de gespeelde nummers.

2,5 uur genieten!

Inderdaad, van NOTW had ik wel wat verwacht (A Man of Nomadic Traits of hetprachtige If I Were The Wind). Van Believe ken ik niks... Net als vorig jaar hoopte ik op de driedelige Comatose-suite, maar dat bleek alweer ijdele hoop. Nog maar eens Out of Order Comes Chaos opzetten dan maar... Absoluut geen straf

Bevrijdingsfestival met

Roos Rebergen met Usko orkest



Maison du Malheur



Mister & Missippi



Ewert And The Two Dragons



En ook Het Goede Doel, dat viel een beetje tegen dertig jaar na dato. Treurig om de 2 henken te zien. Alleen Sinterklaas wie kent hem niet was aardig door publieksparticipatie.

Ewert and the 2 Dragons was weer mooi gisteren, 3 nieuwe nummers, o.a. Pictures, dus een nieuw album zal er wel aankomen.

Net terug van The Knife in Paradiso.

Tikkie teleurstellend omdat heel veel nummers niet eens gespeeld werden maar "op tape" stonden en daar dansten ze dan op. Visueel spektakel, maar ik wil Tooth for an Eye gewoon live horen en niet de albumversie.

Eerste 3 nummers waren wel live en waanzinnig: zelfgemaakte instrumenten, veel laaaaag...moddervet geluid, complimenten voor Paradiso ook.