Wat maakt Utrecht zoveel beter dan Tilburg en Brussel? Echt stedendiscriminatie dit...

Erg degelijke show, die me deed overtuigen dat ze naast The Kids Are on High Street nog wel een handvol memorabele nummers hebben gemaakt. Het hoogtepunt zat voor mij ook in het tweede deel (na de integrale weergave van Industrial Silence).

Industrial Silence integraal vond ik ook kapotgaan van genot though. ArthurDZ, wat jij? Zeg jij er es wat van.

Tof concert vond ik! Ik ken Madrugada niet super goed, maar ze hebben me met hun sterke show toch mee weten te krijgen. Vond beide sets ongeveer even goed, maar het absolute hoogtepunt voor mij was wel in het Industrial Silence-luik: Strange Colour Blue met die State Trooper-intermezzo, geweldig (hoe kan het ook anders als Bruce-fan)!

Voor mij vormde de combi Strange Colour Blue en Norwegian Hammerworks Corp het hoogtepunt van het concert, zowel muzikaal als visueel. Industrial Silence staat voor mij nog op eenzame hoogte.

11/10: Jambinai/MNHM - 013, Tilburg

Het Nederlandse MNHM zag ik voor de derde keer live. Ik vind hun hoekige post-rock/metal met mathrock en jazzy accenten erg gaaf. Otto Kokke (ook van Dead Neanderthals) dondert met zijn baritonsax en mengt zich heel goed met de gitarist. Ze speelden maar een half uur (want support), maar van mij hadden ze langer door mogen gaan.

Jambinai zag ik voor het eerst live. De Zuid-Koreaanse band brengt een eigen geluid naar het vrij vastgeroeste post-rocksubgenre. Traditionele Koreaanse instrumentatie en ''conventionele'' rockinstrumentatie worden met elkaar gecombineerd, wat resulteert in een hele rijke en stemmige sound. Toch merkte ik dat de meest standaard post-rocktrack van de set met afstand het hoogtepunt was: Connection van het debuutalbum. Prachtige hard/zacht-dynamiek en een monumentale opbouw, kippenvelmoment. Dat is waar ik Jambinai ook het mooiste vind. Het grootste gedeelte van de set werd echter gedomineerd door het meer raggende materiaal van de band dat gaaf is voor een aantal nummers als het afgewisseld wordt door rustigere passages zoals op de platen. Nu werden er iets te veel van de hardere nummers achter elkaar gespeeld. Ze sloten daarentegen weer af met een traag opbouwende post-rockparel. Onder de streep was dit toch een erg goed uitgevoerd optreden wat qua setopbouw misschien wat gevarieerder had gekund, vooral gezien de albumflows van de band.

Nog mensen die er dinsdag n Utrecht bij waren bij the Slow Show en dat ook zo crimineel goed vonden? Wat een geweldige stem en dito band. Ze mogen wel werken aan iets meer diversiteit in hun repertoire: na verloop van tijd begon veel op elkaar te lijken en verslapte mijn aandacht enigszins. Desalniettemin verschillende keren met drielaags kippenvel op de armen gezeten.

Ik zat aan de zijkant hoog op de tribune. Ik weet niet of dat uitmaakte voor het geluid, maar ik vond bijvoorbeeld dat de drums erg overheersten. Gitaar en (achtergrond)zang waren juist te zacht. Niettemin veel moois gehoord hoor, maar ik werd niet weggeblazen.

Blijkbaar heeft dat grote invloed op het geluid, want vanaf mijn staanplaats in het midden leek alles mooi in balans. Alleen helemaal vooraan de (slow) show leek zijn stem te zacht te staan.

Gisteren prachtig concert in Maasstricht. Al deel ik je mening met betrekking tot diversiteit. Wel is er een toegevoegde waarde van het vrouwelijke bandlid. Totaal ander stemgeluid wat ook verfrissend klinkt. De sfeer zat er trouwens goed in. Geluid klonk fantastisch en vooral, het publiek was stil.

Ja en nee.

(Eer)gisteren gezien.. The Slow Show in Tivoli.

Op Ticketswap gingen ze weg voor een tientje. Wellicht bepaalt de prijs ook enigszins de waarde die je toekent aan een concert (‘ach, het was maar 10 euro’), maar ik had hoge verwachtingen van The Slow Show. Terwijl ik pas om kwart voor negen binnenkwam bleek mijn vrees het begin te missen ongegrond. Ze lieten nog tot zeker negen uur op zich wachten. Ruimschoots de tijd om de mooie grote zaal te bekijken.

Al snel werd echter duidelijk dat ik niet mijn concert zou gaan worden. Zanger Rob Goodwin was niet te verstaan en wist zich geen houding te geven met de microfoon. Het aantal keren dat hij ernaast zat was niet op twee handen te tellen en ook wist hij niet om te gaan met het stemvolume, waardoor je af en toe opeens een veel te harde ‘uithaal’ kreeg. Alsof iemand opeens het volume open gooide van de microfoon. Erg storend. Waarom hij steeds op z'n hurken ging zitten, was mij ook een raadsel.

The Slow Show moet het hebben van subtiele producties. In de aanloop naar het concert heb ik het laatste album nog meermaals beluisterd en die begon me steeds meer te bekoren. Ook heb ik gisteren nog Dream Darling beluisterd en ook daar was niets mis mee. Tijdens het concert kwam daar echter niets van terecht. Een gitaar die nauwelijks te horen was, een drummer die cliché ‘drumfills’ ertussendoor gooit en een zangeres die al helemaal niet te verstaan was. Bij de eerste noten kon ik me daar nog wat bij voorstellen, de geluidstechnici moeten altijd even herijken. Toen dat na een half uur nog niet opgelost was, vreesde ik voor het ergste.

Ondertussen waren persoonlijke favorieten als Eye to Eye, Dresden en Strangers Now al voorbij gekomen. Maar stel je Strangers Now zonder koor voor, of Dresden zonder die begeleidende gitaar. Wat je overhoudt is grijze middelmaat. Eens te meer bleek hoezeer The Slow Show leunt op hun productie, omdat het voor de rest bar weinig interessants biedt. Eentonigheid in haar matigste vorm.

Wat mij verder opviel was de hoeveelheid vrouwen. Daar waar The Slow Show toch behoorlijke ouwelullenmuziek is, stond de zaal vol met huisvrouwen en jonge studentes. Dat er dan uitgerekend zo’n huisvrouw voor mijn neus moest staan, was dan weer jammer. Dat ze tijdens de toegift haar mobiel pakte om aan haar metgezellen een bericht van nu.nl te lezen dat Linda de Mol ‘niet tevreden is met 200.000 kijkers’ (ja, je kunt moeilijk NIET meelezen) was wat dat betreft veelzeggend.

Dat The Slow Show het type band is waar je je schoonmoeder nog niet mee de kamer uit kunt pesten was bekend, maar toch gaat het op een gegeven moment storen als op ongepaste mensen dat soort figuren voor je uitbundig staan te dansen om aan te tonen dat ze ‘nog steeds lekker gek kunnen doen’. Nou ja, dat ligt ongetwijfeld aan mijn teleurstellende belevenis, want normaliter stoor ik me niet aan dit soort taferelen. En wie ben ik? De zaal leek zich prima te vermaken.

Op mij kwam het over als een uitgebluste band die plichtmatig haar setlist afdraait. Geen enkele ruimte voor spontaniteit (zelfs de beperkte interactie kwam houterig over) of een live-beleving die een toevoeging is boven het afspelen van de plaat over de boxen. De beste stukken waren dan ook vooraf opgenomen stukken die over de boxen schalden. Dat is geen goed teken.

Ik deed wat ik nog nooit eerder gedaan heb bij een concert: eerder naar huis gaan om een trein te halen. Dat is misschien nog wel het meest tekenend voor mijn avond. Ach, het was maar 10 euro.

chevy93 vreemd dat het gisteren dan totaal anders was, interactie, sferische zaal, goed geluid en juist veel ouwe "lullen" zoals ik

De ouwe lullen waren er overigens wel, maar toch relatief minder dan ik verwacht had. Ennuh...... de Grote Zaal in Tivoli is ook rond.

De interactie dinsdag kwam niet veel verder dan 'thank you so much' en 'somehow we always end up in Youtrecht'.

De uitgebreide versie van mijn reactie Perfect omschreven, couldn't agree more.

New Order: 17 Oktober - Afas Live

Dit was pas mijn eerste New Order concert ooit. Niet zo gek ook, want het heeft meer dan 3 decennia geduurd voordat ze weer eens in ons kikkerlandje waren (op de afgelopen Lowlands na dan )
Maar wat een concert was het zeg, verdamme
Openen met Age of Consent, dat meteen een van de hoogtepunten was. Wat een passie, wat een vuur voor een stel begin 60-ers, aangevuld met een paar jonge honden. Alsof een stel mid twintigers aan het spelen waren . Fantastische lichtshow ook, compleet met prachtige, vaak kille en afstandelijke beelden, passend bij New Order en vooral Joy Division, waarvan een aantal songs langskwamen. Erg fijn was dat, vooral de encore met Atmosphere en Love Will Tear Us Apart. Veel NO hits natuurlijk ook, maar vreemd genoeg vond ik dat niet de beste songs van de avond. Vooral Bizarre Love Triangle vond ik wat minder geslaagd. Hoogtepunten voor mij? Op nr. 1 Academic! Wat??? Ja, inderdaad een van hun recentere songs, maar wat een live versie was dat zeg, prachtig. Op nr. 2 Your Silent Face, wat een emotie en trip was dat om mee te maken . Op nr. 3 Subculture, wat een f**king rush was dat zeg , ongekend. Helemaal de pan uitgedanst op dit nummer en Plastic, zalig. Vooral dat soort songs met een spervuur van ritmes en beats vond ik het meest geslaagd. Het eerder genoemde Age of Consent dus en de afsluiter van de reguliere set Temptation, alsof de hele wereld even een dansvloer werd, niet alleen de concertzaal. Genoten, fantastisch!!

*****

Setlist:

Das Rheingold: Vorspiel (Richard Wagner cover)
Age of Consent
Regret
She's Lost Control
Disorder
Academic
Your Silent Face
World
Tutti Frutti
Subculture
Bizarre Love Triangle
Superheated
Fine Time
Plastic
True Faith
Blue Monday
Temptation

Encore:

Atmosphere
Love Will Tear Us Apart

Zelfde hier. Wel vrijwel exact 2 jaar terug Peter Hook gezien met een greatest hits show van zowel Joy Division als New Order. Dat was toen erg vermakelijk, maar haalde het toch niet bij de fantastische show van gisteren. Minpuntje was wel dat m'n favoriete NO-track niet gespeeld werd: The Perfect Kiss.

En zo miste ik Doubts Even Here (en als we dan toch uit Joy Division aan het putten zijn Decades), maar die hadden niet zo in dit uptempo gebeuren gepast. Zang danwel techniek ervan moesten in de eerste paar nummers nog een beetje op gang komen en de overdonderende lichtshow (zoals mijn concertgezelschap opmerkte: "ik had beter een zonnebril dan oordoppen mee kunnen nemen") maskeerde de verder niet heel denderende podiumuitstraling aardig. Laatste zeurpuntje is dat ik de makeover van mijn favoriete New Ordernummer (True Faith) toch wel minder vond dan het origineel. Verder een fijn concert. Ik noteer Superheated als mij verder onbekend nummer dat erg fijn was, ook Your Silent Face kreeg een prettige vertolking en een opgeblazen Temptation was een waardig einde van de pre-encore.

Leuk! Nu met zn allen naar a-ha over een paar weken?

Die heb ik nog wel als eventualiteitje in mijn agenda, maar dat moet dan wel een Ticketswap worden, geloof ik.

Voor mij ook Was voor mij met NO ook gister, om 18u pas kaarten

Vrienden van me hebben hun kaarten volgens mij rond die tijd op Ticketswap gezet dus wie weet heb je hun kaartjes bemachtigd. Die stonden zo lang vast in die file op de A2 (ongeval spookrijder) dat ze weer terug naar huis zijn gegaan.

Jan Willem of Ruud toevallig?

Nope, dan was het iemand anders

Schijtrecensie in de NRC Ik vond de recente songs juist wel geslaagd live. En ze had t over Thieves Like Us

Ja en die mensen krijgen daar nog voor betaald ook
Vandaar dat ik mijn recensies liever op MuMe lees

New Order brengt New Wave terug tot leven in AFAS Live - .: Maxazine :.

Maxazine heeft schijnbaar de Joy Division klassieker She Comes Silent gehoord.


New Order+Stolen

New Order ook gezien. Wisselend enthousiast. Muzikaal vond ik het best goed, zang was een stoorfactor. De instrumentale stukken, zeker de meer elektronische stukken waren indrukwekkend. De lichtshow hielp daar ook wel bij. Mooi om Stephen Morris live te zien, blijft een goede drummer. Jammer dat de bas niet altijd tot zijn recht komt, Age of Consent vond ik maar een matige uitvoering, terwijl ik dat een van de betere NO songs vind. Later in het concert was het wel wat beter. Ik mis Hook wel, qua stage presence en zijn basspel, maar dat wist ik van tevoren. Het gaf New Order altijd dat scherpe randje, wat het voor mij een interessante band maakte.

Regret, Your Silent Face, True Faith, Temptation en de JD-tracks waren voor mij de hoogtepunten. Soms wordt er een bepaalde magie bereikt, maar het volgende moment is dat weer compleet weg. Fine Time en World vond ik afgrijzelijk. Dan had ik liever Perfect Kiss of Ceremony gezien. De nummers van het nieuwe album waren wel prima en misschien live wel beter dan het oudere werk. De Joy Division-nummers waren muzikaal prima met Stephen Morris als hoogtepunt, maar de zang van Bernard was een grote stoorfactor. De coupletten zingt hij met een lage stem, best ok. Bij de refreintjes gaat hij de hoogte in wat niet al te best is.

Stolen maakte meer indruk dan New Order, dus ga dat bandje zeker blijven volgen.
Leuk om eens te zien, maar ik hoef ze niet nog een keer te zien. Volgende keer weer Peter Hook.

Hilarisch zeg She comes silent and walks away in silence
Die recensenten zijn er niet eens bij geweest joh

Ben niet geweest, mythische faves van weleer moet je laten wat ze zijn, uitzonderingen - Slowdive, 2,5 jaar geleden (destijds nooit gezien) daargelaten - maar eerlijk gezegd vond ik die recensie in NRC nog wel meevallen.

Barney is altijd een 'gemaakte zanger' geweest en met zijn parlando-achtige zang klinkt ie beste in songs met een duidelijke vertellijn.

Mooi dat jullie je vermaakt hebben. Puur ter info, wat kostte dat nou een kaartje via Ticketswap - zelf nog nooit gedaan

Ik betaalde 50 per kaartje. +4 euro servicekosten. Dus zowat net zoveel als de oorspronkelijke prijs
Duurste wat ik heb zien langskomen afgelopen weken was 67 euro.

Dacht ik ook Mjuman, zal vast een ouwelullenshow worden, maar was echt niet zo. Blij dat ik geweest ben, totaal klasse en relevant nog.

Was erg gaaf gisteren, New Order stond onderhand wel bovenaan mijn bucketlist van artiesten die ik nog eens live wilde zien, dus die kan ik nu afvinken. Voor mij waren Subculture, Plastic en Your Silent Face de hoogtepunten. True Faith had ik ook liever in een gewone versie gehoord en van mij hadden er best 2 Joy DIvision-nummers ingeruild mogen worden voor nog 2 NO-classics, bv. Thieves Like Us en The Perfect Kiss (of Crystal). Minpuntje bij sommige nieuwe nummers vond ik wel dat de tweede stem uit een doosje kwam, was nog mooier geweest als die gewoon live werden gezongen. Maar ja, bij Plastic vond ik dat dan weer geen enkel probleem.