Vergeet niet dat deze bende het aandurfde (deels omdat we ook slechts 6 nummers kennen) om een halve set nummers te spelen die niemand kent.
Dan is het moeilijker om de zaal mee te krijgen.
En de introverte houding op het podium? Had Arctic Monkeys ook lang last van en zie Alex Turner nu, hehe. Ik kom voor de muziek en die staat gelijk aan avant garde. Daar hou ik van. Durven iets te doen wat nog niet gedaan is.

Ik hoorde kort door de bocht een soort experimentele Arcade Fire. Afwachten hoe die 2e plaat hier gaat gewaardeerd worden maar bijvoorbeeld Concorde maakte al een heel goeie indruk.

Ik heb wel aantal vrienden in concertcircuit, maar nooit genoeg zou ik zeggen. Ik ga alvast ook naar black midi, Snoeperd.

Heel graag, is dat extra ticket nog steeds voor mij?

Uiteraard! MuMe meeting?

The Fugitives in Cultureel Café de Amer in het Drentse plaatsje Amen. Sympathieke Canadezen die een mengeling van folk, country, bluegrass spelen met een eigenaardig indie sausje. Ik heb rapteksten gehoord, maar ook a capella en onversterkt. Trench songs uit WO1 waarvan de melodie onbekend was, door de groep voorzien van nieuwe melodieën. Erg divers allemaal. Een aangename middag al met al.

Ichiko Aoba gisteren in de Rotonde (Botanique), magistraal en wonderschoon optreden
Enkel een stoel + akoestische gitaar, haar stem en haar ontwapende voorkomen was genoeg om ons in vervoering te brengen. De hele (muisstille) zaal hing volledig aan haar lippen, zittend op de planken of de vloer.

Dank hoi123, 123poetertjes en Koenr voor het MuMeMainstream maken van dit unieke talent (ik weet niet of ik anders al van haar muziek gehoord zou hebben).

Een (1) kleine (2) indruk (3) van de sfeer.

Deze recensie van Dansende Beren vat m'n gevoel goed samen.

Niek zal er ook nog wel iets over vertellen x

Ik niet hoor, ik ben sprakeloos en moet mezelf nog steeds bij elkaar rapen. Maar dat zegt eigenlijk ook wel genoeg.

Ja heel fijn concert van Ichiko! Hopelijk zijn jullie allemaal nog goed thuisgeraakt ondanks de sabotagepogingen van Gretz en stardust_be?

Jazeker, zelf pas om 2u thuisgeraakt, maar het was het allemaal waard Uiteindelijk 110 km en ruim een uur langer onderweg geweest dan eigenlijk de bedoeling was, maar dat lag vooral aan de defecte automaat in Parking Bota dan aan ons eigen handelen (zonder die vertraging had Taxi Geert gewoon enkel in Breda halt hoeven te houden )

Volgende keer voor de zekerheid maar wel gewoon een afterdrankje doet in de Botanische buurt en niet in de binnenstad x

Eergisteren gezien: The Analogues, Parktheater Eindhoven (Abbey Road tour)

Wellicht opmerkelijk: hoewel ik een levenslange Beatlesfan ben, was dit pas mijn eerste concert van The Analogues. En dan nog ruim anderhalf jaar na de oorspronkelijke datum vanwege het 'C'-woord.

The Analogues willen nadrukkelijk geen tributeband zijn in de zin van: pruiken van Beatleskapsels en Sgt Peppers-pakjes. Dat levert een aangenaam authentieke sfeer op, maar hoewel je bij een band als de Bootleg Beatles nog een beetje het gevoel krijgt terug te reizen naar de jaren zestig, is hier de boomer-nostalgie ongecamoufleerd en rauw. En tijdens de eerste helft, waarin Abbey Road noot voor noot wordt nagespeeld (op zich knap gedaan trouwens), drong soms weleens de vraag bij me op waarom ik niet gewoon thuis de LP zat te luisteren.

Dan vond ik de tweede helft interessanter. Daarin spelen de Analogues een rijke selectie uit de studiojaren van de Beatles, waarin sympathiek eigenzinnige keuzes worden gemaakt zonder overdreven obscuur te worden (de kniesoor in mij vindt het dan wel jammer dat de eerste jaren van de Beatles genegeerd worden, dus geen 'Help', 'We Can Work It Out', 'Norwegian Wood', etc., maar goed, het is hun feestje). Hier valt pas echt op hoe diep The Analogues het werk van The Beatles kennen en liefhebben, en lijkt de zaal ineens ook warmer te lopen. Over de getrouwe uitvoeringen weinig klachten, alleen 'Strawberry Fields Forever' is toch net te lastig om perfect naar een podium te vertalen. Daar tegenover staan sublieme versies van 'Good Morning Good Morning', 'Dear Prudence' en 'Get Back', en het wordt nog enigszins verrassend als The Analogues me in hun passie en enthousiasme meekrijgen met een paar liedjes die ik zelf niet zo snel als favoriet zou noemen ('Helter Skelter', 'The Ballad of John and Yoko'). Dáárvoor ga je naar een liveoptreden.

Gisteren In LantarenVenster Joel Ross gezien. Fijn jazzoptreden met Ross op de vibrafoon en piano, Kanoa Mendenhall op bas en Jeremy Dutton op drums. Laatste twee speelden nog meer dan ik bij eerdere jazzoptredens heb gezien (zijn er niet heel veel) in dienst van de frontman en erg ingetogen. Joel Ross ging heerlijk los op de vibrafoon, nooit eerder gezien, maar een erg vet instrument live. Met de afwisseling met de piano wist hij zo het gemis van de afwezige saxofonist goed op te vangen. Ik dacht weinig te herkennen van zijn laatste album Who Are You waar ik vorig jaar erg van heb genoten, maar de tijd vloog voorbij met mooie, lange nummers. 70 minuten zitten genieten.

Eergisteren Sam Fender gehoord in Paradiso. NIet mijn ding want veel te modaal, maar Paradiso was STIJF uitverkocht, dus andere mensen vonden het wel leuk.

Afgelopen zaterdag the Analogues in Enschede gezien. Leuk, maar het blijft 'naspelen'.

Vorige week in de Ekko The Homesick gezien die het publiek op de kast kregen door TOTAAL iets anders te spelen dan hun voorafgaande werk. Hehehehe. Ff wat boomers lozen. Het voorprogramma was Geo. ERG interessant.

Gisteren gezien: Ane Brun in Doornroosje.

Ik had Ane 1x op Cross Linx gezien met een strijkkwartet, dus ik moest even schakelen toen ze het podium betrad met een zeskoppige band, inclusief 2 drummers. Ze speelde voornamelijk nummers van haar nieuwste albums, die op een erg dansbare wijze werden vertolkt. Het was mijn eerste sta concert in ruim anderhalf jaar, dus dan is het erg fijn om lekker te dansen. (wel een beetje met de handrem erop, want de mensen om mij heen stonden stil)

In de toegift kwamen nog wat verstilde liedjes aan bod (oa een prachtige uitvoering van Closer) en dat is toch wel hoe ik Ane Brun het allerliefst hoor.

Gisteren Grandmaster Flash gezien in de Groene Engel in Oss. Gek genoeg nooit eerder deze hiphoppionier live aan het werk gezien, maar had er toch heel weinig verwachtingen van. Het clichébeeld van een klassiekers afkappende dj die overal doorheen schreeuwt over echte hiphop en dat voor een bijna lege zaal...dat waren mijn verwachtingen.
Het werd een zeer vermakelijke avond en Grandmaster Flash z'n lange set zat sterk in elkaar. Ingedeeld in een aantal hoofdstukken nam hij ons eerst muzikaal en visueel mee naar de begindagen van hiphop en zijn eigen pionierswerk met toffe breaks, beelden van dj's, crate diggen, graffiti, breakers en block party's. Daarna een hoofdstuk gericht op de overleden hiphophelden. Niets nieuws onder de zon, maar toch leuk met de beelden erbij. Daarna een hoofdstuk waarin elke wijk van NY werd uitgelicht met bijhorende rappende kopstukken. Tot slot een laatste lange mix van dansbare hiphop classics uit de 80s (inclusief The Message natuurlijk) en 90s en vroege jaren 0, gemixt met vaak gebruikte originals of gewoon disco/soul klassiekers. Zo kwamen zowel de diehard hiphopfans als meer algemeen uitgaanspubliek met een goeie muzieksmaak aan hun trekken.
De sfeer zat er goed in, de zaal was prima gevuld met vooral 40+-ers denk ik en net voor de lockdown leek iedereen er veel zin in te hebben. Bovenal maakte Grandmaster Flash er gewoon veel meer werk van dan ik had verwacht. Muzikaal weinig wereldschokkend, maar met de visuals erbij en in de toffe sfeer een zeer vermakelijke avond.
Big up ook naar de dj van tevoren die volle bak 90s klassiekers draaide. Ook nog wat lokale rappers gezien in het voorprogramma, van wie ik alleen Baas Kaas (Royal With Cheese) kende. Was prima om de avond mee te starten.

Gisteren naar Nubya Garcia in LantarenVenster geweest. In plaats van een uitverkocht sta-concert, nu een seated bioscoop-opstelling zodat ze twee keer op de avond kon optreden. Heb de tweede show gezien en het was fantastisch. Heerlijke melodieuze jazz van Nubya Garcia op de saxofoon, Sam Jones op drums, James Beckwith op keys en piano en Daniel Casimir op bas. Meeste nummers waren afkomstig van haar debuutalbum Source van vorig jaar. Indrukwekkende solo's van Casimir en vooral Beckwith en zeer overtuigend gespeeld door de hoofdpersoon. Een prettige host van de avond is ze bovendien. Ze vond het zelf jammer dat het niet meer een echt feestje kon worden, ik vond deze meer ingetogen setting prima passen bij de muziek die de band speelde. Kortom: erg goed en tof dat LantarenVenster en Nubya Garcia zo flexibel met alle regels konden omgaan.

Matthew Halsall in Paradiso gezien.


Ondanks de zitplaatsen erg afgeladen. Het concert begon met een saaie spreekbeurt in het engels met monotone stem door een onbekende vrouw.

Het concert was goed maar erg gericht op hip, jong publiek. In het begin werd er nog wel spiritual jazz gespeeld maar naarmate het concert vorderde werd dat meer jazzrock/fusion, mede dankzij de veel te hard beukende drummer.

Op een gegeven moment dacht ik dat ik naar een progrockband zat te kijken. De drummer was ook niet ritmevast en versnelde te vaak. De harp was ook niet meer te horen.

Het was wel heel gezellig, de saxofonist/fluitist was erg goed op de fluit, elk bandlid kreeg zijn/haar solo (geen improv), maar een band die probeert als GoGo Penguin te klinken, was niet waarvoor ik was gekomen. Ook al was het niet slecht, het was geen spritual jazz meer.

Het begin van het concert was erg mooi, het eind erg heftig en stevig rockend.

Nog meer mensen bij Spinvis geweest in Ancienne Belgique?

Ik vond het heel erg goed. Fantastische band heeft hij om zich heen en leuk ook al die verhaaltjes als introductie. Paar keer flink in de lach geschoten (bijv. zijn introductie op Op zijn Ochtend in het Heelal).
Verder een hele mooie dwarsdoorsnede van zijn oeuvre, met vele hoogtepunten (Artis bijv.). Ook Ronnie Knipt zijn Haar was prachtig met die xylofoon. Smalfilm was ook een fantastische uitvoering, met zijn keyboardblaasinstrument (geen idee hoe dat heet). Dat persoonlijke favorieten langskwamen als Aan de Oevers, Stefan en Lisette, Trein Vuur Dageraad was mooi meegenomen. Opvallend weinig van z'n nieuwe plaat trouwens. Verder leek ie er zin in te hebben met twee encores (omdat het nog kan).

Als kers op de taart ook nog mijn plaat laten signeren door de man. Topavond!

Voor wie benieuwd is naar de Spinvis Concert Setlist at Ancienne Belgique, Brussels on November 18, 2021 | setlist.fm.

Nee, ik was met stardust_be bij Cassandra Jenkins in de Botanique, wat ook erg de moeite was Bijzonder om haar als Amerikaanse nog wel op tour te kunnen zien in dit rare (na)jaar. Ze heeft via zoom een tidelijke liveband samengesteld met allemaal Schotse muzikanten. Was niet te merken dat ze voor het eerst met elkaar speelden.


Mij ook gelukt met An Overview on Phenomenal Nature

Yeule was absoluut fantastisch live. Zelfs de unreleased nummers waren super. Sommige unreleased hebben de zaal volledig los doen gaan. En ook veel nummers van Serotonin II alsook dont be so hard on your beauty en friendly machine gehoord. En echt die acts zijn erg goed met meer beweging dan ik had gedacht. Soms speelde men ook de muziekvideos wat na. Bij poison arrow keek men heel indringend in mijn ogen ook. Ik had het geluk op de eerste rij te staan.

Heb de act volledig kunnen live zien maar wel eerder vertrokken dus geen mechatok of danny l harle. Coronamaatregelen zoveel mogelijk opgevolgd verder maar het blijft toch een risico als je dicht op elkaar staat. Leuke mensen ontmoet, bijna iedereen waar ik tegen praatte was een Duitse twintiger van het Ruhrgebied. Ook veel frans gehoord. En bijna allemaal twintigers.

Thanks Gretz for letting me know

Eerste keer dat ik iemand muzikaal live zie op 12 jaar tijd.

F.Y.I. ik heb gezien dat Erika De Casier's concert was uitgesteld. Als ze terugkeert en er zijn tickets over, mag je het me altijd laten weten. Nu ik een beetje meer vertrouwd ben ermee, wil ik het wel meer doen. Ichiko Aoba mag ook altijd, mocht ze nog eens naar Brussel afzakken. Sweet Trip natuurlijk ook.

Maar het zal wellicht wel pas voor volgend jaar zijn. Eerst deze "verstrenging" een beetje uitzitten. Mocht yeule terugkeren naar BE wil ik ook wel zeker terug!

Ibrahim Maalouf in de concertzaal in Tilburg. De man tourt momenteel met twee verschillende shows. Eentje met een volledige band en de andere met alleen een gitarist. Die laatste show zag ik gisteren en was een teleurstelling. Maalouf is gruwelijk goed op trompet en ook op de piano, zo bleek. Ik ben liefhebber van zijn prachtige melodieeen, zijn trompet werkt echt betoverend op me en het lijkt hem nog geen moeite te kosten ook. True Sorry en Beirut zijn ook na het optreden twee van mijn favorieten, was heel mooi om live in rustige setting te horen.
Maar verder was het vooral heel veel quasi-lollig geouwehoer, veel irritante publieksparticipatie met klappen, hummen, zingen en fluiten. Daarbij houd ik niet van gitaar als begeleidend tweede instrument en stoor ik me aan ingestudeerde showelementjes.
Jammer dat hij niet gewoon anderhalf uur volle bak laat horen wat ie kan. Wist wel dat ik geen pure jazzshow voorgeschoteld zou krijgen, maar dat ik tijdens het optreden zelfs aan matige cabaretiers zat te denken had ik nou ook weer niet verwacht. Waarschijnlijk is zijn show met voltallige band beter, aangezien hij het lege podium niet hoeft te vullen met geklets. Overigens leek het merendeel van de volle zaal het prima te vinden, dus wellicht ligt het ook aan mij.

Gisteren? Nee hoor, vandaag. Een paar uur geleden nog maar zag ik Anna von Hausswolff in Nijmegen. Het was op alle mogelijke manieren een bijzondere ervaring.

Om te beginnen was het mijn eerste concert sinds de corona-uitbraak. In februari 2020 was ik voor het laatst bij een optreden geweest, bijna twee jaar later hunker ik enorm naar een goede pot livemuziek. Daarnaast was de muziek zelf voor mij bijzonder: geen pop, rock of metal, maar avant-gardistische orgeldrones. De locatie maakte dit concert nog bijzonderder dan het al was: In de Stevenskerk in Nijmegen, waar Anna het monumentale Königorgel bespeelde. Tot slot nog het tijdstip: 2 uur 's-middags. Alle ingrediënten voor een bijzondere belevenis waren aanwezig.

Met een oorverdovend harde, lage orgeldreun ging het concert van start. We waren wakker!

Bij een aantal liedjes bleef ze heel dicht bij de studioversies: Dolore di Orsini en Persefone zijn eigenlijk een soort verstilde pianoliedjes, toevallig gespeeld op een orgel. Deze kwamen live mooi uit de verf. Ik was vooral betoverd door hoe al die gelaagde klanken vanuit alle hoeken (en alle orgels) van de kerk op me afkwamen. Persefone was voor mij het hoogtepunt van het optreden, vertederend mooi.

De andere nummers zijn experimenteler van aard en daar leek Anna live nog een schepje bovenop te doen. Voor mijn gevoel kwam er best wat improvisatie kijken bij haar uitvoeringen van Theatre of Nature, Sacro Bosco en All Thoughts Fly. Of je ze nu direct herkent of niet, indrukwekkend blijft het. Toch had ik het fijn gevonden als ze iets dichter bij het origineel had willen / kunnen blijven, want wat extra houvast kon ik wel gebruiken. Ze speelde namelijk ook nog een heel nieuw nummer (of gewoon een stuk improvisatie) en daar was ze mijn aandacht toch even serieus kwijt.

De setting was absoluut bijzonder. Het rode sfeerlicht wist het daglicht aardig te verbloemen en de positionering van de stoelen in een kring, middenin het kruis van de kerk zorgde voor een intieme sfeer in dit ongezellig grote gebouw. Belangrijkste minpunt: Er was niks te zien. Vooral het feit dat je de artiest niet aan het werk kunt zien was een vreemd gemis en was ook een beetje ongemakkelijk. Stilte na een nummer, en dan? Netjes afwachten, even klappen? Het zorgde één keer voor een erg ongemakkelijk applausje. Ach, ergens heeft dat ook wel zijn charme.

Na All Thoughts Fly volgde wél een serieus applaus en toen de geluidstechnici tijdens dat applaus wegliepen wisten we al wat dat betekende: einde optreden. Anna daalde af vanaf haar orgel en kwam het applaus in ontvangst nemen. Zo hebben we haar toch nog even kunnen zien - met mondkapje weliswaar, maar ik geloof direct dat zij het écht was.

Een optreden van 50 minuten, een beetje kort en bovendien wat minder doeltreffend in zijn indrukwekkendheid dan waarop ik op voorhand had gehoopt. Niettemin een zeer bijzondere ervaring die ik mijn leven lang niet meer zal vergeten.

https://open.spotify.com/album/0zPUzIJvszvVPkiQ6wZXyA?si=agP7wwqrRcKGk76lEgTkkQ

Dat ene nummer dat me was bijgebleven blijkt dit te zijn wat gisteren gereleased was. (er zijn er wel nog, maar dit was apart).

Volgens RYM "dancehall-invloed" icm r&b en glitch.

Zondagavond Mammal Hands gezien.

De band neigt naar jazz en neoklassiek maar stond wel uitversterkt te spelen, wat meer bij pop en/of rock hoort. Daardoor waren de drums veel te hard (waarom mic je drums bij een akoestisch trio?). Maar soit.

Pianist was nauwelijks te horen. Saxofoon en basklarinet gelukkig wel. Al met al een fantastisch concert met flink was improvisaties, maar het had van mij niet gemicd hoeven worden.

Geweldige band en live zeer sterk.

Gisteren mijn eerste keer Stef Kamil Carlens in de Minard in Gent. Gewoon Stef alleen op het podium, omringd door gitaren, drumcomputers en een elektrische piano. Was erg mooi, hij hield de aandacht moeiteloos vast en wat een schat van een vent is het toch. Wat jij aERodynamIC ?

Ik ga hem voor de 22e keer zien in april, 23 als ik dEUS meereken (1994). Van Moondog jr, naar Zita Swoon (group), solo en onder eigen naam met band. Echt altijd goed en inderdaad een toffe vent.

Ik kijk er dan ook weer naar uit hem weer op het podium te zien. Na Prince mijn favoriete live-artiest.

Veel plezier alvast! Stef Kamil was duidelijk heel blij dat hij opnieuw kon optreden en mensen een mooie avond kon bezorgen. "We dachten vroeger dat dat heel vanzelfsprekend was, maar het is niet vanzelfsprekend" merkte hij op aan het einde van de avond. Je zag het wel aan hem, hij stond er met enorm veel goesting. Gaat dus ongetwijfeld een leuke avond worden voor jou, die 22ste keer

Gisteren in Paradox Tilburg de jonge Blue Note saxofonist Immanuel Wilkins aan het werk gezien. Toert met zijn kwartet ter promotie van zijn zojuist verschenen album The 7th Hand. Was genieten van Wilkins zelf en van Micah Thomas op piano, Tyrone Allen op bas, Kweku Sumbry op drums. Goede afwisseling van knallende uitvoeringen (met wel heel hard overheersende drums op bepaalde momenten) en mooie ingetogen stukken. Vooral de pianist vond ik fantastisch. Optreden van zeker twee uur en een gezellige pauze om weer eens wat bij te kletsen met wat oude bekenden. Leuke zaal ook altijd dat Paradox.

Nits, Het Paard, 10 maart 2022

Nou, ik heb mijn eerste post-coronaconcert ook te pakken. Het laatste pre-coronaconcert bleek in de vorm van Dave Greenfield een later coronaslachtoffer op het podium te hebben. Gelukkig hebben Rob Kloet (69), Henk Hofstede (70) en Robert Jan Stips (72) het eeuwige leven... toch?

Klokslag half negen betrad het sterallureloze drietal het podium en ik kan er eigenlijk ook niet zo veel meer van maken dan dat livemuziek eigenlijk onmiddellijk weer vertrouwd voelde. Niet meer en niet minder. Henk Hofstede zat nog wat meer op zijn praatstoel dan bij andere gelegenheden, maar met een pandemie (hopelijk) achter de rug en een kersverse oorlog was er ook wel het een en ander om aan te refereren. Bijvoorbeeld met het feit dat ze stiekem best wat nummers gemaakt hebben die over personen in oorlogstijd gaan.

De band schaamt zich niet voor nieuw werk. Later dit jaar komt een nieuw album uit en daar kregen we al een voorproefje van. Laatste worp Knot leverde ook zes nummers. Keerzijde daarvan was dat het 20e eeuwse werk behoorlijk tot de grootste hits gereduceerd was. Dat J.O.S. Days een Nederlandse vertaling kreeg was voor een keer een aardige curiositeit.

Het was de derde keer dat ik de band zag. Niet per se de beste keer; gewoon een fijn optreden, niet meer, niet minder.

Port of Amsterdam (short version)
Home Before Dark
Hawelka
Tannenbaum
Ultramarine
Dead Rat Ball
Nescio
The Ghost Ranch
Cars & Cars
Une petite allumette
The Concrete House
Yellow Socks & Angst
Lits-Jumeaux
Sunday Painter
Sketches of Spain
Machine Machine
Music Box With Ballerina
J.O.S. Vrees
In the Dutch Mountains

Port of Amsterdam
Beromünster
Giant Normal Dwarf
Adieu Sweet Bahnhof

Leuk om te lezen Casartelli. Heb tickets voor een optreden komende vrijdag in de Cacaofabriek in Helmond. Ben benieuwd. Toch weer een hele tijd geleden dat ik ze live gezien heb. Mooie setlist iig.