Opperdepop 2024, de zaterdag

Elk jaar gaan met onze vriendelijkclub een weekendje weg en de organisatoren van dienst bepalen het programma. Het ene jaar zijn dat naast wat BBQ's en veel drank sportieve uitdagingen dan weer culturele workshops en dit jaar was het de zaterdag van het Opperdepopfestival.

Het was een stralende dag die eindigde met een klein drupje maar die was eigenlijk wel welkom. De invulling van het festivalterrein was een voorbeeld voor heel veel festivals. Heel veel (relatief) luxere eet- en dranktentjes met (relatief) hoogwaardig voedsel en veel wijnbarretjes. Er is plaats voor 18000 bezoekers en die hebben over het algemeen ook lekker de ruimte. De randvoorwaarden waren dus perfect geregeld maar behalve de gezamelijke gezelligheid was de muziek natuurlijk ook belangrijk. Alle zes de acts had ik nog nooit gezien en ondanks dat het over het algemeen niet persé in mijn muzieksmaak valt wilde ik toch een aantal acts al wel een paar jaar zien al kwamen die wel aan het eind van de avond.

Snelle
Het festival trapte af met Snelle. De 1ste paar liedjes hebben we gemist maar toch ook wel weer genoeg meegekregen van de rest van het optreden al was dat wel vanaf een flinke afstand. Lars lijkt me een aardige gast die een aantal leuke hits heeft maar vooral in combinatie met andere (bekende) artiesten die er natuurlijk niet bij waren. Het optreden was ook wel leuk en aardig maar dat was het dan wel.

Abel
Een beetje een buitenbeentje op dit festival, vast met de bedoeling om de boomers ook te bewegen om een kaartje te kopen. Na een heel aantal jaar niets gedaan te hebben zijn ze sinds een paar weekjes terug met een nieuwe plaat welke de mooie titel Geen Water Bij de Wijn draagt. Zanger en bandleider Joris is niet bang en trapte het optreden af met drie nieuwe nummers en sloot zelfs het optreden af met een nummer van hun laatste plaat. Ik moet zeggen dat het optreden in het zonnetje en een graad of 24 a 25 me goed beviel. De band heeft een hoop fijne luisterpopliedjes al pasten die misschien niet allemaal op zo'n groot festival met een heel groot podium. Het liep tijdens het optreden ook langzaam leeg voor het podium om weer snel helemaal vol te raken bij de laatste drie liedjes waarvan Neem Me Mee de 1ste was en daarna kwam uiteraard Onderweg waar iedereen toch op zat te wachten. De bassist was een invaller omdat de vaste snarenplukker op één of andere manier niet van de partij kon zijn. Zijn houding en uiterlijk deden me al nadenken wie dat nou toch was maar later bij het voorstellen van de band werd het duidelijk dat was Xander Vrienten, uiteraard de zoon van. Toch leuk!

Claude
Hier had niet zo veel van verwacht maar dat was zeker niet terecht want het was misschien wel het leukste en beste optreden van de dag. Claude heeft behalve een paar monsterhits nog niet zo heel veel werk maar een nieuw album komt er aan zo werd gemeld. Het gebrek aan eigen materiaal werd opgelost met een flinke Stromae medley. Een artiest die enkel al door het gebruik van de Franse taal redelijk dicht bij hem staat. Ik moet wel eerlijk zeggen dat deze medley wel wat te lang was maar goed de rest van het optreden van Claude en band maakte dat wel weer goed. Wat een fijne en vrolijke energie spat er van hem af!

Jeugd Van Tegenwoordig
De energie die JvT uitstraalt is wel een stuk afstandelijker al heeft met name Willie Wartaal wel de gunfactor. Ik heb vreemd genoeg de band nooit eerder gezien en ik keek hier best naar uit. De show was aan de ene kant strak en geregisseerd maar aan de andere kant ook wat rommelig en ongeïnteresseerds. Een paar van hun bekendste hits kwamen voorbij zoals Sterrenstof, Manon, Ik Kwam Haar Tegen in de Moshpit en uiteraard Watskeburt en dat leverde veel gejuich op. Ik vond de show leuk om te zien maar ik hoorde ook wel wat andere geluiden om me heen.

Kris Kross Amsterdam
Ook dit wilde ik wel eens meemaken. Het recept is bekend, iets meer dan een uur lang worden in een rap tempo een bak met hits uit het verleden in een Kris Kross sausje op je afgeschoten met een hoop rook en vuur. Yuki vermaakte de boel en Jordy en Sander (vooral Jordy) Huisman zorgen voor de soepel overgangen en de beats. Behalve veel korte stukjes kwamen in het laatste kwartier ook nog de nodige eigen hits volledig voorbij zoals Adrenaline, Vluchtstrook en de cover/bewerking Zomer in M'n Bol. Het optreden was best leuk al hangt er wel een redelijk nepsausje overheen. Het vele wegdraaien van de muziek om het publiek te laten meezingen (wat verder wel lukte) werd op een gegeven moment wel wat irritant maar ach.

03/09/2024 Allah-Las @Paard, Grote Zaal is nog best een grote stap voor deze surfpop band maar toch loopt de zaal aardig vol. Met live geprogrammeerde dia's komt de band het podium opgelopen. De set gaat goed van start met Sacred Sands afkomstig van het debutalbum. Met inmiddels vijf albums op zak kan je op deze avond divers werk verwachten. Toch zet de band in op vele publieksfavouriete van het debuutalbum met tracks als Catamaran, Busmans Holidays en Sandy. Dit waar het publiek ook het enthousiast op reageert. Tracks als The Stuff, In the Air en Prazer Em Te Conhecer maken de set nog ergens afwisselend, maar verder heeft het vrij wijnig om het hand. Met Could Be You sluiten ze de set af waar nog even buiten de lijntjes er op los wordt gelaten met rock n roll. Na een uur en vijf minuutjes is het daarmee ook meer dan voldoende.

04/09/2024 Nation of Language @Rotown, Rotterdam eindelijk mag de band hier een optreden geven. Na drie Europese tours in de afgelopen drie jaar is deze jonge band flink gegroeid. En daar had Rotown in het eerste tour jaar al podium voor aan kunnen bieden, maar dat mocht toen niet baten. Daar is nu dan in de tour een optreden in intieme setting. En dat zorgde voor lang wachtende Rotterdamse fans die de band op deze warm, zweterige avond omhoog tilde door uit volle borst mee te zingen. Dit met tracks als onder andere The Grey Commute, This Fractured Mind en afsluiter Across That Fine Line. Wat een avond, wat een sfeer, wat een enthausiasme. De band en publiek waren overduidelijk een met elkaar en deelde zo wat elkaars zweet. Voor zanger Ian Richard Devaney zou zelfs elk podium te klein zijn met zijn brede en uit wijkende dance moves, maar laat (ondanks het laten vallen van een ventilator) zien dat ook Rotown niet te klein is voor hem.

05/09/2024 Nation of Language @TivoliVredenburg Pandora, Utrecht brengt de band een stukje dichter bij een groter podium. In 2022 stond de band nog in de Cloud Nine op een verlaagd podium. Nu met wat meer capaciteit verkopen ze TivoliVredenburg gewoonweg weer uit. Het publiek hebben ze deze avond niet zo mee als in Rotown, daarnaast is de set wel wat aangepast en krijgen de trouwen fans zelfs een klassiekertje als What Does The Normal Man Say voorgeschoteld. Helaas laten wat technische problemen (via de syntherseizer) de set wat doen schommelen tussen zonnen stralen en onweer, maar gelukkig blijft het echte slechte weer uit en spelen zonder problemen de set af. Met Jack Mackay (vaste crewlid op lichten / broer van bassist Alex) aan de lichtknoppen gaf dat hem en de band in een zaal als deze wel weer meer mogelijkheden. De band shined af en toe in zilveren lichtstralen en bloemetjes lichtballetjes op de achtergrond. Waar ondertussen crewlid Skinny meer mogelijkheden heeft qua geluid afstemming wat beide genoemde factoren beter tot zijn recht kwamen als de avond daarvoor.

06/09/2024 Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs @Paard Kleine zaal, Den Haag is een beetje een gaten kaas als ik (helaas door werk) halverwege de set binnen loop. Publiek lijkt ruimte tussen elkaar te houden, niet aan te sluiten aan het podium maar toch elkaar op te zoeken in de moshpit. De band gooit er op dat moment net een lange beton laag in met headbanger riffs en schurende punk gitaren. Wat wil je nou in zo'n kleine tien minuten, knallen of walsen. Ze trekken het publiek in ieder geval wel met zich mee. Braaf gewijs gaan de hoofden van boven naar beneden en wordt je omver gebeukt als het geluid van de band daar om vraagt. De zanger doet er niet veel moeite voor, maar vraagt ergens wel de aandacht mee als hij standjes aan neemt van al heurkend op het podium tot aan die ene blote voet die over de voorste speaker leunt. Met de varkens vs de paarden is het uit eindelijk een krappe 2-2 als het aan mij ligt. Met afsluiter A66 waagt de band het nog eens en dat werkt goed. Zo blijkt ook dat iemand uit het publiek het podium mag delen met de band om zijn hand uit te rijken als beste headbanger van de song. Breng de volgende keer twee of drie vrienden meer mee en we spelen in de Grote Zaal, nee dank u zeggen de fans letterlijk, want klein is fijn. En dat past de band met dit reputar voor nu nog even prima.

Dit stuk van veertien maanden geleden is precies van toepassing op gisteren. Vreemd genoeg werden Smif N Wessun weer geboekt in dezelfde spot. Nu met, niet verrassend, veel minder publiek. Het geluid was beter dan de vorige keer, het optreden net zo degelijk als toen. Die oude tracks blijven keihard.

Voorprogramma deze keer van Stropstrikkers, dat vond ik heel vet. Movnt Olympvs daarentegen deed me niet veel.

Ik heb ze ook mogen aanschouwen zojuist in Arnhem. Was een vette show, Tek en Steele zijn het zeker nog niet verleerd.

Was er een beetje publiek of net zo karig als in Tilburg? (mannetje of 100)

Was inderdaad een vette show in Tilburg! Jammer van de lage opkomst. Ga je deze week ook naar Urban Matterz?

Oh was nog best druk bij ons vond ik.

Nee, die ga ik helaas moeten laten schieten. Wel vet dat KGR komt. Roc Marci is de volgende op de agenda (woensdag as.).

Eergisteren gezien: Julian Sas, Ten Years After en Laurence Jones. Locatie de Tamboer te Hoogeveen, jaarlijks blues festival.
Julian Sas gaf een leuke portie bluesrock weg, al deed het me af en toe erg aan SRV en Jimi Hendrix denken.
Ten Years After was een aangename verrassing. Ik had eigenlijk geen hige verwachtingen maar de twee oerleden Ric Lee en Chick Churchill hadden een energieke frontman gevonden die de kar trok op vocals en gitaar. De bassist Colin Hodgekinson was ook van de oude garde maar was ook goed op dreef.
Overigens was het meer rock wat bij TYA de klok sloeg. Al met al een fijne 70 minuten.
Daarna Laurence Jones, aangekondigd als de nieuwe Eric Clapton en kennelijk door Buddy Guy aangeduid als 'the future of the blues'. De verwachtingen waren dus hoog maar vanaf het eerste nummer speelden Jones en zijn begeleiders zo ontiegelijk hard en was de mix zo schel dat we de zaal na drie nummers hebben verlaten. En we bleken niet de enigen te zijn. Nou, voor mij was dat ook nog eens de aanleiding om aan te nemen dat ik nog niet doof ben.

Oo, mocht je komende jaren wel kunnen/willen: wel een heel leuk festival/concert!

Roc Marci ben ik vanavond denk ik ook bij.

Nog iemand gisteren bij Maruja in Rotown geweest?
En, hoe is het nu met je?

Aanrader dus?

Ik ben 60, voelde mij gisteren weer 30 maar vandaag dus 80.

Niet geweest, maar ik heb ze wel vorig op London Calling gezien, waar ze dit jaar trouwens weer staan. Als je daar niet op kunt wachten kun je vanavond ook even naar Duitsland rijden, want daar staan ze gratis vlak over de grens in de Haldern Pop Bar

Roc Marciano in kleine zaal van Effenaar.
Toch wel een van de hiphophelden van de afgelopen vijftien jaar. Velen, zeker in de underground, zijn schatplichtig aan hem met de drumloze, samplegedreven NY straatrap. Op plaat klinkt het vaak onderkoeld en mega nonchalant. Op het podium weet Marci er toch iets meer pit aan te geven. Hij rapt gewoon verdomde goed. Kraakhelder, vol overtuiging. Supergemakkelijk spit hij z'n stoere lines over de samples en beats die ook perfect qua geluid door de zaal knallen. In 65 minuten geen wacke track gehoord, de man kan putten uit vele albums vol dope tracks. Gelukkig ook wat van zijn sterke nieuwe plaat Marciology en leuk dat ook maatje Knowledge The Pirate nog wat verses en tracks mag doen. Deed ie ook verdienstelijk. Verder was er amper iets van show. Gewoon rappen op de door Animoss ingestarte producties en plots is het dan afgelopen. Had nog wel wat langer mogen duren, zat lekker in de sfeer, maar was een tof optreden zo.

Moet de hiphopshows in de Effenaar toch beter in de gaten houden zo te lezen! Was nog een Clubcard concert ook zie ik, dus zou nog gratis naar binnen kunnen ook. Sowieso een aanrader trouwens, die Clubcard!

In oktober Cunninlynguists!

Afgelopen vrijdag Ozric Tentacles in Vredenburg, Utrecht. Een mooie mix tussen oude klassiekers en recent werk. De band was lekker op elkaar gespeeld, waarbij elk bandlid excelleerde. Het ene moment vond ik de bassist heel vet, dan weer de drummer, dan weer de toetsenist en dan weer Ed met zijn gitaarsolo's. Lekkere tempowisselingen, met psychedelische visuals op de achtergrond. Het was misschien alleen iets te kort. Conclusie: anderhalf uur heerlijk in outerspace gevlogen!

Gisteren The The in Paradiso. Tweeënhalf uur (!) een set in twee delen. Eerst het nieuwe album Ensoulment integraal en vervolgens (na kwartier pauze) een bloemlezing van het werk van de periode 1982-2000 en daar zaten natuurlijk de parels tussen als Uncertain Smile, This Is The Day en Dogs of Lust tussen. Voor mij de eerste keer dat ik de band zag en de geweldige stem van Matt Johnson live hoorde. Heb er enorm van genoten.

Ga ik ook heen, maar dan in Gent!

Ik vond The The doodsaai eerlijk gezegd. Wat jullie Arno, ArthurDZ en El Ninjo?

Encoretjes Uncertain Smile en GIANT maakten veel goed, maar voor het grootste deel van het concert miste ik wel wat pit en emotie.

+1

+2

Oeh gaaf wel! Moet die dag wel mee lopen met de marathon en daarna afterparty op Stratum, dus wie weet of ik het red! Ook een Club Card Concert zo te zien, zal in ieder geval vast een kaartje scoren.

Was gisteren bij het concert van Moby in Dusseldorf. Heel veel Nederlanders aanwezig omdat meneer Hall Nederland niet aandoet met zijn band. Waarom ie dan Dusseldorf aandoet in een, naar ik heb begrepen, hal die zeer weinig voor concerten wordt gebruikt is mij een raadsel.
Anyway, het was het concert van de bekende nummers. Wat mij betreft prima want het laatste album kan op niet heel veel enthousiasme mijnerzijds rekenen.
Een beetje rommelige setopbouw waarbij regelmatig het tempo eruit werd gehaald maar de momenten waarop de juweeltjes gespeeld werden was het ook prachtig. Geweldige zangeressen en leuk dat Lady Blackbird onderdeel was van het personeel.
Ik blijf me verbazen over de hoeveelheid mensen die meent de armen zo ver mogelijk omhoog te moeten doen om de telefoon een opname te laten maken die vermoedelijk nog een keer of twee wordt bekeken, althans, ik stel me zo voor dat het vooral anderen zijn die onder het motto 'kijk eens hoe gaaf het was' een vaag beeld en vervormd geluid moeten ondergaan.
Dit laatste hoort natuurlijk onder het topic 'algemene muzikale ergernissen'

The The zag ik zo'n twintig jaar geleden twee maal. De eerste keer had ik er veel zin in, de tweede keer was ik ervan overtuigd dat het vast boeiender zou zijn dan de eerste keer. Niet dus. Matt Johnson heeft niet zo veel op een podium te zoeken, de studio is zijn plaats.

Bij Nick Cave & The Bad Seeds - Wild God:

Nick Cave zoekt in zijn concerten naar transformatie - NRC

Voor wie Parool leest. Peter van Brummelen zag gisteravond een Cave die niet op dreef was. Ik denk dat Petertje heeft liggen slapen ofzo. Of was hij bij een ander concert?

Meningen over Nick Cave horen sowieso gratis te zijn. Groot artiest en groot muzikant. Zelf ben ik dan wel de binding verloren na de eeuwwisseling, maar dat maakt zijn muziek niet slechter. Alleen de binding is er niet meer. Jammer. We zijn beide andere wegen ingeslagen.

Maar kan het niet zijn dat Peter gewoon een concert heeft gezien dat hij niet heel goed vond? Zonder zijn naam te kleineren en zijn oordeel aan slapen te wijten?

Jammer toch, het lijkt hier soms net op voetbalsupporters, die altijd met een halfdicht oog de wedstrijd gezien hebben.