Sorry, top 3 album hier maar heb geen lijstje ingediend.

Soon...

Flinke stijging van Sticky Fingers! Ook pas het derde album dat van buiten de top 200 zo de top 100 in stormt.

Hoort er ook gewoon in . Ook Leonard Cohen is top.

Ai, dat is wel een hele grote val voor Kate Bush.

Blackstar in meer lijstjes dan Low, opmerkelijk!

Godspeed maar weer eens beluisteren . Meestal als het me na paar keer niet pakt blijft dat zo , maar los daarvan blijkbaar wel populair hier in deze lijst.

Op de site hebben ze zo'n beetje exact het zelfde aantal stemmen en het zelfde gemiddelde en hier is het verschil 1 lijstje dus ook weer niet heel opmerkelijk toch?

Niet heel opmerkelijk, wel een beetje. Maar mooi, terecht en ook wel logisch dat Blackstar zijn plekje heeft opgeëist tussen zijn meesterwerken uit de jaren '70 natuurlijk.

Blackstar blijft wel een prachtig album, blijft ook maar met groeien met elke luisterbeurt. Eigenlijk had ik hem wel in de top 500 moeten zetten.

Toch wel, heel opmerkelijk. Blackstar mag de veters van Low echt niet strikken.

Raar

5 platen nieuw in de top 100, waarvan eentje zelfs opvallend hoog nieuw in de lijst!

hype

Hola, dit is denk ik de eerste update waarin ik zowaar vier vermeldingen heb. En die vijfde moet ik maar snel gaan tsjekken

Die Burial maakt me ook een mooie stijging trouwens

PB 82 staat dubbel bij Spinnie trouwens. Compenseert de score ergens wel mooi want ik had hem natuurlijk in mijn topvijftig moeten zetten

Echt wel!

Ik vind Blackstar wellicht zelfs de beste plaat van Bowie.

Dat is dan weer niet de bedoeling.

Dat is dan weer geluk voor dynamo d, want als ik toch het riedeltje af moet zal ik gelijk de punten voor Controlling Crowds meenemen.

En omdat ik toch in een goede bui ben zal ik deze ook nog meenemen:Voor de volledigheid:
Spinvis daalt daarmee naar #68 (van #62)
Archive stijgt daarmee naar #73 (van #107)
Slowdive stijgt daarmee naar #361 (van #477)
Steve Reich stijgt daarmee naar #394 (van #494)

edit: Goed dat ik nog dubbel gecheckt heb, want ik zag toen dat aerobag ook een dubbele notering had waardoor de update van morgen ook veranderd had moeten worden.

Jippieeeeee

In dat geval moet Ichiko eigenlijk ook nog stijgen

Ocherm, wat doe ik je nu aan?

Ik zal proberen het te onthouden bij een volgende update.

Was Station to Station de dubbelaar Chev? Aan mijn bronbestand te zien grijpt John Zorn - Naked City dan mis. Hoef je niet meer aan te passen hoor, maar ik ben stiekem wel benieuwd of iemand anders dit album überhaupt in de lijst had staan.

Dat laatste weet ik niet, maar ik heb jouw dubbele stem voor Station to Station uiteraard wel weggehaald.

Ben ik weer hoor, ik had even een break nodig. De reis gaat door.

765. Low - Things We Lost in the Fire (2001)
Ik zou hier een woord over kunnen schrijven - het woord subliem - en ik denk dat de meeste Low fans wel instemmend zullen knikken. Low is uiteraard van de boegbeelden van de wondere slowcore wereld, een fractie opgericht als tegengeluid tegen het luidruchtige rock monarchie in de jaren 90. Low zelf heeft echter ook een aantal sterke elementen die hun onderscheiden van hun slowcore collega’s zoals een Red House Painters of een Duster: Een sterk dynamiek tussen afwisselende vrouw/man zang en een nadrukkelijk focus op uitgesproken melodieën, waardoor de band een onwerkelijke ambiance weet te creëren. Subliem album dus, van begin tot eind. Knikt u maar mee als u wilt.
4*

764. Dr. Dre - The Chronic (1992)
In mijn boekje is dit een van de hiphop platen met de meest iconische productie. Die zware beats gecombineerd met die funky instrumentals, hét geluid van een inmiddels overgewaaid hiphop-tijdperk. De teksten zijn zo over-the-top en bizar dat, ondanks de lugubere en controversiële insteek, het haast een cartooneske karakter krijgt. Dr. Dre en zijn kompaan leven in zijn eigen geanimeerde ghetto wereld, zijn daar de gekste on the block en verzoeken al hun tegenstanders op de knieën te gaan. Afijn de teksten op het album zijn wat bijzaak voor mij, het is vooral de productie die de show steelt. En Snoop Dogg, levert hier misschien wel (een van) zijn sterkste performances. Eerste helft van het album is gevuld met een paar rechtstreekse klassiekers, die nog steeds ferm overeind blijven en ook zullen blijven vermoed ik zo.
4*

763. William Basinski - The Disintegration Loops (2003)
Ik blijf het concept achter het album fascinerend vinden: Het vergaan van muziek gevangen door uit elkaar vallende tapes, compleet stuk gedraaid door Basinksi in zijn recorders. Het blijft een boeiend luisterspel, al is het niet een album dat je dagelijks moet willen luisteren. Zo af en toe een luisterbeurt, terwijl je je gedachtengang laat meevoeren in de repetitieve cirkel van Basinski. Misschien leg je wel een link met de voorbijgaande aspecten van het leven, misschien hoor je wel wat buitenaards. Elk rondje is weer anders. En dan weer verder gaan met je leven en je bedenken dat Basinki een redelijke investering heeft gemaakt door zijn tapes op deze manier op te offeren.
4*

762. Tears for Fears - The Seeds of Love (1989)
Ik ben geen super Tears for Fears kenner, maar hoe meer ik van ze hoor, hoe meer ik hun muziek ga waarderen. Zij hebben een balans gevonden tussen poppy bombast, maar met genoeg inhoud om mij geboeid te houden. Seeds of Love is wel iets afwijkend van waar ik de band van ken, subtiel wil ik het niet per se noemen, maar wel ontzettend rijkelijk gevuld. Net zo kleurrijk als die retedrukke hoes. album nu een paar keer gedraaid en elke keer ontdek ik er wel weer wat nieuws aan. Een gelaagde en gelikte productie waar je wel van moet houden, but i like it. Als ik toch wat te zeiken moet hebben: Het tweede helft doet me toch echt wel een stuk minder dan de eerste helft.
3,5*

761. Riverside - Second Life Syndrome (2005)
Riverside is gewoon niet mijn band, heb ik na album nummer 3 moeten concluderen. Het is niet slecht, maar het is ook niet het type prog wat mijn hart gaat veroveren.
2,5*

Mag wel even gezegd worden dat de vorige drop weer heerlijk is

Yep. Overigens blijft de schaduwlijst puntental x stemmen redelijk accuraat.
Vandaag zegt de lijst voor 50-41:

Tool 2x
Damien
Smashing
Joy
Beatles
Sigur
Arcade
Sufjan
Pink

Van deze 10 zijn al een paar voorbij gekomen. Ik zal checken of er nog eentje spot on gaat komen.

Voor de top 50 gaat het tempo iets omlaag: naar 5 per dag. Dat verdienen deze platen wel.

Bovendien ben ik dan mooi klaar eind oktober.

Over de update vandaag: dit album van Prince duurt mij echt te lang. Het zal vast vloeken in de kerk zijn, maar een versie met highlights van ~45 minuten veel beter gescoord bij mij.

Ik heb Sign 'O' The Times dit weekend nog bij mijn pa op de bank in volle glorie gehoord (wel de nieuwe peachy vinyl, maar niet de 10+ lp set). Hij wilde zijn nieuwe platenspeler even showen, daar is dit natuurlijk een ideale plaat voor.