1) Elephant - The Wiggles
2) Somebody like me - St Vincent
3) Spirit power and soul - Johny Marr
4) All night - Low
5) Introvert - Little Simz
6) Youre power - Billie Eilish
7) GAFF - The Tropical Fuck Storm
Canaries - Cuffed Up
9) You and I - Valerie June
10) Hard drive - Cassandra Jenkins

Update na wat achterstallig luisterwerk:

01. Joan As Police Woman / Tony Allen / Dave Okumu - The Solution Is Restless
02. Lady Blackbird - Black Acid Soul
03. DARKSIDE - Spiral
04. Joy Crookes - Skin
05. Billie Eilish - Happier Than Ever
06. The War on Drugs - I Don't Live Here Anymore
07. Little Simz - Sometimes i might be introvert
08. Nubiyan Twist - Freedom Fables
09. Yola - Stand for Myself
10. Ill Considered - Liminal Space

Eervolle vermelding:
The Weather Station - Ignorance
Still Corners - The last exit

Veel dames in mijn 2021 lijstje.

Toch nog even hier reclame maken voor de Grote Awardshow van Musicmeter, De Jordy's (editie 2). Waar beter dat te doen dan hier bij de echte kenners?

De Jordy's 2021 - Musicmeter's eigen Grammy Awards - MusicMeter.nl

We zitten nu in ronde 1, wat erop neerkomt dat we de shortlists aan het samenstellen zijn waar in ronde 2 op gestemd kan worden. Je hebt nog de tijd tot zaterdag 29 januari, 23u59, om in zoveel categorieën als je zelf wil minimum drie en maximum tien albums/nummers/artiesten/... te nomineren. Zij die met de meeste nominaties gaan lopen, komen op de shortlist terecht en maken kans op een Jordy Award.

Voor alle spelregels en beschikbare categorieën, klik op de link hierboven! Het ligt allemaal nog altijd heel dicht bij elkaar, dus je favorieten maken nog allemaal kans

Hier nog mijn top 10 voor 2021 (terwijl de eerste sterke platen van 2022 al zijn gesignaleerd). We hebben er weer een jaar vol lockdowns, afstand houden, mondkapjes en prikken op zitten en qua concerten en festivals was het in 2021 niet veel beter dan in 2020. Gelukkig werd er wel weer een hele berg fantastische muziek uitgebracht, waarvan dit mijn 10 favoriete beluisterde albums zijn.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/816000/816836.jpg?cb=1625859977

01. Emma-Jean Thackray - Yellow

Na een aantal EP'tjes waar het talent werkelijk vanaf droop, bracht de Britse multi-instrumentaliste Emma-Jean Thackray in 2021 haar debuutplaat Yellow uit. Mijn verwachtingen waren van tevoren behoorlijk hoog, maar Emma-Jean lost de belofte gelukkig volledig in. Yellow is een uitbundige en opwindende jazzplaat, die geïnspireerd lijkt door zowel de Amerikaanse fusion jazz uit de jaren zeventig (denk Bitches Brew), als de wat ondergesneeuwde broken beat van rond de eeuwwisseling (met onder meer 4Hero en Afronaught als boegbeelden) én de huidige bruisende Londense jazzscene waar ze deel van uitmaakt. Thackray is daarbij duidelijk het stralende middelpunt: ze bespeelt de meeste instrumenten zelf (trompet, gitaar en toetsen), neemt alle vocalen voor haar rekening, en schrijft, arrangeert en (mede)produceert alle composities. Het mag dan ook geen verrassing heten dat dit album uitkwam op haar eigen label Movementt.

Over de composities kan ik kort zijn: die zijn in al hun diversiteit allemaal bijzonder raak, ook het schrijven van pakkende liedjes beheerst ze tot in de puntjes. Of het nu de fraai improviserende albumopener Mercury is, de waanzinnig aanstekelijke elektroknaller Say Something (Roísín Murphy is nooit ver weg), het fantastische souljazzpareltje Venus, het heerlijk voortstuwende Third Eye of het wat dromerige Spectre, met zijn mooie opbouw en schitterende strijkers, het is allemaal even overtuigend en wervelend. Zeer dansbaar ook, je kunt wel horen dat de Britse muzikante veel ervaring heeft als techno- en house-DJ. Toen ik haar afgelopen november in Paradiso zag optreden, gingen de voetjes weliswaar niet van de vloer vanwege de beperkende maatregelen (de hele Grote Zaal stond vol met stoelen), maar het dak ging er wel degelijk af. Ook thuis of onderweg met de oordoppen in is het maar moeilijk stilzitten op dit album. Er was in 2021 denk ik geen plaat waar ik zo van genoten heb als Yellow, absoluut een feestje voor de oren waar ik maar geen genoeg van heb kunnen krijgen. En laten we eerlijk zijn, 2021 was bij uitstek een jaar dat wel wat positiviteit en vreugde kon gebruiken. Het juiste album op het juiste moment voor mij en daarmee ook mijn album van het jaar.

02. Little Simz - Sometimes I Might Be Introvert

Simbiatu Abisola Abiola Ajikawo, beter bekend onder haar artiestennaam Little Simz, is een Britse rapper, zangeres en actrice. Ajikawo werd geboren in 1994 in Islington, Londen uit Nigeriaanse ouders van Yoruba-oorsprong. Na vier mixtapes en vijf EP's, bracht Little Simz in 2015 haar debuutalbum A Curious Tale of Trials + Persons uit, in 2016 gevolgd door het album Stillness in Wonderland. Haar derde worp Grey Area uit 2019 betekende haar doorbraak, het album won diverse prijzen en leverde haar ook een nominatie voor de Mercury Prize op. Het is dan ook een ijzersterk album, dat duidelijk liet horen dat we hier met een groot talent te maken hebben. Ik keek dan ook reikhalzend uit naar Sometimes I Might Be Introvert, haar vierde album. De albumtitel is een backronym van Simbi, de koosnaam van Simz (die dan weer is afgeleid van haar volledige voornaam Simbiatu). Het is misschien wel haar meest persoonlijke album tot nog toe. Hierop probeert ze onder meer af te rekenen met de verwachting dat je als artiest in de muziekindustrie zonder meer een extraverte persoonlijkheid moet hebben. Simbi is daarentegen erg op zichzelf en dat wil nog wel eens botsen buiten de kaders van haar bestaan als artiest.

Met haar vierde album, Sometimes I Might Be Introvert, gooit Little Simz er in alle opzichten nog een paar scheppen bovenop vergeleken met eerder werk. Het album staat werkelijk bol van ambitie. Simbi is zelf in topvorm, met voortdurend perfect vloeiende rijmschema’s, en de producties van Inflo zijn magistraal en zeer divers, met veel invloeden uit de soul, funk en jazz. Luister maar eens naar Woman (met Cleo Sol), I Love You, I Hate You, Little Q, Pt. 2 en Standing Ovation. Verder zou de intro van Introvert niet misstaan op de soundtrack van een actiefilm, verraden de nummers Fear No Man en Point and Kill (met een fraaie bijdrage van Obongjayar) een voorliefde voor afrobeat en zou How Did You Get Here zomaar een verdwaald D’Angelo-nummer kunnen zijn. Little Simz heeft met Sometimes I Might Be Introvert een wervelende en opwindende plaat afgeleverd die mij als luisteraar vanaf de eerste minuut bij de lurven grijpt en niet meer los laat. Prachtplaat!

03. Muriel Grossmann - Union

In 2020 leerde ik de bruisende jazz van de Oostenrijkse saxofoniste Muriel Grossmann kennen. Ook in 2021 heb ik weer veel oud en nieuw werk van Grossmann gedraaid. Begin november verscheen er wederom een nieuwe plaat van de saxofoniste, Union. Dit album is wel een beetje een vreemde eend in de bijt. RR Gems, het platenlabel uit Estland, wilde oorspronkelijk eigenlijk een live-album met Muriel Grossmann opnemen en uitbrengen. De Estse vrienden zijn dan ook in de vroege herfst van 2019 naar de Balearen afgereisd om Muriel te volgen tijdens haar tour aldaar. Daadwerkelijk live-opnamen maken bleek echter niet mogelijk. Als alternatief werd toen besloten om voor twee dagen een opnamestudio af te huren op Mallorca (Caja Del Ruido), om als het ware de liveset in de studio op te nemen. Dit is overigens niet de studio waar Muriel normaal gesproken haar platen opneemt, die staat namelijk op Ibiza (Dreamlandrecords Studios), het eiland waar ze al sinds jaar en dag woont en werkt.

Wat deze opnamen bij voorbaat al bijzonder maakte, is dat de bassiste, Gina Schwarz, er niet bij kon zijn. Haar rol wordt (deels) ingevuld door Llorenç Barceló, de organist die de Hammond B3 bespeelde die reeds in de studio stond. Verder maken vaste gitarist Radomir Milojkovic en drummer Uros Stamenkovic ook weer deel uit van dit kwartet. Aangezien het viertal een liveset speelt, is het ook niet zo vreemd dat we de vijf nummers op dit album al op eerder uitgebrachte studioalbums hebben kunnen horen. Happiness en African Dance kunnen we terugvinden op Natural Time, Traneing In staat op Golden Rule en Sundown en het titelnummer staan op Reverence.

Ik wist van tevoren niet zo goed wat ik kon verwachten van een in de studio opgenomen liveplaat zonder publiek, maar ik ben er echt ontzettend enthousiast over. De nummers, die toch al heel sterk waren in hun originele vorm, komen met deze bezetting en opstelling nog meer tot leven, niet in de laatste plaats door de toevoeging van het Hammond-orgel. Wat is dat toch een heerlijk instrument! Het album heeft bij mij dan ook de laatste maanden vele rondjes gedraaid en elke keer ben ik er weer verbaasd over hoe snel die drie kwartier zijn omgevlogen.

04. Goat Girl - On All Fours

Goat Girl is een vrouwelijk post-punkviertal uit Zuid-Londen, dat in 2016 tekende bij Rough Trade. De naam is een verwijzing naar het Bill Hicks-typetje Goat Boy. Het eerste album van deze band is destijds eerlijk gezegd aan mij voorbij gegaan, maar sinds de eerste single Sad Cowboy ben ik helemaal aan boord. Al vanaf de eerste klanken kreeg dat nummer mij te pakken en ik ben het in de loop der tijd alleen maar meer gaan waarderen. Het heeft voor mij qua opbouw en intensiteit wel wat weg van Priestess van Pumarosa, wat ik ook nog altijd betoverend mooi vind. Naast Sad Cowboy staat er nog twaalf heerlijke liedjes op het begin vorig jaar verschenen tweede album On All Fours, met opvallende namen als Badibaba, Jazz (In the Supermarket) en P.T.S.TEA. Speciale vermelding nog voor het nummer The Crack, dat voortkwam uit een denkbeeldige post-apocalyptische wereld waarbij mensen de ruimte zijn ingevlucht voor een nieuw leven op een ongerepte planeet, als gevolg van de volledige plundering van Planeet Aarde. In de over het algemeen lovende kritieken van dit album kwam ik termen als sci-fi synthesizers, onverwachte akkoordenwisselingen, verschillende zangstijlen en gruizig gitaarspel tegen en daar kan ik me goed in vinden. De muziek doet me regelmatig denken aan Warpaint en Chastity Belt, twee artiesten die ik ook hoog heb zitten. Ik heb dit album afgelopen jaar ontzettend veel gedraaid, maar er zit nog altijd geen sleet op. Meest aanstekelijke rockplaat van 2021, wat mij betreft!

05. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Promises

Zonder meer één van de bijzonderste samenwerkingen van 2021: het album Promises, waarop de Britse
electro-muzikant en DJ Sam Shepherd, beter bekend als Floating Points, de Amerikaanse saxofonist en spiritual-jazz-grootheid Pharoah Sanders en het London Symphony Orchestra de handen ineen hebben geslagen. Sanders werd zich voor het eerst bewust van het werk van Floating Points, toen hij in 2015 naar het debuutalbum Elaenia ging luisteren. Hij was al snel onder de indruk van het talent van de op dat moment dertigjarige Shepherd. Zelf was de saxofonist op dat moment 75 jaar oud (thans dus 81 jaar). Sanders raakte later tijdens een lunch bevriend met Shepherd en stelde uiteindelijk voor dat de twee gezamenlijk een album zouden opnemen. Zo gezegd, zo gedaan: Shepherd componeerde de muziek en bespeelde tal van elektronische en niet-elektronische instrumenten. Verder schakelde hij het London Symphony Orchestra in om arrangementen uit te voeren die hij had geschreven. Het album werd voornamelijk opgenomen in de zomer van 2019 in Los Angeles, de woonplaats van Pharoah. De strijkers werden opgenomen door het London Symphony Orchestra in de zomer van 2020, tijdens de COVID-19 pandemie. Het orkest bestond uit violen, altviolen, cello's en contrabassen.

Het resultaat van deze samenwerking is een betoverend mooi album. Op de momenten dat ik er echt rustig voor ging zitten met een koptelefoon op, werd ik welhaast in een soort trans getrokken door het repeterende refrein. Ik heb er vooral de eerste luisterbeurten met open mond naar zitten luisteren. Het is echt geweldig om te horen dat de oude meester hier schittert als vanouds op de fijne melodieën van Floating Points. Opmerkelijk genoeg had de maestro al ruim een decennium geen nieuwe muziek meer opgenomen. Pharoah Sanders speelt hier wel aanzienlijk ingetogener dan we op eerder werk van hem gewend zijn, helemaal in dienst van het totaalgeluid. De kracht van zijn bijdragen zit hem dan ook in de subtiliteit van de melodieën, niet in saxofonische krachtpatserij of iets dergelijks. Wat mij betreft is dit dan ook een fantastische combinatie, ik had dit echt voor geen goud willen missen!

06. black midi - Cavalcade

De jonge honden van Black Midi maakten al ontzettend veel indruk met hun debuutalbum Schlagenheim, dat muzikaal gezien echt alle kanten op vloog. Cavalcade is wat dat betreft niet minder ambitieus, maar de accenten liggen wel wat anders. Hebben we Geordie Greep al eens eerder zo ingetogen horen zingen, om niet te zeggen croonen, als op Marlene Dietrich? Volgens mij niet. Ook de progrock krijgt op Cavalcade meer de ruimte dan op het debuut. Denk King Crimson, maar zeker ook The Mars Volta. De band klinkt bij tijd en wijlen energiek en nerveus, maar neemt ook regelmatig de tijd om rustig op te bouwen (soms allemaal in één en hetzelfde nummer). Al bij al is Cavalcade wederom een bijzondere luistertrip van nog geen drie kwartier, die fraai wordt afgesloten met albumhoogtepunt Ascending Forth.

07. Arooj Aftab - Vulture Prince

Arooj Aftab, geboren op 11 maart 1985, is een Pakistaanse vocaliste, componiste en producer uit Brooklyn. Aftab werd geboren uit Pakistaanse ouders die naar Saoedi-Arabië waren uitgeweken en verhuisde naar Lahore in Pakistan toen ze ongeveer tien jaar oud was. Ze leerde zichzelf gitaar spelen en ontwikkelde geleidelijk haar eigen zangstijl tijdens het luisteren naar Billie Holiday, Hariprasad Chaurasia, Mariah Carey en Begum Akhtar. Toegang tot de Westerse kanalen had ze niet, maar ze was wel een van de eersten die het internet gebruikte om haar muziek te promoten in Pakistan (naar verluidt ging ze viraal in de Pakistaanse indiescene). Op haar negentiende verhuisde Arooj naar de Verenigde Staten om aan Berklee College of Music in Boston te gaan studeren. Ze studeerde af op muziekproductie, engineering en jazzcompositie. Sinds 2010 woont en werkt ze in New York en maakt ze deel uit van de lokale muziek- en filmscene.

Vulture Prince is Aftab's derde studioalbum, dat op flink wat meer belangstelling kon rekenen dan haar eerdere albums. Thematisch komen op het album verhalen van mensen, relaties en verloren momenten aan bod en de plaat is opgedragen ter nagedachtenis van haar jongere broer, Maher. Muzikaal houdt de plaat het midden tussen onder meer jazz, elektronica, neo-Sufi, folk, klassieke (Hindoestaanse) muziek, indie pop en akoestische muziek. Naar verluidt wilde Arooj Aftab dat het album "grenzen zou overstijgen". Volgens mij is dat met dit wonderschone album meer dan gelukt.

08. Arlo Parks - Collapsed in Sunbeams

Arlo Parks is een 21-jarige Britse singer-songwriter en dichter, die geboren en getogen is in Londen. Haar
geboortenaam Anaïs Oluwatoyin Estelle Marinho verraadt haar gemengde afkomst: ze is half-Nigeriaans, een kwart Tsjadisch en een kwart Frans. Ze maakt al een tijdje muziek, maar Collapsed in Sunbeams is haar eerste volledige album. En wat voor een album: het leverde haar bij de Brit Awards diverse nominaties op (ze verzilverde daarvan Best New Artist) en won de Hyundai Mercury Prize voor beste album. Het is een album waarop Arlo muzikaal laveert tussen indie pop en folk met vleugjes soul en R&B, fraaie aanstekelijke liedjes zonder al teveel fratsen. Daarbij is ze helemaal niet bang om over lastige onderwerpen als depressie en onbeantwoorde liefdes te zingen. Ik kan me dan ook wel wat voorstellen bij haar woorden op haar Spotify-profiel: "ik voelde me als dat zwarte kind dat niet kon dansen, naar te veel emomuziek luisterde en verliefd was op een meisje in haar Spaanse les." Collapsed in Sunbeams is een indrukwekkend debuutalbum vol liedjes die overtuigen, het bloedmooie Black Dog voorop!

09. Black Country, New Road - For the First Time

Rock is al vaak doodverklaard, maar even zo vaak staan er weer bands op die het vuurtje toch weer opstoken. Black Country, New Road is zo'n band, hun vrienden van Black Midi eveneens. Het is misschien geen pure rock wat ze maken, maar wat het wel is laat zich ook niet zo gemakkelijk omschrijven. Ik houd het voorlopig maar op rock met sterke invloeden uit jazz, punk en folk, maar ik sta open voor een beter alternatief. Hoe dan ook, For the First Time is een album dat me niet meteen van mijn sokken blies, maar dat wel bol staat van de onderhuidse spanning. Het is een buitengewoon intrigerend album gebleken met een onderscheidend geluid, waar ik in 2021 enorm veel naar geluisterd heb. Er staan slechts zes nummers op de plaat, maar die hebben wel allemaal een eigen karakter en geluid. Een instrumentaal openingsnummer, gevolgd door een sterk blok met de drie vooruitgesnelde singles Athens, France, Science Fair en Sunglasses. Het vijfde nummer, Track X, is wat mij betreft echter het prijsnummer op dit album. Een verborgen parel die met elke luisterbeurt iets meer uit zijn schulp kruipt. De knock-out volgt daarna nog kiezelhard met de knettergekke klezmerpunkuitspatting Opus. Gaat dat luisteren!

10. Celeste - Not Your Muse

Celeste Epiphany Waite is een 27-jarige Britse soulzangeres, die in januari 2020 een 3FM Megahit had met haar aanstekelijke single Stop This Flame. Door de coronasituatie werd het verschijnen van haar album verscheidene malen uitgesteld, maar een jaar na die Megahit zag Not Your Muse dan het levenslicht. Op basis van haar muziek is het misschien wat te gemakkelijk om Celeste naar voren te schuiven als de "nieuwe Amy Winehouse" of om haar te vergelijken met Adele, maar de verleiding is wel groot. Haar muziek zit dan ook ergens in tussen pop, soul, jazz en blues, net zoals bij Amy en Adele. Maakt verder ook niet uit: Celeste beschikt niet alleen over een gouden strot, maar heeft ook de uitstraling en sterke liedjes om haar eigen plek in het (drukke) poplandschap op te eisen. Not Your Muse is een heerlijk debuutalbum dat naar meer smaakt. Hopelijk kan ik haar binnenkort ook eens op een podium bewonderen!

38 albums beluisterd, dat was de vorige keer nog 24. Gebaseerd op hoe vaak ik nog iets draai, ook de evolutie eens meegegeven.

1. (10) Lucid Express - Lucid Express
2. (2) Sweet Trip - A Tiny House, In Secret Speeches, Polar Equals
3. (1) Magdalena Bay - Mercurial World
4. (NEW) Iglooghost - Lei Line Eon
5. (5) Sonhos Tomam Conta - Hypnagogio
6. (NEW) SPIRIT OF THE BEEHIVE - ENTERTAINMENT, DEATH
7. (6) Parannoul - To See the Next Part of the Dream
8. (NEW) Still Corners - The Last Exit
9. (7) Leon Vynehall - Rare, Forever
10. (3) Xiu Xiu - OH NO

4, 8 en 9 (Kero Kero Bonito, Low en Japanese Breakfast vallen eruit. Die laatste zou ik wel op gevoel op 11 zetten.).

1. Christone "Kingfish"Ingram - "662"
Hoewel Lucinda op slechts enkele meters volgt is dit tweede album van Kingfish voor mij zonder discussie het album van het jaar. Moderne Blues van de bovenste plank.

2. Lucinda Williams - Lu's Jukebox Vol 3: Southern Soul
Met een heerlijk rauw randje brengt Lucinda een geweldige ode aan de muziek die in het zuiden van de VS is ontstaan.

3. Neil Young - Carnegie Hall 1970
De bootleg die eindelijk geen bootleg meer is. Een geweldig solo optreden van Neil en een setlist om duimen en vingers bij af te kluiven.

4. Joe Bonamassa - Time Clocks
Joe heeft inmiddels een enorme rij live albums gemaakt maar dit is toch al weer z'n 15e studioalbum en de sleet zit er nog lang niet op. Blues Rock zoals Blues Rock hoort te zijn.

5. Neil Young - Way Down in the Rust Bucket
Vier platen lang speelt Neil met zijn bekende begeleidingsband de pannen van het dak. Opnames zijn van 1990 maar werden pas in 2021 uitgebracht.

6. Curtis Salgado - Damage Controle
Helaas nog niet op vinyl want de energie die van dit album spat is geweldig. Heerlijke Blues met vleugjes Rock. En wat is Curtis toch een geweldige zanger.

7. Cedric Burnside - I Be Trying
Wellicht een van de beste Country Blues platen die er ooit gemaakt is. Klassieke Blues om een heerlijk frisse moderne wijze gebracht. Smullen!

8. Van Morrison - Latest Record Project, Volume 1
De lockdown bijdrage deze knorrige legende. Drie platen vol met briljante muziek, maar de teksten zullen hier en daar voor wat gefrons zorgen.

9. Nathaniel Rateliff & the Night Sweats - The Future
Beetje lastige titel met wat er allemaal in de wereld gaande is. Aan de andere kant is het een perfect album om alle zorgen even te vergeten. Een perfecte mix van Blues, Soul, Folk en Rock 3n die heerlijke stem van Nathaniel.

10. Lucinda Williams - Lu's Jukebox Vol 3: Bob’s Back Pages
Met als ondertitel A Night of Bob Dylan Songs brengt Lucinda een fantastisch eerbetoon aan Bob Dylan. Uiteraard neemt Lucinda niet de voor de hand liggende nummers. Een van de betere albums waar een artiest uitsluitend nummers van Dylan zingt.

1 The Felice Brothers - From Dreams To Dust
2 Arno & Sofiane Pamart - Vivre
3 Nick Cave & Warren Ellis - Carnage
4 Daniel Romano’s Outfit - Cobra Poems
5 Aimee Mann - Queens of the Summer Hotel
6 Amyl and the Sniffers - Comfort To Me
7 Ryan Adams - Big Colors
8 John Hiatt with The Jerry Douglas Band - Leftover Feelings
9 Jesse Malin - Sad and Beautiful World
10 Strand of Oaks - In Heaven

update:

1. Steven Wilson - The Future Bites
2. Dream Theater - A View from the Top of the World
3. The Neal Morse Band - Innocence & Danger
4. Between the Buried and Me - Colors II
5. Soup - Visions
6. Steve Hackett - Surrender of Silence
7. Giant Sky - Giant Sky
8. Nick Cave & Warren Ellis - Carnage
9. Transatlantic - The Absolute Universe
10. Mastodon - Hushed and Grim

Update sinds 30 december 2021:

01 (01) Manchester Orchestra - The Million Masks of God
02 (02) Altin Gün - Yol
03 (03) A Formal Horse - Meat Mallet
04 (06) Django Django - Glowing in the Dark
05 (04) Glass Kites - Glass Kites II
06 (---) Amarok - Hero
07 (07) The Besnard Lakes - The Besnard Lakes Are the Last of the Great Thunderstorm Warnings
08 (08) Mediabanda - Maquinarias
09 (09) Compassionizer - An Ambassador in Bonds
10 (---) Antony Kalugin - Stellar Gardener

Terugkijkend is 2021 voor mij toch één van de beste muziekjaren van de eeuw geweest, met de meeste 4,5*+ albums (vijf) sinds 2016 (ook vijf), terwijl ik vast nog heel veel uit dit jaar gemist heb.

01 (07) Martinou - Rift - ambient techno - 9/10
02 (01) JPEGMAFIA - LP! - experimental hiphop - 9/10
03 (03) Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Promises - ambient jazz - 9/10
04 (04) Injury Reserve - By the Time I Get to Phoenix - experimental hiphop / glitch - 8,5/10
05 (02) Skee Mask - Pool - IDM / techno / breakcore - 8,5/10
06 (06) Nala Sinephro - Space 1.8 - ambient jazz - 8/10
07 (16) Sau Poler - Nocturno - ambient techno / electro - 8/10
08 (08) Armand Hammer & The Alchemist - Haram - abstract hiphop - 8/10
09 (xx) Dawuna - Glass Lit Dream - future R&B - 8/10
10 (20) Joy Orbison - Still Slipping Vol. 1 - deep house / UK bass - 8/10

11 (12) The House in the Woods - The Spectral Corridor - ambient techno - 8/10
12 (05) The Bug - Fire - dubstep - 8/10
13 (xx) Miljon - Don't They Know - synthpop - 8/10
14 (11) Calibre - Feeling Normal - UK bass / dubstep - 8/10
15 (09) Daniel Avery - Together in Static - techno - 8/10
16 (14) Little Simz - Sometimes I Might Be Introvert - hiphop - 8/10
17 (17) Merope - Salos - folk / new age - 7,5/10
18 (10) Jessy Lanza - DJ-Kicks - house / techno / mix - 7,5/10
19 (13) DARKSIDE - Spiral - neopsychedelica / postrock - 7,5/10
20 (15) Danilo Plessow - fabric presents - house / mix - 7,5/10

1. Low - Hey What
2. Cassandra Jenkins - An Overview on Phenomenal Nature
3. Arab Strap - As Days Get Dark
4. Bendik Giske - Cracks
5. Wardruna - Kvitravn
6. Martha Skye Murphy - Concrete [EP]
7. Trees Speak - PostHuman
8. Godspeed You! Black Emperor - G_d's Pee AT STATE'S END!
9. Black Country, New Road - For the First Time
10. Nala Sinephro - Space 1.8

Update sinds 30 november 2022:

01 (01) Manchester Orchestra - The Million Masks of God
02 (03) A Formal Horse - Meat Mallet
03 (02) Altin Gün - Yol
04 (05) Glass Kites - Glass Kites II
05 (06) Amarok - Hero
06 (07) The Besnard Lakes - The Besnard Lakes Are the Last of the Great Thunderstorm Warnings
07 (04) Django Django - Glowing in the Dark
08 (---) Beautiful Bedlam - Beautiful Bedlam
09 (---) Måneskin - Teatro d'Ira
10 (09) Compassionizer - An Ambassador in Bonds

1. Amenra - de Doorn
2. Grave Miasma - Abyss of Wrathful Deities
3. Caverne - La Fin de Tous les Chants
4. Fluisteraars - Gegrepen door de Geest der Zielsontluiking
5. Tribulation - Where the Gloom Becomes Sound
6. Abominable Putridity - Parasitic Metamorphosis Manifestation
7. Nuit Noire – Fäerie Über Alles
8. Eyehategod - A History of Nomadic Behavior
9. Lana Del Rey - Chemtrails Over The Country Club
10. Fuoco Fatuo - Obsidian Katabasis

Update sinds december 2021

Dit is het jaar met de meeste stemmen op albums van mij.

01. (01) Billie Eilish - Happier Than Ever
02. (02) Lee Rocker - Gather Round
03. (03) Tom Jones - Surrounded by Time
04. (04) Veronica Lewis - You Ain't Unlucky
05. (05) Brandi Carlile - In These Silent Days
06. (06) Gary Moore - How Blue Can You Get
07. (07) Allisson Russell - Outside Child
08. (--) Ghalia Volt - One Woman Band
09. (09) Paul Anka - Making Memories
10. (10) Imelda May - 11 Past the Hour

Live albums

01. (--) Bryan Ferry - Royal Albert Hall 2020
02. (--) Jeff Tweedy - Live Is the King
03. (--) The Black Angels - Live at Levitation

Gestemd op 245 albums

1. Ex Deo - The Thirteen Years of Nero
2. Flotsam and Jetsam - Blood in the Water
3. ¡Pendejo! - Toma
4. Amyl and the Sniffers - Comfort to Me
5. Angelus Apatrida - Angelus Apatrida
6. Fear Factory - Aggression Continuum
7. Gama Bomb - Thunder Over London
8. Gojira - Fortitude
9. Accept - Too Mean to Die

1. Radiohead - Kid A Mnesia (2021)
Alternatieve titel: Kid Amnesia
2. Muse - Origin of Symmetry [XX Anniversary RemixX] (2021)
3. Bony Man - Cinnamon Fields (2021)
4. Nick Cave & Warren Ellis - Carnage (2021)
5. Styx - Crash of the Crown (2021)
6. Black Country, New Road - For the First Time (2021)
7. The War on Drugs - I Don't Live Here Anymore (2021)
8. Sufjan Stevens & Angelo De Augustine - A Beginner's Mind (2021)
9. Steven Wilson - THE FUTURE BITES (2021)
10. Lana Del Rey - Chemtrails over the Country Club (2021)

UPDATE:

1. (5) Soup - Visions
2. (7) Giant Sky - Giant Sky
3. (3) The Neal Morse Band - Innocence & Danger
4. (2) Dream Theater - A View from the Top of the World
5. (1) Steven Wilson - The Future Bites
6. (8) Nick Cave & Warren Ellis - Carnage
7. (4) Between the Buried and Me - Colors II
8. (9) Transatlantic - The Absolute Universe: The Breath of Life
9. (6) Steve Hackett - Surrender of Silence
10. (--) Kauan - Ice Fleet